[พรีออเดอร์] GENT, I LOVE YOU | คนที่คุณก็รู้ว่าใคร

ตอนที่ 26 : 6 | High profile [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 263 ครั้ง
    3 ม.ค. 63



“ท่านเจ้าสัวเป็นยังไงบ้าง” หัวข้อสนทนาที่เปลี่ยนไปปุบปับทำผมงุนงงเล็กน้อย “ได้ยาดีไม่ป่วยแล้วใช่ไหม พักหลังๆ มาย่ายุ่งๆ กับที่บ้านเลยไม่มีเวลาไปเยี่ยมท่านเลย”

“รู้จักกับคุณปู่ผมด้วยเหรอครับ”

ท่านยิ้ม พยักหน้ารับช้าๆ “รู้สิ คุณตฤณสามีที่จากไปแล้วของย่าเป็นเพื่อนสนิทกับท่านน่ะ”

“แล้วผมเคยเจอกับคุณย่ามาก่อนรึเปล่าครับ”

เพราะตงิดใจกับสายตาที่มองมาราวกับคนคุ้นเคยทำให้อดถามออกไปไม่ได้ ทั้งสรรพนามที่เลือกใช้ก็ยังอยากให้ดูสนิทสนมมากขึ้น แปลกใจตัวเองเหมือนกัน แต่แปลกใจหลายๆ ครั้งเข้าผมก็เลิกสนใจ

คนตรงหน้าระบายยิ้มนุ่มนวล พยักหน้ารับด้วยท่าทางเนิบช้า

“ตอนเด็กๆ คุณเจนท์ยังเคยมาอ้อนขอกินขนมตาลของย่าอยู่เลย”

รสชาติที่ว่าพลันปรากฏความคุ้นเคยขึ้นมาที่ปลายลิ้น เป็นความจริงที่ผมชอบกินขนมตาล แต่จำไม่ได้ว่าเป็นขนมตาลที่ไหน เพราะไม่ว่าจะหาซื้อยังไงก็ไม่อร่อยเหมือนที่เคยกินตอนเด็ก

ที่แท้คำตอบอยู่ตรงหน้าผมนี่เอง

“ถ้าคุณเจนท์อยากทานอีก ก็แวะมาหาย่าได้ ย่าทำขนมทุกวันอยู่แล้ว”

“ขอบคุณครับ”

ตอบรับไปโดยไม่รู้ตัวด้วยความตื่นเต้นเล็กๆ ลืมแม้กระทั่งคิดว่าก่อนหน้านี้ยังบอกว่าจะไม่ยุ่งกับมิจินอยู่เลย

แต่ผมไม่ได้มาหาเธอสักหน่อย ผมมาหาคุณย่าเธอต่างหาก

คิดวุ่นวายอยู่คนเดียว สักพักก็มีคนยกน้ำมาเสิร์ฟทว่ากลับไม่ใช่คนที่คิด เป็นเด็กรับใช้คนหนึ่งที่มองเห็นตั้งแต่เดินมาที่บ้านหลังนี้

“มิจินล่ะนิ่ม” ถามขึ้นในสิ่งที่ผมก็สงสัยเหมือนกัน

“คุณมิจินไม่สะดวกนิดหน่อยค่ะ ให้มาเรียนรบกวนคุณท่านส่งแขกแทนด้วยนะคะ”

ได้ยินคำว่า ส่งแขกแล้วผมก็พลันขมวดคิ้วมุ่น จากตอนแรกที่ความคิดกับความรู้สึกสับสนวุ่นวายมากพออยู่แล้ว ขณะนี้พันกันยุ่งเหยิง

มิจิน...เธอคิดจะล้อเล่นกับฉันเหมือนกับที่คนอื่นทำงั้นสินะ

ตะกอนในใจถูกกวนจนขุ่นข้น ในความขมุกขมัวนั้นกลับมีอีกความรู้สึกปรากฏขึ้นอย่างเบาบาง

คุณย่าทอดสายตามองผม แววตาคู่นั้นไม่อาจคาดเดาความคิดใดได้ ท่านไม่เอ่ยอะไร เพียงยิ้มอบอุ่นให้ขณะเลื่อนถ้วยชาที่บรรจุน้ำใบเตยสีเขียวใสส่งกลิ่นหอมมาตรงหน้า

