war prisoner

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 19,919 Views

  • 395 Comments

  • 1,274 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,291

    Overall
    19,919

ตอนที่ 10 : บทที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    24 ต.ค. 61

            เหล่านางกำนัลไม่คอยให้ผู้เป็นนายออกคำสั่ง ทั้งหมดรีบเดินออกจากห้องทันที หวางเอี๋ยนซูเดินตรงไปยังร่างของซูยีที่นอนทอดยาวแล้วโอบรั้งร่างผอมบางไว้ในอ้อมกอดอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากบางของซูยีที่มักเชิดรั้นด้วยความดื้อดึงของผู้เป็นเจ้าของบัดนี้เผยอออกน้อย ๆ ผิวขาวซีดเป็นผลจากการรับทัณฑ์ทรมาน แต่ที่แก้มกลับมีสีแดงระเรื่อเพราะความอุ่นร้อนของน้ำในสระ ขนตายาวหนาเป็นแพ ยิ่งพิศก็ยิ่งให้ประหลาดใจว่าบุคคลที่งดงามน่ารักน่าใคร่ผู้นี้ไฉนจึงเป็นคนเดียวกันกับแม่ทัพซูที่ได้รับสมญานามว่านักรบเดนตายในสนามรบ

            หวางเอี๋ยนซูลูบไล้ต้นคอขาวระเรื่อยมาจนถึงหัวไหล่ที่ประดับด้วยแผลเป็น จิตประหวัดไปถึงภาพในห้องคุมขังที่เขาเริ่มรู้สึกปั่นป่วนในหัวใจเป็นครั้งแรก จักรพรรดิ์หนุ่มโน้มตัวลงประทับจูบที่ริมฝีปากงามพร้อมดันกลีบปากนุ่มให้แยกออกจากกัน ครั้งนี้ซูยีไร้เรี่ยวแรงและไม่สามารถขัดขืนได้ ทำให้ผู้รุกรานสามารถทำทุกอย่างตามที่ใจต้องการ มือใหญ่เริ่มลูบไล้ไปทั่วร่างที่นอนทอดกายจนสะดุดที่ยอดอกสีหวานคู่หนึ่ง นิ้วแข็งแรงบดบี้เคล้นคลึงยอดอกเม็ดงามอย่างเพลินมือ

            ขณะที่หวางเอี๋ยนซูกำลังดื่มด่ำกับร่างตรงหน้าด้วยความเสน่หา พลันได้ยินเสียงครางที่ข้างหูว่า “หยิงหนิง” แม้จะรู้ว่าซูยีเอ่ยปากออกมาทั้งที่ยังไม่สติแต่จักรพรรดิ์หนุ่มก็ถอนหายใจด้วยความผิดหวัง หัวใจของเขารู้สึกว่างโหวงขึ้นมาทันที อ้อมแขนที่รัดรอบกายซูยีกระชับแน่นขึ้นกว่าเดิม ซูยีเผยอเปลือกตาลืมขึ้นเล็กน้อย เมื่อหวางเอี๋ยนซูเห็นสายตาที่สับสนงุนงงของอีกฝ่ายที่จ้องมองมา สติของเขาที่มีอยู่คล้ายกับจะหายวับไปในพริบตาเหลือเพียงความปรารถนาที่จะครอบครองคนผู้นี้เท่านั้น

            เมื่อซูยีรู้ว่าตอนนี้ตนกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ใด ใบหน้าของชายหนุ่มก็แดงก่ำด้วยความโกรธและหวาดหวั่น มือของหวางเอี๋ยนซูยังคงละเมิดจาบจ้วงยอดอกคู่งามไม่ลดละ “ชูยี เจ้าพร้อมหรือไม่ ข้าแทบอดทนไม่ไหวแล้ว” ขณะพูดก็เลื่อนมือข้างหนึ่งลงลูบไล้บั้นท้ายของซูยีด้วยแรงปรารถนา

            บัดนี้ซูยีรู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร ด้วยความอับอายที่สุดในชีวิต ร่างผอมบางพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากมือใหญ่ที่พัวพันแต่ก็ไม่เป็นผล ได้แต่ผรุสวาทเสียงดังลั่น “หวางเอี๋ยนซูเจ้าคนหน้าไม่อาย เลวยิ่งกว่าสัตว์ป่า เจ้า...เจ้า...เจ้า...”

