คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ Pre-order 31 กรกฎาคม] ข้าไม่อยากเป็นฮ่องเต้แล้ว ผู้อื่นเอาไปที [be your reign] จีนโบราณ

โดย SnaiLife

เรื่องราวของฮ่องเต้ที่ทำทุกวิถีทางเพื่อสละราชบัลลังก์ ไหนจะฮองเฮาที่มีใจให้ชายอื่น ไหนจะรัชทายาทที่อนาคตจะกบฎเขา ไหนจะขุนนางที่บอกว่าเขาเป็นทรราช ไหนจะเพื่อนเก่าของพี่ชายที่มาตามล้างแค้น เห็นหรือไม่ตำแหน่งนี้มันไม่มีดีอะไรเลย ใครอยากได้ก็เอาไปเสีย

ยอดวิวรวม

69,777

ยอดวิวเดือนนี้

5,218

ยอดวิวรวม


69,777

ความคิดเห็น


1,335

คนติดตาม


3,379
เรทติ้ง : 400 % จำนวนโหวต : 2
จำนวนตอน : 31 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  26 ก.ค. 62 / 07:27 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



我不想成为皇帝! 

ข้าไม่อยากเป็นฮ่องเต้แล้ว

        




       จะกล่าวว่ามีเพียงคนที่เคยตกนรกเท่านั้น ที่จะกลับตัวกลับใจได้คงไม่ผิดนัก  จากฮ่องเต้ที่ได้ย้อนอดีตมาเริ่มต้นใหม่หลังถูกกบฎไม่ได้ตายดี กลับมาครานี้ข้าตั้งใจตัดไฟแต่ต้นลม ด้วยการฆ่าลูกชายคอกแรกที่คิดกบฎทิ้งทั้งหมด แล้วเสี้ยมสอนอีกคอกเรื่องความภักดีอย่างยิ่ง ก็ยังไม่วายซ้ำรอยเดิม ตายอนาถกว่ารอบแรกร้อยเท่า 




พญายม : “ไร้สำนึกจริงๆ ไปเรียนรู้มาใหม่ซะ”  



หลังถูกเตะให้กลับมาในชีวิตเดิมอีกหลายครั้งหลายครา ดิ้นรนให้ตายยังไง ข้าก็ต้องถูกลูกชายไม่คนแรกก็คนสุดท้าย ไม่แม่ทัพคนสนิทก็กุนซือร่วมสาบานฆ่าตายอยู่ดี



ข้าเอง : ข้าไม่เป็นแล้วฮ่องเต้ ให้ข้าไปเกิดใหม่เป็นอย่างอื่นเถอะ!



พญายม : “ฮึ ให้โอกาสขนาดนี้แล้วยังไม่สำนึกจริงๆ เกิดใหม่ที่ไหนก็ผิดพลาดเหมือนเดิม ไปเรียนรู้มาใหม่ซะ”  



“…”



หลังกลับมาเป็นรอบที่เท่าไรไม่รู้  ข้าก็เพิ่งรู้ว่าชีวิตฮ่องเต้มันไม่น่าอยู่เลย ไหนจะฮองเฮาที่มีใจให้ชายอื่น ไหนจะรัชทายาทที่อนาคตจะกบฎข้า ไหนจะขุนนางที่บอกว่าข้าเป็นทรราช ไหนจะเหล่าสหายในอดีตมาล้างผลาญ ฮ่องเต้ตำแหน่งไม่เห็นมีดีเลยสักนิด ให้ข้าไปบวชเถอะ ชาตินี้จะไม่ขอเป็นฮ่องเต้อีกแล้ว 



แต่ทุกครั้งที่ย้อนมาก็ดันย้อนไปไม่สุด มาเริ่มตอนที่ข้าแย่งตำแหน่งพี่ชายมาเป็นฮ่องเต้ไปแล้วทุกที แบบนี้จะให้ข้ากลับตัวทันได้อย่างไรเล่า!!






อวี้เฟิง อดีตตำแหน่งชิงอ๋อง -- ปัจจุบัน ฮ่องเต้ เฉียนเซียวสุยหลง แผ่นดินต้าอวี้






ชาตินี้ข้าต้องการความสงบ ปรารถนาเพียงจิบสุราชมดอกไม้ เกลียดเรื่องปวดหัว 

เพราะฉะนั้น



สภาขุนนางห้ามสาดโคลนกัน เพราะเมื่อไรสาดโคลน คนต้องไกล่เกลี่ยก็คือ ข้า



วังหลังห้ามตีกัน เพราะเมื่อไรตีกัน คนที่จะถูกลากไปปวดหัวคนแรกก็คือ ข้า!



