กมลรวีร์ (end)

ตอนที่ 7 : บทที่ ๖ - ในห้วงภวังค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62

 

 

บทที่๖ ในห้วงภวังค์

 

 

 

 

 

คนใจร้าย คนผิดสัญญา

 

 

คุณชายเล็กพึมพำกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่ารอบที่ร้อยของวัน หรือเรียกได้ว่าเป็นครั้งที่ ๒๐๓๓ ของสัปดาห์คงไม่เกิน ท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้ คุณชายจิรวีร์นั่งจุ้มปุ๊กคิ้วขมวดอยู่ตรงที่เดิมมานานแล้ว มือจ้อยเอื้อมเด็ดดอกพยับหมอกแรกแย้มมาพิศมองใกล้ๆ หวนนึกถึงเจ้าของที่แท้จริงของดอกไม้สีครามตรงหน้า ที่พอซื้อมาหลอกล่อให้เขาหลงชื่นชมเข้าหน่อย แล้วก็หายตัวลับกลีบเมฆไปเกือบสัปดาห์หนึ่งแล้ว

 

 

ไม่มีแม้แต่คำบอกกล่าว ไม่มีแม้แต่ข้อความใดที่ส่งผ่านใครมา ต้องให้เขามารู้เองสินะ

 

 

พ่อเจ้าประคุณรุนช่องที่ว่าจะเป็นใครเสียล่ะนอกจากพ่อนักการทูตคนดีของทุกคน น่าตัดพ้อต่อว่านักเชียว ว่าแล้วก็เผลอทำร้ายกลีบดอกไม้สีสวยไปหนึ่งกลีบให้ร่วงลงสู่พื้นหญ้าหนานุ่ม เสมือนกลีบบอบบางอันโชคร้ายนี้เป็นตัวแทนของใครบางคนที่หาญกล้าทิ้งกันได้ลงคอ

 

 

ความเคยชินตลอดสองเดือนที่ผ่านมากำลังเล่นงานเขาอย่างหนัก เมื่อคนที่เป็นดั่งเงาตามตัวได้หายไป ราวกับเขากำลังขาดอะไรไปสักอย่าง

 

 

จะว่า นึกถึงก็คงไม่ใช่แค่นั้น หากจะเป็น คิดถึง’ …เขาไม่กล้าพอที่จะยอมรับมัน

 

 

ใจร้ายมากๆเลยนะคุณ

 

ใครใจร้ายครับผม

 

 

สะดุ้งเฮือกเมื่อพบว่าสถานที่สุดโปรดไม่ได้มีเพียงแค่ตัวเอง เสี้ยววินาทีแห่งความคาดหวัง จิตใจที่กำลังโหยหาบางสิ่งเผลอดีใจ พลันพริบตาเมื่อหันหลังกลับไป กลับพบว่าไม่ใช่บุคคลที่ตนเฝ้ารอมาตลอดสัปดาห์มานี้

 

 

ทำไมทำหน้าแบบนั้นเสียล่ะเจ้าตัวเล็ก ไม่คิดถึงพี่แล้วหรือ

 

 

ท่านชายดวิษแย้มสรวลขึ้นมาน้อยๆ เมื่อเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มของคนตรงหน้าเผยแววเสียดายอย่างชัดเจนเสียเหลือเกิน ทั้งที่เราแทบไม่ได้เจอกันตลอดช่วงเวลาที่มีใครบางคนเข้ามาแท้ๆ มันน่าน้อยใจดีไหมนะ

 

 

ปะเปล่าเสียหน่อยครับพี่ชายวิษ น้องเพียงแค่คิดอะไรเพลินๆกล่าวตอบพี่ชายคนสนิทอย่างคุ้นเคย คำพูดอย่างเป็นทางการ ไม่มีอยู่แล้วสำหรับเราที่เห็นกันตั้งแต่ยังวัยเยาว์

 

 

ท่าทางจะเพลินไปหน่อยนะ พี่มาไม่รู้ตัวเลยหรือ จิตใจล่องลอยไปถึงไหนกันเชียว

 

 

นั่นสินะ ใจของเขา มันกำลังลอยละล่องไปแห่งหนไหนกันแน่

 

 

