複雑な 関 係。 ( markbam )

ตอนที่ 18 : 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    26 พ.ย. 60

17

 

 

 

 

 

            เอากย.ไหมมึง

            เอามาก็ดี แขนกูจะลายอยู่ละหยิบซองครีมทากันยุงมาจากเพื่อนสนิท ป้ายครีมเล็กน้อยแล้วยีให้ทั่วแขน ในส่วนของขายังพอทนได้เพราะมีกางเกงยีนส์อยู่ แต่ในส่วนของแขนนั้นมีแค่เสื้อที่ทางค่ายแจก เป็นเสื้อแขนสั้น

            เป็นเวลาตีสามครึ่ง ในการเข้าค่ายครั้งนี้ใช้เวลาเดินทางกินเวลาเดินทางยาวนานเกือบถึง 6 ชั่วโมง  เพื่อไปให้ถึงที่จังหวัดขอนแก่นก่อนเที่ยง ทางผู้จัดที่จัดกิจกรรมครั้งนี้จึงได้เรียกรวมตัวกันตั้งแต่ตีสามครึ่ง เพื่อที่จะได้ออกเดินทางให้ทันตามกำหนดการซึ่งนัดหมายไว้ในตอนตีสี่

            พี่เจบีมาตั้งแต่กี่โมงวะ

            “น่าจะตีสาม พวกพี่มันเตรียมของไว้ตั้งแต่เมื่อวานละ รู้ตัวมั้งว่าต้องตื่นเร็วเลยเตรียมตัวตั้งแต่เมื่อวานซืนละ ผมหันไปบอก หันไปมองทางลูกพี่ลูกน้องที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวด

            หลังจากวันนั้น หลังจากวันที่ได้ยินอะไรที่ไม่ควรได้ยิน ความสัมพันธ์ของเรายังคงดำเนินต่อไปเหมือนเดิม ผมไม่คิดจะถาม และพี่มาร์คเองก็ไม่คิดจะขยายความ อาจจะเป็นเพราะส่วนหนึ่งไม่รู้ว่าได้ยินล่ะมั้ง

            แต่นั่นก็ไม่น่าจะใช่เรื่องที่ควรเก็บมาคิดให้จุกจิก

            ท่าทีและการแสดงออกยังเหมือนเดิม พี่เจบีเองก็ด้วย พี่บีไม่ได้พูดหรือเอ่ยอะไรออกมา

            ความคิดทั้งหมดถูกรวบเก็บพับกลับไปเมื่อได้ยินเสียงเรียกเช็คชื่อจากสตาฟ

            กันต์พิมุกต์ ภูวกุลยกมือขึ้นพลางมองคนขานชื่อ

            พี่จินยอง ..

            มีแค่รอยยิ้ม มันไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น และนั่นก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดี ชื่อถัดไปถูกเรียกขานและไม่นานพวกเราทั้งหมดก็โดนเรียกไปจัดแถวเพื่อรอขึ้นรถ

            ง่วงว่ะ เมื่อคืนกูนอนเร็วแล้วนะ แต่ก็ยังง่วงอยู่ดี ยองแจบ่น

            กูยังไม่ได้นอนเลย กะมานอนบนรถ ผมบอก เรื่องจริงที่ว่ายังไม่ได้นอน กลัวนอนแล้วจะมีอาการง่วงแล้วไม่ยอมตื่น เลยไม่นอน แต่ยังดีที่นอนกลางวันมาบ้าง

            กูเบื่อ ปิดเทอมแทนที่กูจะได้กลับบ้าน ต้องมาเข้าค่ายอี้กก

            “บ่นอะไรเยอะแยะ

            มึงดูฮันบินดิ มันหนีกลับบ้านเฉย

            “งอแงอะมึงอะ วางหัวพิงไหล่ เพราะส่วนสูงที่ไม่ต่างกันมากเท่าไหร่ทำให้ยองแจวางหัวพักไว้ที่ไหล่ เสียงบ่นอู้อี้จับใจความไม่ได้อีกมากมายตามมา

            แบม

            อ่าว พี่มาร์ค พี่มาร์คเดินมา เสื้อสตาฟในสีที่เข้มกว่าทำให้เขาดูแตกต่างและกลายเป็นจุดเด่นในบริเวณที่ยืนอยู่ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะพี่มาร์คไม่ได้สนใจ

            ไม่ได้พูดอะไรนอกจากยื่นถุงจากร้านสะดวกซื้อยื่นมาให้

            ของแบม?

