เมื่อฉันเกิดใหม่เป็นตัวร้ายในโลกเกมส์จีบหนุ่ม​

ตอนที่ 6 : บทที่​ 5 ห้องลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    23 ธ.ค. 61

รุ่งเช้า​วันต่อมา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ร่างเล็กที่ตอนนี้กำลังนอนหลับ​อยู่​บนเตียงนอน​นุ่ม​ เริ่มปรือตาขึ้นมาเล็กน้อย​ และเมื่อวิสัยทัศน์​การมองเห็น​เริ่มชัดขึ้น​ เด็กหญิงกลับเห็นเพดานสีครีมขาวของห้องตัวเอง​ คิ้วเรียวเล็กก็ขมวดเป็นปม​ทันที พลางนึกย้อนไปถึงเมื่อวานตอนค่ำ

เธอ...กำลังอยู่กับโซลไม่ใช่หรือ?


เด็กหญิง​ยันตัวเองลุกขึ้นนั่ง​ ผ้าที่ค้างอยู่บนหน้าผากตกฟุ่บลงมาบนตักของคริสตาย่า​


"เอ๋? อะไรอ่ะ"


เด็กหญิง​หยิบผ้าสีขาวนั้นขึ้น...


ผ้าชุบน้ำ?


ร่างเล็กเหลือบมองด้านข้าง​ มีชามอ่างใสบรรจุน้ำสะอาด​ตั้งอยู่ตู้เล็ก​ข้างๆเตียง


โซลเป็นคนพาฉันมาที่ห้องเหรอ?


นั่นสิ...ล่าสุด...ฉัน..หมดสตินี่...แล้วก็​..ตัวร้อนด้วย
โซลทำให้ฉันเหรอเนี่ย... ตอนนี้​อุณหภูมิ​ร่างกาย​ของ​ฉันลดลงแล้วอ่ะ​..เขาเช็ดตัวให้ฉันด้วยเหรอเนี่ย  น่ารักจังเลย~

เด็กหญิงยก​ยิ้ม​น้อยยิ้มใหญ่อย่างอารมณ์ดี​  แต่แล้วเสียงเปิดประตูห้องคริสตาย่าก็ดังขึ้น.. ตามด้วยร่างของดัสเชส​เบียร์​ย่าที่วิ่งพรวดเข้ามาโผกอดเด็กหญิง​อย่างห่วงใย


"ลูกแม่​ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง​ลูก..."


ดัสเชสเบียร์​ย่า​ว่าพลางลูบหัวผู้เป็นลูกอย่างถนุถนอม​

"ลูกหายแล้วล่ะค่ะท่านแม่​ แค่ท่านแม่ลูบหัวข้า​ ข้าก็ดีขึ้นมากเลยล่ะค่ะ​~"


เด็กหญิง​ว่าแล้วยิ้มแฉ่ง​ให้ผู้เป็นมารดารู้สึกสบายใจ​


"เฮ้อ..แม่ไม่น่ากลับดึกเลยจริงๆ.. พอแม่กลับมาที่บ้านก็ไม่เจอลูก​ แม่จึงไปดูที่ห้องแล้วพบลูกนอนหลับอยู่บนเตียง​ และโซลกำลังนั่งเฝ้าลูก​อยู่ข้างเตียง​ พร้อมกับเล่าว่าลูกหมดสติไปเพราะไข้ขึ้นกะทันหัน​ ตัวโซลเองก็ไม่ทราบสาเหตุ.. ทำเอาแม่เป็นห่วงแทบแย่..."


เหอะ... ก็เขานั่นแหละที่เป็นสาเหตุน่ะ!!


" ลูกเข้าใจค่ะท่านแม่​ ก็​ตอนกลางคืน​เมืองปีศาจจะคึกคัก​มากกว่าตอนกลางวันนี่คะ​~ แล้วอีกอย่างลูกก็ไม่เป็นไร​แล้วค่ะ~ ท่านแม่ไม่ต้องเป็นห่วง​ลูกหรอกค่ะ~"


ดัสเชส​เบียร์​ย่ายิ้มอ่อน​ ก่อนจะหอมลูกรักฟอดใหญ่


" แล้วก็...แม่ดีใจมากเลยนะ.. ขอบใจนะจ้ะสำหรับเค้กวันเกิดครบรอบ​1000ปีของแม่~"


