war prisoner

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 19,512 Views

  • 392 Comments

  • 1,253 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    884

    Overall
    19,512

ตอนที่ 5 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    23 ต.ค. 61

            สตรีที่ถูกเรียกว่าซือหลิวแม้ไม่งดงามเท่าซือน่งแต่มีบุคลิกเปี่ยมไปด้วยพลัง หญิงสาวรีบเข้าไปตรวจดูทันทีเมื่อได้รับคำสั่ง ก่อนทำสีหน้าเคร่งเครียด “กราบทูลฝ่าบาท บาดแผลพวกนี้ติดเชื้อจนเป็นหนอง ต้องกำจัดเนื้อที่ตายแล้วพวกนี้ก่อนรักษาแผล  มิฉะนั้นถ้าหนองพวกนี้กัดกินถึงกระดูก ผนวกกับอากาศร้อนของทะเลทราย แม้แต่สวรรค์ยังไม่อาจรักษาชีวิตเขาได้”

            หวางเอี๋ยนซูแกล้งทำสีหน้าประหลาดใจเบิกตากว้าง “ร้ายแรงถึงเพียงนี้ ถ้าเป็นเช่นนั้นเจ้ายังจะชักช้าอยู่ใย รีบรักษาแม่ทัพซูโดยเร็ว หากบุคคลที่มีความสามารถเช่นนี้ต้องเสียชีวิตไป ย่อมเป็นเรื่องที่น่าเสียดายยิ่งนัก”

            ซือหลิวรีบสั่งให้ลูกมือนำล่วมยาเข้ามา เมื่อเปิดมันออกจึงหยิบฉวยขวดยาสลบขึ้นมา หญิงสาวเตรียมจะให้ยาสลบ แต่หวางเอี๋ยนซูกลับห้ามไว้แล้วหัวเราะ “เจ้าประเมินแม่ทัพซูต่ำเกินไป คิดว่ามันเป็นคนเยี่ยงไร สมัยก่อนเมื่อหมอฮัวโต๋รักษาพิษให้กับกวนอู บุรุษผู้นั้นสามารถพูดคุยและหัวเราะลั่น ร่างกายของแม่ทัพซูแข็งแกร่งราวกับเหล็ก บางทีอาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่ากวนอูด้วยซ้ำ ข้าขอพิสูจน์ด้วยสายตาตัวเองเถิด”

            ซือหลิวพลันเข้าใจเจตนารมย์ของหวางเอี๋ยนซูผู้เป็นนาย หญิงสาวมีทีท่าลังเลชั่วครู่ก่อนจะเก็บขวดยาสลบกลับเข้าไปในล่วมยาเช่นเดิม ก่อนจะหยิบมีดปลายแหลมวาววับขึ้นมาแล้วลนกับเปลวเทียนไปมาก่อนกระซิบบอกคนเจ็บ “แม่ทัพซู แม้ว่าครั้งนี้จะเป็นเพียงการผ่าตัดเล็ก แต่ก็มีความเจ็บปวดไม่น้อย โปรดอดทนด้วย” หญิงสาวเหลียวมองไปทางด้านหลังที่หวางเอี๋ยนซูและทหารรักษาการณ์สองสามคนยืนอยู่ ทั้งหมดล้วนมีสีหน้าตื่นเต้น ซือหลิวทอดถอนหายใจด้วยรู้ดีว่าบุคคลเหล่านี้เคยพ่ายแพ้ต่อแม่ทัพซู และล้วนเกลียดชังอย่างเห็นได้ชัด คนพวกนี้คงไม่มีทางเห็นอกเห็นใจชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นกับเชลยศึกตรงหน้า ส่วนซือน่งนั้นรู้สึกหวาดกลัวจึงรีบลงจากรถม้าไปไม่กล้ามอง

            เมื่อปลายมีดตัดผ่านเข้าไปในเนื้อ เลือดสด ๆ ก็ทะลักออกมา ยิ่งตัดลึกเท่าใด มีเพียงเสียงของใบมีดที่ฝานเนื้อ เลือดก็ยิ่งไหลมากขึ้น ซูยีกลับสงบนิ่งราวกับไม่เจ็บปวด มีเพียงหยดเหงื่อที่ซึมอยู่บนใบหน้า และมือที่กำเป็นหมัดแน่นที่แสดงให้เห็นว่ากำลังฝืนความเจ็บปวดและทรมาน

