(HUNHAN ft. chanbaekkai) AROUSAL

ตอนที่ 8 : 6th - lie

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    30 มี.ค. 59


CHAPTER6


อย่าตัดสินอะไรเพียงเพราะภายนอก
เพราะมันอาจไม่เป็นอย่างที่คุณคิด


 

เสียงอาจารย์บรรยายหน้าชั้นเรียนไม่ได้เรียกความสนใจจากแบคฮยอนเลยสักนิด แบคฮยอนเพียงแต่สายตาจดจ้องไปที่สไลด์ที่กำลังฉายเนื้อหาเรื่อยๆ มือจับปากกา แต่สมองกลับไม่ได้ประมวลผลใดๆ


เพียงเพราะมีบางอย่างกำลังทำให้เขาคิดมากอยู่


หันไปมองลู่หานก็เหมือนจะตั้งใจเรียนจนไม่มีเวลามาสนใจเขา



ภาพในอดีตย้อนเข้ามาเรื่อยๆในห้วงความคิด บางสิ่งที่เขาปิดบังเพื่อนสนิทไว้ รวมถึง หลอกตัวเอง


            ย้อนกลับไปช่วงปิดเทอมขึ้นปีสอง แบคฮยอนได้รู้จักกับใครบางคน ใครบางคนที่เข้ามาคุยกับแบคฮยอนเพียงอาทิตย์เดียวแต่สามารถทำให้แบคฮยอนยกใจให้หมดได้


ใช่ คนนั้นคือคิม จงอิน

ผู้ชายธรรมดาๆที่พกความอบอุ่นเข้าหาเขา รวมถึงความเจ้าชู้ภายในตัวที่แบคฮยอนสัมผัสได้แต่จะทำไงได้ ในเมื่อแบคฮยอนหลงไปกับคำว่า 'รัก' นั้นซะแล้ว 

"คบกันนะ แบคฮยอน"

คำพูดสั้นๆไม่กี่คำ สามารถเปลี่ยนให้แบคฮยอนใจแตกได้ แบคฮยอนยอมคบกับคิม จงอิน แม้ทั้งคู่จะใช้เวลาศึกษาใจไม่นาน

"อืม ตกลง"

พอพวกเขาตกลงคบกัน ก็ไม่ต่างจากคู่รักทั้วไป เที่ยวเล่น ออกเดท พูดคุย รวมไปถึง เรื่องบนเตียง 

แบคฮยอนไม่อยากปฏิเสธว่าจงอินคือผู้ชายคนแรกของเขา คนแรกที่แบคฮยอนยอมทั้งกายและหัวใจร่างกายที่หลอมรวมเข้าด้วยกันครั้งแรกเป็นอะไรที่แบคฮยอนไม่สามารถบรรยายได้ว่ารู้สึกยังไง ยามที่สะโพกหนานั้นขยับแนบชิดกับเขาอย่างเต็มแรงรัก รวมไปถึงคำว่ารักที่ได้ยินจากปากบ่อยๆ

แบคฮยอนยอมแล้ว แบคฮยอนยอมผู้ชายที่ชื่อ คิมจงอินจริงๆ

มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งต่อไป แบคฮยอนกลายเป็นสาวใจแตกที่วันๆสิงสู่อยู่คอนโดฝ่ายชาย ต่างฝ่ายต่างเสพสมร่างกายกันและกัน จากอ่อนด้อยในเรื่องอย่างว่า กลายเป็น นางพญาในชั่วพริบตา

 

ประสบการณ์รักครั้งแรก แบคฮยอนรู้สึกมีความสุขจริงๆ แม้ส่วนมากพวกเขาจะอยู่กันบนเตียง แต่ แบคฮยอนขอแค่อยู่กับคิมจงอิน แบคฮยอนก็พอใจแล้ว

แต่แล้วทุกอย่างก็ไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด

แม้เขาจะคบกับจงอินได้เกือบๆสองเดือนแล้วแต่ก็ไม่มีใครรู้ถึงความสัมพันธ์นี้ ถึงแม้จะรู้ก็คงมีแค่ลู่หานที่บังเอิญพบเขากับจงอินในวันแรกของการเปิดเทอมซึ่ง การโกหกคำแรกก็เกิดขึ้น

แบคฮยอนเพิ่งคบกับจงอิน


แม้จะไม่จริง แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดพอผ่านวันนั้นมา จงอินมักจะไม่ค่อยสนใจเขาสักเท่าไหร่ ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่ได้ใส่ใจไรมาก เพราะต่างฝ่ายต่างเรียนหนักจนกระทั่ง

"จงอินบอกว่า จงอินชอบลู่หรอ ..."

ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับอย่างไม่ได้ห่วงความรู้สึกของแบคฮยอนเลย

"แต่.. จงอินเป็นแฟนเรานะ"


"อืม แต่จะทำไงได้ มันชอบไปแล้ว"


เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง อีกทั่งข้อเสนอที่ทำให้แบคฮยอนเหมือนตกนรกทั้งเป็น

"ฉันให้เธอเลือกนะแบคว่า จะเลิกกันแบบกลับไปเป็นเพื่อนหรือ .. จะคบอยู่แต่ต้องบอกลู่หานว่าเราเลิกกัน แล้วเธอก็ต้องช่วยฉันให้เข้าใกล้ลู่หาน"


ซึ่งแน่นอน ความรักงี่เง่าทำให้แบคฮยอนเลือกอันหลัง แบคฮยอนยอม ยอมทุกอย่าง ยอมแม้กระทั่งให้ผู้ชายที่ตนรักใช้ตนเป็นเครื่องมือก็ตาม


เซกส์ในคืนนั้น แม้แบคฮยอนจะสมยอมแต่มันกลับไม่ได้มีความสุขเลยสักนิด ยามที่แบคฮยอนเห็นใบหน้าอีกคนสุขสมเพราะร่างกายเขา มันอดคิดไม่ได้จริงๆว่า

จงอินรักในตัวแบคฮยอนหรือร่างกายกันแน่


คำโกหกที่สอง เลิกกับคิมจงอินผู้ชายพ่อพระที่แสนน่าเบื่อแล้ว 


จะบอกเป็นคำโกหกที่จงอินสั่งมาว่า ให้พูดให้จงอินดูดีในสายตาลู่หานที่สุดซึ่งแบคฮยอนก็ได้แต่ยิ้มรับในขณะที่กำลังเริ่มบทเพลงรักครั้งที่สอง


ข้อเสนอต่างๆไหลมาเรื่อยๆตลอดที่ทั้งคู่กำลังร่วมรักกัน ซึ่งจงอินก็เหมือนจะฉลาดไป ในเมื่อห้วงอารมณ์มันมีเกินกว่าจะรับรู้อะไร จึงทำเพียงแค่พยักหน้ารับแค่นั้น


คำโกหกที่สาม จีบโอเซฮุน

มันเป็นไปไม่ได้เลยในเมื่อแบคฮยอนหลงใหลในตัวคิมจงอินซะขนาดนั้น แต่ละครฟอร์มยักษ์ก็ต้องถูกแสดงขึ้นเมื่อคิม จงอินรู้ว่า เซฮุนกับลู่หานมีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกัน


มันทำให้อดเคืองลู่หานไม่ได้ที่ปิดบังเขา แต่ถ้าให้พูดแบคฮยอนก็โกหกลู่หานไว้มากกว่าอีก

คำโกหกที่สี่ ฟอร์มละครยักษ์ที่แบคฮยอนได้แต่แสดงตามไปหมดทั้งสิ้น


ไม่รู้ว่ายังไงที่จงอินพิมข้อความเพียงสั้นๆแค่ว่า

"บอกลู่หานทีว่าเลิกกันแล้ว"

และแล้วละครฟอร์มยักษ์ก็ถูกแสดงขึ้น แบคฮยอนคนใจร้ายกับจงอินคนน่าสงสาร 

หึ สมเพชตัวเองขนาดไหนกันนะ แบคฮยอน

ลู่หานไม่สงสัยเลยหรอไงนะ ว่าทำไมคิมจงอินถึงทำเป็นไม่รู้จักลู่หานทั้งๆที่เคยเจอกันแล้ว  ข้อนี้แบคฮยอนก็ยังหาคำตอบไม่ได้จริงๆ

คิม จงอินเป็นคนฉลาด ฉลาดจนแบคฮยอนรู้สึกเหมือนตัวเองโง่ไปในพริบตา

คำโกหกที่ห้า หาทางชวนลู่หานไปสยามให้ได้สักทาง

การพยายามให้ลู่หานเจอคิมจงอินประสบความสำเร็จ และเหมือนจงอินจะทำหน้าที่ของตัวเองต่อโดยไม่สนใจแบคฮยอนเลย ความเจ็บปวดค่อยๆกักกินอย่างช้าๆ ทั้งรัก ทั้งยังหวง แต่แสดงออกไม่ได้

ขอเพียงยังได้อยู่ข้างๆก็ยังดี

แบคฮยอนจึงเลือกสนใจขนมตรงหน้ามากกว่าบทสนทนาทั้งหลาย จนแล้วจนรอดพอถึงเวลาแยกกันดันไม่ได้เป็นอย่างที่ตั้งใจไว้ 

