คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

มากรัก หลากอารมณ์ ...

ตอนที่ 4 : My happy Ending


     อัพเดท 31 มี.ค. 50
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : puchcy ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ puchcy Email : puchcy(แอท)hotmail.com
My.iD: https://my.dek-d.com/puchcy
< Review/Vote > Rating : 100% [ 16 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 1,194
20 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
มากรัก หลากอารมณ์ ... ตอนที่ 4 : My happy Ending , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 112 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


- -




ในวันที่อากาศร้อนอบอ้าว สาวผมน้ำตาลหยิกดูยุ่งเหยิงเธอนอนอยู่บนเตียงที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้า ชุดชั้นในสีดำที่มีรอยฉีกขาดเล็กน้อย โทรศัพท์ที่ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่น่ารำคาญสำหรับเธอเพราะมันปลุกเธอทุกเช้าที่เธอกำลังเคลิบเคลิ้มกับความฝันที่เธอจะหลงเข้าไปทุกๆค่ำคืน มันเหมือนเป็นที่พักใจจากเรื่องราวของความเป็นจริง เพราะในฝันเธอจะเป็นดั่งเจ้าหญิงที่มีแต่ผู้คนที่รักเธอและหยิบยื่นแต่สิ่งดี ดีให้กับเธอ.. และโทรศัพท์ที่เป็นดั่งคู่อริในยามเช้าก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงที่เธอคุ้นเคย

"ที่รักคุณตื่นรึยัง" เสียงทุ้มจากปลายสายทักทายไม่ได้เข้ากับบบรรยากาศที่แสนจะน่ารำคาญใจตอนนี้เอาเสียเลย ทั้งอากาศที่ร้อนอบอ้าวที่ทำให้เม็ดเหงื่อใสๆ เม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามใบหน้าและลำตัวเหมือนเป็นสัญญาณให้เธอต้องตื่นขึ้นเพื่อไปอาบน้ำเสียที

"ตื่นเพราะเสียงโทรศัพนี่แหละ"เธอตอบอย่างอารมณ์เสีย เหมือนกำลังจะเริ่มต่อว่าผู้ที่มารบกวนเธอจากความฝัน 

"นี่มันสิบโมงแล้วนะ คุณลืมนัดของเราแล้วหรือ?" อีกฝ่ายเริ่มออกอาการไม่พอใจกับนัดรวมตัวเพื่อนฝูงของเขาเพื่อจะพาแฟนสาวไปเปิดตัว

"อืม.. ฉันไปอาบน้ำก่อนล่ะ แล้วเจอกัน บายยย"เธอรีบตัดบทและวางโทรศัพท์ลงบนที่นอน จริงๆแล้วน่าจะเรียกว่าโยนโทรศัพท์ลงบนที่นอนมากกว่านะ

หลังจากการอาบน้ำและการแต่งตัวที่แสนจะรวดเร็วกับเสื้อสีดำที่เธอชอบใส่กับกางเกงยีนส์ตัวโปรดและรองเท้าบูธสีดำสนิท แต่วันนี้เธอแต่งหน้าบางเบากว่าทุกๆวัน เพราะมันเป็นเดทในตอนกลางวันน่ะสิ คงไม่มีใครจะแต่งหน้าเข้มเป็นงิ้วไปทานอาหารเที่ยงที่ร้านอาหารสุดหรู ว่าแล้วเธอก็หยิบกระเป๋าใบสวยสีดำที่เข้ากับชุดของเธอเดินออกจากบ้านไป ที่รถคันงามในสายตาเธอเสมอแม้ว่ามีแต่คนบอกให้เธอเปลี่ยนรถได้แล้วแต่เธอก็ยังหลงรักรถของเธอที่ชื่อ "วิงกี้" ชื่อนี้เธอตั้งให้มันเพื่อลำรึกถึงการเสียความบริสุทธิ์ครั้งแรกบนรถคันงามนี้กับคนรักที่ชื่อ วิงกี้ อดัมส์  ฟังดูแล้วเธอออกจะเป็นคนที่แปลกประหลาดอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว แต่นั่นก็คือเธอแหละ

