END [ FIC ] #คุณหนูมบ MarkBam

ตอนที่ 5 : ร้ายครั้งที่ 5 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61


 

            ผมทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้สุดหรูสีแดงสด เหอะ!ผมประชด! พี่มาร์คพาผมมากินข้าวเย็นที่ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระตรงข้ามมหาลัย ให้ตายเถอะ ผมกระเดือกไม่ลงจริงๆแม้จะหิวจนไส้กิ่ว ผมกินอะไรแบบนี้ไม่ได้!


          “ทำไมไม่กิน”


          “พี่มาร์คอย่าแกล้งแบมไปมากกว่านี้ได้ปะ แบมกินไม่ลงหรอกอาหารข้างทางหนะ”


          “แล้วยังไง จะอดตายหรือไง”


          “...”


          “ไม่กินก็ไม่ต้องกิน อย่ามาโวยวายหิวแล้วกัน” 


          พี่มาร์คพูดจบก็ก้มหน้าลงโซ้ยก๋วยเตี๋ยวไก่แถมยังแทะกระดูกโชว์อีกต่างหาก ไม่อยากจะเชื่อว่าลุคผู้ดีตีนแดงขนาดนี้ จะมานั่งแทะตีนไก่ - -


          “แบมไม่กิน ถ้าพี่อยากกินก็กินไปเถอะ”


            หลังจากผมพูดจบพี่มาร์คก็หยุดกิน เรามองหน้ากันสักพัก ผมคิดถึงสปาเก็ตตี้ที่รักของผมจังเลย T^T


          “ปะ กลับ”


          “เดี๋ยว อิ่มแล้วหรือไง”


          “พี่ไม่กินคนเดียวแล้วปล่อยให้คนที่ท้องร้องจ้อกๆนั่งมองหรอกนะ”


            พี่มาร์คพูดจบก็ลากผมขึ้นรถ


          “พี่ขอแวะซุปเปอร์ก่อน รอในนี้แหละ”


            ผมไม่ตอบอะไร แต่แสดงสีหน้าทะมึงทึงแผ่รังสีอัมหิตให้รู้ว่าผมกำลังโมโหหิวและโกรธเขามากๆหลังจากพี่มาร์คแวะซุปเปอร์เสร็จ เขาก็ไม่เห็นจะถืออะไรมาสักกะนิด แวะไปอ่อยเหยื่อหรือไง เราสองคนพาร่างมาถึงห้อง ผมกระแทกเท้าเดินเข้าห้องนอนทันที



ก็อกๆๆๆ


            ผมทิ้งตัวลงบนเตียงได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องนอน ไอพี่มาร์คมันจะอะไรกับผมหนักหนาเนี่ย ! ผมเตรียมคำด่าสักพักก็จ้ำไปเปิดประตูห้องอย่างแรงลูกบิดแทบหลุดติดมือออกมา ไม่เจอใครหน้าห้อง ได้แต่กลิ่นสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าสุดที่รัก เห้อ นี่ผมต้องประสาทหลอนไปแล้วแน่ๆ



          “เอ้ะ” ผมกำลังจะปิดประตู แต่ว่ามันติดถุงอะไรอยู่


            โอ้ะ สปาเก็ตตี้ นี่มันถุงสปาเก็ตตี้นี่ มีโพสต์อิทแปะด้วย *0*


            กินซะ อย่าประชดประชันด้วยการไม่กินอะไรเข้าใจไหม ครั้งนี้ตามใจเพราะว่าแบมเรียกพี่ว่าพี่ ถ้าทำตัวน่ารัก จะได้รางวัล



            ฉ่าาาาาา ไม่ได้มีใครมาผัดฉ่าหอยลายแถวนี้หรอกครับ เสียงหน้าผมร้อนฉ่านี่แหละ นี่คนเราหิวจนหน้าร้อนเลยหรอเนี่ย ผมเผลอยิ้มออกมาแล้วเดินเข้าห้องนอน เปิดสปาเก็ตตี้กิน บ้าจริงนี่สปาเก็ตตี้อร่อยจนเราหยุดยิ้มไม่ได้เลยหรอเนี่ย

 