            ความตื่นเต้นของหวางเอี๋ยนซูค่อย ๆ จางหายไป ใบหน้าที่แสดงถึงอาการลิงโลดของทหารรักษาการณ์ก็แปรเปลี่ยนเป็นความชื่นชม มือของซือหลิวเริ่มสั่นเทา หญิงสาวจึงสูดหายใจลึกพร้อมกับจ้องมองซูยีก่อนจะตวัดมีดอย่างรวดเร็วและควักเนื้อร้ายออกมา ภายใต้กองเลือดนั้นเผยให้เห็นกระดูกขาว

            ซูยีไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดได้อีกต่อไป ร่างของเขาเซและล้มลงบนพื้นพรมขนสัตว์หนานุ่มเบื้องล่าง ซือหลิวรีบทำความสะอาดบาดแผลด้วยผ้าฝ้ายสะอาดอ่อนนุ่มและพันผ้าปิดแผลอย่างระมัดระวังมีเสียงกระซิบดังมาจากกลุ่มทหารรักษาการณ์ด้วยประโยคที่แสดงความชื่นชม ซือหลิวรู้ดีว่าพวกจินเหลียวแม้เป็นพวกหยาบกร้านไม่ละเอียดอ่อน แต่ก็ชื่นชมและประทับใจในความเข้มแข็งอดทนของแม่ทัพซู เมี่อหญิงสาวเหลียวกลับไปมองผู้เป็นนายก็เห็นนัยน์ตาคู่นั้นที่จับจ้องใบหน้าขาวซีดของแม่ทัพซูอยู่พักใหญ่ ก่อนจะสะบัดหน้าหนีแล้วทำเสียงฮึดฮัด

            ซือหลิวเอ่ย “กราบทูลฝ่าบาท บาดแผลของแม่ทัพซูได้รับการรักษาแล้ว แต่ไม่ควรให้เขาโดนแสงแดด โปรดให้เขาได้พักสักสองวัน เราเดินทางใกล้ถึงจินเหลียวแล้ว การทรมานเขาควรเลื่อนออกไปสักสองสามวัน”

            หวางเอี๋ยนซูทำหน้าไม่แยแสแล้วกล่าว “ทำตามที่เจ้าแนะนำ ให้จองจำมันไว้ในคุกหลังรถม้า”

 ****

            ในท้ายที่สุดข้าก็ยังคงหมดสติ ซูยีขบคิดอย่างอับจนปัญญา ถ้าเป็นไปได้ ข้าไม่ต้องการให้หวางเอี๋ยนซูมองเห็นความอ่อนแอของข้า เขารู้สึกเช่นนี้นับตั้งแต่ถูกจับตัวมาเป็นเชลย เขาเป็นลมหมดสติมาสองครั้งแล้ว แทนที่จะให้มันเห็นถึงความองอาจสง่างาม ข้ากลับให้มันเห็นด้านอ่อนแอราวกับสตรี แต่ข้าก็เป็นเพียงปุถุชน ร่างกายย่อมมีข้อจำกัด แม้ว่าจิตใจจะเข้มแข็งแต่ทว่าไม่สามารถควบคุมร่างกายได้

            ภายในรถม้า มีหญิงสาวสิบกว่าคนจ้องมองซูยีด้วยความสนใจใคร่รู้ สตรีพวกนี้เป็นลูกจ้างของกองทัพที่มีหน้าที่ทำอาหารและซักผ้า รูปลักษณ์อันงดงามโดดเด่นของซูยีคล้ายจะทำให้สถานที่นี้สว่างไสวขึ้น และไม่สามารถหยุดยั้งความสนใจของทุกคนได้ ชายหนุ่มรู้สึกเขินอายกับพฤติกรรมของสตรีทางเหนือที่ไม่สำรวมกิริยามารยาท สตรีทุกนางต่างพูดคุยเรื่องของเขาราวกับเขาไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น ถ้าเป็นไปได้เขาไม่อยากอยู่ที่นี่สู้ให้เขาไปเผชิญกับความร้อนของแสงอาทิตย์ข้างนอกยังจะดีกว่า ถ้าหวางเอี๋ยนซูรู้เรื่องนี้คงจะประหลาดใจมาก ทั้งที่ศัตรูไม่สามารถเอาชนะเขาได้ด้วยการทรมานที่เจ็บปวด แต่คำพูดของสตรีเหล่านี้กลับทำให้เขารู้สึกอึดอัดกระสับกระส่าย

