ฮะแฮ่มๆ.. = =
...ก็ ปุ่นไม่ค่อยมานั่งเขียนไดหรอก นานๆทำทีนึง เหอะๆ =w=
อย่างที่บอกไปอ่ะนะคะ ว่าเมื่อวันที่ 23 -25 พย. 50 ที่ผ่านมา
ปุ่นไปค่ายธรรมมะ.. หลายคนอาจจะนึกว่าเป็นค่ายของพุทธ แต่เปล่า
จริงๆแล้วชื่อเต็มๆของค่ายนี้คือ ค่ายเยาวชน " ชุมนุมศีลมหาสนิท "
( มันเป็นค่ายของศาสนาคริสต์นั่นเอง =w= )
...ปกติเค้าจะชวนแต่เด็กคาทอลิก.. แต่ปุ่น (ที่นับถือพุทธ )
แอบดอดไปด้วยได้ยังไงนั้น.. ขอข้ามเพราะมันไม่น่าสนใจ =w=
เอาเป็นว่า 3 วันที่ไปมานี้ มีอะไรบ้าง ปุ่นจะเล่าล่ะน้า~
วันแรก ไปถึงตอนเย็น.. มันจอร์จมากค่ะพี่น้อง = =..
หลังกินข้าวเย็นปุ๊ป พี่เค้าก็เปิดวีดีอาร์เรื่องสังคมเมืองที่ยุ่งเหยิงให้ดู
( ความยาว 12 นาทีถ้วน ) แล้วก็พาเดินไป..ไปไหนมะรุ =w=
ไปดูวีดีอาร์เรื่องความสงบทางจิตใจ ( ตอนนั้นเกือบๆ 2 ทุ่มกว่าพอดี )
พอดูจบเท่านั้นล่ะค่ะ... พี่ๆที่ดูแลเค้าก็ให้มาหยิบดอกไม้คนละดอก แล้วชี้ให้เดินไปตามทางที่พี่เค้าจุดเทียนวางไว้ที่พื้นให้..
โรแมนติกซะไม่มีดี ...ถ้าไม่ใช่ว่า ปลายทางของแสงเทียน
..มันไปโผล่ที่สุสาน =[]= .....
ค่ะ.. พี่ๆเค้าให้เราไปสวดมนตร์ให้แก่ผู้ล่วงลับ ด้วยการดูเลขบนป้ายชื่อ ว่าตรงกับเลขหลุมศพอันไหน ให้ไปสวดภาวนาให้เค้า แล้ววางดอกไม้ลงไป
บนหลุมศพจะมีเทียนกับกระดาษพระวาจาให้ พร้อมกับใบอธิฐาน ให้หยิบออกมา
..ปุ่นได้ไปหลุมที่ 3114 ตอนแรกเกือบเดินเลยแน่ะ เพราะเทียนที่พี่เค้าจุดไว้ตรงหลุมของปุ่นมันอ่อนจางมาก - -*
คนหนึ่งต่อหนึ่งหลุม..ที่ไปมีแค่เกือบๆ 280 คน
แต่ไม่ใช่ว่าจะให้สวดหลุมติดๆกันนะคะ = =.. ต้องเว้นห่างกัน 6 หลุม...
โครตจะวังเวง... มืดก็มืด เทียนก็จะดับมิดับแหล่ =w=
แต่ปุ่นก็ตั้งหน้าตั้งตาสวด หยิบของแล้วค่อยๆเดินออกแบบช้าๆ ( กลัวจะเสียงดังเกินแล้วคนที่นอนอยู่จะลุกขึ้นมาว่าเอา )
..หลังจากนั้นก็ไปวัด ทำมิสซา แล้วนอนตอน 5 ทุ่ม
พอมาวันที่สอง เริ่มจะเร้าใจ = =...
ตื่นไปรวมกันที่ลานประชุม 6 โมง ทานข้าวเช้าแล้วพี่เค้าก็แบ่งกลุ่มเราออกเป็น 11-12 กลุ่ม
ให้เดินทางไปยังบ้านนักบวช ( ของปุ่นได้ไปบ้านนักบวชคามิเลียน )
เพื่อทำกิจกรรมกับคณะนักบวชนั้นๆ
พี่เลี้ยงที่ดูแลกลุ่มปุ่นเค้าก็พาเดินด้องแด้งๆไปจนถึงบ้านนักบวชคามิเลียน..
แต่ไม่มีใครอยู่ =w= พอถามคุณป้าทำความสะอาดแถวนั้น
เค้าก็บอกว่า
" อ๋อ... ไปอยู่ฝั่งนู้นกันหมดแล้วจ้ะ "
..ฝุ่งนู้น ? ฝั่งไหนวะ ???