เจ้าชายห้ามแย่งบัลลังก์กัน เพราะเมื่อไรแย่งกัน คนที่ตายเป็นคนแรกแน่นอนว่าคือ ข้า!!

เพราะข้าไม่ตายที่ไม่ว่าง ก็แย่งกันไม่ได้



เห็นมั้ยว่าฮ่องเต้ที่ดีเป็นยาก อยู่ยากจนเหลือทนจริงๆ



องค์เหนือหัวในรัชศกต้าชิงที่ห้าแห่งราชวงศ์สุยจง ได้ตัดสินใจออกราชโองการปลดตัวเองเพื่อเกษียณไปอย่างสงบ เป็นการหาทางลงและทางรอดที่ดีที่สุดให้ตัวเอง


อนิจจาขุนนางทัดทาน ฮองเฮากอดฝ่าพระบาทไว้จนไม่ประสบผลทุกที




ทำไมกัน ทำไมพอข้าไม่อยากเป็น พวกเจ้ายิ่งไม่อยากให้ข้าสละราชสมบัติ


ทำไมตอนที่ข้าอยากเป็นฮ่องเต้ พวกเจ้ากลับอยากให้ข้าตาย หาวิธีฆ่าข้าสารพัดสารพัน 


คราวนี้ข้าอยากเกษียณปลีกวิเวก พวกเจ้ากลับเกาะขาข้าไม่ให้ไป พวกเจ้าจะเอายังไงกันแน่ 



         ให้ตายเถอะ เมื่อห้าปีก่อนข้าไม่น่าฆ่าญาติพี่น้องข้าไปหมดเลย ตอนนี้เลยสละราชสมบัติให้ใครไม่ได้สักที 


แต่ก็อย่าคิดว่าข้าจะยอมแพ้นะ วันนี้สละไม่ได้ พรุ่งนี้ก็ต้องได้ คอยดูไปเถอะ!



///จากฮ่องเต้ที่ไม่อยากเป็นแล้ว






เรื่องราวของฮ่องเต้ที่ทำทุกวิถีทางเพื่อสละราชบัลลังก์ เริ่มต้น ณ บัดนี้...




=============================================


ตามกันได้ที่เพจนี้นะ  สำหรับคนที่ไม่มีไอดีเด็กดีไว้รับแจ้งอัพเดตนิยาย
และข่าวสารเพิ่มเติมนะครับผมมม



สารบัญ อัพเดท 26 ก.ค. 62 / 07:27

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ SnaiLife จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

1

นิยายจีนโบราณที่ตีขลุมเล่นตลกร้ายการเมืองจนตกคนอ่านซะอยู่หมัด

\r\n

\r\n

\r\n บทวิจารณ์ ข้าไม่อยากเป็นฮ่องเต้แล้ว ผู้อื่นช่วยเอาไปที

\r\n

\r\n “นิยายจีนโบราณที่ตีขลุมเล่นตลกร้ายการเมืองจนตกคนอ่านซะอยู่หมัด”

\r\n

\r\n โดย หอยทากกินบะหมี่

\r\n

\r\n ตลาดนิยายแนวสามมื้อ หรือที่พวกเราคุ้นกันดีอย่าง “แนวอดีต ปัจจุบัน อนาคต” ในเว็บไซต์เด็กดีนั้น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเป็นหนึ่งในแนวที่มีนักเขียนนิยมเขียนนิยายหรือฟิคชั่นมากที่สุดในระดับ 3 อันดับสูงสุดของเว็บ กลายเป็นหนึ่งในตลาดที่มีอัตราการแข่งขันกันสูงมาก และท่ามกลางนิยายแนวนี้อีกเป็นหมื่นเรื่อง นิยายเรื่องนี้กลับเป็นเรื่องที่มีเสน่ห์ต่างจากเรื่องอื่นอย่างสิ้นเชิง