            สองวันต่อมา ซูยีก็พบว่าสตรีเหล่านั้นไม่พูดคุยเรื่องของเขาอีก และใบหน้าของพวกนางก็ระบายด้วยรอยยิ้มเมื่อมองไปที่ทิวทัศน์ข้างนอก หัวใจของเชลยหนุ่มตกวูบและเจ็บปวดเมื่อรู้ว่าพวกเขาได้มาถึงจินเหลียว ชีวิตของเขาไม่ว่าจะยาวหรือสั้นคงต้องจบสิ้นที่นี่ ในดินแดนต่างเมือง

            ซือหลิวและซือน่งเดินเข้ามาในรถม้า เหล่าสตรีรีบหลบให้ทาง ซือหลิวตรวจแผลของซูยีแล้วหัวเราะอย่างพึงพอใจ “เกือบหายดีแล้ว ร่างกายท่านกำลังผลิตกล้ามเนื้อมาเติมเต็ม” หญิงสาวทำหน้าเคร่งขรึมแล้วลดเสียงลง “ท่านแม่ทัพ เราใกล้จะถึงเมืองหลวงแล้ว ท่านรู้หรือไม่ว่ามีสิ่งใดรอท่านอยู่ ยังยอมหักไม่ยอมงออีกหรือ”

            ซูยีหัวเราะ “ขอบคุณท่าน ข้าไม่มีวันเปลี่ยนใจ”

            ซือหลิวถอนหายใจ “ความจงรักภักดีของแม่ทัพซูนั้น ข้าน้อยซือหลิวยกย่องด้วยใจจริง มีสำนวนเก่าที่ว่า เห็นต่างจึงขัดแย้ง ซือหลิวไม่มีคำพูดใดจะกล่าวต่อท่านแล้ว สำหรับหนทางข้างหน้า ขอท่านแม่ทัพรักษาตัวด้วย” กล่าวจบก็ดึงมือซือน่งที่มีทีท่าขัดเคืองกับการตัดสินใจของอีกฝ่ายเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #374 itohrabynum (@itohrabynum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:48
    โง้ยยยยย ซูยีของชั้นนน เข้มแข็งไว้นะ
    #374
    0
  2. #249 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 14:05

    ผ่าตัดโดยไม่ใช้ยาชาหรือยาสลบแต่จะให้ไม่เป็นอะไรเลยนั่นมันยิ่งกว่าคนเหล็กแล้วเธ๊อออ มันเป็นไปไม่ด๊ายยย แค่อ่านยังจะเป็นลมเลยเนี่ย มันไม่ได้เรียกว่าอ่อนแอเลยซักนิดนะซูยี ใจแกร่งชนะความทรมาณแต่พ่ายแพ้ต่อคำเม้ามอย เป็นคนหน้าบางนี่เอง 5555

    #249
    0
  3. #238 ineedmoney (@ineedmoney) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 01:01
    เป็นลมก่อนซูยีก้เรานี่แหละ โอ้ยโหดร้าย แค่คิดก้เจ็บ แง 2สาวซือคือดีอ่ะ
    #238
    0
  4. วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 08:11
    ทำไมคนจินเหลียวใจดีกันขนาดนี้ ยกเว้นคนๆหนึ่ง
    #179
    0
  5. #89 403 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:01

    สังเวชเหลือเกิน

    #89
    0
  6. #81 BM_BENZZEY (@benzppimolwan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 01:02
    อดทนไว้นะ​ ท่านแม่ทัพ!
    #81
    0