            อืม

            พี่ไม่กินหรอ ซื้อมาให้เนี่ย รับมาถือไว้ พลางดูของในถุง มีขนมขบเคี้ยว ลูกอม น้ำเปล่าและยาแก้เมารถ

            ซื้อมาแล้ว เจ้าของถุงสะดวกซื้อบอก

            ไว้คุยกัน ชี้มาที่โทรศัพท์ พี่ไปก่อนนะ ก่อนจะขอตัวเดินไปอีกทาง ผมพยักหน้า เราไม่ได้พูดอะไรกันให้มากความนัก ซึ่งเป็นเรื่องปกติ และมันจะเป็นแบบนี้เสมอ

            พี่มาร์คมักจะเงียบเวลาอยู่ท่ามกลางผู้คนที่มากมาย หากแต่เมื่อไหร่ที่อยู่กันสองคนนั้น เขากลับกลายเป็นอีกคน อีกคนที่แตกต่างจากที่เคยเป็น

            มันอาจจะเป็นมุมอีกมุมที่ไม่เคยมีใครรับรู้ และอาจจะมีแค่ไม่กี่คนที่รับรู้ในมุมแบบนี้ของเขา

            อยากจะดีใจ แต่ทว่าลึกลงไปแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่ามุมแบบนี้นั้นมีใครอีกหลายคนที่ได้เห็นมัน

            “เช้าถึง เย็นถึง ส่งน้ำส่งข้าวตลอด สบายเลยสิมึง ยองแจแซะ

            พูดมากนะมึงอะ มันหัวเราะ เลิกให้ความสนใจ เพราะแถวที่ต่ออยู่เริ่มขยับ นั่นเป็นสัญญาณที่ดีว่าจะได้ขึ้นไปนั่งบนรถแล้ว หลังจากยืนทนเมื่อยมาหลายชั่วโมง

            การไปเข้าค่ายครั้งนี้ มีอาจารย์ไปคุมแค่เพียงสองคนเท่านั้น และแน่นอนว่าเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของชมรม มาจากคณะของผมและพี่บีอย่างละคน

            ค่ายอาสาครั้งนี้ เป็นการสร้างฝายชะลอน้ำ และเนื่องจากมีนักศึกษาไปไม่เยอะมาก ไม่น่าจะถึงร้อยหรือเกินร้อย ซึ่งไม่รู้จำนวนที่แน่ชัด ผมเองก็คาดคะเนจากสายตาเอาน่ะนะ อาจารย์ที่ไปคุมจึงมีไม่เยอะมาก

            การจัดที่นั่งตามรถนั้นเป็นไปตามคณะ เนื่องจำนวนแต่ละชั้นปีมีไม่มาก จึงเกิดการนั่งคละกัน โดยแต่ละคันจะมีสตาฟนั่งควบคู่ไปด้วยตามคณะที่เรียน

            ขบวนแถวที่ยืนต่อเริ่มขยับ และนั่นทำให้ผมได้เจอกับสตาฟที่ประจำรถบัสคันที่ผมนั่งอยู่

             ไง

            “..”