25%

สมองแล่นมันก็จะอัพไม่หยุดแบบแน้ ถ้าได้กำลังใจเยอะก็จะอัพเยอะ

อิอิ


 

-MarkPart-


ผมลากแบมมากินก๋วยเตี๋ยวไก่มะระเจ้าเด็ดเจ้าดังของย่านนี้ แต่เจ้าตัวกลับทำหน้าช็อคยิ่งกว่าบิ๊กซีนีม่าฉายหนังผี ผมรู้อยู่แล้วว่าแบมไม่มีทางกินอาหารที่ขายตามข้างทาง ครั้งนี้แบมยังดื้อและไม่วางใจในตัวผม ผมรู้อยู่แล้วว่าแบมไม่มีทางกินแน่ๆ จึงยอมๆไปก่อน


ปัง


ผมเดินลงจากรถหลังจากบอกแบมว่าจะขอแวะซุปเปอร์ จะอะไรเสียอีก แอร์ในรถเย็นฉ่ำแต่สู้รังสีอัมหิตของแบมแบมไม่ได้สักนิด ผมเลยแวะเพื่อซื้อสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าให้แบม รู้ว่าชอบเพราะโทรถามยองแจครับ 55555


          “ร้อยยี่สิบแปดบาทถ้วนค่ะ” พนักงานพูดจบผมก็ยื่นเงินให้


          “คุณมาร์คจะให้ทางเรานำไปให้ที่คอนโดเมื่อไหร่คะ”


          “หลังจากนี้อีกยี่สิบนาทีครับ”


          “โอเคค่ะ”


            แน่นอนครับถ้าผมเดินถือถุงโท่งๆออกไปแบมก็ต้องรู้แน่ว่าผมซื้อให้เขา ขอเล่นบทโหดไปก่อนแล้วกัน เวลาโมโหแล้วโวยวายไม่ได้นี่ก็น่ารักดีนะ ^^ ผมกับแบมกลับมาถึงห้องโดยที่แบมเปิดประตูวิ่งพรวดเข้าห้องของตัวเองไปทันที ผมยังแอบเสียวๆว่าพื้นจะทะลุลงไปข้างล่างไหม กระทืบเท้าแรงขนาดนั้น 

          ผมจัดการหยิบโพสต์อิทที่วางบนโต๊ะทำงานออกมา เขียนข้อความบางอย่างแล้วแปะบนฝากล่องสปาเก็ตตี้ ผมเดินเอาถุงนั้นไปแขวนไป แล้วเคาะประตู

 


ก็อกๆๆ


          คนมาดหมาอย่างผมไม่มีทางยื่นกับมือ วิ่งจู๊ดเข้าห้องนอนทันทีครับ ผมพอจะเดาสถานการณ์ได้แหละว่าเจ้าแสบนั่นจะทำหน้าตายังไง ถือเป็นรางวัลที่เขายอมเรียกผมว่าพี่มาร์คแล้วกัน

.
.
.

เช้าวันใหม่

            แบมตื่นตั้งแต่ตีห้า ทั้งที่มีเรียนเก้าโมง ไม่สิ ใช้คำว่าตื่นไม่ได้ แบมไม่ได้นอนเลยต่างหาก!


          “ตาสว่างกว่าอนาคตอีกว้อย”


           ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จตั้งแต่หกโมงครึ่ง นั่งจุ้มปุกอยู่ในห้องนอน คิดว่าจะไปขอบคุณพี่มาร์คดีไหมที่เขาเอ่อ -/- ซื้อสปาเก็ตตี้ให้ผมหนะ สุดท้ายผมก็ตัดสินใจเดินออกจากห้องนอนตัวเองแล้วไปหยุดอยู่ที่หน้าห้องพี่มาร์ค


          “ยังไม่ตื่นแน่ๆ ไม่กวนดีกว่า” ปากผมบอกไปแบบนั้นแต่ถือวิสาสะเปิดประตูห้องเข้าไป พ่าม ห้องไม่ล็อคด้วย