แน่นอนค่ะ พี่ๆรู้ดี พาน้องๆเดินข้ามไปอีกฝั่งที่คุณป้าบอก
มันคือ.. บ้านพักคนชราในความดูแลของนักบวชคามิเลียน
คุณพ่อที่ดูแลอยู่ สามคนออกมาพาเราเข้าหอประชุมแล้วก็แนะนำสถานที่อะไรไปตามเรื่อง
ที่สุด.. เค้าก็พาเราไปเดินชมบ้านพักคนชรา แล้วก็ป้อนข้าวคุณตาคุณยาย
ข้างในนั้นแบบว่า.. มีคุณตาคุณยายนั่งกันอยู่ตรึมเลยค่ะ ทั้งที่ยังดีๆอยู่และที่แก่มาจนขยับไม่ได้แล้ว รวมทั้งสิ้นประมาณ 140 กว่าชีวิต
ปุ่นเห็นแล้วแบบว่า แอบสลดนิดๆไปเลย เพราะตอนที่น้องในกลุ่มเดียวกันไปป้อนข้าวคุณยายคนหนึ่ง ( ที่ขยับไม่ได้แล้ว ) คุณยายเค้าร้องไห้ออกมาเลย
สงสารเค้ามากๆ.. แบบว่าเหมือนเค้าจะคิดถึงลูกหลานของตัวเองอะไรแบบนี้ บางคนก็ดูดีใจมากตอนที่คุณพ่อบอกว่าวันนี้พาน้องๆมาเยี่ยมอะไรแบบนี้
เข้ามาคุยข้ามาเล่นกับเรา บางคนที่ขยับไม่ได้เค้าก็ยังพยายามโบกไม้โบกมือให้อะไรแบบนี้
ดูๆไปปุ่นนี่น้ำตาจะไหล.. เศร้าเลย
เสร็จกิจกรรมประมาณเที่ยงๆคุณพ่อพากลับไปที่ห้องประชุมแล้วให้ทานข้าว..
เปิดคาราโอเกะให้ร้อง =[]= .. ( ให้เด็กๆร้อง คุณพ่อนั่งแทะส้มอยู่ข้างเวที - - )
..แบบว่า คุณพ่อแต่ละคนที่ปุ่นไปเจอนี่ ฮามาก >< แอบเป็นแฟนคลับคุณพ่อแถวนั้นเลยง่ะ 555+
แล้วตกเย็นก็กลับไปที่บ้านสวน เตรียมเข้าห้องประชุมใหญ่ทำพิธีเทเซ่ ( ตื่นเฝ้า )
คือการสวดภาวนา แล้วร้องเพลงซ้ำ เพลงละ 7 รอบ
( ประมาณ 7 เพลง ซึ่งนับว่าสั้นมาก ตอนปุ่นไปค่ายคราวก่อนทำเทเซ่ 11 เพลง )
เข้าไปตั้งแต่เกือบทุ่ม ออกมาก็สามทุ่มพอดิบพอดี
อ้อ... ในงานมีพระคุณเจ้าพระคาดินัลด์ เป็นประธานด้วยค่ะ พี่ๆเค้าเชิญมา
ออกมาจากห้องประชุมก็เหมือนปล่อยผี - -* เต้นเพลงอะไรกันนิดหน่อย กลับไปที่ลานประชุม แล้วเซิ้งลอยกระทงต่องับ =[]=..
