คัดลอกลิงก์เเล้ว

ฝ่าวิกฤตเมืองคนคลั่ง

ปี ค.ศ. 2018 เดือนกรกฏาคม หายนะได้มาถึงโลก ผู้คนส่วนมากเกิดเสียสติ คลุ้มคลั่ง ไล่ฆ่ามนุษย์ด้วยกันอย่างไร้ความปราณี ผู้คนที่หลงเหลือต้องพยายามต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจากวิกฤตการณ์นี้ให้ได้

ยอดวิวรวม

495

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


495

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


15
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 14 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  8 เม.ย. 62 / 01:29 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ลิตเติ้ลแวลลี่ เป็นเมืองเล็กๆ ที่ถูกโอบล้อมด้วยหุบเขาในรัฐไอดาโฮ ตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา

มันเป็นเมืองที่สงบสุข มีประชากรราว 2,000 คน

ทว่า ในเดือนกรกฎาคม หายนะได้มาเยือนโลก ทวีปใหญ่ต่างๆ ถูกทำลายจนหมดสิ้น

ลิตเติ้ลแวลลี่เองก็ไม่รอดพ้นจากการจู่โจม แต่ยังมีผู้ที่รอดชีวิตที่พยายามจะเดินทางออกจากเมือง ไปยัง 'ศูนย์หลบภัยขนาดใหญ่' ที่รัฐอื่น

พวกเขาจำต้องเผชิญกับ คนบ้าและสัตว์ประหลาดที่ปรากฎกายขึ้นและไล่ฆ่าพวกเขา

พวกเขาจะผ่านพ้นวิกฤตการณ์นี้ไปได้อย่างไร?

ติดตามรับชมครับ


สารบัญ อัพเดท 8 เม.ย. 62 / 01:29

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ พันชั่ง จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 เมษายน 2559 / 04:10
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบอ่านแนวนี้ ไม่ค่อยมีให้อ่านเท่าไหร่

    พล็อตน่าสนใจ การดำเนินเรื่อง แต่ละฉากก็ไม่เยิ่นเย้อจนถึงเร็วไปหน่อย

    อยากอ่านต่อนะคะ แต่ถ้าไม่รีไรท์ก็อ่านไม่ไหวค่ะ ตามความไวของคนเขียนไม่ทัน คือต้องเข้าใจว่ารีดเดอร์ไม่รู้อะไรเลยนะ ไม่รู้จักโลกนั้น ไม่รู้จักตัวละครเลย ต้องค่อยๆ เล่า ค่อยๆให้คนอ่านได้ซึมซับ เราเข้าใจนะถ้าไม่อยากให้เรื่องมันยืด แต่ถ้ามันไวไปก็ไม่ไหวเหมือนกันค่ะ 

    ทีสำคัญต้องเข้าใจว่า ในเรื่องๆ นึง ถ้าเราไม่รู้สึกเอาใจช่วยตัวละครตัวไหนเลย เราก็ไม่รู้จะอ่านไปทำไมค่ะ

    เห็นเราเม้นเยอะๆ ติเยอะๆ อย่าเกลียดเรานะ ถ้าเกลียดเราเราคงเสียใจ T____T
    คือเราชอบนะคะ ไม่อยากให้เข้าใจผิด ทีเม้นท์นี้คืออ่านแล้วเฮ้ย มันได้ มันสนุก อยากเชียร์ อยากเป็นกำลังใจค่ะ เรื่องไหนไม่แคร์นี่เราปิดหนีเลย

