[Fic Naruto] Mission the secret to love~[Yaoi]

ตอนที่ 12 : ทำเพื่ออะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    10 ก.พ. 57

Mission : 12  

...นารูโตะนั่งอยู่บนเตียงแล้วเฝ้ามองร่างสูงที่เปลือยท่อนบนแถมด้วยการเปลือยใบหน้าเผยความหล่อเหลาเดินไปเดินมาในห้องด้วยแววตาสงสัยใครรู้แต่ก็ไม่กล้าจะเอ่ยถามไปเพราะสถานการณ์ก่อนหน้านี้มันยังชัดเจนอยู่ในความคิดและความรู้สึกของเค้านั่นเอง...

“นารูโตะ...นารูโตะ...”  เสียงทุ้ม ๆ เอ่ยเรียกด้วยทีท่าห่วงใยแต่เมื่ออีกฝ่ายไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับทำให้เค้าต้องเดินเข้าไปใกล้ร่างเล็ก ๆ นั้นด้วยด้วยห่วงใย

“เป็นอะไรเหรอ...หรือว่าไม่สบายตรงใหน...”  คาคาชิเอ่ยถามพร้อมกับแตะที่แก้มนุ่มนิ่มนั่นเบา ๆ เพื่อดูว่าตัวร้อนหรือว่ามีไข้หรือเปล่า แต่เพียงเท่านั้นร่างบางที่ไม่ทันตั้งตัวก็สะดุ้งสุดกายก่อนจะหันมาสบสายตากับอีกฝ่ายเข้าอย่างจังแล้วใบหน้านวลสวยก็ต้องขึ้นสีเลือดอย่างรวดเร็ว

“เอ่อ...”  นารูโตะพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าควรจะตอบแบบใหนถึงจะดีก็ยิ่งพอได้มาเห็นสายตาแบบนี้ของอีกฝ่ายแล้วก็ยิ่งรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองจะเป็นไข้มันเสียจริง ๆ

“หือ...หน้าแดงขนาดนี้แต่ตัวไม่ร้อนนี่นา ไปให้ซากุระตรวจดูหน่อยมั้ย หรือว่าจะนอนพักอยู่ที่นี่เดี๋ยวชั้นไปบอกซากุระให้มาตรวจให้ที่นี่ก็ได้...”  น้ำเสียงอบอุ่นและห่วงใยที่แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนและอะไรอีกหลายหลายที่นารูโตะสัมผัสได้ทำให้เค้าต้องรีบส่ายหน้าน้อย ๆ เป็นการปฏิเสธก่อนจะขยับกายถอยห่างออกมาเล็กน้อยเพื่อลดความกระดากอายที่เกิดขึ้น และจากปฏิกิริยานั้นทำให้คาคาชิต้องลอบอมยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะทรุดกายลงนั่งไปบนเตียงด้วยอีกคนพร้อมกับขยับเข้าไปใกล้ร่างบอบบางมากขึ้นอย่างจงใจแต่ก็แกล้งตีหน้าเฉยเมยเหมือนตัวเค้าทำเรื่องปกติธรรมดาทั่วไป

“ผมไม่เป็นอะไรจริง ๆ ครับ...แค่รู้สึกว่าอากาศมันร้อนเท่านั้นเอง...”  นารูโตะเอ่ยตอบไปแบบแกน ๆ เพราะไม่รู้ว่าจะหาเหตุผลอะไรมาอ้างถึงจะดี

“งั้นเหรอนายเองก็รู้สึกเหมือนกันสินะ...ชั้นก็ว่าอากาศมันร้อนแปลก ๆ อยู่เหมือนกัน...”  คาคาชิไม่พูดเปล่ากับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าสวย ๆ ของใครบางคนมากขึ้นด้วยแววตาที่เป็นประกายวาบหวามจนนารูโตะต้องรีบก้มหน้าหนีทันที สำหรับคาคาชิแล้วการได้เห็นกิริยาเขินอายแบบนั้นมันยิ่งทำให้หัวใจพองโตมากยิ่งขึ้นจนอยากจะแกล้งอีกฝ่ายให้มากกว่านี้ข้อหาที่คนตรงหน้ามันเริ่มน่ารักจนบอกไม่ถูกนั่นเอง