"เอ๋~ ลูกว่าจะเซอร์ไพรส์​ท่านแม่แล้วเชียว~ โซลเป็นคนบอกท่านแม่​แน่ๆเลยง่า"


" หุๆ​ ยังไงก็ขอบใจลูกมากนะจ้ะ~ ถ้างั้นแม่จะไปเลือกชุดรอลูกแล้วกันนะจ้ะ​ ลูกอาบน้ำอาบท่าเสร็จแล้วก็ไปหาแม่ที่ห้องนะจ้ะ​~"


ดัสเชสเบียร์ย่า​ผละออก​จากเด็กหญิง​ พลางส่งยิ้มอ่อนหวาน​มาให้ก่อนจะเดินออกจากห้องของคริสตาย่าไป


" เฮ้อ...งั้นเราก็รีบไปอาบน้ำดีกว่า​"


เด็กหญิง​ว่าแล้วก็จัดที่นอนจนเรียบร้อย​ ร่างเล็กจึงเดินตรงไปทางห้องน้ำส่วนตัวของตน​
.
.
.
.
.
.
.
20​ นาทีต่อมา​

" ฮ้าา~ สบายตัวจริงจริ้งง"

คริสตาย่าเดินออกมาจากห้องน้ำ​ พลางไปหยิบเอาเสื้อผ้ามาสวม​ วันนี้เธอเลือกใส่ชุดเรียบง่าย​และ​สบาย สีชมพูมีโบร์สีขาว​ผูกประดับอยู่บนอกเล็กน้อย

เด็กหญิงก้าวตรงไปทางประตู​พร้อมกับเปิดมันออก​ แต่ข้างนอกก็เต็มไปด้วยความชุลมุน​ เพราะต้องจัดเตรียมสถานที่​สำหรับค่ำนี้​ เด็ก​หญิงเดินหลบเลี่ยง​เหล่าคนใช้ที่กำลังวิ่งแบกหามสิ่งของไปอย่างรวดเร็ว​

"ฟู่..."

ร่างเล็กมาหยุดอยู่หน้าห้องของผู้เป็นมารดา​ พลางยกแขนปาดเหงื่อที่ไหลชโลม​ใบหน้ากลมเล็กอยู่อย่างเหนื่อยหอบ​ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้อง...

แอ๊ด...

ภายในห้องมีหญิงดูมีอายุ​อยู่​สองคน​ ทั้งสองคนเป็นเจ้าของร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่งที่หรูหราไฮโซ​ที่สุดร้านหนึ่งในเมืองปีศาจเลยก็ว่าได้​ แต่คริสตาย่าหาได้สนใจเรื่องนั้นไม่...


อ.ม.ก...

"... ฉันก็ว่าห้องของคริสตาย่าใหญ่แล้วนะ.. แต่ห้องของแม่คริสตาย่าใหญ่กว่าอีก..."


ร่างเล็กพึมพำอยู่ตรงหน้าประตูบานใหญ่​ ก่อนเสียงของดัสเชสเบียร์ย่าจะกล่าวต้อนรับเธอ​ ทำให้เด็กหญิง​หลุดออกจากภวังค์

"อ้าว~ คริสตาย่าลูกรัก​ เข้ามาสิลูก"


"อ่ะ! ค่ะ!"

เด็กหญิง​เดินลิ่วไปหาผู้เป็นแม่ด้วย​รอย​ยิ้มแฉ่ง

" ลูกชอบชุดไหน​บอกแม่เลยนะจ้ะ​ แม่คัดให้เหลือสามตัวที่สวยที่สุด​เอาไว้แล้วจ้ะ"

ชุดแรก



ชุดที่สอง​



ชุดที่สาม




"ลูกเลือกชุดที่สุดท้ายแล้วกันค่ะท่านแม่~" 



"จ้ะ​ งั้นเดี๋ยวแม่จัดการให้ ลูกไปพักผ่อนเก็บแรงไว้เย็นนี้ดีกว่านะจ้ะ​~"



"จะดีเหรอคะท่านแม่" 



"จ้ะ~ ไปเถอะจ้ะ​ เดี๋ยว​ทางนี้แม่จัดการ​เองนะ"