            ได้นั่งคันเดียวกันเลยแหะ พี่จินยองพูดขึ้น ก่อนจะก้มลงไปจดอะไรสักอย่างลงในกระดาษ

 

 

-    –

 

 

             เสียงเรียกของสตาฟ ประจวบกันแสงไฟในรถถูกเปิดขึ้น หมายความว่าเราถึงที่หมายกันอย่างปลอดภัย เหลือบมองนาฬิกาข้อมือก็พบว่าเป็นเวลาในช่วงบ่าย ถึงแม้อาจจะล่าช้าจากเวลาจริงเกือบสองชั่วโมง แต่นั่นก็ไม่น่าจะเป็นกังวลสักเท่าไหร่

            เท่าที่ถามจากพี่มาร์คมา กิจกรรมในวันแรกน่าจะเป็นการสร้างความเข้าใจให้กับชาวบ้านและการสานสัมพันธ์ของชาวบ้านกับชาวคณะจิตอาสา ซึ่งในคืนวันแรกจะมีเวลาให้พักผ่อน และคืนที่สองซึ่งเป็นคืนกิจกรรมแห่งการอำลา

            น้องๆ เช็คสัมภาระและของติดตัว อย่าลืมดูให้ดีนะครับ ลงไปเจอกันด้านล่าง ส่วนกระเป๋าของพวกน้องนั้นทางสตาฟจะนำไปไว้ที่ลานประชุมนะครับ ไม่ต้องห่วง พี่จินยองซึ่งเป็นสตาฟประจำรถเอ่ยขึ้น

            มึง ตื่นได้แล้วสะกิดเรียกเพื่อนสนิท ยองแจนอนหลับอุตุไม่ยอมตื่น ดึงที่ปิดตาออก เจ้าตัวส่งเสียงฮึมฮำก่อนจะหาวออกมา

            ง่วงเหี้ยๆ เปิดปากบ่น

            ตื่นมาก็บ่น ลุกดิมันพยักหน้า เช็คสัมภาระ และหยิบถุงขนมในตอนแรก ซึ่งกลายเป็นถังขยะเฉพาะกิจเรียบร้อยออกมาด้วย

            ไม่ลืมอะไรแน่นะ

            มึงถามกูหรือมึงกำลังถามตัวเอง?ย้อนถามเพื่อนสนิท มันสำรวจของอีกนิดหน่อยก่อนจะลุกขึ้น และนั่นก็ทำให้รู้ว่าทั้งรถเขาลงกันไปเกือบหมดเสียแล้ว

            อ่าว ยังไม่ลงไปกันอีกหรอ พี่จินยองเดินเข้ามาถาม

            กำลังลงเลยครับยองแจพูดก่อนจะค้อมตัว ขอทางเพื่อลงตามเพื่อไป ทว่าเดินไปได้ไม่เท่าไหร่เสียงเรียกก็ดังขึ้น

            “เดี๋ยวก่อนสิแบม พี่จินยองเรียก ผมและยองแจหยุดชะงัก พี่จินยองเดินมาทางพวกเรา พร้อมถุงขยะ

            เหมือนแบมจะลืม ยัดใส่มือ เจ้าตัวยิ้มและยังคงยิ้ม

            อ่า ..  ขอบคุณครับ

            มึง ไปเร็ว

 

 

            *

            ครับ ฝายที่เราอาสามาทำครั้งนี้จะเป็นการทำฝายชะลอน้ำแบบกึ่งถาวร ซึ่งจะก่อสร้างจากหินเรียงกันเป็นพนังกั้นน้ำ

            โดยสถานที่ที่พวกเราได้เลือกนั้นตรงตามคุณลักษณะพื้นที่ที่สามารถทำได้ หมู่บ้านนี้มีพอดีครับ เราจะสร้างฝายชะลอน้ำกันที่บริเวณตอนล่างของลำห้วย หรือร่องน้ำ

            พี่บีอธิบาย และอ้างอิงเหตุผลให้ชาวบ้านในชุมชมฟัง

            เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ค่อนข้างห่างไกลความเจริญ และถึงแม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นจังหวัดหลักในภาคอีสาน แต่ทว่าหมู่บ้านที่พวกเราเลือกมานั้นยังค่อนข้างห่างไกลความเจริญ

