พริ้งพราว

ตอนที่ 14 : บทที่ 4 ของเล่นที่ดีที่สุด (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    10 ก.ย. 62












ศรันย์หรี่ตามองคู่ซี้สุดแซ่บสมัยมัธยมปลายด้วยความแปลกใจระคนอึ้งงัน ไม่นึกจริงๆ ว่าอีกฝ่ายจะดูแลรับผิดชอบเจ้าตัวเล็กได้ดีขนาดนี้

น้ำเสียงแสนหวานที่ใช้เอ่ยกับหลานสาว บวกกับจุมพิตอบอุ่นที่กำลังประทับลงยังหน้าผากเล็กนูน ช่างละมุนละไมอ่อนโยนผิดมาดสาวแซ่บจี๊ดอย่างพริ้งพราวเสียจนศรันย์ไม่อยากจะเชื่อว่าภาพที่เห็นคือเรื่องจริง

ตายล้าว มีความเป็นแม่สูงนะแก รักหลานขนาดนี้ ไม่นึกอยากมีลูกเองบ้างรึยายพริ้ง ให้ช่องคลอดได้ใช้งานบ้างเถอะย่ะ”

พริ้งพราวตวัดตามองค้อนคนแนะนำ “แกอย่ามาสาระแนความเป็นไปของช่องคลอดฉันได้ไหมยะ ตอนนี้ฉันยังไม่อยากใช้ ก็คือยังไม่อยากใช้!”

ศรันย์หัวเราะใส่คนเหยียดปากใส่ตน ก่อนจะทำทีเป็นถามความเห็นคนตัวจ้อยที่กำลังบีบลูกบอลเล่นอยู่บนพื้น “หนูพริกแกง อยากให้ช่องคลอดป้าพริ้งถูกใช้งานบ้างไหมคะ เล็งใครให้มาเป็นลุงเขยของหนูบ้างหรือยังลูก”

เจ้าตัวจ้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊าก ก่อนจะส่งเสียงดังฟังชัด “ป้อ!”

คำตอบของแกทำศรันย์หัวเราะชอบใจ ในขณะที่พริ้งพราวอึ้งตาเหลือกลาน พยายามปลอบใจตัวเองว่าแกคงเรียกจอมทัพจนติดปาก แต่คงไม่ได้อยากให้ชายหนุ่มมาเป็นสามีเธอจริงๆ

“โอ๊ย ไม่ใช่ว่าแผนป่วนนี้มันจะกลายมาเป็นแผนป่วนชวนรักเข้านะยายพริ้ง”

“ไม่มีทาง ไม่ต้องจิ้นเลยนะแก!” พริ้งพราวแบะปาก มองค้อนใส่เพื่อนชายใจหญิงผู้ทำอาชีพซึ่งเอื้อประโยชน์ต่อภารกิจป่วนจารุณี

“ตกลงเรื่องที่ดิฉันให้คุณนักข่าวบันเทิงไปสืบมาเนี่ย ได้ความอะไรบ้างไหมคะ ถ้าไม่ได้ คุณโดนโบกแน่ค่ะ”

พริ้งพราวแกล้งเงื้อมือขู่คนที่เธอวอนขอให้ไปสืบหาเรื่องราวของจารุณี ด้วยข้อมูลที่เธอพยายามหาเองจากแหล่งข่าวต่างๆ มันดันไม่เพียงพอที่จะมาศึกษาตัวตนและวิธีการรับมืออดีตนางเอกดังสุดเขี้ยวคนนั้น

“ได้สิ ขอบอกเลยว่านี่คือเรื่องลับเฉพาะสุดอะไรสุด” ศรันย์จีบปากจีบคอเอ่ย ทิ้งตัวนั่งที่พื้นข้างพริ้งพราว “ฉันตามล่าหาข้อมูลมาให้แกได้เพียบ ขอบอกว่านี่คือข่าวจากวงในตัวจริงเสียงจริง!

“แน่นะแก”

“แน่ เพราะวงในที่ว่าคือรุ่นพี่นักข่าวรุ่นใหญ่ที่ฉันเคารพนับถือ คอนเฟิร์มว่าเรื่องนี้จริงชัวร์ไม่จกตา!” ศรันย์ตบเข่ารับประกันเสียงแหลม กระแอมเกริ่นนำ ก่อนจะเริ่มแถลงไข

“คุณจ๋า จารุณี พื้นเพเขาก็คือมีความชาวบ้านเดินดินธรรมดามากแก ค่อนไปทางลำบากด้วยซ้ำ แล้วความสวยก็ทำให้เขามาเป็นนางเอกละคร เป็นนางฟ้าของวงการบันเทิงไทยในยุคก่อนอย่างที่เรารู้กัน แต่ชีวิตรักของคุณนางฟ้านี่สิ โอ้โห ซูเปอร์ดราม้าดราม่า!

“ยังไงยะ เล่ามาสักทีสิ” พริ้งพราวจิ๊ปากขัดใจ “มัวแต่อารัมภบทเล่นใหญ่เล่นโตอยู่นั่น!

