กระบี่ 3 โลก :: ประดาบลือลั่น เทพมารสะท้านภพ

ตอนที่ 30 : 第章二五 : บทที่ 28 อสรูไร้มายา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    4 ม.ค. 54







  



บทที่  28  อสูรไร้มายา

 

อสูรไร้มายา!” อาจารย์ฟ่งกล่าวขึ้นอย่างตื่นตระหนกร้อนรน

ทุกผู้ต่างชะงักพรืดกับสิ่งที่กระทำอยู่  จับจ้องมายังต้นเสียงพร้อมเพรียง

 

อาจารย์ฟ่งพึงสังหรณ์กล่าวว่า

เจ้า! เจ้าเป็นใครกันแน่

ไม่มีกระบวนท่านี้ปรากฏในยุทธภพกว่ายี่สิบปี  เหตุใดเจ้าจึง...

 

ไม่ทันสิ้นคำกล่าวเจ้าอสูรไร้มายาพลันวิ่งผละเข้ามา  แววตาของมันแดงกร่ำเหี้ยมโหด

 

มันสาดมีดสั้นคมกริบร่อนฉวัดเฉวียนไปมากลางอากาศ  ความเร็วนั้นตัดแหวกสายลมที่พัดผ่านอย่างรุนแรง  จนฉีกแยกออกพุ่งปะทะทุกผู้ที่อยู่ในบริเวณรอบ  ต้นไม้ใหญ่เบื้องหน้าพลันโค่นล้มหักขาดง่ายดาย

 

อาจารย์ฟ่งหลีกหลบไปมาอย่างรวดเร็วแทบลืมหายใจ  มีดสั้นนั้นร่อนกระจัดกระจายเกลื่อนทั่วท้องนิเวศน์ 

 

อาจารย์ฟ่งสูดหายใจเฮือกหนึ่งกล่าวว่า  เจ้ารู้จักจอมปีศาจสิบสามนางพญาหรือไม่

 

จื่อเซวียนไม่พูดพร่ำ  ร่ายรำพลัดพลิ้วกวัดแว่งปลายดาบพุ่งทะยานเข้าใส่เจ้าคนตรงหน้า ความเร็วนั้นโลดแล่นดุจสายลม  ทันใดนั้นอาจารย์ฟ่งพลันตั้งรับมั่นแกร่งปรานภูผา 

 

ปลายดาบจื่อเซวียนกวัดแกว่งกระทบกระบี่จันที่โลหิตอย่างเร่งร้อน  เกิดเสียง เคร้ง !”  ดังเร่งเร้าต่อเนื่องหลายสิบครั้ง

 

          จื่อเซวียพลันก้าวถอย  พลิกข้อมือวูบหนึ่งผนึกลมปราณทั่วร่างถ่ายไปยังปลายดาบ  ทันใดนั้นไอมารสีม่วงหนาแน่นพลันปรากฏล้อมดาบธรรมดาเล่มนั้น

 

          แสงหนึ่งสีม่วงเปรียบดุจความแกร่งกล้าของพลังปราณที่พลุ่งพล่านไปมา  ชั่วอึดใจจื่อเซวียนพลันพุ่งดาบอสูรเข้าใส่เจ้าคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว  อาจารย์ฟ่งหลีกหลบพลางใช้วิชาตัวเบาทะยานกายขึ้นสู่เวหาทันที

 

          จื่อเซวียนใช้วิชาตัวเบาทะยานกายรุกไล่ตามกระชั้นชิด  ในสภาวะลอยตัวอาวุธของเจ้าคนทั้งสองพลันกวัดแกว่งร่ายรำ  ยินเสียงดังสนั่นเร่งร้อนต่อเนื่อง 

 

ดาบอสูรแข็งแกร่งด้วยพลังปราณของจื่อเซวียนที่แกร่งกล้า  ดาบนั้นต้านกระบี่จันทราโลหิตสั่นสะท้านกลางอากาศ  ไม่กี่อึดใจร่างเจ้าคนทั้งสองพลันปลิวกระเด็นกระดอนแยกออกไร้ทิศทาง  ดาบอสูรและกระบี่มารลอยล่วงหล่นปักแน่นลงพื้นดิน

 

อาจารย์ฟ่งร้อนรนดาบอสูรครั้งเคยแพ้พ่ายจอมปีศาจสิบสามนางพญาเมื่อนานมาแล้ว  ถึงบัดนี้ในมือจะครอบครองกระบี่มารทั้งสามอยู่แต่ความรู้สึกนั้นยังคงหวั่นเกรงอยู่มิใช่น้อย

 

          อาจารย์ฟ่งยันกายขึ้นพลางปรบมือแปะๆ  ฝืนสะกดความรู้สึกเกรงกลัวกล่าวว่า

 

          ฝีมือไม่เบา ฝีมือไม่เบา 

          ข้าจะบอกเจ้าให้เอาบุญเมื่อสิบปีที่แล้ว ข้าได้ปราบจอมปีศาจสิบสามนางพญาจนสิ้นฤทธ์เดช  หลบหนีหัวซุกหัวซุนหายจากยุทธ์ภพมาแล้ว  แต่เด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้า...