            เด็กน้อยบางคนซึ่งเป็นเด็กนักเรียนบางคนนั้นยังใส่เพียงรองเท้าแตะ ไม่มีชุดนักเรียน คุณครูและอาจารย์ประจำก็ยังไม่เพียงพอ ยังมีความเชื่อผิดๆอีกมากมาย นอกจากนี้ยังมีห้องสุขาหรือห้องอาบน้ำที่ไม่เพียงพอ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ผู้ใหญ่บ้านของที่นี่ท่านได้บอกว่าพวกเราสามารถอาบน้ำตามริมธารได้

            และแน่นอนว่าพวกผู้ชายอย่างเราๆนั้นต้องเนรเทศตัวเองไปอาบน้ำกันตามธรรมชาติ ยอมเสียสละห้องน้ำอันน้อยนิดและมิดชิดให้กับพวกผู้หญิง

            การจัดที่นอนนั้นก็ไม่ได้สะดวกสบาย พวกเราต้องกางเต็นท์นอนกันเอง ซึ่งไม่ใช่ปัญหา พวกผู้หญิงที่มาด้วยจะได้ไปนอนตามบ้านเรือนของชาวบ้าน ซึ่งจะปลอดภัยกว่ากางเต็นท์นอนกันเอง

            การมาค่ายอาสาครั้งนี้สำหรับผมแล้วมันจะค่อนข้างกันดาร แต่ก็น่าสนุกไม่น้อย       

            หลังจากที่เหล่าบรรดาสตาฟให้ข้อมูลและอธิบายถึงความสำคัญของการสร้างฝายชะลอน้ำครั้งนี้เสร็จ ก็มีจิตอาสาจากชาวบ้านอีกจำนวนหนึ่งที่จะติดสอยห้อยตามคณะอาสาของพวกเราไปด้วย นั่นเป็นเรื่องที่ดี เพราะสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยอาจจะมีเหตุการณ์สุดวิสัยเกิดขึ้นก็ได้

            หนึ่งเต็นท์นอนตั้งสามคนเลยหรอวะ ยองแจท้วงขึ้น หลังจากที่พวกเราได้กินข้าวในรอบเย็นกันแล้วจึงถูกปล่อยตัวมากางเต็นท์ โดยกำหนดระยะเวลาไม่ให้ดึกมาก เนื่องจากพวกเราต้องไปอาบน้ำกันที่น้ำตก

            และด้วยท่ามกลางธรรมชาติและหน้าหนาวแบบนี้นั้นมันมักจะมืดเร็ว การร่นระยะเวลาต่างๆจึงตามมา

            เขาบอกมาแบบนั้น มึงก็ต้องหาอีกคนมานอนอะ  

            ไปลากไอ้ยูคมานอนด้วยได้ป่ะวะ

            มึงจะเอามันมาทำไมอะ มันก็นอนกับเพื่อนมันดิ

            กูนึกไม่ออกเลยว่าชวนใครมานอนด้วย นอนกันสองคนไม่ได้หรอวะ กูขี้เกียจหา ยองแจบ่น มันบ่นทั้งที่มือก็ถือใบแนะนำการประกอบเต๊นท์

            ถ้ามันไม่พอก็มีคนเดินมาขอมึงนอนด้วยเองอะ

            กูว่ามึงไม่ต้องเดินไปหาละ

            “ทำไมวะ

            ไอ้เวย์ มึงเดินหาอะไร ยองแจไม่ตอบแต่ตะโกนเรียกไอ้เดือนคณะแทน

            กูว่าไอ้เวย์แม่งไม่มีเพื่อนนอนชัวร์ ละมือจากอุปกรณ์ต่างๆ และหันไปตามทิศทางที่ยองแจสนใจ เวย์เดินมาพร้อมกับกระเป๋าสะพายและสัมภาระ ใบหน้าของมันแสดงความเซ็งออกมาสุดขีด

            พวกมึงมีเพื่อนนอนครบหรือยังวะเวย์ถาม

            ขาดคนนึง ผมบอก

            กูนอนด้วยดิ เพื่อนกูแม่ง มันบ่น กลุ่มมันมีสี่คน และแน่นอนว่าเป็นมันที่โดนไล่ออกมาเพราะเป่ายิงฉุบแพ้เพื่อน จึงจำต้องเร่ร่อนหาที่นอน