ดัสเชสเบียร์ย่าดันตัวลูกสาวให้ไปพักผ่อนที่ห้อง

เด็กหญิงส่ายหน้าบอกว่าจะอยู่ช่วยงานด้วย​ แต่เธอก็คิดว่าท่านแม่คงอยากให้เธอพักผ่อนจริงๆ​ เด็กหญิง​จึงไม่ขัดขืนแต่อย่างใด​




คริสตาย่าฝ่าเหล่าคนจัดสถานที่จนในที่สุดก็มาถึงห้องอย่างปลอดภัย​ เธอเปิดประตู​เข้าไปในห้องหย่อน​ตัวนั่งลงโซฟา​อ่อนนุ่ม​ พลางถอนหายใจ​



"เฮ้อ~ งานเลี้ยงจะเริ่มเย็นนี้แล้ว~" 



นี่มันผ่านมากี่วันแล้วนะ? เราคืบหน้าขึ้นรึยังนะ? แต่จะว่าไป.... 



คริสตาย่า​เหลือบมอง​โคมไฟที่คริสตาย่าคนก่อนเป็นคนสร้างขึ้นเอง​ แล้วกลับมามองที่ตัวเธอเอง



...เธอยังใช้พลังไม่เป็น...



"นั่นสิ... ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเวทย์​มนต์​เอาซะเลย.."


เด็กหญิง​พึมพำกับตัวเอง​ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้



"ชะ..ใช่แล้ว!!! ห้องหนังสือลับใต้ดิน!!! มันเคยมีฉากที่คริสตาย่าเข้าไปเอาหนังสือเวทย์​จากห้องหนังสือลับนั่นอยู่นี่นาา!!" 



เด็กหญิง​ร่าง​เล็ก​ลุกขึ้นพรวดพราด​ เดินตรงไปทางโต๊ะ​เครื่องแป้งที่อยู่ซ้ายมือด้วยความเร็วแสง



ถ้าฉันจำไม่ผิด...ประตูลับน่าจะอยู่หลังโต๊ะเครื่องแป้งนี่แหละ..



คริสตาย่าผลักโต๊ะเครื่องแป้งไปด้านข้างอย่างยากลำบาก​ ทำไมร่างคริสตาย่าถึงแรงน้อยขนาดนี้นะ

แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ทำได้สำเร็จ แม้จะใช้เวลาไปไม่น้อยสำหรับเด็กตัวเล็กๆแบบเธอก็ตาม​


เด็กหญิง​หอบแห่กๆอยู่ครู่หนึ่ง​ ก่อนจะเงยหน้ามองผลงานของเธอ... 



"มะ.. มีจริงๆด้วย!" 



คริสตาย่ากระโดดโลดเต้น​ด้วยความดีใจ​ที่เจอประตูอยู่ข้างหลังโต๊ะเครื่องแป้งดังที่เธอคาดไว้



"อะแฮ่ม... เอาล่ะ...เปิดล่ะนะ..." 



แอ๊ด... 



สิ่งแรกที่ปรากฏ​คือบันไดลงไปชั้นใต้ดิน​ เด็กหญิง​ไม่รีรออะไรรีบวิ่งลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว​ โดยไม่ได้หันหลังกลับมองบานประตูที่ปิดลงด้วยเสียงเบาแรง​ และมันไม่สามารถ​เปิดออกได้.... หากผู้ดูแลห้องลับนี้ไม่อนุญาต.... 




เด็กหญิง​หยุดที่บันไดขั้นสุดท้าย​ กวาดสายตามองห้องสมุดลับที่เต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่​เกาะเต็มทั่วห้องใหญ่​ ราวกับ​ว่าไม่ได้ใช้มาหลายปี ห้องลับห้องนี้มีขนาดใหญ่​พอสมควร​ หนังสือมากมายก่ายกอง​ และเต็มทุกชั้น​ แต่... ไม่เคยเข้ามาในนี้เลยงั้นหรือ? 




ฉันต้องทำความสะอาดก่อนใช่ไหมเนี่ย...เฮ้อ..คิดแล้วก็เพลีย...




เมื่อคิดดังนั้นเด็กหญิง​ก็ไหล่ตกทันที​ พลางเดินลงเหยียบพื้นห้องอย่างเพลียๆ​ แต่แล้วสิ่งแปลกประหลาด​ก็เกิดขึ้น​ แสงสว่างวาบปรากฏ​จากปลายเท้าของเด็กหญิงลามไปทั่วทั้งห้อง​ คริสตาย่าปิดตาหนีแสงที่สะท้อนเข้าหน้าของเธอ​ในทันที เมื่อแสงสว่างหายไปเธอจึงค่อยๆเอามือเล็กที่ปิดตาอยู่ออก



"ปะ...เป็นไปได้ไงเนี่ย!?"