          แท้จริงแล้วจอมปีศาจสิบสามนางพญาฝึกวิชาจาเลยเถิด  ยุทธ์ภพเกิดความวายสิ้นเดือดร้อน  ผู้ครองดินแดนสวรรค์เห็นการนั้นจึงลงมาปราบอิทธิฤทธิ์ที่กล้าแกร่ง  โดยใช้กระบี่เทพ(ไม่เคยมีผู้ใดเคยพบเห็นเป็นบุญตาสักครั้ง)สยบปีศาจนั้นลง  และจากนั้นนางได้หายสูญไปจากยุทธ์ภพไม่มีผู้ใดได้พบเจอมาหลายสิบปี

          อาจารย์ฟ่งหัวเราะกึกๆ  ในลำคอก่อนจะกล่าวต่อว่า

          แต่ถ้าจะคิดประมือกับข้า  ยังเร็วไปสิบปี ฮ่า ฮ่า ฮ่า 

 

          จื่อเซวียนดีดกายขึ้นพลางกล่าวเป็นคราแรกว่า  หมู่มารมิพูดพร่ำ  ข้าจะฆ่าล้างสบยทั่วยุทธ์ภพ

                                                 ต่อ


         สิ้นคำกล่าวมันเดินย่างเข้ามาอย่างรวดเร็ว  ฝ่ามือผสานคู่  ผนึกลมปราณทั่วร่างไอมารสีม่วงลอยฟุ้ง แทรกซึมออกมาจากผิวหนัง  มันกรีดร้องกึกก้องสะท้านฟ้า  แผ่นดินสั่นไหว  หน้าผาเบื้องหน้าใหญ่เบื้องหน้าพลันระเบิดกระจัดกระจายไร้ทิศทาง 

 

          เหล่ากองทัพทหารที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นบ้างต้านสะท้านเสียงกรีดร้องมิหวาดไหว  ใช้อาวุธปลิดชีพตนอย่างเร่งร้อนทันที 

 

อสูรไร้มายาพลันคลุ้มคลั่งวิ่งไปยังน้ำตกไอสวรรค์เบื้องหน้า  พลางกรีดร้องโห่คำรามอีกครั้ง  อาจารย์ฟ่งเห็นดังนั้นจึงรีบทะยานกายตามไปติดๆ  ทันใดนั้นเจ้าอสูรไร้มายาพลันเคร่งลมปราณทั่วร่าง  ใช่วิชามารแยกน้ำออกอย่างรวดเร็ว  สายน้ำผสานรวมเป็นหนึ่งพุ่งโถมเข้าใส่อาจารย์ฟ่งทันทีอย่างมิทันได้ตั้งตัว 

 

กระบี่เมฆาเหินหาวถูกยกขึ้นเป็นโล่กำบังอย่างทันท่วงที  ทันใดนั้นสายน้ำที่พุ่งโถมเข้าใส่พลันฉีกขาด  แยกออก  กระบี่มารเล่มนี้นั้นอนุภาพลึกล้ำนัก

 

อาจารย์ฟ่งหัวเราะครืนกล่าวว่า

มิมีอานุภาพได้ล้ำไปกว่ากระบี่เล่มนี้แล้ว!  ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

เข้ามาได้เลยเจ้าอสูร  ครานี้ข้าจะมอบความตายให้กับเจ้าตามปีศาจสิบสามนางพญาไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด 

 

ขาดคำเจ้าอสูรพลันผสานมือคู่สบถคาถาบางอย่าง  ทันใดนั้นกิเลนอสูรพลันพุ่งขึ้นจากใต้น้ำทันที 

 

เจ้าสัตว์อสูรตนนี้มีลำตัวที่ใหญ่โตนัก  ดวงตาของมันเกรี้ยวกราดฉายชัดถึงความดุร้าย  เกร็ดแหลมคมที่ดำเมื่อมแทรกซึมทะลุจากผิวหนังนั้นทำให้ดูน่าเกรงขามนัก  พิษของมันเมื่อผู้ใดได้สัมผัสจะอัมพาตและกลายเป็นทาสของมันชั่วนิรันดร์