\r\n

\r\n ข้าไม่อยากเป็นฮ่องเต้แล้ว ผู้อื่นช่วยเอาไปที แค่ชื่อเรื่องก็บ่งบอกแล้วว่าเนื้อหาจะต้องเกี่ยวข้องกับการที่ฮ่องเต้สักองค์ไม่ประสงค์จะครองบัลลังก์ต่อไปแน่ ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อตัวเอกของเรื่องอย่าง อวี้ฟิง หรือ ฮ่องเต้เฉียนเชียวฉุยสง ผู้ครองแผ่นดินคนปัจจุบันต้องการหาคนมาแทนที่ตนเองให้ได้ชนิดว่าไปบวชก็ยอม หลังจากที่ตนเองนั้นตายซ้ำตายซากมาไม่รู้กี่รอบเพราะถูกกบฏโดยผู้คนรอบข้าง เช่น ชาติแรกโดนลูกชายคนแรกฆ่าตาย ชาติที่สองพอฟื้นขึ้นมาจึงสังหารลูกชายคนแรกก่อนที่เขาจะโต แต่ก็กลายเป็นถูกลูกชายคนเล็กฆ่าตายอีกในชาตินั้น วนเวียนอย่างนี้มาไม่รู้กี่ชาติจนเริ่มปลง และเขาก็ต้องฟื้นขึ้นมาในร่างตัวเองในวันที่ตัวเขานั้นแย่งชิงตำแหน่งฮ่องเต้มาจากพี่ชายไปแล้วเสียทุกครั้งด้วย จากที่คิดฆ่ากลายเป็นอยากสละบัลลังก์ ทว่าโอกาสในการกลับตัวไม่อยากเป็นฮ่องเต้กลับริบหรี่ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาตลอด

\r\n

\r\n เรื่องนี้บรรยายผ่านมุมมองบุคคลที่หนึ่งอย่างอวี้ฟิง พระเอกของเรื่อง ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่สำคัญที่สุดของเรื่องนี้ที่ทำให้เรื่องราวเป็นที่ประทับใจให้กับผู้อ่านอย่างมาก เพราะอวี้เฟิงเป็นคนตลก เขาคิดและทำอะไรออกมาในรูปแบบที่ทำให้คนอ่านหัวเราะไปกับไหวพริบปฏิภาณในการปัญหาต่างๆของบ้านเมืองของเขาได้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นหาที่ยากและใหญ่แค่ไหนก็ตาม เพราะว่าปัญหาทางการเมืองเหล่านั้นเขาล้วนเคยผ่านพวกมันมาแล้วในชาติใดชาติหนึ่ง (หรือาจจะหลายๆชาติ โดนฆ่าตายและกลับมาหลายครั้งกว่าจะรู้ก็มี) เช่น ในเมื่อทุกคนอยากให้ลูกชายเขาเป็นฮ่องเต้นัก ก็ได้ เอาลูกชายวัยห้าขวบไปนั่งบัลลังก์ซะเลย แล้วให้พวกขุนนางกับฮองเฮาสอนเองเลย แล้วก็จะได้เลิกยุ่งกับเขาไปซะ และนั่นทำให้ลักษณะตัวละครของอวี้เฟิงมีความโดดเด่นและเด่นชัดที่สุดในเรื่องสมกับที่เป็นตัวเอก

\r\n

\r\n ขณะที่ตัวละครอื่นๆอย่างฮองเฮา องค์ชายรัชทายาท องค์รักษ์เงา หรือสหายของอวี้เฟิงนั้น เสน่ห์ของพวกเขาเกิดขึ้นได้เพราะมุมมองของอวี้เฟิงที่มีต่อพวกเขา ทั้งที่ตัวละครทั้งหมดนั้นแทบไม่มีใครหวังดีกับอวี้เฟิงเลย กล่าวคือ เพราะอวี้เฟิงรู้ว่าใครเป็นอย่างไร ดังนั้นเขาจึงมีวิธีการวางตัวและปฏิบัติตัวกับแต่ละคนแตกต่างกันไปตามความคิดและสถานการณ์ในช่วงนั้นของอวี้เฟิงซึ่งตลกมากในเนื้อหาแทบทุกตอนของเรื่อง ผู้อ่านอ่านแล้วอารมณ์ดี มีเสียงหัวเราะ...และนั่นคือหลุมที่ผู้เขียนขุดไว้ดักผู้อ่านให้ตกลงไป

