[Fic Naruto] Mission the secret to love~[Yaoi]

ตอนที่ 5 : อะไรล่ะเนี่ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    20 ม.ค. 57

Mission : 5  

...เพราะต้องการจะหลบหน้าใครบางคนคาคาชิจึงตัดสินใจออกมาจากบ้านตั้งแต่เช้ามืดเนื่องด้วยกลัวว่าคนเจ้าปัญหาจะโผล่มาชวนให้ไปฝึกด้วยกันอีก และสถานที่ที่เค้าใช้เป็นที่หลบภัยก็คือตึกทำการของโฮคาเงะนั่นเอง โดยให้เหตุผลกับซึนาเดะว่าต้องการสถานที่เงียบ ๆ และไม่มีใครมารบกวนซึนาเดะจึงยกห้องสมุดให้คาคาชิเข้าไปสิงสถิตตามความต้องการ...

“วันนี้มาแปลกนะ...ปกติถ้าไม่เรียกก็ไม่ค่อยจะมาให้เห็นหน้าเลยนี่นา หรือว่าหนีใครมา...”  ซึนาเดะร้องทักขึ้นอย่างรู้เท่าทันแต่คาคาชิก็ตอบกลับไปด้วยทีท่าสงบนิ่งเหมือนอย่างทุกทีไม่มีอะไรผิดปกติ

“แค่อยากอยู่เงียบ ๆ แล้วก็อยากจะหาข้อมูลอะไรบางอย่างเท่านั้นครับ...”

“งั้นเหรอ...ถ้าอย่างนั้นก็ตามสบายนะ...”  พูดจบซึนาเดะก็หมุนกายเดินออกจากห้องไปปล่อยให้คาคาชิอยู่กับความเงียบไปเพียงลำพัง

“เฮ้อ...อยู่ที่นี่คงปลอดภัยละนะ...”  คาคาชิบ่นกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะจมอยู่กับความคิดของตัวเองต่อไป จนกระทั้งเวลาผ่านไปจนเกือบเย็นซึนาเดะก็เดินมาเรียกคนที่กำลังจมอยู่กับความคิดตัวเองให้รู้สึกตัว

“คาคาชิ...นี่มันก็เย็นมากแล้วคิดจะอยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยหรือไง...”  พอได้ยินประโยคนั้นคาคาชิก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่หน้าโฮคาเงะคนงามด้วยทีท่าสุภาพ

“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ...ขอบคุณที่ให้ยืมห้องนี้ครับ...”  กล่าวจบคาคาชิก็เบี่ยงตัวเดินหลบออกไปโดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ซักถามอะไรอีก ซึนาเดะเองก็ไม่คิดจะถามอะไรออกไปตอนนี้เหมือนกันเพราะการรอดูบทสรุปของเรื่องราวพร้อม ๆ กับการลุ้นไปทีละน้อยมันก็เป็นความบันเทิงอย่างหนึ่งเหมือนกัน...ขณะที่คาคาชิกำลังจะเดินกลับบ้านตนเองพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นคนสามคนกำลังเดินตรงมาทางที่เข้ายืนอยู่พอดีแล้วสามคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ใหนเป็นสมาชิกทีมเจ็ดของเค้านั่นเอง...สาเหตุที่ทั้งสามคนมาเดินทอดน่องกันอยู่ตรงนี้ก็เพราะว่ายังตกลงกันไม่ได้ว่าการลงมือครั้งต่อไปจะใช้รูปแบบใหนนั่นก็เพราะนารูโตะยืนกรานว่าจะไม่ทำอะไรแปลก ๆ แล้วก็น่าอายอีกเป็นอันขาดส่งผลให้ทั้งสามต้องมารวมตัววางแผนกันใหม่และตอนนี้ก็สรุปได้แล้วว่าจะต้องทำอย่างไร...

