蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 12 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่11re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

''หงิงๆ''เสียงหมาครางหงิงๆดังขึ้นไม่ต้องบอกนางก็รู้ว่าผู้ใด....เฉิงเยี่ยเเน่เเท้ เหลียนเหมยนางลืมตาขึ้นจากสมาธิเห็นจิ้งจอกตัวน้อยเกาะเข่านาง

เหลียนเหมยนางรู้มาว่าเฉิงเยี่ยเเปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ เหตุใดนางถึงรู้น่ะหรือ นางเเอบเห็นตอนที่เขากำลังเผชิญหน้ากับพยัคฆ์นั่นล่ะเเละนางก็เชื่อว่าเฉิงเยี่ยก็รู้เช่นกันว่านางเเอบเห็น ด้วยความที่นางเป็นสตรีอยากรู้อยากเห็นจึงอาจเป็นผลให้นางเป็นสตรีหลุดภพที่ทำตัวกลมกลืนได้ดีก็เป็นได้

''ว่าอย่างไรเฉิงเยี่ย''เหลียนเหมยนางหลับตาพริ้มยิ้มหวานให้

''หงิงๆ''เฉิงเยี่ยทำหน้าบูดเบี้ยว ความหมายประมาณว่าเจ้าจะทำอันใด โชคดีนักที่เหลียนเหมยคล้ายจับความสุนัขจิ้งจอกตัวนี้ได้ เพราะในอีตภพน้องเลี้ยงสุนัขไว้ค่อนข้างหลายตัวจึงมีการสื่อสารกับสัตว์ประเภทนี้บ่อยจนคุ้นชิน

''ข้าเหนื่อย...ข้ามิรู้ว่าโลกนี้คืออันใด แปลกประหลาดพิลึกึกกือ''

เเสงทองทอไปทั่วร่างจิ้งจอกน้อยปรากฏบุรุษรูปงามดังเซียน เขาทำเหลียนเหมยตาค้างอีกเเล้ว น่าเเปลกนักต่อให้บุรุษตรงหน้างามเเค่ไหน เหลียนเหมยนางก็ไม่เกิดอาการสวาทใดๆทั้งสิ้นได้เเต่ความห่วงใยฉันท์พี่น้องเท่านั้น

''อึ้งในความงามรึ เยว่หนิง''

''เยว่หนิงอันใด....ชื่อเล่นหรอ...ชื่อดูน่ารักเหมาะกับฉัน..เอ้ย..ข้าดีนี่ แล้วนี่ทำอะไรไม่กลัวข้าตะลึงจนช็อกตายเลยมั้งเนี่ย.... ข้าเพิ่งรู้ว่าเจ้ามั่นหน้าดีแต่ข้ายังมิเห็นความงามของเจ้าเเม้เเต่น้อย''เหลียนเหมยเเลบลิ้นใส่

''ถ้าข้าหารูปงามไม่ เเล้วเจ้าจะงดงามเช่นนี้หรือ''เฉิงเยี่ยเคาะนิ้วลงบนหน้าผากมนของดรุณีตรงข้าม

''โอ๊ย!เจ็บนะ!''

''เอาเถิด ตัวข้านั้นสงสารเจ้าจับใจ ที่เจ้ายังคงฉงนกับโลกที่เจ้าอยู่ ณ เวลานี้ ข้าจึงจะอธิบายทุกข้อกังขาที่เจ้าฉงน''

''นี่เจ้าเพิ่งสงสารข้าหรือ''เหลียนเหมยทำเเก้มป่องพลางบุ้ยหน้าหนี

''ลูกเเก้วมังกรเเลผ้าเช็ดหน้าลายไห่ถางอยู่ที่ใด''เฉิงเยี่ยกล่าวเรียบๆ

''น่าจะอยู่กับข้านี่ล่ะ เรื่องผ้าเช็ดหน้านี่ไม่รู้ว่าไห่ถางไม่ถางนะ..แต่น่าจะอันนี้''เหลียนเหมยนางยิ้มเจื่อนๆ พลางควักลูกเเก้วสี่ฟ้าอมขาวสลักลายหิมะเเละผ้าเช็ดหน้าปักลายไห่ถางยื่นให้เฉิงเยี่ย