\r\n

\r\n ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครแต่ละตัวอย่างฮ่องเต้-ฮองเฮา, ฮ่องเต้-องค์รัชทายาท, ฮ่องเต้-ขุนนาง, ฮ่องเต้ – องครักษ์เงา ฯลฯ แม้ผู้เขียนจะบรรยายให้อ่านแล้วรู้สึกตลกำขัน แต่หากมองให้ลึกลงไป จะสัมผัสได้ถึงเรื่องตลกร้ายทางการเมืองของเรื่องซ่อนอยู่ทั้งนั้น ไม่ว่าการที่อวี้เฟิงตอกหน้าขุนนางทุกคนหน้าหงายในท้องพระโรง ก็ต้องทำแบบที่ไม่หักหาญน้ำใจกันเกินไปหากเป็นขุนนางฝ่ายดีแต่คิดจะลองดีกับเขา การคุมเชิงกันระหว่างฮ่องเต้กับฮองเฮาที่เคยเป็นหวางเฟยของพี่ชายของอวี้เฟิงมาก่อน การปราฏตัวของสหายเก่าที่เคยมีส่วนในการฆ่าเขาในบางชาติ

\r\n

\r\n แต่ความสัมพันธ์ตัวละครที่ซับซ้อนที่สุดของเรื่องนี้ คือความสัมพันธ์ของอวี้เฟิงกับรัชทายาท อวี้เฟิงรู้อยู่เต็มอกว่าท้ายที่สุดแล้ว รัชทายาทคือคนที่มีโอกาสฆ่าเขาตายได้มากที่สุด แต่เขาก็ยังพยายามที่จะเลี้ยงรัชทายาทออกมาให้เป็นรัชทายาทที่ดี เหตุผลหนึ่งคือตนเองจะได้ไม่ต้องเป็นฮ่องเต้ และหวังว่าอีกฝ่ายจะเห็นแก่การเลี้ยงดูในวัยเยาว์ไม่ฆ่ากันตายในชาตินี้ และเหตุผลที่สองคือเพราะเขาต้องการชดใช้ความผิดของตนเอง คืนแผ่นดินให้คนที่สมควรได้ไปเสีย

\r\n

\r\n ผู้เขียนดักคนอ่านเสียอยู่หมัดด้วยการบรรยายแบบใช้ภาษาที่อ่านแล้วเข้าใจได้ไม่ยาก อ่านแล้วสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับผู้อ่าน ทั้งที่ความตลกที่ผู้เขียนใส่มานั้น มันคือเรื่องราวความร้ายกาจดำมืดของนักการเมือง ความล้มเหลวทางการบริหารประเทศชาติของตัวเอกในอดีตชาติ และความดำมืดในจิตใจคน รวมถึงสายสัมพันธ์ระหว่างตัวละครแต่ละตัวที่ไม่รู้ว่าใครจะสะบั้นใครก่อนกันแน่ ชวนให้ลุ้นให้เดาว่าจุดจบของเรื่องนี้ชีวิตนี้ของอวี้เฟิงจะดำเนินไปสู่จุดไหนกัน

\r\n

\r\n ตีขลุมให้โดนตกด้วยมุกตลก ทั้งที่จริงๆแล้วนี่คือหลุมระเบิดดราม่าการเมืองและการเล่นกับความรู้สึกของตัวละครและผู้อ่านอย่างแยบยล

\r\n

\r\n ทั้งนี้ แม้ความสัมพันธ์ของตัวละครในเรื่องจะเป็นสิ่งที่ทำให้เรื่องนี้โดดเด่นขึ้นมาอย่างมาก แต่ด้วยความที่ปมสำคัญในเรื่องคือความสัมพันธ์ ดังนั้น เนื้อเรื่องจะเดินไปอย่างไม่รวดเร็วนัก กล่าวคือ ยิ่งมีประเด็นเรื่องความสัมพันธ์ความนึกคิดของตัวละครในเรื่องมากขึ้นเท่าไร ห้วงเวลาในเรื่องก็จะยิ่งไหลไปอย่างเชื่องช้าขึ้นเท่านั้น เพราะเนื้อหาแต่ละตอนจะเล่นปมกับความรู้สึก มากกว่าเหตุการณ์ต่างๆในเรื่องราวที่เป็นไป ทำให้เรื่องดูดำเนินไปอย่างเชื่องช้า ไม่กระชับเท่าที่ควร