ในเมื่อลู่หานขอตัวกลับ แต่ เซฮุนกลับหายไปด้วยมันทำให้ความหงุดหงิดของจงอินขึ้นสูงสุด เสียงไลน์ของแบคฮยอนดังขึ้นทำให้ต้องขมวดคิ้วสงสัยพบว่าเป็นบุคคลที่นั่งอยู่ตรงข้ามตัวเอง รายชื่อคุ้นๆที่ถูดแชร์มาพร้อมประโยคสั้นๆเพียงบอกให้ทักไป ซึ่งแบคฮยอนก็ทำตามคำสั่งโดยอวยพรให้อีกฝ่ายไม่ตอบเขา 

ซึ่งก็เป็นดั่งหวัง โอเซฮุนไม่ตอบเขา

สุดท้ายพอเหมือนความตั้งใจแรกล้มเหลว แบคฮยอนจึงถูกลากไปที่รถซึ่งก็ได้รับสายตางุนงงจากทั้งสองที่ยังคงอยู่เป็นอย่างมาก

แต่อย่าได้ใส่ใจ เพราะสถานที่ตรงหน้ามันทำให้แบคฮยอนควรใส่ใจมากกว่า 

ม่านรูด.....

ถูกพามาสำเร็จความใคร่หลายต่อหลายครั้งจนร่างกายแทบรับไม่ไหว ซองถุงยางที่ถูกเตรียมไว้อย่างจำกัดพอหมด จังหวะรักทุกอย่างจึงจบลง 

หรือเปล่า?

คำโกหกที่หก ชวนไปเที่ยวผับ 

ซึ่งมันคือแผนที่จงอินตั้งใจจะทำตัวบังเอิญไปพบเขากับลู่หาน ซึ่งเหมือนลู่หานจะไม่ยอมไปตามคำชวนเขาสักเท่าไหร่ ซึ่งพอจงอินได้ยินงั้น อะไรๆที่ควรจบไปแล้วกลับถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง

ร่างของแบคฮยอนถูกดันในนอนลงก่อนความเป็นชายจะสอดใส่ไปในช่องทางรักที่เปิดออกเพราะเพิ่งผ่านการทำกิจกรรมมาไม่นาน

เพียงแต่

ไร้สิ่งห่อหุ้มเหมือนทุกครั้ง 

เซกส์ครั้งแรกโดยปราศจากการป้องกัน ซึ่งแบคฮยอนก็ได้เตือนจงอินไปแล้วแต่อีกฝ่ายก็เลือกไม่ใส่ใจแทน สุดท้ายก็ปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นเข้าเต็มช่องท้องของแบคฮยอนเต็มไปหมด ซึ่งแบคฮยอนก็เพิ่งเคยได้สัมผัสถึงครั้งแรกที่ความอุ่นของคราบคาวกระจายอยู่เต็มช่องท้องเขา

เหมือนจงอินจะเพิ่งรู้ตัวเขาสบถกับตัวเองขึ้นมาก่อนจะบอกเพียงสั้นๆว่า

"เดี๋ยวซื้อยาคุมฉุกเฉินให้"

พร้อมทั้งบทเพลงรักที่ถูกดำเนินต่อจนเช้า...

กว่าจะขุดสังขารตัวเองกลับบ้านได้ก็แทบไปเรียนสาย แน่นอนว่ายาคุมกำเนิดแบบฉุกเฉินถูกยื่นให้เขาตั้งแต่เช้าโดยอีกฝ่ายแสดงชัดเจนว่าไม่อยากให้พลาดเลยสักนิด 

             ชีวิตแบคฮยอนเหมือนนิยายมั้ยละ ?


“แบค”


"......."


"แบคค!!"


"ห้ะ ?"ความคิดทุกอย่างจบลงเมื่อได้ยินเสียงของเพื่อนสนิทตนเรียกหันไปมองเห็นใบหน้าสวยของเพื่อนที่ถูกกรอบแว่นบังความสวยนั้นไว้อยู่แต่ก็ไม่ได้ทำให้ดูขี้เหร่แต่อย่างไร มันกลับดูน่าค้นหามากขึ้น

 

"เลิกเรียนแล้วเหม่อไรเนี้ย"

 

"คิดไรเพลินไปหน่อยนะ"กวาดสิ่งของทุกอย่างลงในกระเป๋าอย่างลวกๆก่อนจะเดินตามเพื่อนสนิทออกไป นี่เขาคิดไรเพลินจนขยายหมดคาบเรียนเลยหรอ ? ให้ตายสิ มีหวังเขาได้ติดเอฟแน่ๆ เรียนไรไปยังไม่รู้เรื่องเลย


"ลู่เดี๋ยวติวให้หน่อยนะ เมื่อกี้ไม่ได้ฟังเลย"