            เอาดิ เอาของวางแล้วมาช่วยกูสองคนกางเต็นท์เลย จะได้ไปอาบน้ำสักทียองแจชี้ไปพื้นที่ที่ว่างด้านข้างเต็นท์ของพวกเรา เวย์วางกระเป๋าลงก่อนจะมาจัดแจงช่วยประกอบเต็นท์

            แต่ถ้ามันง่ายขนาดนั้นก็น่าจะดี พวกเราประกอบเต็นท์กันก็กินเวลาไปเกือบค่อนชั่วโมง กว่าจะเก็บของจัดการสัมภาระเสร็จก็เกือบเป็นกลุ่มท้ายๆ

            แบม

            แบมแบม

            เสียงเรียกที่จำได้ว่าเป็นของใคร พี่มาร์คที่มาพร้อมกับสัมภาระที่ใข้การชำระร่างกายเดินมาหาที่เต็นท์ เจ้าของเสียงแหวกผ้ากั้นออก

            ยังไม่เสร็จอีกหรอแต่เหมือนเจ้าตัวจะลืมไปว่าไม่ได้มีแค่ผมที่อยู่คนเดียว อีกฝ่ายชะงัก ก่อนจะแสดงท่าทีเก้ๆกังๆ

            พี่มาร์คมักจะเป็นแบบนี้ คล้ายกับว่าพี่เขาค่อนข้างไม่ค่อยชินกับผู้คนแปลกหน้าหรือคนคุ้นเคย

            เสร็จแล้วพี่ นี่รอแบมอยู่หรอ?

            “อืม.. แล้วเราจะไปยัง? หรือต้องรอเพื่อนก่อน

            ก็น่าจะรอเพื่อนก่อนอะพี่ มันยังเก็บของไม่เสร็จเลย กว่าจะกางเต็นท์เสร็จนี่หายอยากเลย

            อ่อนไง กางช้า เอ่ยยิ้มๆ

            ไอ้แบม มึงเดินไปก่อนเลย เดี๋ยวกูกับไอ้เวย์เดินตามไป ยองแจโผล่หน้าออกมาบอก

            เอางั้นหรอ มึงกับเวย์ไปถูกหรอ ถามย้ำกับเพื่อนสนิท มันพยักหน้า สะบัดมือไล่

            “เถอะน่า กูสองคนหาทางไปถูกอยู่ละ

 

 

-    -

 

 

 

            เมื่อคืนพี่ออกไปตอนไหน แบมออกมาจากห้องน้ำอีกทีพี่ก็ไม่อยู่ละ

            เมื่อคืนหรอ?

            อือ

            เพราะเมื่อคืนพี่มาร์คชวนไปนอนดูแข่งเกมส์ที่ห้อง และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เราอยู่ด้วยกัน อีกฝ่ายมักจะเหตุผลมาสร้างสถานการณ์ให้เราอยู่ด้วยกันเสมอๆ ถึงแม้จะไม่ได้สัมผัสหรือแนบชิด ไม่ได้พูดคุยอะไรมากมาย การอยู่เงียบๆด้วยกันสองคน แต่ขอให้ได้เห็นหรือได้เจอกัน ระยะเวลาไม่มาก

            นึกกลับไปถึงตอนเวลาปั่นงานอย่างหนักหน่วง ไฟลนก้น พี่มาร์คมักจะโทรให้ลงมาหาที่หอเพื่อนประจำ อย่างน้อยแค่ห้านาที พี่มาร์คก็ยังจะมา

            เราไม่ได้เสพติดสัมผัสของกันและกัน

            เราเสพติดการได้พบ ได้เจอ ได้อยู่ด้วยกัน ถึงแม้จะช่วงเวลาสั้นๆก็มีความหมาย

            ไอ้บีมันไลน์มาเรียกให้ไปมอน่ะ

            อ่า..