...สนุกกันจนบ้าไปพอหอมปากหอมคอ 555+ แล้วก็กลับไปนอน - -*
วันสุดท้ายนี่ ง่วงมาก = = ตื่นมากินข้าวแล้วเข้าหอประชุมโรงยิมของโรงเรียนยอแซฟอุปถัมถ์ ทำพิธีแห่ศีลมหาสนิท
ปุ่นหลับทั้งๆที่ยังยืนอยู่อ่ะ ..เอากะปุ่นเด่ะ ง่วงแค่ไหน - -*
เข้าพิธี 9 โมง 20 กว่าจะเสร็จโน่น... ปาไปเที่ยงกว่า =w=
แล้วก็ขึ้นรถกลับบ้านตอนบ่ายโมงค่ะ 555+ ถึงโรงเรียน 2 โมงกว่า - -
มันไม่ค่อยไกลหรอก แป๊ปเดียวก็ถึงแต่ขาไปมันตอนเย็นรถติด
ไปดูรูปกันเตอะ ( ครูถ่ายแล้วเอามาลงให้... ครูไปคนละกลุ่มกะปุ่น ไม่มีรูป TwT)
ภาพตอนแบ่งกลุ่ม.. นี่เพื่อนๆที่ไปกลุ่มดียวกับครูด้วยกันนั่นเอง ( กลุ่มปุ่นอยู่ไหนฟะ ไม่เห็นแม้เงา - -* )
ภูมิใจเสนอเสื้อชมพู 2 คนมาก >< คนแรก ( ฝั่งขวา ผมสั้น ใส่แว่น ) เพื่อนปุ่น ชื่อโบ๋.. เอ้ย โบ = =
ชมพูนัมเบอร์ทู.. ครูยาเจ้าของกล้องเองจ้ะ ( ชื่อเต็มครู ยาหยี =w= )

บรรยากาศในห้องประชุมตอนเข้าไปทำพิธีเทเซ่ ( ตื่นเฝ้า ) ..นี่เป็นส่วนกลาง ปุ่นไปอยู่ติดประตูฝั่งนู้นเลยอ่ะ โครตไกล TwT
( ชูป้ายว่า We Love Cardinal )

ดูซิจ้ะ... ไปค่ายเจอใคร ?? น้องแนก ( หรือแนท ) พระเอกเรื่องแฟนฉัน =[]= !!!
ครูยาไม่ยอมพลาด เจอปุ๊บ ถ่ายปั๊ป =w= ( โตขึ้นเยอะเลยงิ )
ตรงกลาง.. พระคุณเจ้าพระคาดินัลด์ ซ้ายมือ คุณพ่อกนก...
หล่อ...!!! =[]= ( แอบเป็นแฟนคลับ 555+ )
เป็นคุณพ่อที่ดูแลค่ายของพวกเราๆ
ดูมุมมืดอาจจะหน้าตาแปลกๆ..แต่อย่างว่า จริงๆแล้วหล่อ =v=
รำไทยเปิดงานค่ะ สวยงามมากๆ
พอล่ะ.. ขี้เกียจลงแล้ว 555+ เพราะส่วนใหญ่ก็มีประมาณนี้อ่ะค่ะ ^^
ค่ายนี้สนุกมากๆ พี่ๆใจดี คุณพ่อฮาทุกคน (ไม่เว้นแม้แต่พระคาดินัลด์ * - *)
หวังว่าคราวหน้าปุ่นคงจะได้ไปอีกแหละนะ ><
สุดท้าย... ขอบคุณที่ทนอ่านนะจ้ะ =w=



ความคิดเห็น
ว่าแต่หนูปุ่น จับได้ ศพหลุมที่ 3114 (เหมือนจะจองเลยนะ อ่ะ!! ล้อเล่งน๊า ^^~) แสดงว่า สุสานนี้คงกว้าง โ ค ต ร
ส่วนที่น่าเห็นใจคงเป็นวันที่ 3 ที่หนูปุ่นหลับทั้งยืน (อ่ะ!! ยังไง~~)
ปล. รำไทย เปิดงาน = =" ค่ายคริสต์เนี๊ยนะ น่าจะเป็นร้องประสานเสียงมากมายนะ
ปล2. อ่ะ!! แน็ท ตัดผมสั้นเมื่อไรหว่า~~ ตอนเปิดกล้องหนังเรื่งอใหม่ของพี่ย้งผมยังยา่วๆอยู่เลยน่ะ
แต่ช่างเถอะ~~ หนังจะฉายปิดเทอม หน้าโน้น หวังว่าครั้งนี้ เฮียแน๊ท คงแสดงได้ดีเหมือน ปฟนฉัน กัเด็กหอนะ
ปล3. .......... ขอบคุณที่หนูปุ่นยังรอดกลับมา เขียนนิยายให้พวกเราอ่าน T^T
PS. I will give you the best of my love. Cause I never felt this before. I promise you I really do. I never give up on you.
ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไร ที่คนพุทธ ไปร่วมค่าย คริส เพราะเห็นบ่อย
แต่ก็นะท่านหญิงสนุกก็น่าดีใจด้วย
ส่วนท่านด้านมืด เรื่องรำไทยเปิดงานอะธรรมดาก็นี้เมืองไทยไง^^
PS. อดีตเป็นเพียงผลพวงจากอนาคตถ้า อนาคตยังไม่ถูกกำหนดอดีตก็จะไม่ถูกเขียดเขียน
อะโหย...แบลเมย์คะ=W= ไปงานนี้คงได้บุญม๊ากมากเลยสิเนี่ย เหอๆ^^
PS. วะฮะฮะฮ่า! ข้ามาพร้อมความบ้า~!!=[]=;;;