"ดูก็รู้อะ แกมัวแต่เหม่อเรียกก็ไม่หัน ถามจริงเป็นไรมากเปล่า?"สายตาเป็นห่วงเป็นใยทำให้แบคฮยอนต้องรีบส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะถูกสงสัยหนักกว่าเดิม ซึ่งลู่หานก็ขี้เกียจซักไซร้ ทั้งคู่ตัดสินใจยังไม่กลับบ้าน เพราะในอีกอาทิตย์นึงจะมีการสอบขึ้นเลยทำให้แบคฮยอนต้องได้รับการติวครั้งยิ่งใหญ่


"ฉันว่าฉันไม่รอดแน่เลยวะลู่"


"อย่าเพิ่มยอมแพ้สิ ทันอยู่แล้วหน่า เดี๋ยวช่วยติว"ทั้งคู่พูดคุยไปตลอดทางเดิน แต่แล้วเสียงข้อความก็ดังขึ้นทำให้แบคฮยอนต้องหยิบขึ้นมาดู ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน


คิมจงอินนั้นแหละ


ซึ่งแบคฮยอนก็เลือกจะเมินข้อความนั้นก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


 



“อ่า งั้นฝากบอก จีมินให้ทีนะครับว่า อู๋อี้ฟานมาหา”สิ้นเสียงด้านคนรับใช้ก็ทำเพียงพยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินหายไปในบ้านก่อนที่สักพักต่อมาประตูบ้านจะถูกเปิดออกก่อนคนรับใช้คนเดินจะบอกให้อี้ฟานเข้าไป


            “คุณหนูเชิญให้เข้าไปพบค่ะ”ผายมือต้อนรับซึ่งทางด้านอี้ฟานพอได้ยินดังนั้นก็ไม่รีรอเดินไปฝั่งข้างคนขับอุ้มร่างของโซเฟียที่นั่งตาแป๋วจ้องมองมาทางเขา ซึ่งอี้ฟานก็ยิ้มให้ก่อนจะพาร่างตัวเองเดินตามคนรับใช้ไป โดยถือโอกาสสอดส่องมองรอบข้างซึ่งก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย

 

            “คุณหนูจีมินคะ แขกที่คุณหนูให้ไปตามมาค่ะ”พาเดินไปยังสวนที่อยู่หลังบ้านซึ่งพอจีมินเห็นอีกคนก็ทำสีหน้าตกใจ ก่อนจะโบกมือไล่ให้คนรับใช้ออกไปก่อนจะจ้องมองอีกคนไม่วางตา

 

            “พี่มาทำอะไรที่นี้คะ พี่ฟาน ?”สายตาที่มองอีกคนไม่ได้เป็นมิตรสักเท่าไหร่ซึ่งอี้ฟานก็พอเข้าใจ

 

            ไปทำให้น้องสาวเขาเสียใจนิหว่า ....

 

            “พี่มาหาลู่ ลู่ไม่อยู่หรอ?”

 

            “ไม่ค่ะ และพี่ก็ไม่จำเป็นต้องถามถึงลู่ด้วย แล้วนั้นลูกพี่หรอคะ ?”

 

           “ครับ ชื่อโซเฟียนะ โซเฟียสวัสดีคุณน้าเขาหน่อยสิคะคนเก่ง”ดวงตากลมโตทั้งสองข้างมองผู้หญิงแปลกหน้าตรงหน้าก่อนจะซบหน้าลงบนไหล่ของพ่อตัวเอง เพราะไม่คุ้นเคยคนแปลกหน้า ซึ่งจีมินก็ไมได้ถือสาอะไรกลับมองว่ามันน่ารักน่าเอ็นดูซะอีก

 

            “อ่า โซเฟียเขาไม่ค่อยชอบคุยกับคนแปลกหน้านะ”จีมินละสายตาออกจากโซเฟียก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอี้ฟานแทน

          

           “พี่กลับไปเถอะค่ะ ลู่ไมได้อยู่ที่นี้”

 

            “ไปเรียนใช่เปล่าครับ ?”

 

            “ไม่รู้ค่ะ น้องเขาแยกตัวไปอยู่คนเดียวได้สักพักละค่ะ ถ้ายังไงถ้าพี่ไม่มีอะไรจีมินขอตัวนะคะ”ร่างบางของหญิงสาวกำลังเดินออกจากพื้นที่แต่แล้วก็ต้องชะงักเพราะแรงยื้อที่มือเกิดขึ้นซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน

 

            “บอกพี่เถอะจีมิน”

 

            “...............”

 

            “พี่รู้ว่าพี่ทำผิดกับลู่ไว้มาก”

 

            “...............”

 

            “ในอดีตพี่อาจจะเคยทำให้ลู่เสียใจ”

 

            “..............”

