蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 11 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่10re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

''เฮ้ยยยย!''หมิงเทียนร้องเสียงหลงเป็นรอบที่สอง

ตอนนี้หมิงเทียนเขาลงไปจับกบ ณ สนามหญ้าหน้าเรือนเหลียนเหมยเป็นที่เรียบร้อยนางโยนเสื้อคลุมอันมีค่าของเขาไปหาเจ้าของ

''บร๊าย''เหลียนเหมยยิ้มร่าเเละรีบปิดประตูลง

 

ผ่านไปไปมิถึงเค่อ เงาร่างสูงไม่ได้อยู่ในระยะสายตาเหลียนเหมยนางเเล้ว คาดว่าอาจจะไปเเล้วก็ได้ นางจึงอาบน้ำชำระร่างกายเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย นางจึงออกไปเดินเล่นหน้าเรือน หลินวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหานาง

''คุณหนูเจ้าคะมีเรื่องเจ้าค่ะ''หลินมิกล่าวอันใดต่อ ซ้ำดึงตัวนางไปยังห้องท่านรองแม่ทัพ

''มีอันใดกันรึ''เหลียนเหมยขมวดคิ้ว

''คุณชายสี่ร่ำไห้คุกเข่าต่อหน้าเรือน กล่าววนไปวนมาว่าให้ปล่อยคุณหนูห้าเจ้าค่ะ''

เหลียนเหมยที่ได้ทราบข่าวถึงกับเเก้มป่องซึ่งเกิดจากการกลั้นหัวเราะขึ้นอย่างพิลึกพิลั่น เพียงได้ยินจากลมปากก็เกิดอาการจี้ขำขันถึงเพียงนี้...มิต้องนึกถึงเรื่องจริงแม้แต่น้อย เเต่เอาเถิดในตอนนี้นางอยากชมงิ้วเหลือเกิน

 

เหลียนเหมยเดินไปยังหน้าเรือนรองเเม่ทัพ ไปเจองิ้วกำลังบรรเลงพอดี สามีเตรียมจะจากเเดนไกลจะทิ้งภรรยาไป ภรรยาถึงกับลงไปคุกเข่าร่ำไห้ต่อหน้าเรือนสามีอย่าทิ้งน้องไป! ซึ่งนางก็พอจะทราบคร่าวๆเเล้วว่า ท่านพ่อคนใหม่ให้ท่านพี่รองกลับมาจากสมรภูมิรบเพื่อมาสะสางคดีที่น้องห้ากระทำไว้ สรุปเเล้วตกลงให้เว่ยหยินน้องห้าไปพักพิงอยู่ในห้องเย็นเพื่อเป็นการดัดนิสัยอันหยาบช้าของนาง เเละยังให้ฮูหยินรองผู้เป็นมารดาขึ้นเขาไปถือศีลเหตุผลเพราะมิตักเตือนบุตรีให้ดี โดยระยะเวลาทั้งหมดนี้ยังมิเเน่นอน เเต่เรื่องนี้นางคาดว่าน่าจะมีเพียงนางที่ทราบ มิรู้จริงๆว่าเรื่องนี้เเดงออกมาได้อย่างไร

"ข่าวไวเหมือนอินเทอร์เน็ตดีแฮะ"เหลียนเหมยพึมพำขณะไปซุ่มแอบสังเกตการ

''ปล่อยเว่ยหยินเถิดข้าขอร้อง''เหว่ยหยางร่ำไห้กล่าววนไปวนมา

"เหว่ยหยาง..."เสวี่ยเจี่ยนทำหน้าเริ่มใจอ่อน

เหลียนเหมยเห็นท่ามิดี งิ้วกำลังจะจบ นางต้องรีบโผล่จากที่ซุ่มลงไปผสมโรงด้วยในบทนางร้ายที่ใส่ร้ายนางเอกเต็มที่ นางเป็นกาลกณีเจ้าค่ะ!  โดยลืมไปว่าตนเพิ่งตกบันไดประสบอุบัติเหตุมาหมาดๆ

"พี่ท่านคิดอันใดอยู่เจ้าคะ น้องห้าเข้าห้องเย็นไม่นานก็ปล่อยออกมาเสียเเล้ว บ่าวไพร่มิเอาไปนินทาหรือเจ้าคะ"เหลียนเหมยกล่าวด้วยมีต้นข้อมูลที่หลินเคยกล่าวให้ฟังก็น่าจะเดาได้ว่าน่าจะเข้าไปมิน่านานนัก

"น้องสาม..นี่เจ้าดีขึ้นเเล้วหรือ..ได้ข่าวมาว่าเจ้าตกบันได"เสวี่ยเจี่ยนกล่าวซักถามน้องสาว