“ลองชิมดูสิคะ ย่าว่าคุณเจนท์น่าจะชอบ”

เหลือบมองดอกมะลิลอยอยู่ในแก้วแล้วก็เอ่ยขอบคุณ เกี่ยวหูจับขึ้นจรดริมฝีปาก สัมผัสเย็นๆ ให้ความสดชื่น ผ่อนคลายตั้งแต่จิบแรก ทั้งความหอมและหวานนิดๆ เฉพาะตัวก็ซึบซาบเข้ากับต่อมรับรสได้เป็นอย่างดี

ผมไม่มีเครื่องดื่มที่ชอบ

แต่สิ่งที่อยู่ในมือตอนนี้ให้ความรู้สึกชอบ...เป็นพิเศษ

“เป็นยังไงบ้างคะ”

“ก็ดีครับ” จริงๆ เกินคำนี้ไปมากแต่ก็บอกอย่างไว้ทีเช่นเคย โรคปากหนักนี่คงจะรักษาให้หายยากเย็นจริงๆ

“คุณมิจินใส่กระติกมาให้ด้วยนะคะ”

คนที่ชื่อนิ่มที่เข้ามาเสิร์ฟให้ตอนแรกประคองกระบอกน้ำเก็บความเย็นมาวางไว้ให้บนโต๊ะ คุณย่าเหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะลากสายตามามองผม ในมือท่านยกแก้วจิบเช่นกันด้วยสีหน้าอารมณ์ดี

“ใบเตยลอยมะลิอันนี้จริงๆ แล้วย่าไม่ได้ทำเองคนเดียวนะคะ” เว้นวรรคไปเล็กน้อย แววตาอบอุ่นยิ่งขึ้น “มิจินตื่นแต่เช้ามาเตรียมไว้ก่อนจะออกไปข้างนอก นี่คงขลุกตัวทำอะไรสักอย่างอยู่ในครัวจนไม่ออกมาแล้ว”

“...”

“คุณเจนท์ลองเอากลับไปดื่มดูสิคะ เกลียดคนทำไม่เป็นไร คิดซะว่าใครก็ไม่รู้ให้มาก็ได้ค่ะ”

 ผมพูดอะไรไม่ออก ใจอยากจะโต้แย้งอะไรสักอย่างกลับไปทว่าย้อนความคิดตัวเองแล้วก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดคำไหน รู้แค่ว่าไม่เห็นด้วยกับประโยคก่อนหน้านี้ ทว่าทวนดูกี่ทีก็ยังไม่เข้าใจว่าไม่เห็นด้วยยังไง

ไม่ได้เกลียด...ก็แค่ไม่ชอบ

ต่างกันยังไงวะ

ช่างเถอะ แล้วจะดื่มยังไงโดยที่ทำเป็นลืมไปว่าใครเป็นคนทำ

ทั้งที่รู้ดีแท้ๆ ว่าเป็นคนที่ก็รู้ว่าใคร...

.

.

.

Talk

พี่เจนท์จะใจแข็งกับอะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่กับของกิน ขอบคุณค่ะ /พับไมค์

แท็กทวิต #พี่เจนท์สายซึน เจ้าค่ะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 263 ครั้ง

1,527 ความคิดเห็น

  1. #204 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 22:25
    555555 พี่เจนท์
    #204
    0
  2. #203 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 22:19
    สรุปคือตะกละหรอคะ 55555555
    #203
    0
  3. #202 pateemohpute (@pateemohpute) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 21:40
    5555มาบ่อยๆนะค่ะ
    #202
    0
  4. #201 DaizyDuck (@DaizyDuck) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 17:18
    เดี๋ยวก็ได้มาบ่อยๆนะพี่เจนท์
    #201
    0
  5. #200 johannith321 (@johannith321) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 17:05

    5555555

    #200
    0
  6. #199 _mono_ (@linefacebook) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 11:11
    55555 เพื่อของกินยอมทุกอย่าง
    #199
    0