war prisoner

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 19,496 Views

  • 389 Comments

  • 1,255 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    868

    Overall
    19,496

ตอนที่ 21 : บทที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    21 ต.ค. 60

            การย้ายเมืองหลวงครั้งถือว่าเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งแคว้นจินเหลียวมา ช่วงเวลานี้ประชาชนต่างก็ตื่นเต้นพูดคุยเรื่องการย้ายถิ่นฐานกันทั่วทุกตรอกซอกซอย แม้ว่าดินแดนจินเหลียวจะมีสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศที่ไม่เหมาะสมแต่ก็ถือว่าเป็นบ้านเกิดเมืองนอน จึงมีบางคนที่ยังลังเลที่จะเดินทางออกจากแผ่นดินที่เกิดและเติบโต โชคดีที่หวางเอี๋ยนซูเป็นผู้นำประเทศที่ปรีชาสามารถ ประชาชนทุกคนล้วนแต่เชื่อมั่นในความคิดอ่าน จึงไม่มีใครคิดต่อต้านหรือก่อกบฏ

            ในพระราชวังหลวงของจินเหลียว บนลานกว้างที่ปกติมักใช้เพื่อการฝึกซ้อมกำลังพล บัดนี้ปรากฏภาพพลทหารนับหมื่นที่แบ่งออกเป็นสิบกองพัน ทุกนายอยู่ในเครื่องแบบพร้อมรบ เมื่อหวางเอี๋ยนซูที่อยู่ในชุดเครื่องแบบแม่ทัพทั้งองอาจและงามสง่าเดินออกมาจากพระราชวัง ก็ได้รับการโห่ร้องต้อนรับอย่างกึกก้อง

            หวางเอี๋ยนซูกวาดตามองไปรอบ ๆ บริเวณวังหลวงที่เกิดและเติบโต หัวใจพลันสะท้อนเวิ้งว้าง บรรพบุรุษหลายรุ่นของเขาก่อร่างสร้างด้วยความพากเพียรกว่าจะมาถึงทุกวันนี้ แต่ตอนนี้เขาจำเป็นต้องสละมันเพื่อความยิ่งใหญ่ จักรพรรดิ์หนุ่มตัดใจเดินขึ้นหลังม้าอย่างไม่ลังเลอีกต่อไปเหล่าขันทีในพระราชพิธีตะโกนร้อง “เริ่มขบวน” เสียงของการเดินเท้าดังกึกก้องไปทั่ว

            ยิ่งเดินทางลงใต้มากเท่าใด อุณหภูมิเริ่มอบอุ่นขึ้นมากเท่านั้น ดอกไม้ป่าที่ไม่รู้นามชูดอกสีสดใสอยู่ตามรายทาง หวางเอี๋ยนซูที่ขี่ม้าออกมาระยะหนึ่งก็เปลี่ยนเป็นนั่งในรถม้ากับซูยี แล้วบังคับให้พูดคุยเรื่องจิปาถะกับเขาเพื่อให้ซูยีคลายความกังวลที่ต้องเดินทางกลับสู่บ้านเกิด หวางเอี๋ยนซูกลัวว่าถ้าซูยีเห็นทิวทัศน์รอบข้างจะเกิดความอึดอัดและคับข้องใจ

            ซูยีรู้ถึงความตั้งใจของหวางเอี๋ยนซูที่ห่วงใยเขา แต่ยิ่งทำให้เขารู้สึกกระสับกระส่ายวุ่นวายใจมากขึ้น ซูยีพยายามขับไสไล่อีกฝ่ายไม่ให้มาตอแย แต่หวางเอี๋ยนซูกลับปฏิเสธเสียงแข็ง ท้ายที่สุดซูยีก็ต้องให้อีกฝ่ายอยู่ด้วยแต่ไม่ยอมพูดคุย และแกล้งทำเป็นหลับ หวางเอี๋ยนซูจึงสงบเสียงลง

            พระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน ขบวนอพยพก็เดินทางมาถึงพระราชวังชั่วคราว พระราชวังนี้สร้างขึ้นเพื่อให้จักรพรรดิ์ฉีได้ใช้พักผ่อนอิริยาบถที่นอกเมืองหลวง สถานที่นี้จึงตกแต่งอย่างงดงามและมีขนาดใหญ่โต เป็นทำเลที่ดีที่จะตั้งค่ายพักแรม หวางเอี๋ยนซูจำใจต้องร่วมโต๊ะเสวยพระกระยาหารเย็นกับพระราชมารดาและบรรดาพระสนมหลวงสักพักหนึ่ง ก่อนจะรีบทูลลาพระราชมารดากลับไปหาซูยีที่พักอยู่ในเรือนประทับ เมื่อเข้าไปข้างใน สายตาของจักรพรรดิ์หนุ่มก็สะดุดกับอาหารที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะแต่ไม่มีร่องรอยของการดื่มกิน หัวใจของเขาถึงกับตกวูบ รีบมองหาซูยี พบว่าอีกฝ่ายนั่งอยู่ข้างหน้าต่างสายตาจับจ้องไปที่นอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอยในมือถือถ้วยสุรา

            แม้จะเดินเข้าไปใกล้ แต่ดูเหมือนซูยียังคงไม่รู้ตัว ร่างงามถอนหายใจยาว และร่ายบทกวี “มองหายิ่งไม่เห็น เหน็บหนาวจนสิ้นกำลัง ความสุขกลับกำศรวล เมื่อความอบอุ่นกลายเป็นหนาวเย็นยากที่จะพบความสงบ สุราสองสามจอกจึงจะช่วยให้ผ่านราตรีนี้ได้” ก่อนที่เสียงจะจางหายไป หยาดน้ำตาสองสายไหลอาบแก้ม

หวางเอี๋ยนซูรู้สึกเจ็บปวดใจเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ซูยีนั้นเข้มแข็งกว่าคนทั่วไป เขาไม่เคยเห็นซูยีร้องไห้คร่ำครวญเช่นนี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่าจะปลอบโยนอย่างไร เขาไม่สามารถบอกอีกฝ่ายได้ว่า ซูซู ถ้าเจ้าโศกเศร้าถึงขนาดนี้ ข้าก็ไม่ต้องการแคว้นฉีอีกแล้ว

ซูยีหันหน้าไปมองหวางเอี๋ยนซูที่ยืนมองเขาอยู่ข้างหลังด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะหันกลับไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้ง หวางเอี๋ยนซูคิดว่าซูยีคงต้องการอยู่ลำพัง จึงหมุนตัวเตรียมเดินออกไป แต่ซูยีกลับพูดขึ้นมาก่อน “หลายปีก่อนตอนที่ข้าได้รับคำสั่งให้ไปประจำการที่ชายแดน ข้าเดินทางผ่านพระราชวังนี้ แต่ด้วยสถานการณ์เร่งด่วนในตอนนั้น ข้าต้องรีบเดินทาง แต่ก็ยังได้เหลือบมองความงดงามของพระราชวัง ข้าคิดเอาเองว่าถ้าได้รับชัยชนะก็จะเดินทางกลับด้วยเส้นทางเดิม ถึงตอนนั้นข้าจะแวะชมพระราชวังให้เต็มตา แต่ไม่คิดว่าหลังจากวันนั้นข้าก็ไม่เคยได้กลับมาจากชายแดนอีกเลย แต่ตอนนี้ข้ากลับมาแล้ว แต่ด้วยสถานะที่ไม่เหมือนเดิม ประเทศถูกทำลาย ประชาชนสูญหาย ดินแดนนี้มีผู้ครองคนใหม่ สถานที่ยังคงเดิมแต่คนกลับเปลี่ยนไป”

            หัวใจของหวางเอี๋ยนซูตอนนี้มีหลากหลายอารมณ์จนวุ่นวายไปหมด แต่เขาก็พยายามพูดเปลี่ยนบรรยากาศ “ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว เจ้าควรกลับเข้ามานอนได้แล้ว ถ้าเจ้าคิดจะลืมเรื่องเลวร้ายข้ายินดีที่จะแกล้งออกปากบังคับให้เจ้าใช้ร่างกายเพื่อสร้างความสุขให้ข้าบนเตียง ที่จริงข้าเองก็ไม่ได้ทำเรื่องแบบนั้นมาหลายวัน รู้สึกไม่ค่อยสบายตัว”

            หลังจากได้ฟังถ้อยคำเหล่านั้น ความกังวลและเศร้าโศกในใจของซูยีก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ นัยน์ตาคู่งามจ้องหน้าคนพูดด้วยสายตาที่แสดงประกายขุ่นเคือง ความเศร้าสลดที่อยู่บนใบหน้าหายไปแล้ว