 

กิเลนอสูรหมื่นเขี้ยว 

ไม่ !  เป็นไปไม่ได้

 

อาจารย์ฟ่งตื่นตระหนกร้อนรนมิเชื่อในสายตาที่ได้ประจักษ์เห็น  สัตว์อสูรหมื่นเขี้ยวนั้นผู้ที่ครอบครองต้องมีวิทยายุทธ์ที่แกร่งกล้านักจึงจะปลุกอสูรนี้ขึ้นมาได้  มันโหดเหี้ยม  มันดุร้าย  มัน...ไร้ปราณี

 

          เจ้าถือสายเลือดจอมปีศาจสิบสามนางพญาโดยแน่ !”

          มิเช่นนั้นสัตว์อสูรตนนี้  เจ้าไม่มีปัญญาปลุกมันขึ้นมาแน่  อาจารย์ฟ่งเอ่ยกล่าว

 

          ขาดคำกิเลนหมื่นเขี้ยวพลันพุ่งเข้าใส่มันโฉบไปมากลางอากาศฉวัดเฉวียนยิ่ง  ยากแท้จับทิศทาง  ทันใดนั้นพิษสีดำพลันพุ่งกระจายออกจากปากของมันอย่างรวดเร็ว  อาจารย์ฟ่งตวัดกระบี่หลีกหลบ  พิษพลาดกระเด็นถูกหินผา  กัดกร่อนลุกลามเป็นโพลงใหญ่

 

          อาจารย์ฟ่งถอนหายใจเฮือกใหญ่  เรียกลมปราณทะยานเข้าหาสัตว์อสูร  อิทธิฤทธ์พลันบังเกิดกระบี่เมฆาเหินหาวหมุนวนดุจพายุ  มันส่งร่างผู้ครอบครองหมุนทะยานลอยล่องกลางเวหา  พื้นน้ำพื้นดินเบื้องล่างสะเทือนสั่นหวั่นไหว

 

          อาจารย์ฟ่งร่อนทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วยากหลบหลีก  คมกระบี่นั้นตัดกระทบเกร็ดกิเลนอสูรหมื่นเขี้ยวยินเสียง  เคร้ง  เคร้ง!”  ดังต่อเนืองเป็นจังหวะสิบครั้งพลางเกิดประกายไฟวูบวาบ

 

          คราวเคราะห์ครั้งที่สิบ  เกร็ดเหล็กครั้นต้านแรงกระบี่มิหวาดไหวสั่นสะท้านขาดิ่งหลุดออก  สัตว์อสูรกรีดร้องลั่นพ่นพิษเข้าใส่อีกครา  อาจารย์ฟ่งมิทันได้หลีกหลบจื่อเซียนพลันพุ่งทะยานเข้าใส่  กระบวนท่าฝ่ามือพลัดพลิ้วพลันสัมผัสกายอาจารย์ฟ่งอย่างเร่งร้อน  ยินเสียงฝ่ามือกระทบฟึบ ฟึบ !” ดังเร่งเร้าหลายสิบครั้ง แต่จื่อเซียนพลันพ่ายกระเด็นถอดรูดไปด้านหลังหลายก้าว

 

          อาจารย์ฟ่งหัวเราะกึกๆ กล่าวว่า  กระบวนท่านี้ข้าเป็นคนคิดค้นเองทั้งสิ้น !”      

          เจ้าแค่หยิบยืมมาใช้เท่านั้น  ไม่มีทางที่จะชนะข้าไปได้หรอก


                                              * ต่อ 4 / 9 / 53



หากแม้เป็นเจ้าแล้ว  ข้าคิดว่าคงร่ายรำแค่งูๆ ปลาๆ เท่านั้น  อาจารย์ฟ่งเปรียบเปรย

 

ต้าเส้าเหยียบัดนี้ถือโอกาสแทรกแทรงมือที่สาม  เปิดฉากนำกองทัพวิ่งผละเข้ามาอย่างรวดเร็ว  ส่งผ่านร่างพร้อมนักรบนับแสน  ยินเสียงทวนกระทบกันกึกกัก  อีกกองหนึ่งนั้นพลันยิงระเบิดลูกหินสาดเข้ามาอย่างเร่งเร้า

 

ชั่วอึดใจกำแพงเมืองอันแข็งแกร่งเบื้องหน้าพลันถล่มครืน  เศษหินดินทรายลอยล่อง  ฟุ้งกระจัดกระจายกลางอากาศ  สร้างความยากลำบากต่อวิสัยทัศน์ไปชั่วครู่ 