    สู้ๆ นะคะ ถ้าจับจุดการเล่าเรื่องได้ วันนึงต้องได้ตีพิมพ์แน่นอนค่ะ มีความกล้าในการดำเนินเรื่องไปข้างหน้ามากกว่าเราเยอะ จะอธิบายยังไงดี เราอ่านแล้วรู้สึกว่าคุณมีความมั่นใจในการ move the story forward น่ะค่ะ ไม่ค่อยลังเล แล้วก็ไม่กลัวที่จะเขียน fighting!!
    #7
    0
  2. #6 kiume (@kiume) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 03:55
    โอเค ตอนนี้เริ่มตามทันแล้วค่ะ ว่าอะไรเป็นอะไร
    #6
    0
  3. #5 kiume (@kiume) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 03:52
    ค่ะ เปลี่ยนฉากบ่อยไปจริงๆ แต่ยังไม่เป็นปัญหาเท่ากับไม่มีการบรรยายความคิดในหัวตัวละครเลย คือไม่รู้เลยว่าใครคิดอะไร เหมือนเล่าเรื่องแต่ทางกายภาพ/ภาพที่เห็นน่ะค่ะ แต่ลึกๆลงไป อารมณ์ ความนึกคิด ความรู้สึก ในสมอง ในจิตใจของตัวละครไม่มีเลย

    ถ้าจะเปลี่ยนฉากบ่อย ยังไงลองเล่าผ่านสายตาตัวละครตัวใดตัวหนึ่งดีมั้ยคะ เช่น ฉากที่มีเจนน่ากับลอร่า แล้วก็เควินอยู่ในงาน ให้เลือกเลยว่าจะให้คนอ่านมองผ่านสายตาใคร เควินมั้ย หรือลอร่า ตัวละครไหนสำคัญกว่ากัน ตัวไหนที่คนอ่านต้องเอาใจช่วย

    #5
    0
  4. #4 kiume (@kiume) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 03:41
    ตัดฉากบ่อยมาก และไม่มีการอธิบายฉากเลย มีแค่บอกสั้นๆ ว่าที่ไหน กี่โมง ทำให้คนอ่านลำดับภาพไม่ทัน ไม่เกิดภาพในหัว 

    อ่านสนุกนะคะ แต่ต้องอ่านสองรอบ

    แล้วก็เปิดตัวละครเยอะมาก เข้าใจว่าตอนก่อนหน้ามีแต่ตัวประกอบ เควินนี่น่าจะเป็นตัวหลักใช่มั้ยคะ เห็นโผล่มาสองครั้งในหนึ่งตอน

    ในตอนนี้ต้องบอกคนอ่านว่านักเรียนในไฮสคูลจะสำคัญกับเรื่องยังไง เพราะเล่นเปิดมาแบบไม่บอก ไม่มีอะไรให้จดจำเลย ให้มาปลูกต้นไม้กันเฉยๆ ถ้าเปิดมาแล้วไม่สร้าง impact ต่อโครงเรื่อง/อารมณ์คนอ่าน คิดว่าน่าจะเอาไว้ทีหลังได้ 

    ถ้าเป็นไปได้ขอตัวละครหลักหนึ่งตัวก่อน ให้คนอ่านจำได้ 

    กลวิธีเล่าเรื่องเป็นแบบซีรี่ส์มากอ่ะ ซึ่งก็ไม่ผิดนะ แต่ถ้าเปลี่ยนฉากบ่อยไป ตัดฉับไป คนอ่านตามไม่ทันค่ะ นับดูดีๆ ในตอนนี้มี 6 ฉากแน่ะ แต่ละฉากก็สั้น ยังไม่ทันอิน ยังไม่รู้เรื่อง ตัดฉากอีกแล้ว ตัวละครใหม่อีกแล้ว
    #4
    0
  5. #3 dreaming_mz (@dreaming_mz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 21:53
    สนุกมากเลยค่ะ รออ่านนะคะ
    เขียนได้น่าติดตามมากๆ
    #3
    0
  6. วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 08:38
    สนุกมากกกกกก แต่ละตอนมาไวด้วยครับ เป็นกำลังใจให้นะ :)
    #2
    0
  7. วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:23
    เรื่องย่อน่าสนใจคับ
    #1
    0