วิวาห์คณิกา (นิยายจีนโบราณ)

ตอนที่ 4 : 1 รับแขก (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    19 ม.ค. 61


1

รับแขก (3)


กลับมาถึงหอหรรษาสวรรค์ก็สายมากแล้ว อิงฮวนรีบไปดูแลมารดาอีกครั้ง ระหว่างนั่งป้อนข้าวมารดานางก็ชวนมารดาคุยไปพลาง ๆ รวมถึงเล่าเรื่องเสี่ยวหลงให้ฟัง

“ท่านแม่ ข้าอยากช่วยเสี่ยวหลง หากข้าจะพาเสี่ยวหลงมาอยู่ที่นี่ท่านแม่มีความคิดอย่างไรคะ”

คนเป็นแม่ส่ายหน้าไม่เห็นด้วย อย่าว่าจะพาเด็กอื่นเข้ามาเลี้ยงดูเลย แม้แต่ลูกในอุทรของนางเองยังไม่สามารถเลี้ยงดูได้ “หอนางโลมมีกฎห้ามเลี้ยงเด็กผู้ชาย ทางที่ดีเจ้าควรพาเสี่ยวหลงไปฝากไว้ที่อารามผาสุกน่าจะดีกว่านะ”

“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าเห็นด้วย ให้เสี่ยวหลงอยู่อารามผาสุกเพื่อศึกษาธรรมยังดีกว่ามาอยู่หอนางโลมเปื้อนโลกีย์

“ไว้แม่หายป่วยแล้ว จะไปพูดกับท่านเจ้าอาวาสให้”

อิงฮวนยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ท่านเจ้าอาวาสที่อารามผาสุกใจดีและมีเมตตายิ่งนัก เขาให้ความเมตตามารดาของนางอยู่พอสมควร ไม่ว่ามีเรื่องเดือดร้อนแค่ไหน หรือต้องการความช่วยเหลือเรื่องอะไร ไต้ซือเล่าเอี๋ยนก็จะหยิบยื่นความช่วยเหลือมาให้เสมอ

อิงฮวนอยู่พูดคุยกับมารดาพักใหญ่ พอฮวนฮวนหลับแล้วอิงฮวนก็กลับห้องของตัวเองเพื่อสานตั๊กแตนสำหรับนำไปขายในวันพรุ่งนี้ต่อ ถึงรับปากกับแม่เล้าหลินจะต้อนรับท่านประมุขหวังแล้ว แต่นางก็ยังใช้ชีวิตตามปกติ จนกระทั่งเวลาเคลื่อนผ่านหนึ่งสัปดาห์

แม้อิงฮวนจะใช้ชีวิตตามปกติ นั่นคือดูแลมารดาที่ล้มป่วยด้วยโรคประหลาด รวมถึงออกไปขายตั๊กแตนสานพร้อมพุทราเชื่อมเพื่อหารายได้ไว้เลี้ยงชีพ นอกจากนี้นางได้สอนให้เสี่ยวหลงสานตั๊กแตนเพื่อนำไปขายด้วย นางอยู่กับเสี่ยวหลงตั้งแต่เช้าจนเย็น รอจนตั๊กแตนสานตัวแรกของเสี่ยวหลงขายได้ นางถึงกลับมายังหอหรรษาสวรรค์

แต่ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ...

แล้วค่ำคืนที่นางต้องต้อนรับท่านประมุขหวังผู้ปกครองพรรคป้อมเมฆาก็มาถึง

เมื่อกลับมาถึงหอหรรษาสวรรค์นางหลินก็บ่นกระปอดกระแปดชุดใหญ่ รวมถึงมีคำสั่งให้เหล่านางคณิกาพานางไปอาบน้ำแต่งกายด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์หรูหรา นอกจากนี้นางหลินก็ยังซักถามนางในหลาย ๆ เรื่อง รวมถึงเรื่องส่วนตัวที่ชวนให้แก้มร้อน

“เจ้ามีระดูครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”

“เมื่อยี่สิบวันที่แล้วค่ะ ท่านแม่ถามทำไม” หญิงสาวนิ่วหน้าสงสัย แค่นางไม่มีระดูก็น่าจะรับแขกได้แล้วไม่ใช่รึ

“ดี ข้าถามเพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าป่วยน่ะสิ”

ได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของอิงฮวนก็เจื่อนสี

“หากข้ารับแขก ข้าจะป่วยแบบท่านแม่ของข้าหรือ”