โธ่ เปล่าเสียหน่อย รวีคิดถึงพี่ชายใจจะขาด งานหนักน่าดูเชียว มาให้น้องหอมๆหน่อยเร็วครับ

 

 

เจ้าตัวดื้อตัดบทสนทนาเพิ่มความสับสนทั้งหมด เดินดุ๊กดิ๊กเข้ามากอดอ้อนคนพี่ ยื่นดวงหน้าใสเข้าใกล้พี่ชาย ก่อนทั้งสองจะพากันหัวเราะพร้อมกัน เมื่อยังเล็ก น้องรวีมักพูดง้อแบบนี้เสมอยามคนเป็นพี่น้อยใจ

 

 

โตเป็นหนุ่มแล้วน่าเจ้าเล็ก ไหน บอกพี่มาซิว่าใครทำอะไรน้องของพี่กัน

 

เปล่าหรอกครับ แค่บ่นฟ้าบ่นฝนไปเล่นๆก็เท่านั้น

 

จริงหรือ เอ๊ แต่พี่ว่าไม่นะ

 

 

“…”

 

 

สงสัยเดี๋ยวนี้พี่คงไม่ใช่คนโปรดแล้วกระมัง

 

 

กระซิบชิดใบหูให้ได้ยินเพียงสองคน ราวกับจงใจจะใกล้ชิด ถ้อยคำแผ่วเบาแฝงแววตัดพ้อเล็กๆ หากแต่ก็อ่อนโยนส่งมาพร้อมรอยยิ้มแสนใจดีเช่นเคย มันยังคงเป็นเหมือนเดิม และอบอุ่นตลอดมา แต่ทำไมกัน ความหมายมันช่างเหมือนกับเอาเข็มปักใจเขาเสียอย่างนั้น

 

 

ไม่ใช่นะครั

 

 

ชะอ้าว อายุยืนเสียจริงนะคุณนลิน

 

 

ผละออกมาจากอ้อมกอดทันทีที่ได้ยินพี่ชายตัวโตว่าเช่นนั้น จ้องมองแขกผู้มาเยือนที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่แน่ชัด เพียงแค่เห็น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าใบหน้าคมคายนั้นมักลอยเข้ามาอยู่ในความคิดของเขาในทุกนาทีที่เผลอไผลไป

 

 

ชายหนุ่มหน้าเรียบนิ่งสนิททักทายเข้ากับคนทั้งสอง โค้งตัวให้กับท่านชายดวิษเล็กน้อย เสมือนมวลอากาศแปลกประหลาดเข้าปกคลุมบริเวณรอบข้าง เมื่อในตอนนี้ไม่มีใครเปิดบทสนทนาใหม่ขึ้นมาอีก

 

 

ถ้ายังไง พี่ขอตัวก่อนนะรวี

 

ครับพี่ชาย

 

 

เป็นหม่อมเจ้าดวิษที่ขอพ่ายแพ้ต่อความเงียบที่เกิด โบกหัตถ์สองข้างไปมา ก่อนเอ่ยลาเพื่อหลบให้คนมาใหม่ได้มีโอกาสกับเขาเสียบ้าง สบเนตรงามเข้ากับดวงตาสีเข้มลึกล้ำของนักการทูตหนุ่มชั้นเลขานุการโท ราวกับจะเอ่ยบางอย่างส่งผ่านทางสายตา เหมือนทุกครั้งที่ได้พบกันก่อนเดินจากไป

 

 

เมื่อเหลือกันเพียงลำพังสองคนแล้ว เป็นคุณชายเล็กที่เลือกเดินหันหลังกลับไปนั่งกลางสวนดอกไม้ดังเดิม ราวกับไม่รู้สึกรู้สาถึงการมีอยู่ของคนข้างกาย เรียวปากอิ่มเม้มเสียสนิท ไม่พูดไม่จากับคนตัวโตทั้งนั้น

 


คุณชายรวีครับ

 

“…”

 

คุณชา

 

 

มาทำไมหรือ นึกว่าจะลืมกันไปเสียแล้ว คำกล่าวตัดพ้อต่อว่าส่งให้ชายหนุ่มที่ลอบมองอยู่เบื้องหลังคนตัวเล็กในชุดสีฟ้าอ่อนอันโปรดปรานเผลอโล่งใจอย่างประหลาด อดดีใจเสียไม่ได้ว่าจริงๆแล้วคุณชายเล็กเองก็คงพึงระลึกถึงตัวเขาอยู่ไม่น้อยเช่นเดียวกัน