“ชั้นมีวิธีคลายร้อนนะ...นายสนใจหรือเปล่า...”  คาคาชิเอ่ยพร้อมกับใช้ปลายนิ้วเรียว ๆ เชยคางอีกฝ่ายเบา ๆ ให้ใบหน้านั้นเงยขึ้นมามองสบตากันอีกครั้งพร้อมกับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์บาง ๆ ไปให้อีกฝ่าย

“มะ...ไม่ต้องหรอกครับ...ผมว่าถึงมันจะร้อนแต่ก็ยังพอทนไหวนะครับ...”  นารูโตะตอบปฏิเสธไปด้วยทีท่าขัดเขิน ๆ

“แต่ว่าชั้นอยากบอกนี่นา...ถึงนายจะไม่อยากรู้ก็ตามแล้วก็นะวิธีนี้ของชั้นห้ามนายเอาไปทำกับคนอื่นนะ...มันไม่เหมาะน่ะ...”  พูดจบคาคาชิก็ค่อย ๆ โน้มใบหน้าของตนเข้าไปชิดกับใบหน้านวล ๆ ที่เค้ายังใช้ปลายนิ้วรั้งไว้เบา ๆ มากขึ้น ๆ จนสุดท้ายเรียวปากสวยได้รูปก็ทาบทับลงไปบนกลีบปากเนียนนุ่มอย่างอ่อนหวานและนุ่มนวล ส่งผลให้ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจกับการกระทำนี้ของอีกฝ่ายแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธสัมผัสที่กำลังเกิดขึ้นได้เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามดูเหมือนอารมณ์และความรู้สึกมันจะคล้อยตามรสสัมผัสที่หวามไหวนั้นไปอย่างง่ายดาย สัมผัสอุ่นร้อนจากเรียวลิ้นที่ลากเรื่อยไปตามรูปปากนั้นมันทำให้นารูโตะแทบหยุดหายใจ แต่อีกฝ่ายก็ยังคงสร้างความตระหนกตกใจให้เค้าไม่หยุดหย่อนเมื่อวงแขนแข็งแรงของร่างสูงขยับมาโอบรั้งร่างบางเข้าไปจนชิดกับร่างสูงอย่างนุ่มนวลในขณะที่ริมฝีปากของตนยังถูกใครบางคนครองครองไว้อย่างต่อเนื่องนารูโตะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรจึงจะสามารถหยุดอารมณ์ที่ดูเหมือนจะเตลิดไปไกลของตนลงได้ จำต้องปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้นและเป็นไปตามการกระทำของใครบางคน คาคาชิอ้อยอิ่งอยู่กับริมฝีปากสีสดและแสนจะนุ่มนวลนั้นอย่างหลงใหลช้านานกว่าจะตัดใจละริมฝีปากของตนออกมาอย่างแสนเสียดายแต่ก็ยังไม่ได้คลายอ้อมแขนที่โอบกอดร่างเล็ก ๆ เอาไว้ออก...

...พอริมฝีปากของตนเป็นอิสระนารูโตะก็ดูเหมือนจะลืมเลือนคำพูดของตนไปเสียแล้วเค้าได้แต่จ้องมองใบหน้าคมเข้มของคนตรงหน้าด้วยแววตาที่บ่งบอกชัดว่าไม่เข้าใจ สองมือของเค้าที่ใช้ยันอกอีกฝ่ายไว้ก่อนหน้านี้ค่อย ๆ ออกแรงผลักอกกว้างนั้นให้ห่างออกจากตัวมากขึ้น คาคาชิเองก็สัมผัสได้ถึงแรงผลักจากสองมือคู่เล็ก ๆ นั้นเค้าจึงใช้มือข้างที่ว่างอยู่คว้ามือนั้นไว้หนึ่งข้างแล้วก็ทำในสิ่งที่ทำให้ใครบางคนต้องตกใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่ในรอบวันก็นับไม่ได้แล้วเหมือนกัน เมื่อมือเล็ก ๆ ที่ถูกมือใหญ่คว้ากุมไว้ถูกบรรจงจูบเบา ๆ อย่างอ่อนหวานด้วยริมฝีปากที่ร้อนผ่าวจนรู้สึกได้ และจากการกระทำนั้นทำให้นารูโตะต้องรีบชักมือตัวเองกลับมาแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะอีกฝ่ายยังคงเกาะกุมไว้แน่นพร้อมกับกระชับวงแขนที่มีร่างเล็กอยู่ด้านในให้แน่นขึ้นอีก...