 

            “แต่วันนี้พี่กลับมาแล้ว”

 

            “...................”

 

            “กลับมาแก้ไขในสิ่งที่พี่เคยพลาดไป”

 

            “..................”

 


            เสียงของอาจารย์บรรณารักษ์ดังขึ้นเตือนถึงในอีกสิบนาทีถึงเวลาปิดของห้องสมุด ซึ่งแบคฮยอนกับลู่หานที่อาศัยห้องสมุดมาพักใหญ่เพิ่งรู้สึกว่าอาศัยกันนานจนท้องฟ้าภายนอกเริ่มเปลี่ยนสีแล้ว ทั้งคู่เดินไปเก็บหนังสือที่หยิบมาตามชั้นโดยไม่ลืมเคลียร์สิ่งของทุกอย่างบนโต๊ะเข้ากระเป๋าสะพายทั้งหมด ท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทาอย่างช้าๆทำให้ทั้งคู่ต้องรีบเร่งออกจากห้องสมุดก่อนที่ฝนจะตกลงมา


            “แกกลับยังไงอะลู่ ?”แบคฮยอนถามลู่หานขึ้นในขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินกลับไปที่แถวๆหน้าคณะเพราะแบคฮยอนจอดรถไว้ตรงนั้นซึ่งลู่หานก็อาสาจะไปส่ง


            “บีทีเอสแหละมั้ง แกอะกลับไปอ่านหนังสือด้วยอย่ามัวแต่เที่ยวเล่น เข้าใจมั้ย”


            “ค่ะๆ เข้าใจแล้วค่ะคุณแม่ เดี๋ยวไปส่งที่สถานีโอเคปะ ? กว่าจะเดินไปถึงฝนได้ตกลงมาก่อนพอดี”


            “อืม”ทั้งคู่ออกฝีเท้าให้ไวกว่าปกตินิดนึงเพราะความกลัวที่ฝนจะลงเม็ดซะก่อนแต่ตลอดทางก็มีเสียงพูดคุยมาตลอดทางไม่ให้บรรยากาศเงียบเกินไป


            “ฉันว่าแกควรเลิกใส่แว่นนี้ได้ละนะ โคตรคุณป้าอะไม่รู้หรอ”แบคฮยอนโกหกจริงๆแว่นนั้นก็ไม่ได้มีผลอะไรกับลู่หานสักนิดแต่เพียงแค่รู้สึกเสียดายที่แทนที่จะได้แสดงใบหน้าอย่างเต็มที่กลับต้องปิดไว้เพื่อลดความเป็นจุดสนใจ


            “ไม่เอาอะ ชิน”


            “จ้ะ เอาเถอะตามใจแก แต่ขอไรอย่างดิ”


            “ว่า ?”


            “เปลี่ยนทรงผมหน่อยเถอะ ถือว่าขออยากเห็นลู่หานนิวสไตล์อะใจปะ”


            “ไม่เข้าใจ”


            “ยัยลู่ !! โอ๊ะแก นั้นมัน”มือของแบคฮยอนชี้ไปยังที่ๆนึงซึ่งไม่ใกล้จากจุดที่แบคฮยอนจอดรถซะเท่าไหร่ ไม่รู้ทั้งคู่คุยเพลินจนมาถึงรถหรือยังไง เพราะมันดูจะประจวบเหมาะเกินไป ถ้าช้าอีกสักนิดนึงเขาก็คงไม่เห็นภาพนี้ แต่ถ้าเร็วกว่านี้อีกเขาก็จะไม่รู้อีกเช่นกัน


            ภาพที่โอเซฮุนเปิดประตูรถให้จางอี้ชิงขึ้นไปนั่งบนรถ


            และทั้งคู่ก็แล่นรถออกไป


            “ฉันว่ามันต้องมีไรสักอย่างแน่อะลู่”


            “อืม ก็ช่างเขาสิ ตกลงจะไปส่งมั้ย ? พูดมากจริง”


“จ้ะๆ ไป สะ..”


“อ้าวลู่หาน กำลังจะไปไหนหรอ”เสียงดังขัดขึ้นก่อนที่แบคฮยอนจะพูดจบทำให้ทั้งคู่ต้องหันไปตามต้นเสียงพบว่าคือ คิมจงอินที่ทำเพียงมองมาทางแบคฮยอนแว๊บเดียวก่อนจะฉีกรอยยิ้มไปทางลู่หานแทน


สองมาตรฐานจริงๆ


“อ่อ แบคกำลังไปส่งเรานะ จงอินมีไรเปล่า ?”เนื่องจากอีกฝ่ายใช้คำพูดที่เป็นกันเองกับลู่หานตัวลู่หานเองนั้นจึงเลือกจะใช้คำพูดธรรมดาๆด้วยเพื่อไม่ให้เกิดอาการเกร็งต่อกัน