 

 

หากจะรู้สักนิด….เขาเองก็คิดถึงใจจะขาด

 

 

ยิ้มทำไมหรือครับคุณนักการทูต เราพูดจาตลกหรือไงเล่าหันกลับมาบ่นกระปอดกระแปด เมื่อคนเป็นผู้ใหญ่หน้านิ่งแต่ริมฝีปากนั่นกลับจุดยิ้มกริ่มที่มุมปากเสียแบบนั้น

 

 

“…”

 

 

นั่นปะไร ยังอีก งั้นเราคงต้องขอตั

 

 

มาทำธุระสำคัญครับ

 

 

แล้วธุระอะไรเล่า ว่ามาซี่

 

 

“…มาง้อเด็กดื้อ

 

ธุระที่พยายามคะยั้นคะยอเอาความทำเอาปรางใสชื้นเหงื่อขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ เด็กดื้อแสนขี้อายของคุณนลินทร์แยกเขี้ยวขู่ฟ่อให้ดูน่ากลัวทันทีที่ได้ยินคำง้องอนแสนหยอกล้อนั่น

 

 

กระนั้นก็เถอะ คุณชายจะทำตัวอย่างเสือสิงห์ไปก็เท่านั้น

เพราะอย่างไรเสีย ในสายตาของนลินทร์ มันคงเป็นได้แค่เพียงกระต่ายตัวน้อยเท่านั้นแหละนะ

 

 

เราไม่ได้งอนเสียหน่อย เพียงแค่สงสัยก็เท่านั้น

 

จริงหรือครับผม

 

“…เดี๋ยวนี้ยอกย้อนกันจริงนะครับคุณนลิน

 

 

นลินทร์หัวเราะขึ้นมาทันที เมื่อคนปากแข็งจนมุม บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับดีขึ้นมาโดยพลัน อารมณ์ดีไม่น้อยยามได้แกล้งคนอ่อนวัยกว่าให้ทำหน้าหงิกหน้างอ ปากโค้งคว่ำเสียขนาดนี้

 

เผอิญว่าวันที่ ๑ สิงหาจันทร์ที่ผ่านมาเป็นวันชาติของสวิตเซอร์แลนด์น่ะครับ กระผมถูกเรียกตัวไปร่วมงานด่วน เลยไม่มีโอกาสได้บอกคุณชายเสียก่อน นี่ลงเครื่องมาผมก็รีบบึ่งมาหาก่อนเลยครับ

 

...

 

เพราะงั้น หายโกรธกันนะครับคุณชาย

 

งั้นหรอกหรือ

 

จริงๆครับ ผมมีของฝากมาให้ด้วยนะ เป็นหนังสือจากที่นู่นเชียว ถึงจะเป็นภาษาเยอรมัน แต่ผมพอแปลให้คุณชายฟังได้นะพ่อคนมากความสามารถเสนอตัว

 

 

ดวงตาใสแป๋วเหลือบมองนลินทร์เล็กน้อยเมื่อถูกล่อลวงด้วยหนังสืออันโปรดปราน ก่อนแบมือน้อยทั้งสองข้างรับหนังสือปกแข็งตรงหน้า ยกมือไหว้ขอบคุณตามมารยาทไปอย่างนั้น นั่นปะไร ถึงจะทำท่าทีเลิกสร้างกำแพงกั้นระหว่างกันแล้ว แต่ใช่ว่าใบหน้าบูดบึ้งจางๆนั้นจะหายไป ริมฝีปากเล็กยังคงยื่นออกมาเล็กน้อยอย่างลืมตัว น่ามันเขี้ยวน้อยเสียเมื่อไหร่

 

 

ยังไม่หายอีกหรือครับ

 

 

เอ.. หรือว่าต้องให้กระผมหอมๆก่อน ถึงจะหายหรือครับผม

 

นี่!! แอบฟังเราคุยกับพี่ชายงั้นเหรอคุณ



หม่อมราชวงศ์จิรวีร์สวนกลับทันทีที่ได้ยินคำล้อเลียนดังกล่าว ใบหน้าเล็กแดงก่ำราวผลตำลึงสุก นึกย้อนกลับไป เขาจะไม่อ้อนพี่ชายวิษเป็นเด็กเป็นเล็กอีกต่อไปแล้ว ดูท่าทีแล้ววันนี้คุณนักการทูตคงอารมณ์ดีอยู่มาก สาแก่ใจแล้วสินะ