\r\n

\r\n ตัวละครแต่ละตัวในเรื่อง แม้จะบอกว่าพวกเขาคือสีสัน แต่ด้วยความที่เรื่องนี้เป็นการบรรยายผ่านมุมมองบุรุษที่ 1 ที่นานๆทีจะมีมุมมองบุรุษที่ 3 หรือมุมมองตัวละครอื่นสอดแทรกเข้ามา ทำให้ความโดดเด่นของพวกเขาแทบจะไม่สามารถเทียบกับอวี้เฟิงได้เนื่องจากถูกตัวเอกกลบมิด จนแทบจะเรียกได้ว่า อ่านมาทั้งเรื่องจำชื่อและบุคลิกใครไม่ได้เลยนอกจากอวี้เฟิง (ยกเว้นช่วงหลังที่มีตัวละครที่โดดเด่นด้วยท่าปางไสยาสน์ของเจ้าตัวขึ้นมา) ซึ่งการเป็นเรื่องยาว คือการที่มีตัวละครโดดเด่นออกมาให้ผู้อ่านตื่นตาตื่นใจหรือจดจำชื่อและบุคลิกได้หลายตัว ไม่ใช่แค่ตัวละครเอกของเรื่องเพียงตัวเดียว เพราะถ้ามีแค่ตัวเอกโดดเด่นคนเดียว ท้ายที่สุดแล้ว เสน่ห์ของเรื่องก็จะมีเพียงจุดเดียวไปแทน ซึ่งน่าเสียดายยิ่ง

\r\n

\r\n โดยรวมแล้ว นิยายเรื่องข้าไม่อยากเป็นฮ่องเต้แล้ว ผู้อื่นช่วยเอาไปที จัดเป็นนิยายที่น่าสนใจอย่างยิ่งด้วยการโยงเอาประเด็นหนักๆอย่างการเมือง การเล่นกับประเด็นความรู้สึกของคนอ่านและตัวละครในเรื่องอย่างชาญฉลาดผ่านการบรรยายง่ายๆที่แฝงด้วยอารมณ์ขันของมุมมองบุรุษที่หนึ่งซึ่งผู้เขียนทำได้อย่างน่าประทับใจ ตัวละครเอกมีเสน่ห์และเอกลักษณ์อย่างมาก แต่เพราะเล่นประเด็นดังที่กล่าวไป ทำให้การดำเนินเรื่องอาจขาดความกระชับอยู่บ้าง และเสน่ห์ตัวละครอื่นๆที่ถูกตัวละครเอกกลบเสียมิดแทบทุกตัวเพราะการบรรยายแบบบุรุษที่หนึ่งไป

\r\n สุดท้าย ขอเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนในการสร้างสรรค์ผลงานดีๆต่อไป อย่างไรเสียคำวิจารณ์นี้ก็เป็นเพียงมุมมองและความเห็นของผู้อ่านคนหนึ่งจากบรรดาผู้อ่านหลายคนของนิยายเรื่องนี้เท่านั้น ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการคิดและตัดสินใจของผู้เขียนเอง

>>อ่านต่อ
ดูทั้งหมด(1)

คำนิยม Top

"ไม่มีคู่พระ-นาย ก็กร๊าวได้"

(แจ้งลบ)

หากคุณคิดจะหานิยายสักเรื่องที่ตลก คลายเครียด ฟีลกู๊ด แต่พล็อตหนักแน่นไม่กลวง ตัวละครน่าสนใจไม่ไร้เหตุผล มีกลิ่นว...››อ่านต่อ

หากคุณคิดจะหานิยายสักเรื่องที่ตลก คลายเครียด ฟีลกู๊ด แต่พล็อตหนักแน่นไม่กลวง ตัวละครน่าสนใจไม่ไร้เหตุผล มีกลิ่นวายอ่อนๆ ใช่ค่ะ คุณคิดถูกแล้วที่เลือกอ่านเรื่องนี้ แม้ไม่ได้เน้นความรัก การฝ่าฟันอุปสรรคพระ-นาย หรือฮาเร็ม แต่จุดขายที่แข็งแรงของมันคือ ความฮาจากความขี้บ่นบวกปลงของฮ่องเต้ และการเข้าใจกันไปคนละทิศคนละทางกับบรรดาตัวละครอื่นๆ พล็อตเหมือนจะเน้นเฮฮา แต่อ่านไปเรื่อยๆ ปริศนาก็จะค่อยๆ เผอออกมา พร้อมกับอดีตเบื้องหลังอันโชกเลือดของบัลลังก์มังกรที่พระเอกแสนเบื่อหน่ายหนักหนา ตัวละครในเรื่องก็น่าสนใจ ต่างมีความคิด มีจุดมุ่งหมายเป็นของตัวเอง มีลักษณะนิสัยที่ชัดเจน แต่ไม่จืดชืดนะคะ เพราะแต่ละตัวจะมีความบ้าๆ บอๆ มีข้อดี ข้อด้อย เหมือนกับมนุษย์ทั่วไป ตัวละครมีความกลมสูงค่ะ โดยเฉพาะพระเอกฮ่องเต้ ที่อาจไม่ใช่คนเลว แต่ก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไร ทั้งเพื่อนกุนซือสุดแสบ (ชอบคาร์นี้ค่ะ หายากอยู่) รัชทายาทเด็กสุดน่ารัก องค์รักษ์สุดซื่อคลั่งรัก ฮ่องเฮาผู้หวาดระแวง เป็นเรื่องที่คนขาดๆ เกินๆ มารวมตัวกัน ความฮาเลยบังเกิด และไม่ว่าคุณจะอยู่สายไหน วาย นอร์มอล หมี(?) ก็อ่านได้ค่ะ นี่คือจุดดีของการไม่มีคู่ตายตัว มันเปิดกว้างให้คุณจิ้นได้ สนุกจนต้องเขียนคำนิยมให้ค่ะ (จริงๆ เราอยากเขียนบทวิจารณ์ให้ แต่เขียนไปๆ มาๆ มันเหมือนอวย กรี๊ดกร๊าดมากกว่า เลยเขียนคำนิยมแทน) #ทีมจิ้งเกอ #ทีมกินเด็ก #FBIOPENUP‹‹ย่อ