“งั้นตกลงตามนี้นะ...แล้วพรุ่งนี้อย่ามาสายนะนารูโตะ...”  เสียงซากุระร้องกำชับนารูโตะก่อนจะเดินแยกไปอีกทาง

“ถ้างั้นชั้นก็ไปบ้างดีกว่า...แล้วเจอกัน...”  ซาอิเองก็เอ่ยลาง่าย ๆ แล้วแยกไปอีกทางเหมือนกัน สุดท้ายก็เหลือนารูโตะเพียงคนเดียวที่ยืนเคว้งคว้างอยู่ตรงนั้น

“อ้าว...ทิ้งกันง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ...”  นารูโตะบ่นกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะหมุนกายแล้วเดินไปตามทางอย่างไม่รีบร้อนโดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาของใครบางคนแอบมองอยู่ห่าง ๆ แล้วเจ้าของสายตาคู่นั้นก็กำลังเดินตามเค้ามาอย่างลืมตัวด้วยเหมือนกันคาคาชิไม่รู้ตัวว่าเดินตามอีกฝ่ายมานานแค่ใหนแล้วมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เห็นคนร่างบางแวะซื้อไอติมแท่งข้างทางนั่นแหละ...

“ท่าจะบ้าแล้วนะเรา...มาเดินตามนารูโตะทำไมเนี่ย...”  ขณะที่คาคาชิบ่นกับตัวเองก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ใครบางคนหันมาเจอเข้าพอดี

“ครูคาคาชิ...ครูครับ...”  เสียงใส ๆ ร้องเรียกอย่างยินดีก่อนจะวิ่งตรงมาหาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่คาคาชิบอกกับตัวเองว่ามันก็ดูน่ารักอยู่เหมือนกัน

“อืม...มีอะไรเหรอนารูโตะ...”  ไม่ว่าในใจจะคิดหรือรู้สึกอย่างไรสิ่งที่แสดงออกมาก็คือความสงบนิ่งตามแบบฉบับของคาคาชินั่นเอง ส่วนนารูโตะทันทีที่เห็นคาคาชิอยู่แถวนั้นความดีใจก็พลันเกิดขึ้นในจิตใจอย่างท่วมท้นเพราะว่าวันนี้เค้าไม่ได้ไปหาอีกฝ่ายที่บ้านเพราะตกลงวิธีการทำภารกิจไม่ได้เลยได้แต่นั่งเถียงกันไปจนหมดวันพอมาเจอคาคาชิโดยบังเอิญก็เลยรู้สึกดีใจ

“แบ่งกันนะครับ...”  เสียงหวาน ๆ ร้องว่าพร้อมกับแบ่งไอติมในมือเป็นสองแท่งเหมือนอย่างที่จิไรยะทำบ่อย ๆ เวลาซื้อไอติมแท่งมากินด้วยกันจากนั้นนารูโตะก็ยื่นแท่งหนึ่งไปให้คาคาชิแล้วก็ส่งอีกแท่งเข้าปากตัวเอง คาคาชิเองก็รับมาถือไว้แบบงง ๆ สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าเนียน ๆ ตรงหน้าอย่างต้องการค้นหา เรียวลิ้นเล็ก ๆ สีชมพูระเรื่อที่ไล่เลียไปตามแท่งไอครีมสีสวยนั้นอย่างนุ่มนวลมันกำลังทำให้คาคาชิรู้สึกปั่นป่วนในท้องแปลก ๆ แต่ก็ไม่อาจละสายตาไปจากภาพเบื้องหน้าได้เลยราวกับต้องมนต์ นารูโตะไล่เลียไอติมในมือเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เพราะว่ามันเริ่มละลายแล้วนั่นเอง...

“ครูคาคาชิ...ไม่ชอบกินไอติมแท่งเหรอครับ มันละลายจะหมดอยู่แล้วนะ...”  เสียงใส ๆ ร้องถามร่างสูงตรงหน้าด้วยความแปลกใจเพราะอีกฝ่ายเอาแต่ยืนจ้องหน้าเค้าโดยไม่สนใจไอติมที่กำลังละลายอยู่ในมือตัวเองแม้แต่น้อย

“เอ่อ...เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น...”  คาคาชิเอ่ยตอบกลับไปแบบไม่เต็มเสียงนัก

“แล้วทำไมถึงไม่กินละครับ...ผมก็แค่อยากตอบแทนครูบ้างที่ช่วยเป็นคู่ซ้อมให้ผมก็เท่านั้นเอง...”  นารูโตะร้องถามด้วยน้ำเสียงน้อยใจนิด ๆ พร้อม ๆ กับที่จัดการไอติมในมือของตนจนหมด