 

 

คนหน้านิ่งมาดขรึมคนนั้นหายลับไปแล้วหรือไงกัน

 

 

ผมมาชวนคุณชายออกไปด้านนอกด้วยกันครับ

 

ไม่ไปหรอก วันนี้ป้าอุ่นทำของโปรดเราไว้เยอะแยะ คงต้องขอปฏิเสธ

 

อืม ไม่ไปหรือครับ

 

“…ฟังชัดแล้วไงเล่า

 

แทนคำขอโทษที่ผมหายไปสัปดาห์หนึ่งก็ไม่ได้จริงๆหรือครับ

 

 

ให้ตายเถอะ ทำไมถึงช่างขี้ตื้อเสียจริง วันนี้คุณนลินทร์ต้องกินอะไรผิดสำแดงมาแน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ แถมยังทำตาใสซื่อเหมือนสุนัขตัวโต จ้องหน้าเขาเขม็งราวกับลืมอายุอานามตัวเองไปได้ว่าก็มิใช่เด็กเล็กแล้ว หากแต่การกระทำเหล่านี้ ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้ากลับชนะในสังเวียนนี้ คุณชายรวียอมแพ้ราบคาบเสียแล้ว

 

ก็ได้ แล้วจะไปที่ไหนหรือ

 

นลินทร์ไม่ได้เอ่ยตอบคำถาม เพียงแค่ยกยิ้มเผยรอยบุ๋มข้างแก้มอันเป็นเอกลักษณ์ ก่อนนิ้วเรียวจะจรดเข้าที่ริมฝีปากตัวเอง นัยน์ตาที่เคยเรียบนิ่งพลันกลับวับวาวแพรวพราว

 

เป็นความลับครับ

 


 

 

โจทย์ยากสำหรับคุณชายยังมีอยู่อีกมาก รวมถึงด่านปราการตรงหน้าที่เขาจำต้องฝ่าเข้าไป

 

 

อาคารสีเหลืองนวล ศิลปะโคโลเนียลงามสง่าด้วยประตูหน้าต่างโค้ง ถูกหลบซ่อนตัวอยู่ในหลืบซอยเล็ก ร้านอาหารยุโรปสไตล์ฝรั่งเศสหรูหราดูดีปรากฏในครรลองสายตาทันทีที่สารถีหนุ่มจอดรถของตนไม่ใกล้ไม่ไกลจากตัวร้านนัก เสียงผู้คนแปลกหน้าดังจอกแจกลอยเข้าสู่โสตประสาทสัมผัส เมื่อในเวลานี้ค่อนข้างเป็นเวลาของมื้ออาหารค่ำ

 

 

พยายามลืมทุกสิ่งอย่างที่เคยสัญญากับคนข้างกาย ย่างก้าวเข้าไปใกล้เรื่อยๆ แม้จะรู้สึกว่าลมหายใจมันช่างแผ่วเบาลงกว่าเดิมมาก ใจดวงน้อยเต้นโครมคราม และนัยน์ตาสวยที่หลุบต่ำลงอย่างเคยชิน

 

 

คุณชายครับ

 

 

แต่แล้วก็กลับมีมือปริศนาจับเข้าที่คางของเขาให้เชิดขึ้น เงยสบประสานสายตาเข้ากับคนสูงกว่าราวสิบกว่าเซนติเมตร ดวงตาคู่งามของนลินทร์ช่างชัดเจนยามได้ใกล้ชิด เปล่งประกายเหมือนท้องฟ้าต้องแสงจันทร์ยามค่ำคืน ดูดกลืนให้เขาหลงในภวังค์

 

 

ฟังผมนะครับ

 

ในวันนี้ ณ เวลานี้ ขอให้ลืมว่าตัวเองเคยเป็นใคร เคยเป็นอย่างไร

 

หากหวาดกลัวไม่กล้ามองหน้าใคร ขอให้คุณชายมองแต่ผมเพียงผู้เดียว

 

 