"ไปกันที่รัก วันนี้เราจะไปทานอาหารสุดหรูเชียวน้า ทำตัวน่ารักๆ นะวันนี้" เธอพูดกับรถของเธออย่างกับมันจะรู้อย่างนั้นแหละว่าเธอพูดอะไรกับมัน เธอสตาร์ทรถด้วยใจจดจ่อ และภาวนา ให้วิงกี้สุดที่รักของเธอสตาร์ทติดและไปทันนัดของเธอ
"ที่รัก ไม่เอาน่า ติดน้า วันนี้ฉันสายแล้วน้า"เธออ้อนวอน ก่อนที่เธอจะต้องเปลี่ยนใจเรื่องเปลี่ยนรถใหม่
"โอเค โอเค วันนี้ไม่อยากไปกับฉันใช่ไหม" หลังจากจบประโยคเธอก็ก้าวลงจากรถพร้อมกับกระแทกประตูอย่างแรง ก่อนจะเดินไปโบกแท็กซี่ ที่ไม่ค่อยจะผ่านมาเท่าไหร่ แต่เหมือนโชคจะช่วยมีแท็กซี่ผ่านมาพอดีโดยที่เธอไม่ต้องรอนาน
"ไป เดอลากูน เดรส เกรท....อะไรสักอย่างนั่นแร่ะ" เธอส่ายหัวกับชื่อที่แสนจะจำยากสำหรับร้านอาหารนั่น
"เดอลากูล เดร เกอร์ ราสซี่ ใช่ไหมครับ" คนขับหันมาถามเธออีกครั้งพร้อมกับทำสีหน้าแปลกใจเล็กน้อยกับชุดที่เธอใส่ไปร้านสุดหรูนั่น จนต้องถามอีกครั้ง
"ร้านอาหาร เดอลากูล เดร เกอร์ ราสซี่ ใช่ไหมครับ"
"นั่นแหละ ที่นั่นแหละ ไปได้แล้วฉันสายแล้ว" เธอตอบเสียงดัง
"ครับ ครับ" เขาส่ายหัวพร้อมกับรีบออกรถไปอย่างรวดเร็ว...

ในอีกยี่สิบนาทีต่อมา

หน้าร้านสุดหรู...เดอ ลากูล เดร เกอร์ ราสซี่  ป้ายสีทองสวยดูสะดุดตา

เธอเดินก้าวเข้าร้านด้วยความมั่นใจ..

"ขอโทษนะครับคุณผู้หญิง ได้สั่งจองไว้รึเปล่าครับ" ฝ่ายต้อนรับรีบตรงเข้ามาถามเพราะไม่แน่ใจว่าเธอเข้ามาผิดร้านหรือไม่

"หือ.. อ่อ ไซมอน เลย์ ออน" เธอตอบพร้อมกับกวาดตาไปรอบๆ แล้วเธอก็เห็นเทพบุตรของเธออยู่ท่ามกลางเพื่อนของเขา

"ที่รัก ฉันอยู่นี่" เธอตะโกนลั่นพร้อมกับโบกไม้โบกมือ ก่อนจะฝ่าด่านฝ่ายต้อนรับเข้าไปสวมกอดแฟนหนุ่ม

เขาถึงกับทำหน้าถอดสีเมื่อเห็นสภาพของแฟนสาว

"เดี๋ยวนะ ที่รัก เคธี่ ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอว่าเราจะมาที่ร้านนี้" เลย์ จับที่หัวไหล่แฟนสาวดันเธอออกเพื่อจะพูดกับเธออย่างซีเรียส

"นี่ไง ฉันก็อยู่ที่นี่กับคุณแล้วไง" เธอตอบอย่าง งงๆ

ทุกสายตายจับจ้องไปที่ทั้งคู่ และเพื่อนๆของเลย์เริ่มซุบซิบ และเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กับชุดที่เธอใส่เข้ามา เหมือนกับเธอเป็นตัวตลกในสายตาพวกเขาเหล่านั้น

เลย์ลากเธอออกมาจากร้าน

"คุณลากฉันออกมาทำไม เลย์" เธอจ้องหน้าเขาพร้อมกับสะบัดแขนออก และกำลังรอคำตอบที่ฟังดูดีที่พอจะทำให้เธอเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

"เคธี่ คุณต้องการจะฉีกหน้าผมต่อหน้าเพื่อนๆ หรือไง ดูคุณสิ คุณแต่งตัวยังกับสาวฮิปปี้ เหมือนหลงมาจากโลกไหน" เขาตอบด้วยน้ำเสียงดุดัน

เธอหน้าแดงกร่ำด้วยความโกรธและเสียใจ
"ฉันไม่คิดว่าฉันใส่ชุดนี้มันจะผิดตรงไหน และฉันก็เป็นฉัน และฉันก็ไม่ใช่พวกหล่อนที่แต่งตัวยังกับหลุดมาจากนิตยสารแฟชั่นที่วางเกลื่อนท้องถนน ไม่เข้าใจว่าคุณมีปัญหาอะไรกับชุดของฉัน หรือกับสิ่งที่ฉันเป็นกันแน่!!" เธอตะโกนลั่น

เลย์พยายามทำท่าทางให้เธอสงบสติอารมณ์ลงเพราะสายตาผู้คนที่ผ่านไปมาเริ่มมาจับจ้องที่เขาทั้งสองคน เลย์พยายามเข้าไปจับตัวเคธี่ให้สงบลง

"ที่รัก ผมแค่อยากให้คุณดูดีที่สุดในวันนี้ เพื่อเป็นเกียรติให้ผมและเพื่อนๆผม พวกเขารอพบคุณและอยากรู้จักคุณ" เขาพยายามอธิบาย