“เอ่อ...อืม...”  คาคาชิพูดไม่ออกก็จะให้เค้าบอกออกไปได้อย่างไรว่าที่ตัวเองเอาแต่ยืนนิ่งอยู่แบบนี้เพราะมัวแต่จินตนาการกับลีลาการกินไอติมของอีกฝ่ายอยู่นั่นเอง พอเห็นท่าทีอึกอักของคาคาชินารูโตะก็เลยเอ่ยตัดบทสั้น ๆ ด้วยคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่อยากจะเสวนากับตนซักเท่าไหร่ในตอนนี้

“งั้นผมไปก่อนนะครับ...แล้วก็รีบ ๆ กินมันเข้าไปได้แล้วดูสิละลายจนจะหมดแท่งอยู่แล้ว...”  ว่าจบเจ้าตัวเล็กก็เดินจากไป คาคาชิเองก็ไม่คิดจะเอ่ยอะไรออกมาอีกเช่นกันสายตาคาคาชิจ้องมองไอติมในมือก่อนจะส่ายศรีษะไปมา...

“จะให้กินเข้าไปได้ยังไงกันเล่า...เฮ้อ...แค่นี้ก็เพี้ยนพอแล้ว...”  ที่คาคาชิเอ่ยออกมาเช่นนี้ก็เพราะตอนนี้ในหัวของเค้ายังมีภาพที่ตัวเองจินตนาการค้างไว้ชัดเจนทุกรายละเอียดอยู่เลยนะสิ สุดท้ายไอติมแท่งในมือคาคาชิก็ละลายหายไปในอากาศโดยที่คาคาชิได้แต่ยืนมองมันอยู่อย่างนั้นโดยไม่คิดจะกินเลยแม้แต่น้อย...

...คาคาชิพาตัวเองกลับมาที่บ้านด้วยอาการอย่างไรก็อธิบายยากเหมือนกัน เพราะตั้งแต่เกิดมาจนแก่ป่านนี้ก็เพิ่งจะเคยรู้สึกอะไรอย่างนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน เค้าทิ้งตัวลงไปบนที่นอนของตัวเองอย่างอ่อนล้า ไม่คิดมาก่อนเลยว่าการต้องยืนจ้องมองไอติมจนมันละลายหมดจะเหนื่อยใจได้มากขนาดนี้...

“มันอะไรกันล่ะเนี่ย...แค่ไอติมแท่งเดียวเองไม่ใช่รึไงแล้วทำไมถึงคิดไปไกลขนาดนั้น...”  เสียงเข้ม ๆ ร้องถามตัวเองออกมาโดยที่ก็ไม่รู้ว่าจะหาคำตอบให้กับตัวเองได้อย่างไรเหมือนกัน

...เช้าวันใหม่มาเยือนคาคาชิค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาช้า ๆ เค้านอนคิดนั่นคิดนี่ไปเรื่อยแล้วก็เผลอหลับไปเมื่อตอนหัวค่ำทั้งแบบนั้น นี่นับเป็นครั้งแรกที่คาคาชิคิดเรื่องต่าง ๆ จนเผลอหลับไปแบบนี้ ร่างสูงยันกายลุกขึ้นนั่งพร้อมกับถอนหายใจออกมาดัง ๆ อย่างนึกสมเพชตัวเองที่มีสภาพแบบนี้...

“ขืนปล่อยไว้แบบนี้มีหวังคงหมดสภาพเข้าซักวัน...คงต้องลองหาวิธีแก้ไขดูแล้วละมั๊ง...”  คาคาชิหาข้อสรุปให้กับตัวเองได้แล้วก็พาตัวเองหายเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว

...ฝ่ายสามสหายก็มารวมตัวกันเพื่อตกลงว่าจะเอาแผนใหนและสุดท้ายก็สรุปออกมาได้ความว่านารูโตะไม่ต้องทำอะไรแปลก ๆ ไม่ต้องทำเรื่องน่าอายแค่เข้าไปพูดคุยธรรมดาเท่านั้นซึ่งนารูโตะก็ยอมรับอย่างยินดีเพราะจะว่าไปแผนครั้งนี้ดูจะปลอดภัยกับร่างกายและความรู้สึกของเค้ามากกว่าแผนที่ผ่านมาทั้งหมด...