“ครูทำแบบนี้ทำไมครับ...ทำมันไปเพื่ออะไร...”  เสียงใส ๆ เอ่ยถามออกไปเพียงเบา ๆ ราวกับเสียงกระซิบ พร้อมกับสายตาที่ยิ่งสับสนและหวั่นไหวยามที่มองสบตากับอีกฝ่าย  พอถูกอีกฝ่ายถามมาตรง ๆ แบบนี้คาคาชิกลับไม่กล้าเอ่ยความจริงออกไปนอกจากส่งสายตาที่ดูอ่อนโยนมากมายเหลือเกินไปให้แทนคำตอบ ส่วนคนที่เฝ้ามองอยู่ยามเมื่อได้เห็นแววตาแบบนั้นแล้วคำพูดและคำถามต่าง ๆ ก็เหมือนกับจะถูกสายตานั้นกลืนกินไปจนหมดสิ้น สุดท้ายก็ต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีออกมาเสียเอง พอคาคาชิเห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบไปไม่ซักถามหรือโวยวายเหมือนอย่างที่ควรจะเป็นในทุก ๆ ครั้งที่เค้าเลี่ยงไม่ตอบคำถามก็เริ่มรู้สึกหวั่นใจก่อนจะปล่อยมือบาง ๆ ที่เกาะกุมไว้แล้วคลายวงแขนออกช้า ๆ แต่ก็ยังไม่วายที่จะเอื้อมมือไปรั้งใบหน้านวลให้หันมามองสบตากันอีกครั้ง...

“อย่าลืมที่บอกนะ...ว่าอย่าไปทำแบบนี้กับใครเพราะว่ามันไม่ดี...”  เสียงทุ้มนุ่มนวลเอ่ยบอกมาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ

“ถ้าไม่เหมาะแล้วครูจะทำมันทำไมละครับ...”  เสียงหวาน ๆ ร้องว่ามาด้วยแววตาขัดเคืองเล็ก ๆ หรือบางทีอาจจะเป็นความเขินอายก็สุดที่จะรู้ได้

“ก็นั่นนะสิเนอะ...มันคงไม่เหมาะจริง ๆ นั่นแหละ แต่ว่าชั้นคิดว่ามีบางอย่างที่เหมาะกับนาย...”

“อะไรอีกเหรอครับ...”  นารูโตะร้องถามกลับมาด้วยความอยากรู้แต่ไม่ต้องรอให้ถามซ้ำคำเฉลยก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าอย่างรวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว เมื่อจมูกโด่งสวยได้รูปของใครบางคนกำลังฝังตัวลงไปบนแก้มของเค้าอย่างถือวิสาสะซึ่งมันไม่ใช่แค่ข้างเดียวแต่แก้มของเค้ากำลังถูกอีกฝ่ายกระทำทั้งสองข้างทุกอย่างเกิดขั้นและจบลงอย่างรวดเร็ว แล้วร่างสูงที่ฉวยโอกาสก็ผล่ะจากไปทำเหมือนกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้นตรงนี้มาก่อน นารูโตะต้องยกสองมือขึ้นมาจับแก้มของตนไว้อย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าที่แดงจัดและหัวใจที่ไหวสะท้าน แต่ถ้าจะบอกให้ถูกก็คงเป็นหัวใจของเค้ามันสั่นรัวมาตั้งแต่ถูกใครบางคนขโมยจูบไปนั่นแหละยิ่งพอมาโดนแบบนี้ซ้ำสองก็เรื่อยยิ่งหวั่นไหวมากขึ้น

“ครูต้องเพี้ยน หรือไม่ก็ต้องสติมีปัญหา หรือปัญญาบกพร่องไปแล้วแน่ ๆ ถึงได้ทำอะไรแบบนี้กับเรา...”  นารูโตะก้มหน้าบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความเขินอายอย่างบอกไม่ถูก