"ดีขึ้นนีสนึงเจ้าค่ะ...เเต่ว่าเรื่องความผิดของน้องห้านี่..หากผู้ใดนี่รู้ถึงไหนอายถึงนั่นนะเจ้าคะ"เหลียนเหมยกล่าวเจื้อยแจ้วซ้ำย้ำความผิด บางทีนางก็รู้สึกเกลียดตนเองที่ใช้ความหมั่นไส้ย้ำความจริงเช่นนี้ "เอาอย่างนี้ดีหรือไม่เจ้าคะ น้องจะขอให้น้องหกผ่อนโทษให้"นางยิ้มหวานสวมวิญญาณนางเอก บางทีนางก็สงสัยตนเองนัก...นี่นางเป็นกิ้งก่าหรือไรเหตุใดเปลี่ยนสีปรับตัวเข้ากับสถานการณืได้รวดเร็วทันใจนัก

"หือ..น้องหกน่ะหรือ เอาเช่นนั้นได้เพราะอย่างไรเสียผู้ที่ถูกกระทำก็คือน้องหก"เมื่อเสวี่ยเจี่ยนกล่าวจบเขาก็เดินกลับเข้าเรือนไป ทิ้งคดีปัญหาที่ยังกึ่งลุล่วงกึ่งไม่สำเร็จไว้เช่นนี้...ช่างมีความรับผิดชอบสูงส่งนัก

''พี่สามข้าเชื่อว่าท่านมีเมตตาสูงส่ง''เหว่ยหยางที่นั่งคุกเข่าอยู่ข้างล่างเงยหน้าขึ้นมามองเหลียนเหมย

''ข้าใจดีจะตาย....จงฟังให้ดี ! ข้าผ่อนผันโทษให้เว่ยหยินลง...เอ..ถ้าเทียบเเล้วก็..เออ.เค่อๆ เอาซักสองเค่อก็พอละ เเละใครหน้าไหนมาขอผ่อนผันลดลงไปอีกข้าจะจับผู้นั้นเข้าห้องเย็นตามที่ขอลดโทษให้นาง''นางพูดเสียงเฉียบขาดมิสนใจหน้าผู้ใดด้วยการสวมบทบาทของฮองเฮาในละครพีเรียดที่เคยรับชมมาในภพก่อน

เหว่ยหยางเตรียมค้านเเต่เหลียนเหมยได้เดินออกไปเเล้วทิ้งให้เหว่ยหยางอยู่ผู้เดียวช่างน่าสงสารนัก

 

เหลียนเหมยเดินออกมาจากเขตุเรือนของเสวี่ยเจี่ยน ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็นใบหน้าของสตรีนามเว่ยหยินชัดๆจึงตรงไปยังห้องเย็นที่กักขังน้องห้าของนางด้วยระยะเวลาไม่นาน นางจึงค่อยๆเปิดหน้าต่างออก

เว่ยหยินเห็นเเสงสว่างกระจายออกมารีบกระโจนไปยังหน้าต่างบานนั้นทันทีเเต่เมื่อเห็นเหลียนเหมยถึงกับถอดสีหน้า

''ทำไมทำหน้าเช่นนั้นเล่า อยู่ในห้องเย็นเป็นอย่างไรบ้าง...คุ้มค่ากับที่ทำผ้าเช็ดหน้าเขาตกน้ำไหมล่ะ''

''เรื่องของข้า! ท่านยุ่งอันใดด้วย''เว่ยหยินสะบัดผมใส่

''ข้ามีข่าวดีมาบอกเจ้า''

''อันใด''เว่ยหยินหันกลับมา

''ข้าไปขอลดโทษให้เจ้าด้วยแหละ ตั้ง...''เหลียนเหมยหยุดกล่าวไปกลางคัน

''ท่านลดโทษให้ข้ารึ พี่สามท่านช่างน้ำใจงามนัก...ลดเท่าใดเล่า''เว่ยหยินตาเป็นประกาย

''ข้าลดโทษให้เจ้าตั้งครึ่งเค่อแหละ''เหลียนเหมยยิ้มหวานราวเทพธิดาผิดกับเว่ยหยินที่อารมณ์ความโกธราพุ่งสูง ''ข้านำข่าวดีมากล่าวกับเจ้าเพียงเท่านี้''ล่าวจบนางจึงเดินกลับเรือนของนางไป เพราะนางมิอยากเห็นภูติผีวิญญาณกรีดร้องขอส่วนบุญ!