ห้องสมุด​ที่สกปรกอยู่เมื่อครู่กลับกลายเป็นห้องสมุดที่สะอาดหมดจด​ในพริบตา​



"เมื่อกี้ยังมีฝุ่นเต็มอยู่เลย.. " 



เด็กหญิง​งุนงง​อยู่ครู่นึง​ ก่อนที่จะมีเสียงชายหนุ่ม​ดังก้องห้องสมุด​ 



"สวัสดี​คุณหนู​คริสตาย่า... ​ ยินดีต้อนรับ... " 



"นะ.. นั่นเสียงใครน่ะ! "



" นามของข้าคือ​ เมอร์เรย์​ และข้าคือผู้ดูแลห้องสมุดแห่งนี้..."



เมอร์​เรย์......


จริงสิ! เขาเคยมีบทอยู่นี่!! ถ้าจำไม่ผิดเขาน่าจะเป็น​เผ่าพันธุ์​ภูต​ เขาตายในสงครามเมื่อหลายร้อยปีก่อน​

เมอร์เรย์กลาย​เป็นวิญญาณ​เร่ร่อน​ แล้วก็​ได้มา

เจอกับดัสเชส​เบียร์​ย่า​ ดัสเชสเบียร์​ย่าจึงสร้างห้องสมุดลับนี้ให้เขาสิงสถิต​ และดูแลห้องสมุด... ล่ะสินะ! 


แหม่​ ฉันนี่จำแม่นจริงๆ



"คุณหนู​เงียบนานไปนะ..." 



เสียงทุ้มเฉื่อยชา​กล่าวขึ้นเมื่อเด็กหญิงผู้มาเยือน​ ยืนนิ่งอยู่นาน



"อ่ะ! ฮะๆๆ​ นะ... นั่นสินะ!" 


คริสตาย่าสะดุ้งโหยงทันที​ พลางหัวเราะแห้งๆกลบ



"เจ้า...ไม่ใช่​ คริสตาย่า​ แกรนด์.." 


"!!!!" 



"ข้ามองเห็นวิญญาณ​คนอื่น...อยู่ในร่างของคุณหนู..เจ้าเป็นใคร​ แล้วมาอยู่ในร่างของคุณหนูทำไม... "




ขะ.. เขารู้...



"..ฉัน..มาจากอีกโลก..และเพราะเหตุผลบางอย่างฉันก็เลยต้องมาอยู่ในร่างของคริสตาย่า.." 



"......." 



" ฉันรู้ว่ามันเข้าใจยาก... แต่นายอย่าเอาเรื่องนี้รายงานท่านแม่เลยนะ  ขอร้องล่ะ"



เมอร์​เรย์เงียบกริบ​อยู่นาน​ ก่อนจะเอ่ยปาก​ขึ้น



" แล้วค่าปิดปากข้าล่ะ.." 



"นะ..นายต้องการอะไรล่ะ​ ฉะ..ฉันจะทำให้ทุกอย่างเลย! "



" แน่ใจใช่ไหม... "



" อื้ม" 



เมอร์เรย์​เงียบไปอีกครั้ง​ ก่อนจะเอ่ยความต้องการของตน​ที่ทำให้เด็กหญิงต้องร้องห้ะ



" สร้างร่างปีศาจให้ข้าสิง..."



เอ้ะ? 



"ห้ะ?...ว่าไงนะ...ฉันจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า!!!!"



" เจ้าบอกว่าจะทำให้ทุกอย่างห​นิ...พูดแล้วจะคืนคำงั้นเหรอ... "



" ฉันไม่คิดจะคืนคำเลยนะ! ​ แต่..ฉันจะทำได้ยังไงล่ะ.."




"เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอก...เจ้า...ไม่สิ..คุณหนูมาที่นี่ทุกวัน​นะขอรับ ข้าจะให้คุณหนูฝึกพลังเวทย์​ให้ชำนาญเสียก่อน... แล้วเรื่องอื่นค่อยว่ากัน.. "




" กะ.. ก็ได้... แต่... ฉันขอถามอะไรซักอย่างได้ป่าว.."