            ไม่เพียงไม่โกรธที่โดนด่าทอ มือของหวางเอี๋ยนซูยังละออกจากการเคล้นคลึงยอดอกอีกฝ่าย ก่อนที่ซูยีจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาก็พบว่ากางเกงของตนถูกถอดออกด้วยมือของหวางเอี๋ยนซู พร้อมกับเสียงพูดเย้าหยอก “ให้เจ้าด่าทอไปเถิด รู้หรือไม่ว่ายิ่งด่ายิ่งทำให้ข้ารู้สึกตื่นเต้น แต่เจ้ารู้จักคำด่าเพียงเท่านี้หรือ?” พูดพลางก็ปลดกางเกงของตนออก แล้วถูไถส่วนนั้นของตนกับบั้นท้ายเปลือยเปล่าของซูยี

            สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ถ้าผิดแผกไป ไม่ใช่ในเวลาเช่นนี้ สถานที่แบบนี้ และกับคนผู้นี้ ซูยีคงจะร่ำไห้และขอความเมตตา แต่กับบุรุษตรงหน้าที่เหมือนกับฝันร้าย เขาจะไม่มีวันทำเช่นนั้นกับมันเป็นอันขาด เขาจะไม่มีวันอ่อนแอให้มันเห็น ดังนั้นเจ้าตัวจึงไม่ส่งเสียงใดออกมา

            หวางเอี๋ยนซูมองริมฝีปากสีสดและฟันขาวที่เรียงกันเป็นระเบียบที่อยู่ตรงหน้า ความรุ่มร้อนในกายก็ปะทุขึ้นทันที เขาฟอนเฟ้นร่างตรงหน้าอย่างหื่นกระหาย ขบกัดหัวไหล่กลมมนของซูยีอย่างแรง ในขณะที่ช่วงล่างของลำตัวที่แข็งขืนก็กำลังดุนดันหาทางแทรกเข้าไปในเรือนร่างงดงามเบื้องหน้า ซูยีกรีดร้องเมื่องหวางเอี๋ยนซูพยายามใช้กำลังอย่างไร้ความปรานีโถมเข้าหาด้วยแรงที่มีทั้งหมด แต่ก็ยังไม่สามารถผ่านพ้นเข้าไปในร่างได้

            ตอนนี้หวางเอี๋ยนซูเหมือนลูกเกาทัณฑ์ที่ง้างบนคันธนู อย่างไรเสียก็ต้องปลดปล่อยออกมา องค์จักรพรรดิ์หนุ่มเปลี่ยนเป็นฟอนเฟ้นดูดกัดยอดอกคู่งาม แต่ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถทดแทนความต้องการที่จะแทรกกายเข้าไปในร่างของอีกฝ่ายได้เลย แต่ถึงแม้ว่าเขาจะออกแรงสักเพียงใดก็ยังไม่สามารถทำได้ อาจจะมีสาเหตุมาจากซูยียังไม่เคยมีประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน และส่วนนั้นก็ไม่มีน้ำหล่อลื่นทำให้ไม่สามารถทำได้ตามที่ใจต้องการ ใบหน้าของซูยีชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อที่หลั่งไหลเพราะความเจ็บปวด ส่วนใบหน้าของหวางเอี๋ยนซูก็แดงฉานไปด้วยความต้องการที่ไม่สามารถปลดปล่อยได้

            เมื่อเห็นริมฝีปากสีสดของซูยีขบเม้มกลั้นความเจ็บ หวางเอี๋ยนซูก็พลันนึกบางสิ่งออก ยามที่เขาอยู่กับบรรดานางสนมทั้งหลาย บางนางก็ปรนเปรอความสุขให้เขาด้วยปาก ในตอนนี้ส่วนล่างของซูยีคับแน่นจนเขาไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ บางทีเขาน่าจะให้ซูยีใช้ปากให้กับเขา บุคคลที่อยู่ใต้ร่างเขาในตอนนี้มีทักษะความชำนาญในการเล่นขลุ่ยไม้ไผ่ ความเชี่ยวชาญนั้นอาจจะใช้เพื่อเล่นขลุ่ยเนื้อของเขาได้