''ลูกเเก้วมังกรนี้เรียกว่าต้าหลี่ฉีหลงเซียงโม่ฮวา มันมีหน้าที่คอยซับของเสียในกายเจ้าออกมา เเละซึมปราณธาตุประจำกายเเละวรยุทธ์ไปในกายเจ้า''

''ชื่อยาวขี้เกียจจำ... เเล้วถ้าข้าทำหายล่ะ..ตายไหมอ่ะ''เหลียนเหมยนางเลิกคิ้วอย่างฉงนสงสัย

''มิถึงแก่ชีวิต แต่หากเจ้าทำมันหายในเดือนนี้หรือปีนี้เจ้าก็จะอยู่ในสภาพที่ไร้ค่าไร้วรยุทธ์ทุกอย่างจะเป็นดั่งเก่าไร้ทางเเก้ เเต่หากเจ้าทำหายไปในปีหน้าหรือต่อๆไป ก็มิมีผลอันใด เเต่เจ้าก็จะถือว่าไร้สมองยิ่ง ที่ทำของล้ำค่าเช่นนี้หาย ''เฉิงเยี่ยเเย้มบางๆอย่างผู้มีเมตตา

''โอ้!ช่างน่าอัศจรรย์! เเล้วมันมีประโยชน์เเค่นี้หรอ''ดวงตาเหลียนเหมยประกายเเวววาวเเต่เเค่เพียงครู่เดียว

''ด้วยความที่ว่าสายตะกูลหรงเซียนของเจ้าเป็นผู้มีพรสวรรค์..มันจึงทำให้เจ้าเป็นผู้มีวรยุทธ์เเละสามารถปรุงโอสถได้”เฉิงเยี่ยกล่าวอย่างภูมิใจ

''เเค่นี้เองหรอ...ทำยาใครๆก็ทำได้ไหมอ่ะ”เหลียนเหมยเเสดงอาการมิพอใจเล็กน้อย

''ตบปาก!ผู้มีวรยุทธ์มิอาจปรุงโอสถ ผู้ปรุงโอสถมิสามารถมีวรยุทธ์ ซึ่งนั่นล่ะมันเป็นการถ่วงดุลโลก เจ้าควรจะยินดีนา ที่เป็นบุคคลที่มีความสามารถขนาดนี้ พรสวรรค์...สวรรค์นำมาให้เจ้ามากพอเเล้ว ส่วนเจ้าคงต้องหาพรเเสวงหาวิชาความรู้เองเเล้วล่ะ ส่วนผ้าเช็ดหน้าลายไห่ถางสามารถใช้สูดเอากลิ่นจากเนื้อผ้าหลังจากที่โดนควันพิษต่างๆได้..แม้มิได้มีผลรักษาหายขาดแต่หากสูดดมโอสถพิษก็จะบรรเทาแลยืดเวลาตายได้”

''โอโห..รู้สึกตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางโลกยังไงไม่รู้”เหลียนเหมยทำใบหน้าตกใจจนเกินงาม

''หากจะบำเพ็ญวรยุทธ์ให้ก้าวหน้า เจ้าก็จงตั้งจิตนั่งสมาธิให้ตั้งมั่น”

''เเค่นั่งสมาธิหรือ ง่ายยิ่งกว่าอ่านตำรา”ดรุณีน้อยหลับตาพริ้ม อยู่ในอากัปกริยาสมาธิ

''ต่อให้เจ้านั่งสมาธิอย่างเดียวเช่นนี้ต่อให้มีระยะเวลาเป็นปี เจ้าก็มิสามารถทำอันใดได้หรอกนา เวลานี้เจ้าเป็นเพียงผู้มีสายเลือดวรยุทธ์ที่โครงสร้างวรยุท์พังแลกลับรวมปราณได้ใหม่”เฉิงเยี่ยมองสตรีข้างกาย

''เเล้วต้องทำไงล่ะ”