“นายว่าใครเพี้ยน แล้วใครสติมีปัญหา ที่สำคัญปัญญาของชั้นก็ไม่ได้บกพร่องซักหน่อย...”  จู่ ๆ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมาข้างหูเบา ๆ จนคนที่กำลังเผลอต้องสะดุ้งสุดตัวก่อนจะรีบเงยหน้าขึ้นมาแล้วก็เหมือนอีกฝ่ายกำลังรอจังหวะนี้อยู่พอดี เพราะเมื่ออีกฝ่ายหันหน้ามาริมฝีปากบาง ๆ ก็สัมผัสเบา ๆ กับริมฝีปากของใครอีกคนอย่างไม่ตั้งใจแต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้คนถูกแกล้งต้องหน้าร้อนผ่าวเป็นรอบที่ร้อยของเช้านี้

“อ่ะ...”  เสียงอุทานผะแผ่วด้วยความตกใจแล้วนารูโตะก็ต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากตนเองไว้อย่างรวดเร็ว  คาคาชิเองก็ยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีเพราะนอกจากเมื่อคืนจะได้นอนกอดใครบางคนไว้ทั้งคืนแล้วพอตื่นเช้ามาก็ยังได้แกล้งอีกฝ่ายเล่นจนหนำใจอีกด้วยโทษฐานที่เจ้าตัวทำให้เค้าต้องกลับมาเอาน้ำเย็นราดหัวดับอารมณ์ความคลั่งอยู่หลายวัน จนสุดท้ายตัวเค้าก็ต้องเลือกที่จะลองเดินในเส้นทางสายนี้ด้วยความรู้สึกที่ยังหนักอึ้งในจิตใจไม่น้อย เพราะเส้นทางนี้มันยากเย็นและอันตรายในหลาย ๆ ความหมายจริง ๆ

“วันนี้นายไม่ต้องอยู่กับชั้นก็ได้...เพราะว่าชั้นมีภารกิจ...”  จู่ ๆ คาคาชิก็เปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้นมาพร้อมกับเดินไปคว้าเสื้อมาใส่โดยไม่ลืมที่จะสวมหน้ากากที่เคยเห็นจนชินตาด้วย นารูโตะนั้นพอได้ยินคำว่าภารกิจก็สลัดความรู้สึกเขินอายไปจนหมดสิ้นแล้วหันไปร้องถามร่างสูงตรงหน้าด้วยสีหน้าแปลกใจ

“ครูมีภารกิจเหรอ...กับทีมใหนครับไม่ใช่ทีมเราใช่มั้ยเพราะผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย แล้วจะไปที่ใหน? ไปกี่วัน? เป็นภารกิจแบบใหนกันเหรอครับ...”  คำถามยืดยาวที่ถูกส่งมาให้ด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกนั้นทำให้คนถูกถามต้องยืนยิ้มด้วยอารมณ์ขบขันแต่อีกฝ่ายคงมองไม่เห็นเพราะหน้ากากที่ใส่อยู่ตอนนี้มันบดบังเอาไว้เสียทั้งหมด

“ถามเยอะแบบนี้จะให้ชั้นตอบคำถามใหนก่อนดีล่ะ...”  คาคาชิเอ่ยตอบกลับมาด้วยทีท่ากวน ๆ แต่ดูไม่เดือดร้อนเท่าไหร่

“ตอบอันใหนก่อนก็ได้ครับแต่ต้องตอบให้หมด...”  น้ำเสียงเง้างอดเล็ก ๆ เอ่ยออกมาอย่างงอน ๆ เมื่อถูกอีกฝ่ายยอกย้อน

“อืม...เอาเป็นว่าภารกิจนี้มีชั้นคนเดียวที่ทำส่วนคำถามอื่นชั้นขอไม่ตอบก็แล้วกันนะ...”  พูดจบก็หันไปคว้าเครื่องแบบโจนินมาใส่แล้วเตรียมจะจากไปทันที แต่ทว่าร่างเล็ก ๆ ที่ว่องไวกว่าก็โดดมาขวางหน้าไว้ด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

“ทำไมถึงบอกไม่ได้ละ...เป็นความลับสำคัญรึไงครับ...”  คาคาชิมองเจ้าตัวเล็กตรงหน้าแล้วก็อดไม่ได้ที่จะขยับกายเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้นพร้อมกับโน้มใบหน้าลงไปจนเกือบชิดใบหน้าอีกฝ่ายแต่ทว่าฝ่ายนั้นก็ยกมือขึ้นมากันเอาไว้เสียก่อน