“เดี๋ยวผมไปส่งดีกว่า ผมว่าแบคฮยอนคงอยากจะกลับไปพักผ่อนใช่มั้ยครับ ?”ประโยคแรกที่พูดมองหน้าลู่หานก่อนอีกประโยคจะหันไปมองอีกคนที่ไร้ตัวตนมานาน ซึ่งใจจริงแบคฮยอนอยากจะขัดอีกฝ่ายมาก แต่ดูจากใบหน้าที่พยายามแสดงออกว่าให้แบคฮยอนยอมรับออกไป มันทำให้แบคฮยอนไม่กล้าขัดจริงๆ


“อืมก็ดีเหมือนกันแก ถ้าฉันไปส่งคงได้แค่สถานีอะหมอนั้นไปส่งคงถึงบ้านเลย”แบคฮยอนยิ้มให้ก่อนจะเปิดประตูขึ้นรถไปโดยไม่ฟังคำทักท้วงของลู่หานเลยสักนิด


“จริงๆจงอินไม่ต้องลำบากก็ได้นะ เรากลับเองได้”


“เป็นผู้หญิงจะกลับเองได้ไง ไปเถอะเดี๋ยวผมไปส่ง”ซึ่งรถของแบคฮยอนก็ได้ขับออกไปแล้วลู่หานจึงได้แต่พยักหน้าตอบรับไปเพราะดูจากสภาพท้องฟ้าอีกไม่นานฝนก็จะตกแล้ว


ซึ่งก็เป็นอย่างที่คาดไว้


จังหวะที่ทั้งคู่มาถึงรถของจงอินฝนก็พร้อมใจกันตกลงมาอย่างรุนแรงทันที สภาพทั้งคู่ที่ขึ้นมาบนรถจึงเรียกได้ว่าเปียกไปกันหมด


สภาพชุดนิสิตที่เปียกลู่ไปกับตัวของจงอินอวดให้เห็นถึงกล้ามหน้าท้องที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีแต่ก็คงไม่ได้รับความสนใจอะไรเพราะสายตาของลู่หานไมได้ดูสนใจอะไรเลยสักนิด แต่ตรงกันข้ามภาพที่ชุดนิสิตแนบไปกับลำตัวเผยให้เห็นช่วงเอวที่คอตจนเป็นเอสไลน์


ภาพตรงหน้ามันดูยั่วยวนคิมจงอินจริงๆ


แต่จงอินก็เลือกจะแกล้งเมินภาพตรงหน้าเอื้อมมือไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตที่ทิ้งไว้ในรถก่อนจะส่งให้ลู่หาน


“ใส่ไว้”ซึ่งลู่หานก็เลือกจะไม่ปฏิเสธน้ำใจนั้นรับเสื้อตัวนั้นมาสวมไว้เพราะรู้ว่าสภาพตัวเองตอนนี้มันดูแย่ขนาดไหน


“ขอบคุณนะ”


“ครับ ว่าแต่บ้านลู่อยู่แถวไหนนะ”


“อ่า แถวๆบีทีเอสตลาดพลูนะ”


“หืม ใกล้ๆคอนโดไอเซมันเลยหนิ”


“อ่า คือจริงๆเซฮุนอยู่ห้องตรงข้ามเรานะ”


“อ่อ ..ครับ ไอเซแม่งไม่เห็นเคยบอกเลย”ประโยคแรกเอ่ยตอบไปก่อนประโยคหลังจะเป็นเพียงพึมพำกับตัวเองเบาๆตลอดทางจากนั้นทั้งคู่ไมได้พูดจาอะไรกันแม้แต่น้อย มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆให้บรรยากาศไม่ดูอึดอัดจนเกินไป ต่างฝ่ายต่างรู้ในความคิดของตัวเอง ลู่หานยังคงคิดถึงภาพของโอเซฮุนที่ผ่านมา ผ่านที่ดูเหมือนไม่มีอะไรและลู่หานก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องนึกถึงภาพนั้นอยู่ตลอด เหมือนพยายามจะไล่มันออกไปแต่สุดท้ายก็กลับทำไมได้ ในขณะเดียวกันในหัวของจงอินก็มีเรื่องให้คิดอยู่เต็มไปหมด หัวใจตอนนี้รู้สึกได้ว่ามันตื่นเต้นมากเพราะไม่รู้จะเริ่มแสดงออกว่าจะจีบบุคคลข้างๆยังไง มันเป็นความรู้สึกของจงอินที่จงอินรู้สึกว่า ลู่หานดูเข้าหาง่าย แต่การจะทำให้ตกหลุมรักอาจจะยาก