''กรี๊ดดดดดด!!!!! ''ซึ่งก็เป็นจริงดังคาดเสียงเว่ยหยินกรีดร้องออกมาเพื่อระบายอารมณ์ความโกธราไล่หลังเหลียนเหมยไป บ่าวชายหญิงในห้องต่างพากันหลบมุมเเละใช้มือทั้งสองข้างปิดหูของตนเพื่อที่หูจะได้มิดับก่อนวัยอันควร

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #649 nsompop (@nsompop) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 13:00
    งงจังงง
    #649
    0
  2. #623 fany-yonefa (@fany-yonefa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 22:49
    ตั้งแต่รีไรต์ใหม่นี่อ่านไม่รู้เรื่องเลย งงมาก
    #623
    0
  3. #599 re - ann (@re-rattamon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 10:31
    ส่งสารอะไรกันไปมา เสกกันออกมาเหรอคะ คือเล่านิดนึงคะว่าหลังจากที่เจอนางเอกผ่านศึกมา หลังจากนั้นคือเกิดอะไรขึ้นกับน้องห้า มีใครได้รู้เรื่องบ้าง ใครลงโทษนาง ใครจะช่วยนาง พี่น้องแต่ละคนยังไม่เคยแนะนำตัวทั้งหมเ เล่นเขียนแต่ชื่ออย่างเดียวจำไม่ได่หรอกค่ะว่าใคร มีความสัมพันธ์ยังไงกับตัวละคร เสียดายพล็อตเรื่องน่าสนใจนะคะ แต่การบรรยายปวดหัวมาก
    #599
    0
  4. #593 siggiikk (@siggiikk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 20:28
    ตัดบทเดิมออกเยอพเกินไปอะ อ่านแล้ว งง? ไม่ต้องรีไร อันเดิมดีล่ะ
    #593
    0
  5. #583 Girl (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:14
    ค่อนข้างงงกับตัวละครนิดหน่อย น่าจะมีการแนะนำตัวละครนะคะ อีกอย่างคือเหตุการณ์ต่างๆมันดูตัดไปตัดมาอ่ะค่ะ

    #ถ้าไม่พอใจกับคอมเมนต์เราก็ขอโทษด้วยน่ะค่ะ

    _*_
    #583
    0
  6. #573 ann_daragon (@ann_daragon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 03:06
    เนื้อเรื่องไม่ต่อเนื่องเลยค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งงง
    #573
    1
    • #573-1 ann_daragon (@ann_daragon) (จากตอนที่ 11)
      29 ตุลาคม 2560 / 03:12
      ไม่เข้าใจ เนื้อเรื่องหายหรอคะ
      #573-1
  7. #394 วรรณลักษณ์ เทพรัศมี (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 14:41
    งงแต่ละตอน
    #394
    0
  8. #340 SeleneSO (@SeleneDSO) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 09:54
    ที่บอกว่า "อ๋องสี่" ยังไม่ควรใช้นะค่ะ เพราะตอนแรกยังบอกแค่ว่าเป็นอ๋องแต่ยังไม่ได้บอกเป็นอ๋องไหนน่าใช้เรียกแค่อ๋องก็พอค่ะ แล้วก็นางเอกต้องสำรวมนิดนึงนะแทนที่จะพูดด้วยคำว่า "เจ้า" ต้องพูกว่า "ท่าน" ดูเหมาะสมกว่า ต่อให้เกรียนยังไงต้องมีสำรวมนิดนึง แล้วก็รู้ทั้งรู้ว่าเป็นอ๋องแต่ยังกล้าถีบนี่ก็เกินไปนิสนะค่ะ น่าจะประมาณท่านอ๋องโดนไล่ออกแต่ไม่ใช่ถีบจะดีกว่า
    #แนะนำเฉยๆนะค่ะไม่ได้มีเจตนาไม่ดี
    #340
    0
  9. #225 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 20:23
    555 ท่านอ๋องโดนถีบ 
    #225
    0
  10. #167 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 15:27
    เออต่อปากต่อคำขนาดขนาดนี้พี่เงาหายไปไหนหมดล่ะ
    #167
    0
  11. #144 aquxmbx (@aquxmbx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:18
    15นาที 5555555555
    #144
    0
  12. #63 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 15:25
    รอต่อค่ะ!!!
    #63
    0
  13. #61 Twin dragon (@mocha_nadine) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 01:21
    1เค่อ=15นาทีไม่ใช่เหรอคะ ครึ่งชั่วโมงคือ2เค่อ
    #61
    0
  14. #57 mamocgh000 (@mamocgh000) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 19:10
    อย่าปล่อยมัน!!!ต่อให้ตายก็อย่าปล่อยมันอย่าใหเสือสิงกระทิงแรดออกมานะ!!!
    #57
    0