"แล้วมันผิดตรงไหนที่ฉันจะแต่งตัวในแบบที่ฉันเป็น ฉันไม่แคร์ว่าเพื่อนคุณเป็นใคร และถ้าพวกเขาอยากจะรู้จักฉัน เขาก็ต้องรู้จักในสิ่งที่ฉันเป็น" เธอพูดอย่างหนักแน่น ก่อนจะเดินจากไป
"เคธี่ เคธี่ คุณจะไปไหน"เลย์ ตะโกนถามและทำท่าลังเลระหว่างเพื่อนๆ ที่รอในร้านอาหาร และแฟนสาวที่เพิ่งเดินจากไป

"ฉันก็จะไปตามทางของฉัน" เธอตะโกนกลับมาก่อนจะขึ้นรถแท็กซี่ไปอย่างหัวเสีย

เลย์ผิดหวังกับฉากเปิดตัวแฟนสาวและเขาคิดว่าจะขอเธอแต่งงานในวันนี้ เขาเดินคอตก กลับเข้าไปในร้านและขอโทษเพื่อนๆ ที่ปาร์ตี้นี้เป็นอันต้องยกเลิก
เขาพยายามโทรหาเคธี่หลายครั้งแต่เธอไม่ยอมรับสาย
เขาไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรผิดพลาดลงไป เขานั่งดื่มแชมเปญที่สั่งไว้ล่วงหน้าเพียงลำพัง

"หนุ่มน้อย เธอจะมานั่งเศร้าอยู่ทำไม ฉันว่าเธอควรจะรีบกลับไปง้อแฟนสาวของเธอดีกว่านะ ถึงแม้ว่าเธอออกจะดูเพี้ยนๆ.."ไม่ทันจบประโยคเลย์คว้าคอเสื้อของชายแก่ในชุดสูทสีน้ำตาลเข้มและพร้อมที่จะต่อยเขา

"เคธี่ไม่ได้เพี้ยน!!!" เลย์ตะโกนลั่น มีคนวิ่งเข้ามาขวางก่อนที่เขาชกหน้าชายแก่คนนั้น

"โอ้ โอ้...ใจเย็นๆ พ่อหนุ่ม ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าแฟนนาย" เขาพูดเสียงสุภาพและจัดเสื้อให้เข้ารูป

"เธอแค่เลือกร้านผิดเท่านั้นเอง แทนที่เธอจะเลือกร้านในสไตล์คันทรี่ หรือร้านแนวร็อคแอนด์โรล์ หรือร้านอาหารเอเซีย แทนที่จะเป็นร้านอาหารฝรั่งเศษของฉัน" เขาพูดพลางรินแชมเปญใส่แก้วให้เลย์

"ใช่ ใช่ผมมันโง่ ผมน่าจะคิดออก ขอบคุณมากครับ เอ่อ ผมขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อกี้ และก็อยากบอกว่าร้านของคุณสวยมาก จนทำให้ผมลืมคิดว่าแฟนผมชอบอะไร ขอบคุณครับ" เขาพูดพร้อมกับรีบวิ่งออกไป และวางเงินสดค่าอาหารและเครื่องดื่มทิ้งไว้พร้อมนามบัตร

"ยินดีที่ได้รับใช้" ชายแก่พูดพลางโค้งเป็นการขอบคุณ เขายืนยิ้มอย่างพอใจ..
....
.........
..................
...................................
................................................

อยากให้เรื่องจบแบบไหน ก็ลองจินตนาการต่อนะคะ........
จะได้เป็น My Happy Ending ของเราค่ะ
.
.
.
.


"My Happy Ending"

So much for my happy ending
Oh oh, oh oh, oh oh...

Let's talk this over
It's not like we're dead
Was it something I did?
Was it something You said?
Don't leave me hanging
In a city so dead
Held up so high
On such a breakable thread

You were all the things I thought I knew
And I thought we could be


You were everything, everything that I wanted
We were meant to be, supposed to be, but we lost it
And all of the memories, so close to me, just fade away
All this time you were pretending
So much for my happy ending
Oh oh, oh oh, oh oh...

You've got your dumb friends
I know what they say
They tell you I'm difficult
But so are they
But they don't know me
Do they even know you?
All the things you hide from me
All the shit that you do


You were all the things I thought I knew
And I thought we could be



It's nice to know that you were there
Thanks for acting like you cared
And making me feel like I was the only one
It's nice to know we had it all
Thanks for watching as I fall
And letting me know we were done




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
มากรัก หลากอารมณ์ ... ตอนที่ 4 : My happy Ending , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 112 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 17
Let's talk this over
It's not like we're dead
Was it something I did?
Was it something You said?

You were all the things I thought I knew
And I thought we could be

เหมาะกับนิยายตอนนี้มากๆ เลย

PS.  เมื่อเชิดศีรษะให้สูงขึ้นได้, หัวใจก็สิ้นแล้ว ซึ่งความกลัว
Name : Addolorato. < My.iD > [ IP : 222.153.6.173 ]
Email / Msn: 666-1993(แอท)live.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2552 / 17:48

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android