พริ้งพราว

ตอนที่ 30 : บทที่ 9 สะใภ้ตัวร้ายกับจิ๋วน้อยตัวแสบ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 253 ครั้ง
    15 ก.ย. 62











                                                                   บทที่ 9
                                                   สะใภ้ตัวร้ายกับจิ๋วน้อยตัวแสบ

จารุณีมองสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองด้วยความงงงวย...เธอกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องโถงของบ้านจิตรภากร ในขณะที่ก็เห็นตัวเองในวัยสาวนั่งพับเพียบอยู่ที่พื้นข้างนำทัพในวัยหนุ่ม จำได้ว่าเราสองคนกำลังรอพบคุณหญิงขวัญจิตด้วยความกังวลระคนตื่นเต้นว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาเช่นไรกับเธอ

ว่าไงยะ แม่ลูกสะใภ้

คนงงงวยสะดุ้งเฮือก หันไปหาเจ้าของเสียงแหบอย่างคนสูงอายุที่ดังขึ้นทางด้านหลัง พลันหน้าตื่นเหลอหลาเมื่อพบเข้ากับหญิงชราร่างอวบ แต่งกายด้วยชุดผ้าไหมไทยสีแดงก่ำ ดวงหน้าเหี่ยวย่นทว่าอิ่มเอิบประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางสีเดียวกับชุด ผมที่ย้อมจนดำกริบถูกทำเป็นทรงตีกระบังเหมือนในคราที่ยังมีชีวิตอยู่

คุณแม่!’

คุณหญิงขวัญจิตเวอร์ชันความฝันยิ้มมุมปาก ก่อนจะหน้าตึงเมื่อได้ยินคำทักทายแสนแสลงใจ

คุณแม่ยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกเหรอคะ นานแล้วนะคะ

นี่ แม่จ๋า เธอนี่ร้ายกับฉันตั้งแต่ฉันยังอยู่จนฉันตายเลยนะยะ!’ หญิงชรายกมือเท้าเอว ขึงตาเขียวขุ่นใส่ศรีสะใภ้ ก่อนจะบอกความอันสำคัญ

ฉันพาเธอมาทบทวนความจำในวันที่เราเจอกันครั้งแรก

จังหวะนั้น ภาพเก่าก็ค่อยๆ วนมาฉายซ้ำอีกครา คุณหญิงขวัญจิตในอดีตเดินเข้าไปหาจารุณีและนำทัพ ทิ้งตัวนั่งเชิดหน้าบนโซฟากำมะหยี่สีทอง กวาดตามองจารุณีตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างหยามเยียด แสดงความรังเกียจออกมาโดยที่สนใจเลยว่านำทัพจะอึดอัดเพียงใด

ดูเธอตอนนั้นสิ แม่ลูกสะใภ้ตัวร้าย ทั้งอวดดี ทั้งเหิมเกริม ไม่อ่อนข้อให้ฉันบ้างเลย

จารุณียิ้มขำ ขณะมองตนเองในวัยสาวที่กำลังผุดลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับคุณหญิงขวัญจิตซึ่งกำลังเหยียดปาก เอ่ยดูถูกอาชีพการงานของเธอ

แหม คุณแม่ก็ไม่เบานะคะ ว่าฉันสารพัดเลย หาว่าฉันไม่มีชาติตระกูล เป็นนางเอกบังหน้า แต่ที่จริงหวังจับคนรวยบ้างล่ะ เต้นกินรำกินบ้างล่ะ

โดนย้อนความผิดตัวเองบ้าง คุณหญิงขวัญจิตก็หน้าแห้ง หัวเราะแหะ ‘เอ่อ มาเปลี่ยนเรื่องกันดีกว่า จำตอนที่เธอคลอดตาไนท์ได้ไหม ที่ฉันเคยบอกเธอ

สะใภ้ตัวร้ายชะงัก นึกย้อนไปหาวันนั้น...แม่สามีหัวเราะเย้ยเธอว่า

รอลูกชายโตเป็นหนุ่ม ไปให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนอื่นมากกว่าเธอ เธอจะเข้าใจความรู้สึกฉัน!’

จำได้แล้วใช่ไหม

คุณหญิงขวัญจิตถามซ้ำเมื่อเห็นอาการนิ่งงันของลูกสะใภ้

ค่ะ จำได้แล้ว

คุณหญิงขวัญจิตหัวเราะร่า ยกมือชี้หน้าขู่ ‘ถึงคราวเธอโดนบ้างแล้วล่ะย่ะ หลานชายสุดหล่อของฉันกำลังจะไปให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนอื่นมากกว่า!’