ไม่เหมือนกับแบคฮยอน


ซึ่งอาจเพราะได้มาง่ายๆด้วยแหละ จงอินเลยเบื่อแบคฮยอน


เบื่อกับคำว่ารักทีได้มาง่ายๆมาก


แม้ไม่อยากปฏิเสธว่าชอบรอยยิ้มอีกฝ่ายมากแค่ไหน


แต่ก็เลือกจะมองข้ามมันไป อาจจะเพราะนิสัยของผู้ชายที่ทำให้ไม่สามารถรู้สึกหยุดกับใครสักคนได้ พอเจอใครใหม่ๆความรู้สึกเหมือนเสือออกล่าเหยื่อก็มักจะมีอยู่เรื่อยๆ


เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงรถคันหรูจอดลงที่หน้าคอนโดหรูลู่หานหันไปกล่าวขอบคุณอีกคนไม่ลืมที่จะถอดเสื้อคืนให้ ซึ่งจงอินก็ปฏิเสธเพียงบอกให้เก็บไว้ก่อน ลู่หานก็ไมได้กล่าวไรเพิ่มเพียงแค่บอกเดี๋ยวเอาไปคืนให้ ร่างบางปลดสายเข็มขัดนิรภัยออกก่อนจะเปิดประตู แต่ก็ถูกขัดโดนมือหนาที่ยืนมารั้งไว้ก่อน ซึ่งลู่หานก็หันไปมองก่อนทำแสดงสีหน้าสงสัยใส่

 

“ผมว่าลู่รู้ว่าทำไมผมถึงอาสามาส่ง”


“....”


“มันอาจเร็วไปที่จะพูดว่า”


“.....”


“ถ้าลู่ไม่มีใคร ผมขอจีบลู่นะ”

 

“...”

 

“....”


“อือ”เพียงแค่คำตอบรับสั้นๆทำให้จงอินยิ้มหร่าทันทีก่อนจะปล่อยมืออีกคนออกซึ่งลู่หานก็ยิ้มให้


“ขอบคุณที่มาส่งนะ”พูดทิ้งท้ายก่อนจะลงจากรถไปยืนมองรถคันหรูที่แล่นออกไป หมุนตัวเดินเข้าไปภายในคอนโดหรูแต่ในขณะที่กำลังจะเดินไปที่ลิฟต์ก็มีร่างปริศนายืนบังจนลู่หานที่ก้มหาบัตรสำหรับผ่านเข้าไปในตัวคอนโดต้องเงยหน้าขึ้นก่อนจะแสดงสีหน้าตกใจออกมาจนปิดไม่มิด

 

“ฟะ ..ฟาน ?”

 