"โลกของคุณหนู​เนี่ยใช้ภาษา​ได้แปลกจริงๆ..... แล้วอยากจะถามอะไรล่ะ... "




" พลังผลึกของคริสตาย่าเนี่ย... ใช้ยังไง​หรอ?.. "



" ก็ไม่รู้​สินะ... อาจจะขึ้นอยู่กับร่างกาย​ของ​คุณ​หนูด้วยก็ได้...."




"อ่าว... แล้วอย่างนี้ฉันจะใช้พลังได้ไหมล่ะเนี่ย"




" ได้สิ...แค่ต้องใช้เวลา..."




"เฮ้อ...ฉันไปดีกว่า..อยู่ที่นี่แล้วปวดหัว"



เด็กหญิงหันหลังกำลังจะเดินขึ้นบันไดแต่พลันนึกอะไรได้​จึงหันกลับ​มา​



" อ้อ! แล้วก็นะ​ นายน่ะเลิกทำเสียงเหมือน​ง่วงนอน​แบบนั้นซะที​นะ​"



เด็กหญิงเดินขึ้นบันไดไป​ พอมาถึงประตูเด็กหญิงหมุนลูกบิด​ประตูแต่มันล็อคเปิดไม่ได้... เธอจึงตะโกนลงไปข้างล่างด้วยอารมณ์​หงุดหงิด


"เมอร์เรย์! เปิด!"



"ขอรับคุณ​หนู​ ฮ่ะๆๆ"



เสียงหัวเราะนั่นมันอะไรฟร้ะ​ เดี๋ยว​เถอะๆ​



เด็กหญิง​เดินกระแทกเท้าเสียงดัง​ออกไปข้างนอกพร้อมกับปิดประตูลงเสียงดังไม่แพ้กัน



คริสตาย่าดันโต๊ะ​เครื่องแป้งอันแสนหนักมาปิดประตู​ลับไว้ดังเดิม​ ก่อนจะเดินไปล้มตัวลงนอนไปบนเตียงใหญ่​ เสียงข้างนอกยังคงวุ่นวาย​กับการจัดเตรียม​สถานที่​อย่างรีบเร่ง​ ดวงตาสีทับทิม​กลมโตพลันปิดลงอย่างเหนื่อยล้าและจมลงสู่ห้วงนิททราในที่สุด..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เวลาล่วงเลยมาจนถึงตอนเย็น..


คริสตาย่าตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวไว้รอแล้ว​ ด้านนอกทุกอย่างเรียบร้อย​แล้ว​


เด็กหญิงนั่งหวีผมอยู่หน้ากระจกบานใหญ่​ ผมสีเงินยาวสลวยถึงกลางหลังถูกรวบขึ้นมัดเป็นจุกหมวยเล็ก​ๆ


เสียงเปิด​ประตู​ห้อง​ของ​คริสตาย่าดังขึ้น​ ปรากฏ​ร่าง

ของดัสเชสเบียร์​ย่า​ที่ใส่ชุดสีท​อ​ง​สวยงาม​ พร้อมกับเครื่องประดับ​เดินตรงมาทางคริสตาย่า


"วันนี้ลูกแม่สวยที่สุดเลยนะจ้ะ~"



"วันนี้​ท่านแม่ก็สวยที่สุดเหมือนกัน​ค่ะ~"



"แหม~ ขอบใจจ้ะ​  ว่าแต่ลูกพร้อมหรือยังจ้ะ~"



"ค่ะ~"



ดัสเชสเบียร์ย่าจับมือลููกออกไปรับแขกตรงทางเข้าคฤหาสน์​ ซึ่งมีเหล่าขุนนางปีศาจทยอย​มาอย่างไม่ขาดสาย​ จนในที่สุดคนที่เด็กหญิงคอยก็มาถึง​ จอมมารตัวน้อยพากันเดินมาหาคริสตาย่า​ ตรงทางเข้าคฤหาสน์​ด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม​



อา~ เหล่าจอมมารน้อยของฉัน~หล่อทุกคนเลยอ้ะ~



"คริสตาย่า~"



หมับ



เด็กชายนามวินเทอร์​วิ่งมาโผกอดคริสตาย่าในทันที​



"หืม.. เป็นอะไรรึเปล่าคะวินเทอร์.. "



"ไม่ได้เจอกันตั้ง​นาน​~ คิดถึง​มากเลย~"



"โธ่ วินเทอร์​ เราไม่ได้เจอกันแค่วันเดียวเองนะคะ"



เด็กหญิง​ลูบผมสีขาวของอีกฝ่ายเพื่อปลอบใจ...แต่แล้วเด็กชายนามโซลก็ได้ถีบ--แค่กๆ​ ผลักวินเทอร์​ด้วยเท้าหลัง​ จนเด็กชายเกือบหน้าทิ่มพื้น



ผลัก!