ไม่จริงค่ะ ยังไงตาไนท์ตานบก็ต้องเห็นแม่สำคัญที่สุด!’

เหรอ’ หญิงชราหัวเราะหึ ‘ระวังไว้เถอะ ทุกอย่างมันย้อนศรกลับมาหาเธอแล้วแม่จ๋า เธอจะโดนลูกสะใภ้ตัวร้ายปราบบ้าง!’

ไม่ค่ะ ฉันไม่ยอมหรอก!’

จารุณีส่ายหัวแรงๆ เบ้หน้ากรุ่นโกรธในคำพยากรณ์ของแม่สามี เอามือปิดหูหนีเสียงหัวเราะแสนเสียดแทงใจตนเอง ก่อนจะ...รู้สึกตัว สะดุ้งเฮือกเพราะน้ำเสียงตื่นตระหนกของสามี

“จ๋า...จ๋า!

เธอลืมตามาหาคนเรียกที่คงจะตื่นก่อนหน้าเธอสักพักแล้ว สีหน้าเขาซีดเผือดฉายความกังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“คุณเป็นอะไร อยู่ๆ คุณก็กระสับกระส่าย สีหน้าก็ไม่ค่อยดีเลย”

จารุณีโผกอดสามี ละล่ำละลักบอกสถานการณ์อันเลวร้ายที่ตนได้ยล “คุณคะ ฉันฝันถึงแม่คุณ ท่านมาเยาะเย้ยฉัน บอกว่าฉันจะโดนสะใภ้ตัวร้ายปราบ!

คำบอกเล่าของภรรยาสร้างความตื่นเต้นให้นำทัพจนเขาห่อปาก เบิกตากว้างตื่นตะลึง ก่อนจะหัวเราะชอบใจ ตรงกันข้ามกับจารุณีที่ฮึดฮัดจวนจะอัดอกตาย

“นี่คุณขำอะไรนักหนา!

ถึงเธอจะแหวเสียงเข้มใส่ แต่นำทัพก็ยังคงหัวเราะ ทำเอาเธอเคืองจนอยากจะหยิกให้เนื้อเขียว ครั้นนึกถึงบทสนทนาระหว่างตัวเองกับแม่สามี เธอก็ยิ่งไม่สบอารมณ์จนอยากจะกรีดร้องลั่นบ้าน

เมื่อเกือบสี่สิบปีที่แล้ว คราที่ตัวเองอยู่ในฐานะว่าที่สะใภ้ เธอเตรียมการรับมือกับว่าที่แม่สามีโดยที่ไม่คิดจะอ่อนข้อให้เลยสักนิด ลงมือปราบคุณหญิงขวัญจิตจนอยู่หมัด

ทว่าเมื่อตัวเองมาอยู่ในฐานะเดียวกับหญิงชรา ทั้งยังมีแววว่าจะโดนปราบบ้าง เธอกลับรับไม่ได้ จะไม่ยอมให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด

อีกทั้งก็รู้ดีว่าลูกชายคนโตหนักแน่นในวาจาของตัวเองเพียงใด มันเลยเป็นเรื่องที่ต้องเตรียมใจไว้ในระดับหนึ่งว่าเธออาจจะได้พริ้งพราวเป็นสะใภ้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่ก่อนที่เวลานั้นจะมาถึง เธอคงต้องสั่งสอนให้แม่นั่นได้รู้ซึ้งถึงพลังอำนาจของว่าที่แม่สามี และยอมสยบอยู่ภายใต้เงื้อมมือของเธอแต่โดยดี

 

“แอ๊ะ...บู้ๆ!