            ผมคลานต่ำกลั้นหายใจไม่ให้พี่มาร์ครู้สึกตัว ผมล้อเล่น! ผมเดินย่องๆมาหยุดที่ข้างเตียงพี่มาร์ค พี่มาร์คหนะเซนต์ดีเกิ้น เสียงดังไม่ได้หรอก ผมยืนพิจารณาใบหน้าที่มีองค์ประกอบสมบูรณ์ เออก็หล่อดีนี่ แต่น้อยกว่าผม ชิ้ 

          ผมค่อยๆนั่งลงแล้วเท้าแขนลงบนที่นอน เวลาพี่มาร์คไม่ขี้เก๊กแล้วก็ไม่ดุผมนี่ก็น่ารักดีแหะ เฮ้ ไม่ได้พิศวาสหรอก แค่รู้สึกว่าเขาไม่ควรจะขี้เก๊กให้มาก รำคาญลูกตา

 


          “ทำตัวไม่มีมารยาทอีกแล้วนะ” ผมนั่งมองพี่มาร์คเพลินๆก็ได้ยินเสียงพี่มาร์ค เห้ย เสียงพี่มาร์ค


          “เห้ย รู้ รู้สึกตัวด้วยหรอ”


          “รู้ตั้งแต่เดินเข้ามา” พี่มาร์คหันตะแคงข้างมามองหน้าผม


          “บ้ามาก ไปออกรายการล่าท้าผีเหอะ” ผมต้องเอาพวงมาลัยมาไหว้เขาไหมเนี่ย - -


          “เข้ามาทำไม”


          “เออ ไปละ”


          “เดี๋ยว พี่ถามให้ตอบ”


          “ก็ ก็” 


          จะบอกว่าเข้ามาขอบคุณหรอ ไม่มีทาง ยากมากที่สุด เกิดมาไม่เคยขอบคุณใครนอกจากป๊า


          “ก็อะไร”


          “จะไปเรียนไง มาปลุกให้ตื่นได้แล้ว”


          “ตื่นไวเนาะ มีเรียนตั้งเก้าโมง โอเค ออกไปจากห้องพี่ได้แล้ว”


          “เออ!


            ผมหันหลังเดินออกมาจากห้องไอพี่มาร์คบ้าอย่างไว ควรซื้อน้ำแดงมาถวายดีไหม 

          ผมนั่งรอพี่มาร์คอาบน้ำแต่งตัว นานมาก กะอีแค่ไปมหาลัย มัวแต่เอากาวเซตผมให้เป๊ะปังอยู่หรือไง



          “รอแค่นี้ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ไป เดี๋ยวพาไปกินข้าวเช้าก่อน” 


          อีพี่มาร์คนี่ชอบโผล่มมาตอนคิดถึง เอ้ย ตอนนินทาอยู่เรื่อยเลย


          “กินอะไร”


          “เดี๋ยวก็รู้” พูดจบพี่มาร์คก็เดินออกไปหน้าตาเฉย ว่าแต่คนอื่นไร้มารยาท ตัวเองนั่นแหละที่ไร้มารยาท

.
.
.

            บรรยากาศในรถไร้บทสนทนาของผมกับพี่มาร์ค แต่นับเป็นบุญตูดที่ได้นั่งรถปอร์ตในฝันนนน รอให้ได้ทุกอย่างคืนมาก่อนเถอะ ป๊านะป๊า จะขอรถคันนี้ให้ได้เลย พี่มาร์คจอดรถแถวตลาดหน้ามอ แล้วก็เดินลงจากรถโดยไม่ได้เรียกผมให้ลงตาม
- - อีตาบ้า คนยังไม่ตายนะโว้ย มองไม่เห็นหรือไง! ผมลงจากรถ จากนั้นพี่มาร์คก็หยุดเดินแล้วกดล็อครถ เออดีที่ไม่ล็อคตอนผมยังไม่ออกมา ผมกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหลังกว้างของพี่มาร์คไป


          “กินโจ๊กที่นี่อะหรอ” ผมถามเมื่อเรามาหยุดที่ร้านโจ๊กเจ๊แดงแปร๊น


          “อืม ทำไม กินไม่ได้อีกหรือไง” พี่มาร์คหันมาถาม


          “ใช่!