“แต่ว่านะ...แผนเรียบ ๆ แบบนี้มันจะได้ผลจริง ๆ เหรอซาอิ...”  ซากุระที่ยังไม่วางใจร้องถามด้วยความเป็นห่วง

“ก็เราลองแผนที่มันเสี่ยงแล้วก็หวือหวามาแล้วแต่ก็ยังไม่ประสบผลสำเร็จเลยไม่ใช่รึไง ชั้นก็เลยคิดว่าทำไมเราไม่ลองแผนง่าย ๆ ดูบ้างล่ะ...บางทีมันอาจจะดีกว่าก็ได้...”  ซาอิเอ่ยตอบด้วยสีหน้ามั่นอกมั่นใจเต็มเปี่ยม

“เอาเหอะ...ชั้นว่ามันก็ดีกว่าให้ชั้นไปทำอะไรเหมือนเมื่อวันก่อนนั่นแหละ...”  นารูโตะตัดบทก่อนที่สองคนตรงหน้าจะเปิดศึกน้ำลายกันไปมากกว่านี้

“ชิส์...”  ซากุระบ่นเบา ๆ ก่อนจะเดินตามนารูโตะที่เดินนำหน้าไปก่อนเพราะว่าภารกิจคราวนี้ไม่ได้มีแค่นารูโตะคนเดียวที่ลงมือด้วยเหตุผลที่ซาอิให้ว่าถ้าปล่อยนารูโตะเข้าไปหาคาคาชิบ่อย ๆ อาจเป็นการผิดสังเกตุได้ดังนั้นทุกคนจะต้องร่วมในภารกิจในครั้งนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“นี่สองคนนั้นน่ะ...รอชั้นด้วยสิ ไม่มีชั้นก็เริ่มแผนไม่ได้นะจะบอกให้...”  ซาอิตะโกนร้องบอกสองคนข้างหน้าก่อนจะรีบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว แล้วทั้งหมดก็มารวมตัวกันที่สถานที่อันเป็นเป้าหมายในการลงมือครั้งนี้ระหว่างที่ทั้งสามคนคอยซุ่มดูอยู่นั่นจู่ ๆ ซากุระก็กระซิบบอกมาเบา ๆ

“มาโน่นแล้ว...เราต้องออกจากตรงนี้ก่อนครูคาคาชิจะเดินมาถึงเค้าจะได้ไม่รู้ว่าเราแอบซุ่มรออยู่...”  สองคนที่ฟังอยู่ก็พยักหน้ารับแล้วทำตามในทันทีอย่างไม่รอช้า พอทั้งสามคนออกมาจากที่ซ่อนก็เป็นจังหวะเดียวกับที่คาคาชิเดินมาถึงจุดนั้นพอดีทำให้ทั้งสามคนไม่มีเวลาเตรียมใจหรือซักซ้อมอะไรอีกแล้วมีแต่ต้องลุยเท่านั้น