คล้ายคำศักดิ์สิทธิ์ ส่งมาราวกับร่ายมนตร์สะกดให้สยบและเชื่อฟัง จับจูงต้นแขนภายใต้เสื้อตัวโคร่งสีครีมเนื้อดีให้เดินตามไปอย่างช้าๆ โบว์สีน้ำเงินเข้มเข้าชุดที่ถูกบรรจงผูกอยู่รอบข้อมือทั้งสองพลิ้วไสวไปตามลม เป็นอีกช่วงเวลาที่คุณชายรวีได้ลอบสังเกตคนเบื้องหน้า

 

 

คุณนลินทร์ที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ อยู่ในชุดแบบ Preppy Style เนี้ยบและภูมิฐานสมกับเป็นเจ้าตัวดี เชิ้ตขาวนวลถูกทาบทับด้วยเสื้อทอไหมพรมสีน้ำเงิน กางเกงชิโน่ที่เข้ารูป ขาเต่อเล็กน้อยเผยข้อเท้าหน่อยๆตามสไตล์แฟชั่นตะวันตก ภายใต้รองเท้าโลฟเฟอร์สีเข้มทั้งสองกำลังก้าวเดินอย่างเป็นจังหวะ ไม่ช้าหรือเร็วจนเกินไป

 

 

พลันนึกในใจ ก็อดรู้สึกแปลกไม่ได้ที่ชุดของเราในวันนี้ ช่างแตกต่าง หากแต่บังเอิญผสมผสานเข้าคู่กันได้อย่างลงตัว

 

 

ภายใต้แสงสลัวจากเชิงเทียนบนโต๊ะอาหาร นลินทร์เป็นคนจัดการทุกอย่างทั้งหมด เลือกสรรอาหารอย่างดี สมแล้วกับการเป็นนักการทูตดีเด่นจนน่ามอบรางวัลแห่งปีให้ได้ครอบครอง ทุกอย่างดูไหลลื่น ง่ายดายและปลอดภัย เพียงมีคนตรงหน้าอยู่ข้างกาย ไม่แปลกใจนักที่ท่านพ่อไว้วางใจให้มาดูแลคนอย่างเขา

 

 

ดวงตาหวานเหลือบมองไปโดยรอบ นลินทร์เลือกโต๊ะด้านในเพื่อความเป็นส่วนตัวมากที่สุด หากแต่ก็ยังคงได้ยินเสียงเพลงบรรเลงจากวงดนตรีเล่นสดคลอมาเอื่อยๆ เบื้องหน้าไม่ไกลมีฟลอร์ที่เปิดโอกาสให้ทุกคนได้ร่วมเต้นรำกัน สลับผลัดเปลี่ยนคู่กันไปเรื่อยๆ เสมือนสายน้ำวนที่ไร้จุดสิ้นสุดในค่ำคืนนี้

 

 

เป็นบรรยากาศแปลกใหม่ที่ได้ลองสัมผัส ทั้งมื้อค่ำภายนอกวัง ลิ้มรสอาหารยุโรปชั้นดีที่เคยเห็นแค่รูปในตำรา และบุคคลใบหน้าหล่อเหลาคมคายตรงหน้า ที่พาให้หญิงสาวนับสิบได้ลอบส่งสายตาให้กันพัลวันตั้งแต่ย่างก้าวแรกที่เข้ามาสู่ร้านอาหาร เมื่อหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาใส่ใจก็รู้สึกอึดอัดถึงบางสิ่ง คล้ายน้ำใสที่ถูกกวนให้ขุ่นขึ้นมาเสียดื้อๆ

 

 

อยากลองออกไปเปิดรับบรรยากาศใหม่บ้างไหมครับ

 

...อะไรนะครับ

 

 

จู่ๆชายหนุ่มรูปงามพราวเสน่ห์ก็กล่าวขึ้นมา รูปประโยคไม่ชัดเจนและกำกวม หากแต่ทำเอาเขาแทบหยุดหายใจยามนลินทร์ลุกขึ้นส่งมือกว้างมาหา พร้อมด้วยถ้อยคำเชิญชวนที่ไม่คาดคิดว่าจะได้ยิน

 

 

ผมหมายถึง ให้เกียรติเต้นรำกับกระผมสักเพลงได้ไหมครับคุณชายจิรวีร์

 

 