“ไม่ใช่แบบนั้นเด็กโง่ นางคณิกาป่วยในที่นี้ ข้าหมายถึงการตั้งครรภ์ต่างหากล่ะ”

“ตั้งครรภ์!” อิงฮวนทำตาโต ก่อนกลืนน้ำลายลงคอ นางมัวแต่กังวลเรื่องปฏิบัติตัวต่อท่านประมุขหวัง จึงไม่ทันได้คิดถึงเรื่องนี้

“ทำเป็นตกใจ แม่เจ้าไม่ได้บอกเรื่องนี้หรือ”

“บอกค่ะ” อิงฮวนพยักหน้าน้อย ๆ มารดาบอกนางเหมือนกัน เพียงแต่ไม่อธิบายให้ละเอียด อีกทั้งยังกำชับให้นางดื่มน้ำป้องกันการตั้งครรภ์

“ดีแล้วที่ฮวนฮวนบอกเจ้า จงจำไว้อีกเรื่องนะอิงฮวน ตอนนี้เจ้าคือมู่ฮวนฮวน นางคณิกาชื่อดังแห่งหอหรรษาสวรรค์  ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้อง ห้ามเจ้าขัดใจท่านประมุขหวังเป็นอันขาด ตามใจได้ก็จงตามใจ หากเจ้าไม่ชอบใจ ไม่พอใจก็จงใช้ความอดทน แค่ราตรีนี้ราตรีเดียวเท่านั้น”

“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับเสียงแผ่ว พลางเม้มริมฝีปากกับชาดสีแดงสด

แค่ราตรีเดียวเท่านั้น!!!

กระนั้นในใจของนางกลับเต็มไปด้วยความวิตกสารพัด นางเกิดและเติบโตมากับหอนางโลม มีหรือที่นางจะไม่รู้กฎระเบียบภายในหอหรรษาสวรรค์

นอกจากกฎระเบียบแล้ว นางยังได้เรียนรู้ทุกเรื่องที่หญิงคณิกาต้องรู้ เพราะยิ่งรู้ ยิ่งเห็นมาก มันถึงทำให้นางกังวลใจแบบนี้ ทุก ๆ ค่ำคืนที่นางล้มตัวนอน นางก็มักจะได้ยินเสียงครวญครางเจ็บปวดปานขาดใจของเหล่านางคณิกา เสียงที่ได้ยินยังฝังอยู่ในความทรงจำตั้งแต่ในวัยเด็ก

นายท่าน อืม... นายท่านเมตตาข้าด้วย

ข้าไม่ไหวแล้ว โอว์... นายท่าน

ข้าจะขาดใจแล้ว

ก็ไม่รู้พี่ ๆ แต่ละนางถูกกระทำทารุณอะไรบ้าง แต่ที่นางสงสัยก็คือหญิงคณิกาแต่ละนางก้าวผ่านความเจ็บปวดที่น่ากลัวนี้มาได้อย่างไร ดูเหมือนทุกคนจะไม่หวาดกลัวกับความเจ็บปวดนี้เลยด้วยซ้ำ

อีกทั้งพวกนางแต่ละคนยังยิ้มหน้าระรื่น ส่งสายตาหวานหยดย้อย ส่งคำทักทายเชิญชวนให้บรรดาบุรุษที่เดินผ่านไปผ่านมาหน้าหอหรรษาสวรรค์ชนิดไม่เลือกหน้า

ซึ่งถ้อยคำที่ได้ยินนั้นล้วนสร้างความกระดากอายให้อิงฮวนนัก แต่พี่สาวในหอหรรษาสวรรค์ก็พูดจาด้วยถ้อยคำเหล่านั้นออกมาได้หน้าตาเฉย คำถามก็คือ นางไม่เข็ดขยาดหรือหวาดกลัวต่อความเจ็บปวดที่ได้รับในยามค่ำคืนบ้างเลยหรืออย่างไร

“เอาล่ะในเมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว เจ้าก็ไปคอยต้อนรับท่านประมุขหวังเถิด”

“ค่ะ” อิงฮวนตอบรับเสียงแผ่ว พอลุกขึ้นยืนนางก็เห็นภาพสะท้อนของตัวเองจากคันฉ่องสำริดบานใหญ่

นางถูกจับแปลงโฉมจนแทบจำตัวเองไม่ได้ ใบหน้าที่เคยปราศจากเครื่องประทินผิว ในตอนนี้ได้ถูกแต่งแต้มอย่างประณีตจนงดงามไร้ที่ติ นอกจากนี้นางยังสวมอารมณ์สีแดงสดปักลวดลายดอกไม้ด้วยดิ้นทองเนื้อผ้าบางเบา หากมองเผิน ๆ นางดูเหมือนเจ้าสาวนัก เพียงแต่นางไม่มีผ้าคลุมหน้าสีแดงเท่านั้น...