Puchipolar Bear | 12 เม.ย. 62

  • 8

  • 0

"นิยายตลกร้ายการเมืองที่หาได้ยากในเด็กดี"

(แจ้งลบ)

นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายที่เข้ามาอ่านแล้วประทับใจมาก โดยเฉพาะเนื้อหาที่ผู้เขียนบรรยายด้วยภาษาง่ายๆ อ่านแล้วเข้าใ...››อ่านต่อ

นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายที่เข้ามาอ่านแล้วประทับใจมาก โดยเฉพาะเนื้อหาที่ผู้เขียนบรรยายด้วยภาษาง่ายๆ อ่านแล้วเข้าใจได้ไม่ยาก อ่านแล้วสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับผู้อ่าน ทั้งที่ความตลกที่ผู้เขียนใส่มานั้น มันคือเรื่องราวความร้ายกาจดำมืดของนักการเมือง ความล้มเหลวทางการบริหารประเทศชาติของตัวเอกในอดีตชาติ และความดำมืดในจิตใจคน เป็นนิยายที่ดี เป็นนิยายมีค่ามีคุณภาพ ที่อยากให้ทุกคนได้อ่าน แล้วคุณจะรักตัวละครเหล่านี้ แม้ว่าพวกเขาแต่ละคนจะแทบไม่ได้รักกันเลยก็ตาม‹‹ย่อ

หอยทากกินบะหมี่ | 30 เม.ย. 62

  • 2

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"นิยายตลกร้ายการเมืองที่หาได้ยากในเด็กดี"

(แจ้งลบ)

นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายที่เข้ามาอ่านแล้วประทับใจมาก โดยเฉพาะเนื้อหาที่ผู้เขียนบรรยายด้วยภาษาง่ายๆ อ่านแล้วเข้าใ...››อ่านต่อ

นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายที่เข้ามาอ่านแล้วประทับใจมาก โดยเฉพาะเนื้อหาที่ผู้เขียนบรรยายด้วยภาษาง่ายๆ อ่านแล้วเข้าใจได้ไม่ยาก อ่านแล้วสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับผู้อ่าน ทั้งที่ความตลกที่ผู้เขียนใส่มานั้น มันคือเรื่องราวความร้ายกาจดำมืดของนักการเมือง ความล้มเหลวทางการบริหารประเทศชาติของตัวเอกในอดีตชาติ และความดำมืดในจิตใจคน เป็นนิยายที่ดี เป็นนิยายมีค่ามีคุณภาพ ที่อยากให้ทุกคนได้อ่าน แล้วคุณจะรักตัวละครเหล่านี้ แม้ว่าพวกเขาแต่ละคนจะแทบไม่ได้รักกันเลยก็ตาม‹‹ย่อ

หอยทากกินบะหมี่ | 30 เม.ย. 62

  • 2

  • 0

"ไม่มีคู่พระ-นาย ก็กร๊าวได้"

(แจ้งลบ)

หากคุณคิดจะหานิยายสักเรื่องที่ตลก คลายเครียด ฟีลกู๊ด แต่พล็อตหนักแน่นไม่กลวง ตัวละครน่าสนใจไม่ไร้เหตุผล มีกลิ่นว...››อ่านต่อ