            โทษทีที่ไม่ได้อยู่บอก มันไลน์มาได้แปปเดียวก็เดินมาตามที่ห้องแล้ว เลยไม่ทันได้บอกพยักหน้ารับรู้ นิ้วเรียวเกลี่ยสัมผัสหลังมือเล่น

            เดินจับมือได้ป่ะ

            หือ

            มองหน้า สบตา จ้องมองแววตาไม่มั่นใจคู่นั้น

            แล้วทำไมจะจับไม่ได้ ไม่มีใครอยู่สักหน่อย ผมยิ้ม ตอบย้ำคำขอให้อีกฝ่ายมั่นใจด้วยการเป็นฝ่ายเริ่มจับมือก่อน

            อย่ามาน่ารัก

 

 

            *

            หลังจากอาบน้ำเสร็จก็แยกย้ายกันมาเก็บข้าวของให้เข้าที่ และจัดแจงแบ่งที่นอนกันชัดเจน อย่างที่บอกไว้ตอนแรก คืนวันแรกทางชาวบ้านต้องการให้พวกเราพักผ่อนกันอย่างเต็มที่ เพราะฉะนั้นในคืนแรกนั้นจะยังไม่มีกิจกรรมอะไร หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว พวกสตาฟก็มาบอกกล่าวกิจกรรมในวันพรุ่งนี้ นัดแนะและปล่อยให้ไปพักผ่อนตามอัธยาศัย

            นั่งรถมานาน เกือบทั้งวันก็ว่าได้ ย่อมมีความอ่อนล้า บางคนจึงปลีกตัวไปเข้านอนในตอนเวลาช่วงหัวค่ำแบบนี้ และบางจำพวกก็ออกไปนั่งสุมหัว ก่อไฟนั่งจิบโกโก้หรือชาร้อน ซึ่งเหมาะสมกับอากาศในตอนนี้

            ส่วนผมคงจัดอยู่ในประเภทหลัง เต็นท์ที่นอนด้วยกันในตอนนี้คงมีแค่ยองแจที่นอนหลับ ไอ้เวย์หอบกล้องหายไปส่วนไหนสักที่ที่หนึ่งในพื้นที่ที่จัดไว้

            กินโกโก้ไหม พี่มาร์คหันมาถาม

            ขอชาดีกว่าผมบอก พี่มาร์คมาหาที่เต็นท์พัก และพาผมมานั่งในกองไฟกับพวกเพื่อนของเขา เพื่อนในสาขาของเขานั่นแหละ พี่บีก็อยู่ด้วย แต่ไม่ได้มีท่าทีอะไร เพียงแค่มอง

            แบมหลงฝูงป่ะเนี่ย พี่แจ็คเอ่ยทีเล่นทีจริง ก่อนพี่มันจะยื่นแก้วชามาให้

            แล้วมึงไปยุ่งไรกะน้องกูอะแจ็ค พี่บีสวนกลับ พี่แจ็คทำทีหูทวนลมใส่ ก่อนเจ้าตัวจะหยิบกีต้าร์ขึ้นมา เกลาเล่นๆ ก่อนจะเริ่มร้องเพลงไปเรื่อย

            อากาศค่อนข้างเย็น ดีที่จัดเตรียมชุดกันหนาวมาด้วย ถึงแม้จะกันได้ไม่มากแต่ก็ยังพอให้อบอุ่น ถึงแม้จะมียุง แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมสักเท่าไหร่ ทั้งเสื้อแขนยาวและกางเกงมันยาวพอจะปกปิด

            ยกแก้วขึ้นมา ใช้สองมือประกบอังไอร้อน หวังให้มันอุ่นเร็วขึ้น

            ไอ้มาร์ค สักเพลงไหมมึงอะ พี่แจ็คส่งกีต้าร์มาให้พี่มาร์ค พลางยกมือจับจีบแล้วเป่านิ้วของตัวเอง

            ไม่ได้เล่นนาน อย่างเจ็บ ไอ้เวร

            พี่มาร์ครับมา ผมมอง กีต้าร์เป็นเครื่องดนตรีที่ผู้ชายส่วนใหญ่มักชอบเล่น และเล่นได้ แต่นั่นคงเป็นข้อยกเว้นของผมล่ะมั้ง