หวางเอี๋ยนซูหัวเราะแล้วดึงซูยีไปที่เตียง “นอนได้แล้ว พรุ่งนี้เราต้องเดินทางแต่เช้า”

           ****

            ขบวนผู้อพยพออกเดินทางเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น และตั้งค่ายพักแรมเมื่ออาทิตย์ตกลับขอบฟ้า ทำเช่นนี้ทุกวันเป็นเวลาสามเดือนจึงเดินทางสู่จุดหมาย เมืองจงหยวนซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของต้าฉี หวางเอี๋ยนซูให้ทหารตั้งค่ายนอกเมือง ส่วนเขานำคนรับใช้ทั้งสี่ ซือน่ง ซือหลิว ซือหนาน และซือหยางเดินทางต่อ หวางเอี๋ยนซูควบม้า โดยให้ซูยีอยู่ในรถม้า คนทั้งหมดเข้ามาถึงในเมือง ท้องถนนคลาคล่ำไปด้วยผู้คนจอแจ แต่ไม่มีใครรู้ว่าบุรุษที่อยู่บนหลังม้าคือจักรพรรดิ์องค์ใหม่หวางเอี๋ยนซู

            ซูยีมองผ่านหน้าต่างรถม้าเห็นป้ายจินเหลียวแขวนอยู่ทั่วทุกแห่ง ทหารที่ดูแลรักษาประตูเมืองก็อยู่ในชุดเกราะของทหารจินเหลียว ภาพที่เห็นสะท้อนอยู่ในอกของซูยีจนรู้สึกเจ็บปวด

            หวางเอี๋ยนซูเข้าไปในรถม้า แล้วพูดกับซูยี “ซูซู เจ้าเห็นหรือไม่ว่าข้าไม่ได้ทำร้ายประชาชน ไม่บังคับให้เปลี่ยนเครื่องแต่งกายให้เป็นแบบจินเหลียวด้วยซ้ำ เมืองนี้ไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ประชาชนก็มีความสุข ข้าคิดว่าพวกเขามีความสุขมากกว่าตอนที่เป็นต้าฉีด้วยซ้ำ ดังคำที่ว่าประชาชนสำคัญที่สุด รองลงมาจึงเป็นชาติ ท้ายสุดจึงเป็นราชวงศ์ ขอให้ประชาชนอยู่ดีมีสุขก็ไม่ต้องสนใจว่าใครครองบัลลังก์มังกร แล้วเจ้ายังเกลียดข้าอยู่อีกหรือ?”

            ซูยีไม่สนใจอีกฝ่าย สายตายังคงจ้องไปที่นอกหน้าต่างรถม้า เมื่อเห็นซูยีทำท่าไม่สนใจ หวางเอี๋ยนซูจึงคิดวิธีการใหม่ เขาแกล้งร้องเพลงสรรเสริญตัวเอง ทำให้ซูยีหันกลับมามอง หวางเอี๋ยนซูไม่เคยเห็นสายตาแบบนี้ของซูยีมาก่อน ครั้งแรกเขาคิดว่าซูยีอาจจะหันมาตำหนิที่เขาตอแยทำเรื่องไร้สาระแต่ซูยีกลับยิ้มน้อย ๆ พร้อมพูดเสียงนุ่มนวล “ขอบคุณ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #375 itohrabynum (@itohrabynum) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 19:38
    ละมุนตุ้นมาก
    #375
    0
  2. #314 Rium (@knightmam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 16:17
    “ขอบคุณ” อุแงงงงงงง
    #314
    0
  3. #265 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 15:29

    เอี๋ยนซูนี่ก็เอาเรื่องนะ รู้ว่าจะเปลี่ยนอารมณ์น้องได้ยังไง

    #265
    0
  4. #198 punngirigiri (@punngirigiri) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:04
    เอี๋ยนซูเริ่มจับทางเข้าหาซูยีได้แล้วอ่ะ บวกเปลี่ยนอารมณ์น้องได้ น่ารักนะคะจักรพรรดิ
    #198
    0
  5. #116 galaxyxx (@mokomook) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 14:06
    ฝ่าบาทเขาก็ดีกับหนูนะน้องซู
    #116
    0