war prisoner

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 19,576 Views

  • 392 Comments

  • 1,258 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    948

    Overall
    19,576

ตอนที่ 47 : บทที่ 49

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    21 ต.ค. 60

            ทั้งสองคนใช้เวลาอยู่ร่วมกันเช่นนี้จนเวลาผ่านไปถึงช่วงปลายฤดูร้อน วันนี้พวกเขาได้ล่องเรือในทะเลสาบ ซูยีนั่งชมดอกบัวที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ ขณะที่หวางเอี๋ยนซูนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้าง ๆ พระราชวังฉีมีหนังสือมากมาย หวางเอี๋ยนซูนั้นรักในการเรียนรู้และพัฒนาตนเอง จึงขยันหมั่นเพียรศึกษาหนังสือพวกนี้ทุกวัน บางครั้งก็เรียนรู้จากซูยี

            อากาศในวันนี้ร้อนมาก แต่น้ำในสระนั้นเย็นและมีลมพัดเบา ๆ ทำให้รู้สึกสบายยามเมื่อพักผ่อนอยู่บนเรือ เมื่อหวางเอี๋ยนซูอ่านหนังสือจบ เขาเงยหน้าขึ้นและพบว่าซูยีหลับไปแล้วหลังจากชมดอกไม้และดื่มสุราไปสองสามถ้วย ศีรษะได้รูปสวยนั้นเอนพิงข้างเรือ หวางเอี๋ยนซูค่อย ๆ รั้งร่างของซูยีมาแนบอก แม้ซูยีจะรู้สึกว่ามีใครบางคนโอบกอดตนอยู่ ก็เพียงแค่ปรือตามองเพียงเล็กน้อย ก่อนจะซุกศีรษะนอนหลับสนิทในอ้อมแขนของหวางเอี๋ยนซู

            หวางเอี๋ยนซูก้มลงมองผู้ที่กำลังหลับใหลอยู่ในอ้อมแขนของเขาที่ช่างแตกต่างจากยามตื่น เขาพรมจูบเบา ๆ บนริมฝีปากงามของซูยี พร้อมกับใจที่คิดว่าอยากจะมีซูยีอยู่ในอ้อมกอดแบบนี้ตลอดชั่วชีวิต และซูยีมีส่วนช่วยเขาร่วมกันปกครองแผ่นดินนี้ หากมีสองสิ่งนี้แล้วเขาก็ไม่ต้องการอะไรอย่างอื่นแล้วในชีวิต

            หลังเวลาผ่านไปสักระยะ ซูยีก็รู้สึกตัวตื่น เมื่อลืมตาขึ้นก็พบกับใบหน้าของหวางเอี๋ยนซู สายตาขององค์จักรพรรดิ์หนุ่มกำลังจ้องที่หนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะ ในขณะที่แขนแข็งแรงยังคงโอบรอบร่างของซูยีให้อยู่ในท่าทางที่จะนอนสบายที่สุด ซูยีแอบมองอีกฝ่ายพร้อมกับความรู้สึกที่เริ่มเกิดขึ้นในใจ เป็นความรู้สึกอบอุ่นที่แผ่กระจายไปทั่วร่าง

            หวางเอี๋ยนซูยังคงมีสมาธิตั้งมั่นกับหนังสือตรงหน้า ไม่ทันสังเกตว่าซูยีตื่นนอนแล้ว จนกระทั่งเขาเหลือบมองที่ซูยี ก็พบว่านัยน์ตาของซูยีกำลังมองมาที่เขาด้วยประกายตาแจ่มใส เขาค่อย ๆ ประคองร่างของซูยีขึ้นแล้วถาม “เจ้าต้องการกลับไปที่ตำหนักเพื่อพักผ่อนหรือไม่? แม้ว่าอากาศจะร้อน แต่เจ้าก็อาจจะไม่สบายเป็นไข้ได้”

            ซูยีก้มลงมองก็พบว่าขณะที่เขาหลับอยู่ หวางเอี๋ยนซูได้ถอดเสื้อคลุมมาห่มให้แทนผ้าห่ม ซูยีรีบกล่าว “ไม่ต้อง ข้าอยู่ที่นี่ดีกว่า ในตำหนักร้อนมาก” พูดจบก็อ้าปากรับขนมหวานที่หวางเอี๋ยนซูป้อนให้ และดื่มน้ำชาตาม

            ตอนนั้น ซือหยวน ซือน่ง และซือหลิวก็คอยรับใช้บนเรือ ซือน่งและซือหลิวมองภาพของหวางเอี๋ยนซูและซูยีที่ดูแลกันด้วยความปลาบปลื้มชื่นชม ยกเว้นแต่ซือหยวนที่เสมองไปทิศทางอื่น ทันใดนั้นผู้ดูแลพระราชวังก็มารายงานหวางเอี๋ยนซูว่าตอนนี้ในจังหวัดโจวได้รับความทุกข์ทรมานจากภัยตั๊กแตนที่มารุมกัดกินผลิตผลของชาวบ้าน  เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นส่งคนมารายงานและกำลังรออยู่ที่ท้องพระโรง

            หวางเอี๋ยนซูลุกขึ้นยืนและบอกกับซูยี “เจ้าจะตามข้าไปหรือไม่?”

ซูยียิ้มแล้วกล่าว “ท่านไปเถอะ ขอบคุณที่ท่านใส่ใจความเป็นอยู่ของประชาชน”

            เมื่อหวางเอี๋ยนซูจากไปพร้อมกับซือหลิวที่คอยติดตามรับใช้ ซูยีมองไปทางซือน่งและซือหยวนแล้วบอกว่า “ซือน่งเจ้ากลับไปเอาขนมสองกล่องที่ถูกส่งมาเมื่อเช้ามาให้ข้า วันนี้ข้านึกอยากรับประทานขนมหวาน” ซือน่งรับคำแล้วเดินกลับไปที่ตำหนัก หลังจากนั้นซูยีก็หันไปทางซือหยวนแล้วกล่าว “ข้าสังเกตว่าเจ้ามีเรื่องอะไรที่จะพูดกับข้า ซึ่งอาจจะไม่สะดวกถ้ามีคนอื่นอยู่ ตอนนี้มีเพียงข้ากับเจ้าสองคน มีอะไรก็พูดมาเถอะ”

            ซือหยวนยิ้มเยือกเย็นแล้วกล่าว “ท่านยังต้องการได้ยินจริงหรือ? ถ้าท่านไม่ฟัง ก็สามารถที่จะมีความสุขอยู่กับลาภยศสรรเสริญตราบที่ยังเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาท แต่ถ้าท่านเลือกที่จะฟัง ข้าก็เกรงว่าหายนะก็จะปรากฏอยู่ตรงหน้าท่าน แม่ทัพซู ท่านต้องคิดให้ดีเมื่อมีโอกาสเลือก”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #291 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 17:15

    กัดไม่ปล่อยจริงๆ

    #291
    0
  2. #181 Blackywink (@fiiw-xx) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 14:38
    หยวนนี่ตอแยเก่งงงง คิดบัญชีไว้รอดูจุดจบเลย ฮึ่ม!
    #181
    0
  3. #20 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 20:11
    น้องหยวนนี่อะไรกันนะ
    #20
    0