            เล่นเป็นปะ ผมส่ายหน้า พี่มาร์คอมยิ้ม จัดแจงวางกีต้าร์พาดตัก วางในตำแหน่งที่ถนัดมือในการจับคอร์ด

            เสียงจากการเกลากีต้าร์ดังขึ้น มันเป็นเสียงที่เรียกความสนใจ

            หันไปมอง แต่ก็ต้องทำตัวไม่ถูกเมื่อเจอสายตาที่มองกลับมาจากอีกฝ่าย

            เธอทำให้ฉันโกรธ ทำให้ฉันแอบยิ้ม ทำให้ฉันซึม ทำให้ฉันเหงา

            เธอทำให้ฉันร่าเริง ทำให้ฉันร้อนรน เธอทำให้ฉันทุกสิ่ง

            เนื้อเพลงถูกขับกล่อมออกมาพร้อมกับสายตาคู่นั้นพาลทำให้เขินขึ้นมาดื้อๆ

 

            เธอทำให้ฉันเบื่อ ทำให้ฉันหัวเราะ ทำให้ฉันรอ ทำให้สุขใจ

            เธอทำให้ฉันร้องไห้ ทำให้ฉันทุกอย่าง

            ก็มันยากเกินที่จะอธิบายทุกเรื่องราว แต่วันนี้เธอคือ ทุกอย่างในใจฉัน

            พี่มาร์คยังคงร้องต่อไป ร้องต่อไปเรื่อยๆ รอยยิ้มแต่งแต้ม ปากขยับขึ้นจนเห็นเขี้ยวคู่

 

            ก็เธอทำให้ได้รู้ รู้ถึงคำว่ารักที่มีความหมาย เธอทำให้รู้ว่า ฉันยังมีหัวใจ

            ก็เธอทำให้ได้รู้ รู้ถึงคำว่ารักที่หลากหลาย รู้ รู้ว่าคำว่ารักมันไม่ง่ายดาย

            ทำให้ฉันเข้าใจ ว่าหนึ่งคนนี้มันยังมีหัวใจ เธอทำให้ฉันรักเธอ

            ตั้งแต่ท่อนแรกจวบจนผ่านท่อนฮุค วนขึ้นไปยังท่อนใหม่ ไม่มีจังหวะไหนที่พี่มาร์คไม่มองมา ไม่มีวินาทีไหนที่ไม่สบตา

            ถ้ามีคำไหนสามารถบัญญัติความรู้สึกตอนนี้ออกมาได้มากกว่าเขิน คงจะใช้คำนั้น

            มันมากกว่านั้น

            มากกว่าอะไรทั้งหมด

            ไม่ใช่แค่ความรู้สึกในตอนนี้

            มันอาจจะเป็นความรู้สึกของผมทั้งหมดเลยล่ะมั้ง

 

 