''ลูกเเก้วมังกรอย่างไรเล่า สีประจำกายเจ้าคือสีฟ้าหรือขาวเพราะธาตุเจ้าคือหิมะเเละธารา ดังนั้นลูกเเก้วมังกรสีขาวหรือสีฟ้าจะเป็นการบำเพ็ญที่ได้ผลดีที่สุด”

''อ๋อ คือเอาลูกเเก้วมังกรนั่นวางไว้ตรงหน้าเเล้วนั่งสมาธิหรืออมแล้วกลืนลงท้องเลยอ่ะ”ดรุณีร่างบางเดาสุ่มๆ

''วางไว้ตรงหน้าแลนั่งสมาธิก็เป็นพอ”เฉิงเยี่ยพยักหน้า

''เเต่ตอนนี้ข้ามิมีนี่”เหลียนเหมยคอตก

''เเล้วสอบถามข้าหรือยัง ว่าข้ามีหรือไม่”เฉิงเยี่ยควานหาสิ่งของในสาบเสื้อ ก่อนจะวางลูกเเก้วสีฟ้าใสไว้ตรงหน้า ''ส่วนใหญ่หากต้องการผลลัพท์ที่ดีควรบำเพ็ญคู่….หลับตา!”เขาเเสร้งตวาดสตรีตรงหน้าเฉกอาจารย์ ซึ่งตัวนางเองก็ยอมหลับตาเเต่โดยดี


ครึ่งวันผ่านไป

''เหน็บกินแล้ว''เหลียนเหมยหมดความอดทนโพล่งออกมา

''ระดับสาม...ถือว่าใช้ได้''

''ในที่สุดข้าก็.....แค่ระดับสาม ''เหลียนเหมยปาดเหงื่อด้วยความเหนื่อยอ่อน

''เหอะ....ยิ่งถ้ามิมีข้าก็มิมีทางสำเร็จยุทธ์ในขั้นต่างๆ''เฉิงเยี่ยยืดอก

''เจ้าค่ะ ท่านผู้มีวรยุทธ์สูง''เหลียนเหมยนางคำนับเฉิงเยี่ยด้วยท่าทีทะเล้น

''เเต่อย่าเพิ่งทะนงตนไป เวลานี้เจ้าเพิ่งสีเขียวขั้นสาม...จะบำเพ็ญวรยุทธ์ต่อหรือไม่ก็ขึ้นอยู่เพียงกับเจ้า”เฉิงเยี่ยรับคำนับ

''ข้ามีคำถาม''เหลียนเหมยทำตาปริบๆ

''มีอันใด''เฉิงเยี่ยเลิกคิ้ว

''สรุป...เจ้าชื่ออะไรกันแน่ ชื่อเฉิงเยี่ยจริงป่ะ''ดรุณีน้อยขมวดคิ้วอย่างฉงน

''ข้านามเฉิงเยี่ย''เฉิงเยี่ยกล่าวเรียบๆ

''หูย...จริงป่ะ เดาหวยไม่เคยถูกอ่ะ''เหลียนเหมยยิ้มอย่างตกใจที่ตนเองแม่นเพียงนี้

เเละแล้วเฉิงเยี่ยเเปลงกายเป็นสุนัขดังเดิมเเล้วหลับไปเสียเฉยๆ เป็นผลทำให้เหลียนเหมยตกใจมาก นางรีบเขย่าตัวเขาเเรงๆทันทีโดยมิกลัวว่าตับไตไส้พุงจะกระทบกระเทือนจะเลื่อนไปทางทิศใด

''โฮ่ง!''เฉิงเยี่ยเห่าเเล้ววาดตัวอักษรอากาศ

'ข้าจะหลับ อย่ากวน!'