“นายทำท่าทำทางแบบนี้กำลังคาดหวังอะไรจากชั้นอยู่หรือเปล่า...หรือว่าไม่อยากให้ชั้นไปรึไง...”  เจอคำถามแบบนี้เข้าไปนารูโตะก็หมดปัญญาจะพูดจะถามอะไรต่อนอกจากเบี่ยงตัวหลบไปอีกทางอย่างยอมจำนนเพราะตัวเค้าเองก็ไม่รู้จะตอบคำถามนั้นอย่างไรเหมือนกัน...แม้ในใจลึก ๆ จะรู้สึกว่าไม่อยากให้อีกฝ่ายจากไปใหนในเวลานี้ก็ตาม...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #698 mickyblingbling (@mickyblingbling) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 21:46
    อยากจะบอกมากเลยค่ะ
    เขาจูบกันแล้ว
    เขาจูบกันแล้ว
    เขาจูบกันแล้ว
    กรี๊ดดด ฮิ้ววววว ดีใจด้วยนะคะอ. ใช้ความเจ้าเล่ห์ ฉวยโอกาสล้วนๆเลย เขินแทนนนโตะ
    #698
    0
  2. #575 anasia (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:38
    โอ้! เซนเซย์จุ๊บจ๊วบนัตจังล้าววววว ฮิ้ววววว



    ระทวยเลยสินัตจัง



    เซนเซย์แกล้งนัตจังได้ตลอดๆ>/////< รุกหนักไปแล้ว! เขินแทน!
    #575
    0
  3. #459 ทะเลสีดำ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 16:02
    โตะน่าร้ากกก ^_^
    #459
    0
  4. #375 sara (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 11:52
    โตะโดนแกล้งตลอดเลย >
    #375
    0
  5. #319 วันวานlove...naruto... (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 23:09
    กรี๊ดดดดดดดดดดด

    จูบกันแล้ว>///<

    ครูคะจู่โจมเร็วมากคะ

    ยกนิ้วให้เลย

    ชอบๆๆ

    ขอตัวไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะคะ
    #319
    0
  6. #275 wan - wan (@one987654) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 01:31
    อยากตามไปสโตรเกอร์สองคนนี้จริงๆ...
    #275
    0
  7. #251 ใครง่ะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 01:12
    อยากกรี้ดดดมากเลยอ้ะ กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!
    #251
    0
  8. วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 20:17
    สนุกมาก
    #215
    0
  9. #191 budza555 (@sabyehappy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 17:53
    นารุแอบหวงนะนั้น คาคาชิแกก็พาไปด้วยซะเลยซิ

    ไหนๆก็ได้หอมได้จูบไปแล้ว ไปสานต่อให้จบซะ
    #191
    0
  10. #174 snowdrom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 19:52
    ฟินนนน *.,*
    #174
    0
  11. #148 pploymonaliz (@najapoly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:48
    ตายค่ะตายไปข้าง ขี้แกล้งเกินไปแล้วนะครู ขนาดนั้นแล้วก็บอกออกไปเลยเถอะค่า คนอ่านจะลงแดงตายอยู่แล้วฮะ
    #148
    0
  12. #99 looky39 (@looky39) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:19
    สนุกมากค่ะ

    เขินแทนนารูฌตะคุงเลยนะคะ><///
    #99
    0
  13. #94 YeeSani (@yee-titi) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:00
    คาคาชิ ทั้งจูบ ทั้งหอม 

    ฟินเลยยยยยยย
    #94
    0
  14. #90 tityjiu (@tityjiu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:22
    นารุๆๆๆ นู๋หลงคาคาชิแล้วสินะๆๆๆ คึๆๆๆน่าร๊ากกก
    #90
    0
  15. #86 namecotton (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:47
    คาคาชิ จู่โจมเร็วมากกกกก >\\\\
    #86
    0
  16. #81 interpiter (@interpiter) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:07
    ครูคาคาชิ จูบน้องไปแล้ววว นารุเคลิมไปเลยหรอลูก
    #81
    0