-    –


ฟิคเรามีปัญหากับการแจ้งเตือนรึเปล่าหว่า ? แง 

ลงไปหลายวันแล้วไม่ได้สงสัยจนกลับมาดราฟท์ดู

เด็กดีเล่นเราแล้ว 

ปล.เราลบวันช็อทออกแล้วนะคะ <3 

            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

1,150 ความคิดเห็น

  1. #1021 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 18:36
    มันติดอยู่อย่างคือที่เเบมได้ยินวันนั้นคืออะไร
    #1021
    0
  2. #970 maviria' (@wimmmm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 17:56
    น่ารักกกก อบอุ่นโง้ยยยย
    #970
    0
  3. #961 jm2611 (@jm2611) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 14:43
    พี่มาร์ค เขินว่ะ
    #961
    0
  4. #925 cattakayfa (@cattakayfa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 17:38
    เขนนนน
    #925
    0
  5. #915 plangtonika (@plangtonika) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:11
    ฮ่อวววววว โรแมนติกเว่อ
    #915
    0
  6. #866 rainydan (@rainydan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 22:40
    ชอบจัง มาต่อน๊า!!
    #866
    0
  7. #865 Latte_Coffee (@dewgame2008) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 10:02
    ตะไมพี่บีหวงน้องง
    #865
    0
  8. #863 TomTam1330 (@misstomtam) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 18:25
    รอค่ะะ แอบเห็นว่ามีวันช็อตที่ลบไปแล้ว &#128557;
    #863
    0
  9. #862 Nuthatchakorn Kosaisoontorn (@numwan_melody565) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 21:41
    รอนะคะะ เพิ่งมาตามอ่านรวดเดียวเลย555 ชอบมากเขิน พี่บีให้พี่มาร์คเขารักกับแบมเถอะะะ หรือมีเรื่องไรที่แบมยังไม่รู้? เรื่องแฟนพี่มาร์คหรอ มันเหมือนมีอะไรค้างคาใจสองคนอยู่ ฟินไม่สุดแต่ก็ฟิน55555555
    #862
    0
  10. #861 Geniezz (@Geniezz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 00:36
    รอตอนต่อไปค่า:)
    #861
    0
  11. #859 Elf_kyumin (@aemdekd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 06:07
    งื้อออ น่ารักจัง ขอให้พี่บีไฟเขียวนะะะพ
    #859
    0
  12. #857 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 09:22
    บอกรักผ่านเพลงแล้วตกลงเค้ารักกันคบกันยังคะ
    #857
    0
  13. #856 YouareDna (@YouareDna) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 21:12
    หึสงสารเวร์อะใช้ศับว่าเร่ร่อนเลย5555+
    #856
    0
  14. #855 PakawalunSaha (@PakawalunSaha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 17:04
    รู้สึกหน่วงๆ
    #855
    0
  15. #854 Nam_PK (@Nam_PK) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 12:26
    ทำไมอ่านแล้วไม่รู้เขินอ่ะ มันดูกระอักกระอ้วกมาก
    #854
    0
  16. #853 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 21:56
    เขินนนนนนน
    #853
    0
  17. #852 GartHuji (@GartHuji) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 19:06
    ทำไมอ่านแล้วรู้สึกกระอักกระอ่วน นี่เป็นคนเดียวไหม? อยากรักอยากรู้สึกแต่มันก็ไม่สุด แสดงออกต่อคนอื่นมันก็.. 
    #852
    1
  18. #851 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 17:33
    เขินตายแล้ววว
    #851
    0
  19. #850 kalolyn_ (@kmnoey) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 17:33
    กือรี้ดดดด เขินเด้ออออ มาจับมงจับมือ ดีดกีต้สร์ร้องเพลงให้อีก ตายยย
    #850
    0
  20. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 16:46
    รออยู่น้าาาา
    #849
    0
  21. #848 mb_7yuta (@manows83) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 16:38
    โง้ยยยยย เขินนนน มาขอจับมืออะไรเล่า!! มาร้องเพลงให้ฟังอีก เขินเด้อออ
    #848
    0
  22. #847 VioletRockZtar (@Deathlolipop) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 16:22
    โห ไปนั่งเล่นนั่งร้องกันสองคนเลยค่ะ /กรอกตา/
    #847
    0
  23. #846 mmaprangt (@mmaprangt) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 15:33
    ค้างคาที่จบมคุยกับมาร์คมากกกก มันคืออะไรรรรรร มาต่อไวไวน้า
    #846
    0
  24. #844 OrnLex (@OrnLex) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 14:34
    โง้ยยย ขอจับมืองั้นงี้ต้องไปเคลียร์เรื่องนี้กับพี่บีให้ดีๆนะคะพี่มาร์คแง่งๆๆอย่าปล่อยให้เป็นการเข้าใจกัน2คน เขินมากมาอัพต่อไวๆนะคะคิดถึง
    #844
    0
  25. #842 bbunnymm (@bbunnymm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 13:33
    รอนะคะ น่ารักขึ้นเรื่อยๆเลยยน
    #842
    0