 

ตึกๆ

เสียงฝีเท้าเล็กวิ่งมาทางเรือนเหลียนเหมย

ครืด

เจ้าของฝีเท้าเปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเปี่ยมสุขปนเหนื่อย เหลียนเหมยนางสงสารหลินจริงๆ  หลินวิ่งมาเรือนเหลียนเหมยเป็นรอบที่สองเเล้ว

''มีอันใดหลิน มาดื่มชาเเก้เหนื่อยก่อนดีหรือไม่''เหลียนเหมยเตรียมรินน้ำชาให้

''คุณหนูให้เกียรติบ่าวเกินไปเเล้วเจ้าค่ะ''ถึงกระนั้นหลินก็รับชามา

''เเล้วมีอันใดรึ''

''ท่านเเม่ทัพเจ้าค่ะ! ท่านเเม่ทัพกลับมาจากชายเเดนเเล้วเจ้าค่ะ! ''หลินกล่าวเสียงตะกุกตะกักด้วยความดีใจ

ท่านเเม่ทัพที่หลินหมายถึงคือบิดาเหลียนเหมยนางรึ เเล้วเหตุใดต้องดีใจปานได้ทองเช่นนี้กัน

''อ้อ..งั้นรึ''เหลียนเหมยตอบด้วยท่าทีนิ่งไม่ตอบสนองใดๆ

''คุณหนูเร็วสิเจ้าค่ะ''หลินดึงเหลียนเหมยเป็นรอบที่สองในวันนี้ ไปยังหน้าจวน มีบ่าวไพร่ออกันอยู่เมื่อเห็นนางถึงกับเเหวกทางให้เลยทีเดียว ถ้านางจำมิผิดพี่รองสั่งให้เเม่รองไปบำเพ็ญกุศลบนเขา ส่วนเว่ยหยินก็มีความสุขเย็นสบายจนลืมเดือนลืมตะวันในห้องเย็นมิใช่หรือ เเล้วเหตุใดนางทั้งสองถึงมายืนเป็นตู้ประดับเคลื่อนที่เช่นนี้

''ฮูหยินรองหมายจะเก็บของไปบนเขาเเล้วเจ้าค่ะ เเต่เมื่อข่าวท่านเเม่ทัพมา ก็รีบมาเสียก่อน ส่วนคุณหนูห้าปล่อยออกมาชั่วคราวเจ้าค่ะ''หลินบอกก่อนที่นางจะถามคล้ายรู้ว่านางคิดอันใดอยู่

''น่าเสียดายจริง''เหลียนเหมยนางถอนหายใจออกมา  

เมื่อฮูหยินรองเห็นเหลียนเหมยก็หันไปกระซิบกับเว่ยหยิน

กระวิบได้ก็กระซิบกันไปเถิด อย่าให้นางได้ยินแลมีโอกาสนินทาบ้างนะ...นางจะตะโกนนินทาให้ดังออกไปนอกทะเลเลยคอยดู.......แต่ดูท่าจะคอยบังมิให้เหลียนเหมยนางได้ต้อนรับท่านพ่อสินะ เเต่ขออภัยคนอย่างเหลียนเหมยอยากได้อะไรก็ต้องได้! บังใช่หรือไม่ นางจะชนให้ปลิวกลับไปห้องเย็นที่จากมาเลย

พลั่ก!

ตามใจเหลียนเหมยนางคิด เเค่นางเดินชนเว่ยหยินก็ล้มเสียเเล้ว

''เฮ้อ..ข้านี่ซุ่มซ่ามจริง เดินอย่างไรนี่ ขาพันเสียได้''เหลียนเหมยนางทำท่าโทษตัวเองบ่าวชายหญิงด้านหลังต่างเห็นเหตุการณ์ดี ต่างคิดเหมือนกัน

'ยุ่งกับใครก็ได้เเต่อย่าคิดยุ่งกับคุณหนูสาม!'