พยัคฆ์หน้าหยกมองคนตัวจ้อยในอ้อมแขนด้วยความรักสุดหัวใจ แกกำลังดีดดิ้นเริงร่าหลังจากที่เขาบอกว่าจะพาไปบ้านจิตรภากร ดวงตากลมโตเปล่งประกายวิบวับน่ารักน่าใคร่ ร่างเล็กจ้อยสวมชุดกระโปรงสีขาวราวกับนางฟ้าแสนบริสุทธิ์ เชื่อนักว่าเมื่อมารดาได้เห็นตัวจริงของแก ท่านคงจะเลิกตั้งแง่ เผลอเอ็นดูแกไม่มากก็น้อย

“รอแม่แต่งหน้าแป๊บนึงนะคะพริกแกงน้อย เดี๋ยวเราค่อยออกไปกันนะ”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงนุ่ม กดจมูกลงยังแก้มป่อง ตาคมมองคนที่กำลังประทินโฉมอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง  เธอแต่งกายด้วยชุดจั๊มพ์สูทขายาวสีขาว ช่วงตัวเสื้อเปิดไหล่ข้างหนึ่ง โชว์แขนเรียวสลักเสลา อีกข้างคือระบายพองเป็นชั้นๆ ผมยาวดำสลวยถูกรวบเป็นทรงหางม้าต่ำ ดูหวานและทะมัดทะแมงในคราวเดียวกัน

“วันนี้พริ้งสวยจัง”

คนสวยยักไหล่รับคำชมโดยไม่คิดจะถ่อมตนเลย มือกำลังปัดมาสคาร่าให้ขนตางอนเช้ง ปากก็ตอบกลับเขา “จะไปเจอนางเอกเก่าทั้งทีนี่คะ จะให้โทรมๆ เหมือนตอนเจอคุณได้ยังไง”

คนฟังทั้งขันทั้งงงในคราวเดียวกัน ด้วยปกติแล้ว สาวๆ มักจะอยากดูดีต่อหน้าเขา มีพริ้งพราวคนเดียวนี่แหละ ที่ไม่เคยสนใจรูปลักษณ์ยามได้พบกันเลย

“พริ้งนี่หน้าตาทรงดาราเลยนะ รู้ตัวไหม” เขาชมไม่ยั้ง เกือบบอกด้วยซ้ำว่าสวยกว่านางเอกที่ตนเคยกิ๊กกั๊กเสียอีก

“จริงๆ ฉันก็เคยอยากเป็นดารานักแสดงค่ะ แต่สงสัยดวงไม่ถึง ทำยังไงก็ไม่ได้เป็น” เธอหันหน้ามาบอก ก่อนจะผุดรอยยิ้มที่มุมปาก “คุณสนใจรับฉันเป็นนางเอกในสังกัดไหม คุณมีช่องทีวีเป็นของตัวเองด้วยนี่นา”

เธอกะพริบตาปริบๆ ปะเหลาะพยัคฆ์หน้าหยกประกอบคำขอ...เมื่อก่อนตระกูลจิตรภากรอาจจะเน้นเพียงธุรกิจค่ายเพลง แต่ในยุดทีวีดิจิตอลที่กำลังแข่งขันกันอย่างสูง ก็เกิดการขยับขยายธุรกิจจนมีช่องทีวีในเครือ และสร้างละครออกมาหลายเรื่องแล้ว

“ไม่ คุณเป็นนางเอกไม่ได้แล้วล่ะพริ้ง”

หญิงสาวสะดุดกึก ด้วยเข้าใจว่าเขาดูแคลนเรื่องหนังหน้าที่ไม่ได้ใสปิ๊งเท่าเด็กสาววัยเอ๊าะ

“ย่ะฉันคงจะแก่เกินไปสำหรับบทนางเอก” เธอตวัดค้อนวงโตมองเขา ก่อนจะยิ้มมุมปากอีกครา “ถ้าไม่รับฉันเป็นนางเอก แล้วยายหนูล่ะ สนใจให้ยายหนูไปเป็นดาราเด็กไหม”

“นี่ก็ไม่!

“เอ้า ไม่มันทุกคำขอเลยนะ”

เธอค่อนขอดอย่างขัดเคือง ก่อนจะสะบัดหน้าหันไปหากระจกของโต๊ะเครื่องแป้ง หยิบลิปสติกสีนู้ดชมพูเตรียมมาทาที่ริมฝีปากอิ่มเอิบ บ่นขมุบขมิบขัดใจที่เขาหักฝันเธอให้ดับสลาย

“ผมไม่มีทางยอมให้พริ้งกับลูกเอาหน้าไปโชว์ใครมากมายหรอกนะ ห้ามพริ้งเป็นดาราเด็ดขาด”

ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม...ทั้งในฐานะพ่อที่หวงลูกสาว ทั้งในฐานะผัวที่หวงเมีย!













#หวงคู่เลยเนอะป้ออออออออออ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 253 ครั้ง

4,919 ความคิดเห็น