" หลบไปไอ้หงอก.. "



แล้วก็เป็นโซลที่เดินไปกอดคริสตาย่าแทน...



" หาเรื่องเหรอ!!! "



" ถ้าใช่แล้วจะทำไม"



โซลว่าพลางกอดคริสตาย่าแน่นขึ้นอีก​ ทำให้อีกฝ่ายเส้นเลือดปูด​



"ข้าจะอัดเจ้าซะ!!"



วินเทอร์​ตั้งท่าจะต่อสู้กับโซล​ โซลจึงผละออกจากคริสตาย่าพลางตั้งท่าเตรียมสู้เช่นกัน



"ทะ.. ท่านแม่คะ.. เราจะไม่ห้ามหน่อยเหรอคะ.. "



เด็กหญิง​หันไปถามผู้เป็นแม่ด้วยสีหน้ากังวล​ แต่ภาพที่ปรากฏ​ก็คือท่านแม่ของเธอกำลังยืนยิ้มกริ่ม​อย่างอารมณ์ดี​โดยไม่มีความกังวลใดๆเลย​ ทำให้เด็กหญิง​ชักสีหน้า​งุนงง​ เธอจึงหันไปหาเหล่าจอมมารน้อยที่เหลือ​ แต่ทั้งสี่คนนั้นยืนเรียง​แถวหน้ากระดาน​อย่างสงบเสงี่ยม​ ทำให้เด็กหญิง​ยิ่งงงเข้าไปใหญ่​ แต่เมื่อเธอหันหน้ามาทางตรง​ เธอก็เข้าใจในทันที



ชายหญิงสองตนย่างตรงเข้ามาทางพวกคริสตาย่า​ ด้วยท่าทางที่สง่างาม​ แต่งตัวอย่างเต็มยศ​เช่นนี้เป็นใครไปไม่ได้.. นอกจาก.. ท่านจอมมารและราชินี​นั่นเอง​



ส่วนเด็กชายทั้งสองที่ยังไม่ได้รู้ตัวอะไรเลยก็ยังคงยืนตั้งท่าอยู่อย่างนั้น​ จนในที่สุดก็เป็นวินเทอร์​ที่พุ่งไปหาโซลก่อน​ โซลจึงตั้งท่าเตรียมรับมือ​ แต่ก่อนที่ทั้งสองฝ่าย​กำลังจะปะทะกัน​ เสียงอันทรงพลัง​ของราชินีก็ดังขึ้น



"วินเทอร์​  โซล​ แม่บอกแล้วไง​ว่ามาถึงที่นี่แล้วห้ามทะเลาะกันเด็ดขาด.."



ไอเย็นยะเยือก​แผ่ออกมาจากตัวของราชินีทำให้เด็กชาย​ทั้งสองชะงักกึกหน้าซีดพลางเดินไปเรียงแถวหน้ากระดาน​กับอีกสี่คนที่เหลือโดยอัตโนมัติ.. 



-------------------------------------------------------------------------


แฮร่! สวัสดี​ง้าบบทุกคน​ วันนี้มาเปิดตัวราชินี​กับท่านจอมมารแล้วน้าา​ (เอ.. ว่าแต่ราชินีกะท่านจอมมารชื่อไรหว่า)​ อะแฮ่ม.. เอาเป็นว่าช่างมันเถอะเน้ออ 


อาทิตย์​นี้กีฬา​ผ่านไปด้วยดี​ แล้วทีนี้ก็ต้องเตรียมสอบ


แป่วว


แต่ยังไงเค้าก็จะมาอัพแน่นอนนเด้ออ​ 


รักรีดทุกคน~






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #4 CS_Rabbit (@CS_Rabbit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:47
    รอน้าาาา
    #4
    1