 

อาจารย์ฟ่งย่างกรายตัดม่านฝุ่นออกมาอย่างช้าๆ  ส่งกระบี่เมฆาหินหาวร่ายรำเข้าใส่เหล่านักรบตรงหน้า  ลีลาท่วงท่าปราณีตดงามนัก  เปรียบประดุจท่วงทำนองสอดคล้องไร้ช่องว่าง  กระบี่นั้นพลิ้วไหวดุจต้องลม  ส่งผ่านความวายสิ้นให้กับผู้ที่ถูกสัมผัสได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

 

ต้าเส้าเหยียประจักษ์ดังนั้น  ท่าไม่ดีรีบส่งสัญญาณร่นถอยกระทันหัน  กองศพสูงพะเนินเยินย่อ  ในเวลาชั่วอึดใจเบื้องหน้านั้น  พลันสร้างความตื่นตระหนกให้กับเหล่าทหารอยู่มิใช่น้อย

 

ฝีมือท่านล้ำไปมาก  นับวันท่านจะยิ่งแกร่งกล้าโอหังนัก

 

มิทันใดต้าเส้าเหยียพลันเปิดดวงตามังกรเร่งร้อน 

 

ในแววตาคู่นั้นสาดส่องเปร่งประกายเจิดจ้าลุ่มร้อน  ฉายชัดถึงความเกรี้ยวกราดอยู่มิใช่น้อย * [ปรากฏในบทนำ]

 

ไม่กี่อึดใจต้าเส้าเหยียเปิดฉากรุกพุ่งทะยานร่างเข้าใส่  ดวงตามังกรพลันทรงอิทธิฤทธิ์จักแผดเผาทุกสิ้งให้วอดวาย  ประดุจคล้ายเพลิงบรรลัยกัณฑ์

 

ว่ากันว่าดวงตามังกรนั้นเมื่อผู้ใดได้จับจ้อง  ร่างคนผู้นั้นจะถูกแผดเผาเป็นผุยลงโปรยปรายสู่ธุลีดิน  แต่ดวงตามังกรนั้นเมื่อผู้ใช้มีคุณธรรมซ่อนเร้น  จักส่งผลดีให้อย่างประเสริฐกล้า  แต่ครั้งใดผู้ใช้นั้นซ่อนเร้นอธรรมผลร้ายก็จักบังเกิดจนมิสามารถประเมินค่าความวายสิ้น

 

ดวงตามังกรตามจับจ้องยากหลบหลีก

ต้าเส้าเหยียเขี่ยปลายทวนวูบหนึ่ง  ตวัดกลางลำตัวคู่ต่อสู้เร่งร้อน

 

เหตุให้อาจารย์ฟ่งพลั้งมือพลาดท่าให้กับต้าเส้าเหยียง่ายดาย  ร่างนั้นหล่นวูบกลางอากาศ  ยินเสียง ตูม !”  สนั่นหวั่นไหว

 

อาจารย์ฟ่ง  รีบดีดกายขึ้นรวดเร็วพลางเคร่งสมาธิทั้งร่างผนึกลมปราณ  ครั้นไม่ทันเสร็จสิ้นเจ้าอสูรพลันส่งมีดสั้นบินร่อนเข้ามาอย่างฉับไว  จนอาจารย์ฟ่งถึงกับเอี้ยวตัวหลบ  ยินเสียง เฟี้ยว..ว.. ผ่านหน้าไปอย่างเร่งร้อน

 

เหตุการณ์เริ่มบานปลายอีกครา  เจ้ากิเลนอสูรหมื่นเขี้ยวพลันผสมโรงพุ่งโถมเข้าใส่  มันส่งเสียงคำรามกึกก้อง  ส่งพิษร้ายกระจายฟุ้งออกจากปาก  พิษนั้นลอยลองกระจัดกระจายกลาดเกลื่อนทั่วท้องนิเวศน์   

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

172 ความคิดเห็น

  1. #123 Davil อวตาล (@benza889) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 14:00

    สนุกมากครับ ในกำลังภายในผมชอบฉากต่อสู่ที่สุดแล้ว
    สู้ๆครับเป็นกำลังใจให้
    อยากให้ไรเตอร์ลองอ่านย้อนดูอีกทีนะครับ
    เพราะคำผิดเริ่มมากแล้ว



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 กันยายน 2553 / 15:29
    #123
    0
  2. #122 rAchnkunG ' เกษตร (@rachn) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กันยายน 2553 / 19:08

    อัพเพ่มแล้วนะครับ

    #122
    0