หากคุณคิดจะหานิยายสักเรื่องที่ตลก คลายเครียด ฟีลกู๊ด แต่พล็อตหนักแน่นไม่กลวง ตัวละครน่าสนใจไม่ไร้เหตุผล มีกลิ่นวายอ่อนๆ ใช่ค่ะ คุณคิดถูกแล้วที่เลือกอ่านเรื่องนี้ แม้ไม่ได้เน้นความรัก การฝ่าฟันอุปสรรคพระ-นาย หรือฮาเร็ม แต่จุดขายที่แข็งแรงของมันคือ ความฮาจากความขี้บ่นบวกปลงของฮ่องเต้ และการเข้าใจกันไปคนละทิศคนละทางกับบรรดาตัวละครอื่นๆ พล็อตเหมือนจะเน้นเฮฮา แต่อ่านไปเรื่อยๆ ปริศนาก็จะค่อยๆ เผอออกมา พร้อมกับอดีตเบื้องหลังอันโชกเลือดของบัลลังก์มังกรที่พระเอกแสนเบื่อหน่ายหนักหนา ตัวละครในเรื่องก็น่าสนใจ ต่างมีความคิด มีจุดมุ่งหมายเป็นของตัวเอง มีลักษณะนิสัยที่ชัดเจน แต่ไม่จืดชืดนะคะ เพราะแต่ละตัวจะมีความบ้าๆ บอๆ มีข้อดี ข้อด้อย เหมือนกับมนุษย์ทั่วไป ตัวละครมีความกลมสูงค่ะ โดยเฉพาะพระเอกฮ่องเต้ ที่อาจไม่ใช่คนเลว แต่ก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไร ทั้งเพื่อนกุนซือสุดแสบ (ชอบคาร์นี้ค่ะ หายากอยู่) รัชทายาทเด็กสุดน่ารัก องค์รักษ์สุดซื่อคลั่งรัก ฮ่องเฮาผู้หวาดระแวง เป็นเรื่องที่คนขาดๆ เกินๆ มารวมตัวกัน ความฮาเลยบังเกิด และไม่ว่าคุณจะอยู่สายไหน วาย นอร์มอล หมี(?) ก็อ่านได้ค่ะ นี่คือจุดดีของการไม่มีคู่ตายตัว มันเปิดกว้างให้คุณจิ้นได้ สนุกจนต้องเขียนคำนิยมให้ค่ะ (จริงๆ เราอยากเขียนบทวิจารณ์ให้ แต่เขียนไปๆ มาๆ มันเหมือนอวย กรี๊ดกร๊าดมากกว่า เลยเขียนคำนิยมแทน) #ทีมจิ้งเกอ #ทีมกินเด็ก #FBIOPENUP‹‹ย่อ

Puchipolar Bear | 12 เม.ย. 62

  • 8

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

1,335 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 11:49

    มาต่อ​เร็ว​ๆ​เถอะ​จ้า​
    #1335
    0
  2. #1334 Jewel_inlove (@Jewel_inlove) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 17:23

    ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ รอภาค 2 มาต่อเร็วๆนะคะ
    #1334
    0
  3. #1333 Waranya Worakhunpiset (@worakhunpiset) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 04:00
    ร้องไหหหห้ จิ้งเกอระแคะระคายว่าตัวเองไม่ใช่ลูกฮ่องเต่ล้าววววว แงงง เสียใจแทนน้อนนนน ไรท์พอจะใบ้ให้หน่อยได้มั้ยคะว่าจบแบบ happy end หรือ bad end เสียใจอะะะ ไม่อยากเสพดราม่าาาา ฮืออออ
    #1333
    0
  4. วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 21:58
    อยากอ่านต่อแล้วอ่ะ งื้อออแ
    #1332
    0
  5. #1331 _seventeen (@_seventeen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:23
    สั่งประหารเเล้วทำปางห้ามญาติมาหยุด5555 ขำจนไส้จะไหลออกจากปาก