รู้ตัวอีกครั้งก็ตอนที่มือนุ่มนิ่มไหวระริกถูกกอบกุมอย่างอ่อนโยน จับจูงไปกลางฟลอร์กว้างท่ามกลางผู้คน บทเพลงบรรเลงทั้งเปียโนและเครื่องเป่าทองเหลืองยังคงดำเนินไปตามครรลองของมัน หากแต่สิ่งใดเล่าจะชัดเจนเทียบเท่ากับคนที่กำลังเสมือนโอบกอดเขาไว้โดยรอบจนมองไม่เห็นผู้ใดตรงหน้านี้

 

มันไม่ใช่แค่เพลงเดียวอย่างที่คนตัวสูงเอ่ยขอ บทเพลงหวานหูยังคงผ่านไปเพลงแล้วเพลงเล่า ขับเคลื่อนให้เราได้ก้าวตาม ช้าบ้าง เร็วบ้าง หากแต่คงความอ่อนหวานไว้ในทุกท้วงท่า ตราตรึงในทุกห้วงทำนอง และยังคงจะดำเนินไปเช่นนั้นเรื่อยๆ หากไม่เกิดความผิดพลาดบางสิ่งขึ้น

 

 

อุ๊ย ขอโทษค่ะ

 

 

คู่เต้นรำหนุ่มสาวหน้าตาดีคู่หนึ่งเผลอชนเข้ากับเราทั้งสองอย่างบังเอิญ แม้สาวเจ้าจะเอ่ยคำลุแก่โทษ หากแต่คงจะขอคำอภัยจากชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์ตรงหน้าเขาเพียงผู้เดียวกระมัง

 

 

น่ารักน่าเอ็นดูจังเลยค่ะ น้องชายหรือคะ เจ้าหล่อนป้องปากหัวเราะคิกคักอย่างมีจริตยามปรายตามองคุณชายเล็ก ริมฝีปากสีแดงก่ำวาดยิ้มหวานหยดให้แก่นลินทร์ หากแต่ใช่ว่าเขาจะหลงกลแก่มารยาหญิง เขายังคงนิ่งเงียบแม้จะส่งยิ้มให้ตามมารยาทก็ตาม

 

 

ไหนๆก็ใกล้จะจบเพลงแล้ว คู่เรากำลังอยากจะสลับคู่เสียพอดี หากเรา ชายคู่เต้นรำของหญิงสาวผู้นั้นกล่าวขึ้นมาแทน พร้อมมองมาทางคนตัวเล็กอย่างโจ่งแจ้ง หมายจะเอื้อมมือเข้าแตะต้องเนื้อตัวหม่อมราชวงศ์จิรวีร์เข้า

 

 

คงต้องขอประทานอภัยครับคุณสุภาพบุรุษทว่า อย่าหวังเถิดหากนลินทร์ยังคงยืนอยู่ตรงนี้

 


กระผมคงมิมีความคิดจะเปลี่ยนคู่เป็นผู้ใดอีก

 

 

ไม่ต้องรอให้หนุ่มหน้ามนผู้นั้นได้เอ่ยคำจบประโยค นลินทร์ปัดมือชายผู้นั้นออกจากเอวน้อยของคุณชายเล็กอย่างนุ่มนวล ทว่าเด็ดขาดในการกระทำ กล่าวปฏิเสธหนักแน่นพร้อมโอบกระชับคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างลืมตัว

 

 

และทุกการกระทำ คุณชายรวีสัมผัสมันได้ทั้งหมด

 

 

บทเพลงบทใหม่เริ่มขึ้น เมื่อเราทั้งสองต่างตกอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันอีกครั้ง ระดับความนุ่มนวลหวานซึ้งของดนตรีพุ่งสูงขึ้นตามระดับ พาให้เคลิ้มไปกับคู่ของตน มือทั้งสองสอดประสานแนบแน่น สัมผัสที่โอบรัดยังคงตรึงไว้อยู่รอบเอวไม่หายไป แต่กลับรู้สึกใกล้ชิดมากกว่าก่อนหน้านี้ เนื่องจากใบหน้าหวานแทบจะมลายกลืนไปกับแผ่นอกของคนร่างสูงตรงหน้าอยู่รอมร่อ

 

 