“อ้าว...พวกเธอสามคนมาทำอะไรกันตรงนี้งั้นเหรอ...”  เป็นคาคาชิที่เอ่ยทักทายขึ้นมาก่อนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“พอดีมีเรื่องปรึกษากันนิดหน่อยค่ะแต่ว่ายังตกลงกันไม่ได้...เจอครูก็ดีเลยค่ะงั้นพวกเราขอปรึกษาอะไรหน่อยได้มั้ยค่ะ...”  ซากุระเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้ม คาคาชิกวาดสายตามองซากุระแว่บเดียวก่อนจะเลื่อนสายตาไปหยุดอยู่ที่เจ้าตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านหลังสุด แล้วพยักหน้ารับพร้อมกับตัดสินใจแล้วว่านี่คงเป็นโอกาสดีที่ตัวเค้าจะหาทางแก้ไขพฤติกรรมแปลก ๆ ของตัวเองให้หายเสียที ถึงในใจจะคิดไปแบบนั้นแต่ความรู้สึกบางอย่างยามที่มองสบตาสีฟ้าคู่สวยนั้นอารมณ์ที่พยายามจะสะกดไว้มันก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งแม้จะเพียงแผ่วเบาแต่ตัวเค้าเองก็รับรู้ได้ว่าสิ่งนี้มันเป็นเพียงอาการเริ่มต้นเท่านั้น...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #691 mickyblingbling (@mickyblingbling) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 18:43
    ตายยแล้วว คาคาชิ คิดอะร๊ายยยย เขินอ่าาา จินตการกับลีลากินไอติมโตะ โอ้ยยย อาจารย์หนูววววว ถ้าโตะมันรู้ความคิดได้นะว่าอ.คาคาชิคิดอะไรนี่คงเขินแทบแทรกแผ่นดีหนีแน่ๆ
    โตะก้เริ่มรู้สึกจะมีใจกับคาคาชิแล้วนะ ขนาดวันนี้เจออ.โดยบังเอิญนางก้ยังดีใจเหมือนสาวน้อยเลย โถ่วว โตะลูกแม่
    #691
    0
  2. #621 JJ Scorpion (@kimbo7023) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 21:20
    จิตนาการไปโน่นนนนนนน โถ้ เซนเซย์ละก็ -//-
    #621
    0
  3. #597 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 07:04
    คาคาชิคิดลึก คิดล้ะฮา จาจิ้นไปถึงไหน 5555+
    #597
    0
  4. #568 anasia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 01:28
    เซนเซย์!>< จิ้นเตลิดไปไหนคะนั่น อ๋าย//บิด//แหม เซนเซย์ล่ะก็ อาการหนักแล้วนะคะ ตรวจให้มั้ยคะ ฟันธงโดยไม่ต้องพึ่งหมอลักษณ์เลยว่านี่เป็นโรค'รัก'ค่ะ!//ทำหน้าจริงจัง//วิธีรักษาก็ง่ายมากค่ะ สารภาพรักกับนัตจังแล้วกดเลยยยย>< เท่านี้ล่ะค่ะ หายชัวร์!(ไม่ก็อาการหนักกว่าเก่า>.,<)
    #568
    0
  5. #554 Towa Erio Meow (@sakuraalsa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 23:29
    คาคาชิ...จะรอดไหม-.,-
    #554
    0
  6. #456 ทะเลสีดำ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 15:40
    5555555
    #456
    0
  7. #368 sara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 01:04
    แค่ไอติม คิดไปได้ไกลเชียว
    #368
    0
  8. #312 วันวานlove...naruto... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 22:55
    ครูคะครูอาการหนักแล้วนะคะ

    >////< แอบจิ้นอะไรอยู่คะครู??

    หนุกมากคะ

    ขอตัวไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะคะ
    #312
    0
  9. #268 wan - wan (@one987654) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 00:13
    คิดลึกไปนะคาคาชิ =.,=
    #268
    0
  10. #244 ใครง่ะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 00:17
    อ้าว เกิดอารมณ์ซะงั้นครูคาคาชิ =.,=
    #244
    0
  11. วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 19:31
    สนุกมาก
    #208
    0
  12. #186 budza555 (@sabyehappy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 04:28
    เหตุเกิดเพราะไอติม
    #186
    0
  13. #144 pploymonaliz (@najapoly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:27
    อาการหนักแล้วค่ะท่าน ต้องเป็นเพราะหนังสือของจิไรยะแน่ (ฮา)
    #144
    0
  14. #113 น้ำฟ้าเหมย (@namrat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 17:41
    ตอนนารุโตะกินไอติมมันน่ามองขนาเนั้นเลยหรอ
    #113
    0
  15. #50 YeeSani (@yee-titi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 20:42
    ท่าทางของนารุโตะเวลากินไอติมเป็นยังไง ข้องใจ 555
    #50
    0
  16. #46 namecotton (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 15:51
    คาคาชิ นายจินตนาการลีลาการกินไอตินของนารุโตะ ยังไง อยากรู้ >\\\
    #46
    0
  17. #39 interpiter (@interpiter) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 09:07
    อาจารย์คาคาชิจินตนาการการกินไอติมของนารุโตะแบอะไรน้า 55555
    #39
    0