    ยังไงก็ขอให้เสี่ยวเฟิงเฟิงสละราชเเล้วหนีมาร้องไห้ที่ดินเเดินสุวรรณภูมิได้อย่างปลดภัยด้วยเถิด
    #1331
    0
  6. #1330 Gee_attano (@angeza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 21:44
    บันทึกข้างล่างคือโคตรขำ5555555555 อิเฮี้ย ไม่ไหวแล้ว
    #1330
    0
  7. #1329 Gee_attano (@angeza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 20:40
    ฝ่ายตัดเย็บให้ท่านมาเท่าไหร่5555
    #1329
    0
  8. #1328 Gee_attano (@angeza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 18:55
    โคตรขำ55555 ได้เหรอ พี่ฮ่องแบบ น่าจะตายหลายรอบจนไม่คิดอะไรแล้วชอบๆๆๆๆ
    #1328
    0
  9. #1327 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 14:33
    555+ กลัวไม่เปลี่ยนแล้วกลับมาฆ่าข้าอีกเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รุ
    #1327
    0
  10. #1326 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 10:43
    ไอช่างตัดเสื้อนี่มันบูชาฮ่องเต้มาสองครั้งละ ฮ้าๆๆๆๆๆ
    #1326
    0
  11. #1325 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 08:21
    จิงเกอร์สวยไปนะลูก
    #1325
    0
  12. #1324 "WTH" (@Kawfang_-Y-_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 22:47
    ไรท์คะ ไม่เข้าใจตรงคำว่ากรมมหาดไทย...
    #1324
    0
  13. #1323 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 18:37
    จะมาสุวรรณภูมิแน่แล้วสินะ ไม่ไปชมพูทวีปแล้วหรอ?
    #1323
    0
  14. #1322 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 15:22
    พระเอกมันตะตัดแจนเสื้อหลาสคนละ หนึ่ง หัวหน้าองครักษ์​ สอง กุนซือคู่ใจ สาม ลูกชายของพี่ชายตัวเอง... อื่ม ได้มาสามลูมละนะ แกจะหนีเดดแฟล็คไงต่อ???? ลุ้นอะ ฮาาาา
    #1322
    0
  15. #1321 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 13:37
    เสี่ยวเฟิงเฟิง... อยากได้อ่านสิ่งนี้ อยากเห็นสิ่งนี้ ฮ้าๆๆๆๆๆ
    #1321
    0
  16. #1320 S girl (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 11:43

    เราเห็นขายงานวาย สรุปนิยายวายเหรอคะ

    #1320
    1
  17. #1319 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 11:20
    อีนี้ก็ฮากันได้อีก คณะบริหารตะลุงตุงแช่ ฮ้าๆๆๆ
    #1319
    0
  18. #1318 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:25
    ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มันน่าคิดจะตายไป ฮ้าๆๆๆๆๆ
    #1318
    0
  19. #1317 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:58
    ถ้าคุณรู้ว่ากลับออฟฟิตแล้วต้องเจอเรื่องหน้าปวดหัวขณะช๊อปปิ้งอยู่ คุณจะทำอย่างไร 1.รีบกลับไปแก้เรื่องปวดหัวเรื่องนั้น 2. จะรีบแก้ หรือแก้ช้า ยังไงมันก็ต้องไปแก้ อย่ากระนั้นเลย ช๊อปปิ้งให้สบายอุราดีกว่า ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆ เราเลือก ข้อ2 ฮ้าๆๆๆๆ
    #1317
    0
  20. #1316 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:30
    ถ้ากุนซือไม่มา อีเต้ชนะพนัน ก็สามเดือนสละราช สบายแฮ ฮ้าๆๆๆๆๆ
    #1316
    0
  21. #1315 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:28
    มันเป็นทรราชจริงๆ และกลับมาเกิดใหม่ก็เป็นทรราชซ้ำๆซากๆ จนยมบาลไล้ให้มาสำนึกใหม่สินะ ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1315
    0
  22. #1314 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:49
    มันกะออกมายาวๆสินะ ฮาาาาาาาาาา แบบออกมาถาวร
    #1314
    0
  23. #1313 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:16
    มันกลัวเดดแฟล็คจัด ท่าทางจะตายมาหลายรูทแล้ว ฮ้าๆๆๆๆ
    #1313
    0
  24. #1312 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 20:54
    ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆ ฮามากอะ แมวเจ็ดสี พ่อง จะมีได้ไง... แมวเชียไรคาบชุดมนุษย์ได้ ตัวต้องใหญ่มากอะ ฝ่าบาทดูเร่งรีบยิ่ง ฮ้าๆๆๆๆ
    #1312
    0
  25. #1311 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 20:22
    ฮ้าๆๆๆๆๆ รัชทายาท ฉี่ราดตลอดอะ ฮ้าๆๆๆๆๆ
    #1311
    0