ความจริงแล้ว คุณนลินไม่มีความจำเป็นต้องเต้นคู่กับเราไปตลอดก็ได้ มันคงน่าเบื่อไม่น้อย เปลี่ยนคู่เสียบ้างจะเป็นไรกล่าวขึ้นแม้จะไม่ยอมสบตาเข้ากับคู่บทสนทนา นัยน์ตาสวยมองไปรอบกาย ทำไมเล่าเขาจะไม่รู้สึก ทุกคนล้วนจ้องแต่จะรอสานต่อกับนลินทร์ทั้งนั้น หากเขาถอยออกมา

 

 

ฝันเถอะครับหากแต่เป็นรอบที่สองของคืนที่ใบหน้าหวานในอ้อมกอดถูกช้อนขึ้น สบเข้ากับดวงตาคมที่หญิงสาวทั้งหลายต่างหมายมั่นอยากจะจ้องมองตลอดชั่วค่ำคืน

 

 

ในเมื่อผมได้บอกให้คุณชายมองแต่ผมเพียงผู้เดียวแล้ว

 

“…”

 

นายนลินทร์คนนี้ก็จะไม่แลมองผู้ใดอีกเหมือนกันครับ

 

 

เพียงเสี้ยววินาที ที่คุณชายจิรวีร์กำลังสัมผัสถึงแรงผลักบางอย่าง ถลำลึกลงไปในบางสิ่ง

 

 

ใช่ว่าไร้เดียงสาจนไม่รู้ความ

 

 

หากแต่เขากลับเต็มใจเป็นดั่งกระต่ายตัวน้อย ที่พร้อมจะร่วงหล่นลงสู่หลุมลึกของนายพรานร้อยเล่ห์กล

 

 

หลุมนั้น ที่อาจเรียกได้ว่า

 

 

หลุมรัก นั่นเอง


#กมลรวีร์

Talk:

สวัสดีตอนค่ำค่ะ ตอนนี้ยาวที่สุดในบรรดา6ตอนที่ผ่านมาเลย ถ้ายังไง อย่าเพิ่งเบื่อกันซักก่อนนะคะ นอนอ่านเพลินๆ 555555 ความรู้สึกของน้องรวีชัดเจนขึ้นไปอีกระดับนึงแล้วนะคะ ในขณะที่พี่นลินทร์ก็ อรุ่ม ใจรักมั่น ขยันหยอดเขาเก่งค่ะ

สุดท้ายฝากคอมเม้นหรือติดแท็กในทวิตก็ได้เลยน้า ชอบอ่านมากๆๆ 5555555 ช่วงนี้ทวิตมีปัญหาด้วย ฮือ เสิร์ชเป็นคำๆแล้วก็ไม่ขึ้น ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ ไว้เจอกันตอนต่อไปค่า <3

 Kati

๑๒.๐๗.๑๘

 