          “งั้นจะไปกินอะไรก็ไปหาซื้อเอา ถ้ามีเงินหนะ”


            ใช่สินี่ผมไม่มีเงินติดตัวสักกะแดงเดียว T^T


          “ก็ได้! ผมเดินแซงพี่มาร์คไปจองโต๊ะ”


          “หึ”


            บทสนทนาของเราเงียบอีกครั้งเมื่อผมลังเลที่จะกินมัน


          “พี่กินให้ดูแล้วนี่ไง ถ้ามันไม่สะอาดหรือไม่ดี พี่ไม่พาแบมมากินหรอก พี่มีหน้าที่ดูแลแบม พี่ไม่เอาอะไรไม่ดีให้หรอกหน่า ลองกินดู ลองใช้ชีวิตแบบคนอื่นๆ มันไม่ได้แย่หรอกนะ” พี่มาร์คจ้องหน้าผม


          “ก็ได้”


            ผมตัดสินใจตักโจ๊กขึ้นมาแล้วเอาลิ้นแตะๆลองเชิง อื้ม ก็ใช้ได้แฮะ ไม่แพ้โจ๊กร้านเทเบิลเลย ผมกับพี่มาร์คเรากินโจ๊กจนเสร็จ พี่มาร์คจ่ายตังค์แหงสิผมไม่มีเงินนิ -3- 

          ผมแอบสังเกตุว่าพี่มาร์คอมยิ้มตลอดการกินโจ๊ก คิดถึงโจ๊กฝีมือเมียน้อยหรือไงถึงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว บ้า!

.
.
.


ในรถ


          “มันไม่แย่ใช่ไหม ทีนี้จะลองกินก๋วยเตี๋ยวไก่มะระได้ยัง”


          “อืมมมม แบมไม่มีสิทธิ์เลือกนิ จะพยายามแล้วกัน ฮึ” 


          จะยัดเยียดให้กินก๋วยเตี๋ยวไก่ไปถึงไหน อีกนิดจะคิดว่าเจ๊ทรายบางโพเจ้าของร้านเป็นเมียพี่มาร์คแล้วนะ ถ้าไม่ติดว่าผัวเจ๊แกหิ้วลูกกระเตงๆอยู่


          “ก็ดี”

.
.
.


มหาลัย


          “วันนี้แบมเลิกบ่ายใช่ไหม เดี๋ยวพี่มารับ พาแบมไปทำงาน”


          “เห้อ น่าเบื่อชะมัด”


          “ว่าไงนะ”


          “เออหน่า รู้แล้วๆๆ ไปละๆๆ”


          “ตั้งใจเรียนนะแสบ”


            คำพูดพี่มาร์คทำผมชะงัก ฉ่าาาาา เอาอีกแล้ว ใครมาผัดฉ่าอีกแล้ว ผมวิ่งลงจากรถโดยไม่หันหลังไปมองหน้าไอพี่มาร์คสักนิด



100%



พิมพ์แบบเมื่อยฝุดๆ 5555555 แต่เพื่อนนักอ่านที่น่าร้ากก

ไรท์ทำได้อยู่แล้ววว ฝากติดตามด้วยน้าอย่าทิ้งกันไปไหน

อย่าลืมกดให้กำลังใจนะคะ ^^

#คุณหนูมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

156 ความคิดเห็น

  1. #133 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:44
    เอาน้องมาด้วยไม่กลัวสาวหายเหรอ
    #133
    0
  2. #119 Fanwaan (@kaewkaraket) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:10
    น่ารักกกกก
    #119
    0
  3. #98 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:20
    ป๋ามากพี่มาร์คคคค
    #98
    0
  4. #95 Maewmaew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 02:52

    น่ารักอีกล่ะ เด็กแสบ

    #95
    0
  5. #20 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 17:16

    มันดีงามจริง

    #20
    1
    • #20-1 kukkuknaka (@prwhaz) (จากตอนที่ 5)
      16 มิถุนายน 2561 / 12:05
      เลิฟฟฟฟฟฟ
      #20-1
  6. #14 แม่หมู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 14:57

    ยิ่งอ่านยิ่งสนุกค่ะ ตามอ่านรวดเดียวเลย

    #14
    2