เห็นเงาสะท้อนของตนเองในคันฉ่องสำริด อิงฮวนก็รู้สึกว่านางเหมือนมารดานัก เหมือนราวกับฝาแฝดเลยทีเดียว ในเมื่อยามนี้นางคือ มู่ฮวนฮวน นางคณิกาชื่อดัง ยังต้องมีอะไรต้องกังวลด้วย

สิ่งที่นางต้องทำก็คือ สวมบทบาทมารดาเท่านั้น หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก เชิดหน้าขึ้นแล้วเดินเยื้องกายอย่างสง่างามไปยังห้องรับรองแขก



แจ้งนักอ่านค่า

พบกับ วิวาห์คณิกา ฉบับ Ebook + โปรโมชั่นราคาพิเศษ 

เพียง 189 บาท ( ปกติ 219 บาท)

ได้ที่พี่ Meb นะคะ 

วิวาห์คณิกา
เหม่ยเซียน
www.mebmarket.com
เพียงข้ามคืนชีวิตของ 'มู่อิงฮวน' ก็เปลี่ยนไปจากนางคณิกาชื่อดังกำมะลอ ได้รับการยกย่อง เป็นที่หมายตาต้องใจของบุรุษทั้งเมือง ทุกอย่างก็อันตรธานนางถูกวางยาพิษ เสียชีวิตคาเกี้ยวเจ้าสาว!!!แต่ทว่าความตายหาใช่จุดจบสวรรค์เล่นตลก เคราะห์กรรมซ้ำเติมดวงวิญญาณของนางจึงไปสิงสู่ในต้นผักชี!!ใช่ ‘ต้นผักชี’แถมเป็นผักชีต้นน้อยๆ ในสวนหลังบ้านของ 'ท่านประมุขหวังหยางเปียว แห่งพรรคป้อมเมฆา'ความน่าเศร้าไม่จบแค่นั้น นอกจากกลายเป็นผักสวนครัวที่สุ่มเสี่ยงต่อการเป็นอาหารแล้วความอนาถยังเกิดขึ้นซ้ำๆ ทุกวันนาง... ก็ผีผักชีนั่นแหละต้องมาเห็นเรื่องบัดสี บัดเถลิงไม่เว้นแต่ละวันทั้งเรื่องรักสามเศร้าเอย เรื่องชู้สาวเอยแล้วไหนนางยังถูก 'เขา' รดน้ำอุ่นๆ ให้เป็นผักชีหนีไม่ได้ โวยวายกับใครก็ไม่ได้ระบายความรู้สึกให้ใครฟังก็ไม่ได้เป็นผีผักชี ทำได้แค่เอนไหวตามสายลมเท่านั้น!!!สวรรค์... มันช่างน่าเวทนานักนางไม่เคยก่อกรรมทำเข็น เหตุใดต้องเป็นเช่นนี้ด้วยแล้ววันหนึ่งสวรรค์ผู้มีเมตตาก็คืนความเป็นธรรมให้แก่นางแต่! เคราะห์กรรมก็ตามมากลั่นแกล้งอีกนางได้ชีวิตกลับคืนก็จริงแต่นางต้องอยู่ในร่าง ‘หวังหลิ่งจู’ สาวงามที่ท่านประมุขหวังหยางเปียว ‘เกลียดชัง’ ชนิดไม่ร่วมหอลงโลง!นอกจากได้ชีวิตมนุษย์กลับคืนมา นางยังตกเป็นผู้ต้องหาคดีวางยาพิษ ‘มู่อิงฮวน’ ด้วยเหตุใดสวรรค์ถึงเมตตานางเช่นนี้!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #79 LavaCreamcheeses (@LavaCreamcheeses) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 11:22
    ทำไมใช้ ค่ะ ทำไมไม่ใช้ เจ้าค่ะ แทน
    จะดูเหมาะกับนิยายแนวนี้มากกว่านะคะ
    #79
    1
    • #79-1 angellovenovel (@reu80808) (จากตอนที่ 4)
      15 มีนาคม 2562 / 10:18
      ขอบคุณค่าาาา ผิงจะปรับปรุงในเรื่องต่อ ๆ ไปนะเจ้าคะ
      #79-1