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

862 ความคิดเห็น

  1. #849 fridaymoonlight (@fridaymoonlight) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 17:57
    ทำไมต้องดีขนาดนี้&#128557;
    #849
    0
  2. #848 fridaymoonlight (@fridaymoonlight) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 17:56
    กรี้สส
    #848
    0
  3. #798 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 11:39
    เขินนนนนนนนมักๆ
    #798
    0
  4. #789 maleexlion (@alpaca_chan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 14:16
    ฮื่อ บ้าไปแล้ว เป็นเขินๆๆๆๆๆๆๆ TT
    #789
    0
  5. #781 __cnl (@s26860) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 23:56
    เกินไปแล้วคุณนลินนนนน จะตายแล้วววว เขินแง่งงงงงง ดูแลน้องให้ดีๆน้าาาาา
    #781
    0
  6. #745 BlackFight (@BlackFight) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 11:04
    โอ้ยยย ยัยน้องตกหลุมรักแล้วค่ะ
    #745
    0
  7. #707 `โรฮันลัสกี้★ (@oam-kus40) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 16:21
    นลินทร์หยอดแรงมากแต่ละประโยค ><
    #707
    0
  8. วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 13:58
    โรแมนติกมาก คำพูดของพี่นลินทร์ทำฉันเขินเหมือนโดนบอกเอง ประทับใจความง้องอนกันเหลือแสน น่ารักกันมากๆเลย
    #684
    0
  9. #682 Teddybear_EPN (@earn-pinyada) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 13:22
    ฮืออออออออ โรแมนติกมากๆ
    #682
    0
  10. #660 ploythanaa (@ploythanaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 11:27
    โอ่ยยยยเป็นพี่ก็หาทางขึ้นไม่เจอแล้วววค่าาาหลุมรักเนี้ยยย ตอนงอนง้อแบบมือจีบบบชักดิ้นชักงอน่ารักกกกกก
    #660
    0
  11. #627 แตมิรี่ (@taemaypa2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 03:04
    ฮือออ อ่านมาจรถึงตอนนี้คือดีมากๆเลยค่ะ ทั้งภาษาที่ใช้บรรยาย ทั้งลักษณะของตัวละคร ฮืออ ชอบบ
    #627
    0
  12. #548 pparpbebi。 (@pukpuii-1999) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 04:55
    บรรยายดีมากๆเลยค่ะพี่นลินทร์คนสุภาพที่เด็ดเดี่ยว ;&#8212;-; ดูแลน้องได้ดีมากๆเลยจริงเชียว คนน้องก็น่ารัก งอนตุ๊บป่องน่าเอ็นดูมากๆเลยค่ะ
    #548
    0
  13. #530 FernChanbaek (@FernChanbaek) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:49
    คุณไรท์แต่งเก่งมากเลยค่ะ เราเขินมากเลยฮืออออ
    #530
    0
  14. #488 Yu_ai (@Semina_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 04:20
    น่ารักมากก&#8203; คนแต่งบรรยายบรรยากาศ&#8203;ดีจัง&#8203;
    #488
    0
  15. #418 DLIM_11 (@DLIM_11) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 18:32
    ดีมากๆๆๆๆเลยค่ะ ฮือ รัก
    #418
    0
  16. #394 KJ2033 (@Haebelle0315) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 18:09
    ฮื่อออ มีความงอนกันเล็กๆๆ
    #394
    0
  17. #391 Nanahpus.s (@Toeiii7) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 14:54
    พี่คะ หนูเขินนน หลุมรัก....

    ทำบุญค่ะทำบุญ สติหนูกระเจิดกระเจิงแล้ว พี่นลินนน
    #391
    1
  18. #376 HoneyJinny (@HoneyJinny) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:20
    โอ้โหหหหหหห ผมไม่มีความคิดจะเปลี่ยนคู่เป็นผู้ใดอีกกก ;_____; คุณนลินทร์คะ ถ้านี่คือคำสัตย์จริง ดิฉันขอฝากคุณชายเล็กของดิฉันเพียงคนเดียวด้วยนะคะ
    #376
    0
  19. #337 Jhh (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 18:21

    ดิฉันแทบกรี๊ดเลยค่ะคุณพี่นลินน /จิกมือแน่น เขินแทนคุณชายรวีไป10เท่าละ 5555555

    #337
    0
  20. #327 ntw96 (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 15:37
    ยิ่งกว่าหลุมอีกค่ะ เพราะที่คอก็มีบ่วงคล้องไปอีก ไปไหนไม่ได้แล้ว กี้สๆ
    #327
    0
  21. #317 gpjh_ (@gam2145) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 06:33
    ตกหลุมรักนิยายเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ อ่านแล้วเขินจนจิกหมอน คุณนลินทร์ง้อน้องได้น่ารักมาก ขี้หวงด้วย เขินไปหมดแล้ววววว
    #317
    0
  22. #247 Mjjeje KQ (@crazy-love-hero) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 13:47
    เป็นพี่ก็คือสร้างฟลอร์ให้น้องไว้ที่โถงในวังแล้วค่ะ หวงงงงงงงงงง
    #247
    0
  23. #224 Minhwanpanwink (@itisnan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 21:13
    ง้อเด็กว่ะแหม่คุณพี่ ดีใจใหญ่เห็นเขางอนเพราะเขาคิดถึง
    #224
    0
  24. #206 WinkHoon (@minizzzzzzz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 06:42
    ก้แค่มาง้อเด็กดื้อแถวนี้อ่ะค่ะ คุณนลินคนวรั้ยวร้าย
    #206
    0
  25. #195 OrangeTurtle (@tatpicha5469) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 10:18
    เป็นแค่หน้าที่เท่านั้น อรุ่มม
    #195
    0