            คิดได้ดังนั้น ริมฝีปากของหวางเอี๋ยนซูจึงระบายยิ้มอย่างหมายมั่น แล้วพลิกร่างของซูยีขึ้น ความคิดแรกที่วาบเข้ามาในหัวของซูยีก็คืออีกฝ่ายคงหมดความอดทนและล้มเลิกความตั้งใจที่จะมีเพศสัมพันธ์กับเขา ขณะที่แม่ทัพหนุ่มกำลังคิดจะขอบคุณสวรรค์ก็พลันตกใจเมื่อพบเสาเนื้อขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า สิ่งนั้นถูไถที่ริมฝีปากอย่างจงใจ

            ซูยีตกตะลึง เงยหน้ามองหวางเอี๋ยนซู พบว่าอีกฝ่ายกำลังฉีกยิ้มกว้าง “ซูซู ข้างหลังของเจ้าคับแน่นเกินไป ดูเหมือนข้าต้องใช้เวลาฝึกฝนจนกว่าจะเปิดมันออกได้ แต่ตอนนี้ข้ารอไม่ไหวแล้ว อยากให้เจ้าใช้ปากน้อย ๆ และลิ้นน้อย ๆ ของเจ้าช่วยข้า” หลังพูดจบ หวางเอี๋ยนซูก็กดศีรษะของซูยีลงไปหาเสาเนื้อเบื้องล่างจนริมฝีปากสัมผัสกับมัน

            ทั้งที่ลำบากตรากตรำในสนามรบหลายปี ผ่านเหตุการณ์และอุปสรรคมากมายก็ไม่เคยหวาดหวั่น แต่ในตอนนี้ซูยีรู้สึกกลัวจนวิญญาณแทบหลุดจากร่างเมื่อพบเจอกับเรื่องสกปรกเยี่ยงนี้ หวางเอี๋ยนซูให้เขาใช้ปากกับ... ไม่มีวันที่เขาจะยินยอม “อื้อ...อื้อ...” เสียงอู้อี้ดังออกจากลำคอ แต่ไม่กล้าที่จะเปิดปากด้วยเกรงว่าถ้าเผยอริมฝีปากแล้ว ลำเนื้อแกร่งเบื้องหน้าจะชอนไซเข้าไปข้างใน

            มืออ่อนแรงของซูยียกขึ้นทุบตีหวางเอี๋ยนซู แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สะเทือนแต่อย่างใด การดิ้นรนขัดขืนของซูยีเหมือนจะเร้าอารมณ์หื่นกระหายของหวางเอี๋ยนซูยิ่งขึ้นไปอีก มือใหญ่แข็งแรงบีบปากของซูยีให้เผยอออกเปิดรับลำเนื้อขนาดใหญ่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #395 meilleu (@meilleu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 11:28
    เป่าขลุ่ยเนื้อ โอ้ววเเม่เจ้า
    #395
    0
  2. #382 Auey00 (@Auey00) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 00:58

    อะไรคือคิดให้เขาเป่าขลุ่ย​เนื้อ5555

    #382
    0
  3. #254 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 14:27

    -หื่นกาม กรี๊ดดดดด น้องงงงง

    #254
    0
  4. #192 punngirigiri (@punngirigiri) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:28
    เอรอ...อยากจะขอถอดพระเอกเรื่องออกจากตำแหน่ง เกินไปอ่ะ ทำไมเลวร้ายขนาดนี้!!!
    #192
    0
  5. #159 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 15:14
    กามจริงๆ-หวาง
    #159
    0
  6. #147 artificial_love (@Happyzy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 11:08
    หน้ามืดสุดๆ
    #147
    0
  7. #112 galaxyxx (@mokomook) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 13:06
    สงสารน้องงงงงงง
    #112
    0
  8. #93 403 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:23

    กัดให้ขาดเลย กามนัก

    #93
    0
  9. #51 นักอ่านผู้ผ่านทางมา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 23:02
    อร้ายยยยยยยย~ เค้ากินติมกันละตัวเธ้ออออออออ~
    #51
    0
  10. #48 seobabyz (@seobabyz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 08:14
    โอ้โห ตายล้าววว
    #48
    0