“โอเค เข้าเรื่องก็ได้ค่า คุณป้าพริ้งขา” ศรันย์รับคำกึ่งประชดกลายๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น “คืองี้ คุณหญิงขวัญจิต แม่ของคุณนำทัพ ไม่ปลื้มคุณจ๋า แล้วถ้าจะเข้าคอนเซ็ปต์แม่สามีไม่ปลื้มขั้นสุด มันก็ต้องมีการ...”

“หาผู้หญิงที่เหมาะสมไว้ให้ลูกชายแหงแซะ”

“โป๊ะเชะจ้า แม่นเลย!” ศรันย์ตอบรับ ยกนิ้วโป้งให้พริ้งพราวที่ทายถูก “และผู้หญิงคนนั้นก็คือ...ภรรยาเจ้าของสถานีโทรทัศน์ที่แกเคยไปแคสบทนางเอกนี่แหละ เคยเป็นคู่หมั้นคู่หมายของคุณนำทัพมาก่อน”

พริ้งพราวอ้าปากค้าง ไม่คาดคิดจริงๆ ทุกอย่างจะจุดไต้ตำตอขนาดนี้

“แล้วแกลองคิดถึงความดราม่าในยุคนั้นสิ ว่าคุณจ๋าเขาจะโดนเล่นงานขนาดไหน”

“โดนเล่นงาน?”

“ใช่ โดนทุกอย่างเลยแก ทั้งข่าวปลอม ทั้งโดนสั่งปลดจากบทนางเอกแบบสายฟ้าแลบ ทั้งโดนเพื่อนนักแสดงบางคนกลั่นแกล้งตามคำสั่งของเบื้องบน เรียกได้ว่า อยู่ยากเว่อร์”

พอค่อยๆ ทบทวนเรื่องที่ได้ยิน พริ้งพราวก็ขมวดคิ้วเอะใจ “งั้นก็หมายความว่า...ข่าวที่ออกมา ไม่ว่าจะตบนางร้ายร่วมช่อง เป็นมือที่สามของพระเอกดังกับแฟน หรือข่าวอื่นๆ ที่เราเห็นผ่านตากันมา มันก็อาจจะไม่จริง?”

“เยส!” ศรันย์พยักหน้ารับแรงๆ “เขาลือกันว่าแม่คุณนำทัพฮั้วกับสื่อใหญ่ จะทำลายคุณจ๋าให้ได้ แต่มีข่าวปลอมใส่ร้ายยังไง คุณจ๋าก็ยังไม่ตกจากบัลลังก์นางเอก เลยจะจัดการขั้นร้ายแรง ออกข่าวว่าคุณจ๋าเป็นเมียน้อยเสี่ยดัง แกก็รู้ใช่ไหมล่ะ สำหรับนางเอกแล้ว ถ้ามีภาพลักษณ์เสียหายในเชิงชู้สาวทำนองนี้ มันจะมีแต่พังกับพัง”

พริ้งพราวพยักหน้ารับ ไม่แย้งอะไรเพื่อน ด้วยมันคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในวงการบันเทิงบ้านเรา

“แต่คุณจ๋าก็ไม่ยอมโดนรังแกฟรีๆ นะแก โนสนโนแคร์เลยว่านั่นคือแม่แฟน กล้าบุกเดี่ยวไปเอาเรื่องคุณหญิงขวัญจิตถึงที่บ้าน ขู่ว่าจะฟ้องศาล เพราะมีหลักฐานว่าคุณหญิงร่วมมือกับสื่อ เปรี้ยวแซ่บไหมล่ะ!

คนฟังเบิกตากว้าง อึ้งตะลึงอีกครา ด้วยตัวตนจารุณีที่เธอรับรู้จากปากศรันย์ ช่างแตกต่างจากข่าวและจากคำเล่าของกลิกากับนักรบโดยสิ้นเชิง ทำเอาเธอสับสนมึนหัวไปหมดแล้วว่า จารุณีเป็นคนอย่างไรกันแน่...

“ตอนฉันฟังเรื่องนี้ ฉันนี่ตบเข่าฉาดเลยนังพริ้งเอ๊ย”

“ตบทำไมยะ”

“แกไม่สังเกตอะไรเลยเหรอ ว่าแกกับคุณจ๋าน่ะ แทบจะเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว แทนที่แกจะไปป่วนเขา ฉันกลับคิดว่าแกน่าจะไปเป็นลูกสาวเขาเลยดีกว่า” ศรันย์แสดงความเห็นตามที่เขารู้สึก หรี่ตามองพริ้งพราวไปทั่วร่าง ก่อนจะเอ่ยให้คำจำกัดความแก่หญิงสาว

“แกเองก็ร้าย แรง แซ่บ บุกไฝว้ศัตรู ไม่กลัวใคร กล้าได้กล้าเสีย สมกับฉายาสุดจี๊ดสมัยมัธยมปลาย พริ้งตบแหลก!

นึกถึงที่มาของฉายา พริ้งพราวก็หัวเราะร่า ด้วยมันไม่ใช่เพราะเธอมีเรื่องตบตีจนเป็นที่เลื่องลือ แต่เพราะเธอคือมือตบวอลเลย์บอลของโรงเรียนต่างหาก

ทว่า...ก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่านอกจากจะตบลูกวอลเลย์บอลเก่งแล้ว ตบหน้าคนที่จะมาทำร้ายกัน เธอก็ถนัดไม่น้อย













#หึหึ!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

4,918 ความคิดเห็น