#อลซฮฮ เม้นด้วยนะจุ้บบ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

646 ความคิดเห็น

  1. #609 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 21:50
    กุควรใครเม้นว่าไรดีเนี่ยย..สมองทำงานหนักมากกก
    #609
    0
  2. #513 I am Wendy (@amyphat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 20:57
    แบคไปหาเฮียชานเถอะ ไม่ชอบผู้ชายเอาแต่ได้อ่ะ
    #513
    0
  3. #326 krispy fan00-68 (@krispyfan00-68) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 00:12
    เอาชานแบคคคคคคคคคค อยากให้สุดท้ายจงอินสำนึกได้ว่าไม่ควรทิ้งแบค ขอแบบเจ็บๆเลยนะไรท์
    #326
    0
  4. #283 ชั้นรักexo (@exoticlover) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 21:36
    คนเก่าของแต่ละคนกำลังกลับมา ดราม่าหนักกว่าเดิม ชอบๆๆๆ
    #283
    0
  5. #282 KeyLuhan (@soulmatekey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 19:19
    สงสารแบคแล้วนะ จงอินเลวมากอะ
    #282
    0
  6. #277 eclairwong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 18:38
    หนูแบคน่าสงสารมากลูก โถ. โถ รักมากสินะ
    #277
    0
  7. #255 crazy_sehan (@01111crazy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 00:22
    เอาชานแบคค่ะไรเอาแบบหวานสัสๆๆเลยน่ะ. เอาให้อีอินมันกระอักเลือดไปเลย. (นี่พึ่งจะมาตามอ่านนFavไว้นานล่ะ)
    #255
    0
  8. #214 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 23:42
    อย่านะไรต์ อย่าสามพีคู่ใครทั้งนั้น นี่แบบไคแบคนี่เลวร้ายมากอิอินนี่มั.นชั่วมากอะ เห้นแบตเป้นจิ๋มกระป๋องกรอแก อิ.สั๊ด คนเค้ามีหัวใจ แบคดูจะโดนทารุณเยอะอะด้านร่างกาย จิตใจด้วยแต่คงไม่สู้ลู่ละนะ มาทางชานแบคเถอะพอละจงอินกับร่างกายแบคน่ะ ขอร้องงงนะไรั์ เราสงสารผญด้วยกันมากอะ แม.ร่งแบบกุก้คนนะ เอะอะด้เอาๆๆอยุ่ได้ เงี่.ยนมากก็ไปยุ่นซ่องนู่นไป นี่โกรธเกลียดขยะแขยงจงอินมากนะพูดเลย
    #214
    0
  9. #190 sungeun (@seungeun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 16:35
    เราอยากชานแบคคคคค อยากให้พี่อินเจ็บช้ำทรวงงงงงง
    #190
    0
  10. #189 ppaoo (@jiraa_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 12:15
    มาต่อไวไวเยย;___;
    #189
    0
  11. #188 onnyonly (@pepofun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 11:37
    อยากให้ฮุนฮานดำเนินเรื่องมากกว่านี้อีกนิดอ่ะคะ เราว่าฉากสองคนนี้ดูน้อยไปอ่ะ
    #188
    0
  12. #187 มิลค์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 09:48
    ชานเเบค พลีสสสส~
    #187
    0
  13. #186 inuunan2 (@inuunan1) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 09:30
    โอ้โห หนูลู่แม่ไม่ใสหลอคะ 55555 มาๆ แบดกันทั้งเรื่อง
    #186
    0
  14. #185 jmjm (@jmjmay) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 08:02
    ชอบที่บอกว่า เรื่องนี้ไม่มีคนดี 5555 เดาใจไม่ถูกเลยง่า รอๆๆๆๆๆ
    #185
    0
  15. #184 Peacehunhan (@peacelu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 07:33
    hunhan chanbaek kaido krislay
    #184
    0
  16. วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 07:01
    อยากฆ่าจงอินทิ้ง
    #183
    0
  17. #182 Bambie_Swiftpink (@Bambie_Swiftpink) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 02:25
    ต่อด่วนนน
    #182
    0
  18. #181 tempo_tonight (@tempo-tonight) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 01:19
    ค.สัมพันธ์แต่ละคนซับซ้อนมากก ไม่ใช่ฮุนมาเจอคริสลู่นะ ส่วนจงอินเราว่าอย่ามีคู่เลย เลวขนาดนั้น ถถถถถ
    #181
    0
  19. #180 TKOHHUN (@Taengkwa94) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 00:31
    เอาฮุนฮานมาอีกไว้ๆนะขอบเวลาฮุนหื่นใส่ลู่>.<
    #180
    0
  20. #179 GXXK (@leemiw63) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 23:38
    มาม่ากำลังจะมาแน่ๆ สัมผัสได้ถึงความหน่วง ฮือออ ทีมฮุนฮานนาคา
    #179
    0
  21. #178 mxoei (@nmoei_mj) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 23:21
    ลู่หานอย่าใจอ่อนนะอย่าใจอ่อนน
    #178
    0
  22. #177 ชะ'เอิง (@kewalin25aerng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 23:02
    ไคทำไมเป็นคนแบบนี้
    #177
    0
  23. #176 ชั้นรักexo (@exoticlover) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 22:55
    คนที่น่าสงสารคือแบคเลยอ่ะ ตอนนี้พี่ฟานกลับมา เซฮุนจงหึง!!!!
    #176
    0
  24. #175 misohyeon (@gw_208) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 22:35
    เราว่าถ้าเรื่องมันจะเดินไปตามพล็อตนี่ ไคแบคนะคะ 555555 แบคฮยอนจะมาสอนให้จงอินเจ็บแล้วจำว่าอย่าทำเหมือนคนที่เราชอบไม่มีค่าอะไร ;;; ในเมื่อไรท์เตอร์บอกว่าเรื่องนี้ไม่มีคนดี... ก็เอาค่ะ เราจะลุ้นว่าใครจะคู่กับแบคฮยอนอย่างเงียบๆ โอ่ย เผลอเดาพล็อตไปไกลอีกแล้ว แง 55555555 ถ้าเป็นชานแบคเราก็ไม่มั่นใจว่าชานยอลจะดีกับแบคหรือมาทำให้แบคเจ็บกว่าเดิมอีก 555555 ;; สงสารแบคอยากให้แบคเจ็บรอบเดียวจบ เพราะแบครักจงอินมากงี้ ลงทุนทุกอย่างนี้ ทิ้งไปก็นะ.. ฮรี่ ไม่กล้าเดาคู่แบคเลย เราจะรอออออออ
    #175
    0
  25. #174 luhanbaekhyunkai (@luhanbaekhyunkai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 22:33
    ไอหยาา
    #174
    0