''อ้าว....น้องห้าเจ้าเหนื่อยถึงกับลงไปนั่งคลุกดินเลยรึ ที่ตรงนี้เเดดส่องมิเหมือนห้องเย็นของเจ้าที่เเดดส่องเข้าไปมิได้ จะมึนๆน้อยนะน้องสาว''เหลียนเหมยนางนำมือน้อยทาบอกพลางยิ้มเยาะ

''เจ้า!!''เสียงของเว่ยหยินทำผู้ที่ยืนข้างหน้าหันกลับมา

''เหมยเอ๋อ เจ้ามานี่สิ''ฮูหยินใหญ่กวักมือเรียกเหลียนเหมยโดยมิสนใจเว่ยหยินที่นั่งคลุกฝุ่นอยู่ด้านล่าง สงสัยว่าสตรีนามเว่ยหยินคงไร้ตัวตนสำหรับท่านแม่ของนาง

''เจ้าค่ะ''เหลียนเหมยเดินไปอยู่ข้างๆฮูหยินใหญ่ ผ่านไปไปมิถึงเค่อขบวนทหารก็มาอยู่หน้าจวน

เว่ยหยินที่เห็นขบวนมาก็รีบยันตัวขึ้นโดยมีคนใช้คอยช่วยลุกแลกำลังรีบส่งเสียงเรียกเพื่อเอาหน้า

''ท่าน-----''

''ท่านพ่อ ยินดีต้อนรับกลับบ้านเจ้าค่ะ''เหลียนเหมยเห็นเว่ยหยินเเสลนกล่าว นางเลยรีบกล่าวตัดหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #406 kataiyNaJa (@kataiyNaJa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 17:43
    ตกลงนางเอกเราเปันคุฌหนูสามหลือสี่
    #406
    0
  2. #397 Dark_night12 (@natchayatansom3) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 13:26
    งงเรื่องลำดับของลูกอ่ะ
    ตกลงนางเองคุณหนูที่เท่าไหร ???
    ช่วยมาเรียงใหม่ด้วยสับสน
    #397
    0
  3. วันที่ 31 มกราคม 2560 / 14:59
    ใช้เวลาฝึกพลังกับลูกแก้วสีฟ้าแค่2เค่อเองหรอ (30นาที)เร็วไปนะ

    ตอนที่แล้ว ที่ถีบท่านอ๋องถ้าไม่ใช่ท่านอ๋องก็ถีบได้นะ แค่ไม่ต้องบอกว่าเค้าเป็นท่านอ๋องตั้งแต่แรก นางจะได้แก้ตัวว่าเป็นโจรราคะ
    (ปกติก็ไม่น่าจะเผยตัวว่าเป็นใครอยู่แล้ว) เพราะแอบลักลอบเข้ามาจวนคนอื่นในยามกลางคืน และเราเป็นผู้หญิงย่อมไม่งามอยู่ แล้วถ้าจะป้องกันตัวก็ไม่ผิด
    #345
    0
  4. #226 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 20:30
    เหมยเหมย นางร้ายยย 555 ถ้านับรวมบุตรทั้งหมด เหมยเหมยเป็นคนที่สาม คุณหนูสาม ถ้านับเฉพาะบุตรสาว เหมยเหมย เป็นคุณหนูรอง ถูกไหมคะไรท์
    #226
    1
    • #226-1 yejee (@rinrita) (จากตอนที่ 12)
      18 มกราคม 2560 / 20:51
      กดไลค์จ้า ถูกอย่างเเรงงง
      #226-1
  5. #145 aquxmbx (@aquxmbx) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:22
    เฉิงเยี่ยเป็นพี่ชายรี งั้นต้องตัดออก ตอนนี้เหลืออ๋องสี่กับองค์ชายสิบ เหมยเอ๋อใครดีมาดีกลับร้ายมาร้ายมากกว่า อย่าคิดจะเล่นกับหลินเหมยสินะ
    #145
    0
  6. #68 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 22:19
    สนุกมากคะ รอต่อนะคะ
    #68
    0
  7. #67 น้ำตาล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:19
    ฮิฮิ...มาเล่นกับเหมยเหมยเล่นแรงกว่าโฮถๆๆๆๆ
    #67
    0
  8. #66 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 19:51
    รอๆๆๆๆๆค่ะ
    #66
    0
  9. #65 handmake42 (@handmake42) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 18:17
    เยี่ยม
    #65
    0
  10. #64 achisxoxo2 (@achisxoxo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 16:22
    เก็บทุกเม็ดจริงๆ
    #64
    0