蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 13 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่12re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

ซือฮ้าวเดินเข้ามาหาเหลียนเหมยพร้อมกอดเเละลูบเรือนผมสลวยของนาง

''เป็นอย่างไรบ้างเหมยเอ๋อ พ่อคิดถึงเจ้าเหลือเกิน''ซือฮ้าวจูบขมับของนางหนึ่งครา

''ลูกสบายดีเจ้าค่ะ''เหลียนเหมยจึงยิ้มหวานให้อย่างจริงใจ อย่างน้อยนางมาใช้ร่างของบุตรีเขา นางก็ควรจะทำหน้าที่บุตรีให้ด้วย

''เเล้วโรคประจำตัวเจ้าเล่า มายืนตากเเดดเช่นนี้ได้อย่างไร''ซือฮ้าวจับนางพลิกตัวไปมา

''ก็ไม่เคย...เอ้ย..ตอนนี้ลูกสบายดี ไม่เจ็บไม่ป่วยไม่ไข้''

''เช่นนั้นก็ดีแล้ว...แต่ดูเหมือนสำนวนการกล่าวของเจ้าดูผิดแผกไปนัก เจ้าว่าหรือไม่ลี่เอ๋อ''ซือฮ้าวยิ้มบางๆก่อนขมวดคิ้วแลหันไปมองฮูหยินใหญ่

''ถูกเจ้าค่ะท่านพี่...ตั้งแต่นางฟื้นมานางก็แปลกไปอย่างมาก''ฮุ่ยลี่ฮูหยินใหญ่กล่าวพลางพยักหน้า

''ถูกแล้วท่านพ่อท่านแม่ พี่สามมีสำนวนการกล่าวดูพิกลนัก ….แต่ข้ามีสิ่งหนึ่งที่สงสัย''เสวี่ยไท่บุตรคนเล็กของตะกูลกล่าวถามด้วยท่าทีใสซื่อ

''มีอันใดกันที่บุตรของข้าต้องสงสัย'' ซือฮ้าวกล่าวถาม

''พี่ห้าต้องโทษ..แต่เหตุใดจึงปล่อยออกมากันขอรับ เพราะมาต้อนรับท่านพ่อจึงถูกปล่อยหรือ''เสวี่ยไท่ขมวดคิ้วด้วยท่าทีฉงน

''ข้ามิได้มีคำสั่ง...ผู้ใดทำการปล่อยกัน''ซือฮ้าวถามเสวี่ยท่ถามเสียงเย็น

''พิ..มิทราบขอรับ''ด้วยเสียงอันน่าเกรงกลัวจึงเป็นผลให้เสวี่ยไท่หวาดกลัว

''ผู้ใด! ''

''ลูกเองขอรับท่านพ่อ''เสวี่ยเจี่ยนก้าวออกมาพลางก้มหน้ารับผิด

''พ่อต้องการเหตุผลที่ปล่อยนาง ''ซือฮ้าวเลิกคิ้วอย่างคาดคั้น

''เอ่อ..ท่านพ่อเจ้าคะ ลูก..''เว่ยหยินรีบกล่าวโพล่งแทรกไปพลางหน้าซีดเพราะเกรงจะโดนโชคสองชั้น

''เด็กๆ พาคุณหนูห้ากลับห้องเย็น''ซือฮ้าวกล่าวเสียงเฉียบขาดมิมีใครกล้าขัดอย่างมิมีปี่มิมีขลุ่ย

ท่านพ่อ!!!”เว่ยหยินกรีดร้องเสียงดังก่อนทรุดตัวลงบนพื้นอย่างหมดแรงแสร้งบอบบาง และเข้าตามเหตุการณ์ที่เจ้าพวกเด็กๆคนใช้มิกล้าแตะต้องนำตัวนางไป จึงทำได้เพียงยืนอ้ำๆอึ้งๆ...โดยประมาณว่านายท่านข้าก็กลัว คุณหนูห้าข้าก็กลัว

''ท่านพี่...ลูกเว่ยหยินของเรามิได้ผิดนะเจ้าคะ''เหวินเอี้ยมารดาผู้เข้าข้างลูกผู้แสนดีรีบลนลานอ้อนวอนแทนบุตรี

''นำตัวนางไป''ซือฮ้าวเหล่ตาไปออกคำสั่งกับนายทหารสองนาย

''ขอรับ''ทหารสองนายร่างกายบึกบึนกำยำสมชายชาตรีรับคำสั่งก่อนไปขนาบข้างหิ้วแขนคุณหนูห้าของทุกคนลุกขึ้น

''ลูกมิอยากกลับเข้าไปอีกแล้วนะเจ้าคะ มิเอานะเจ้าคะท่านพ่อ''เว่ยหยินกล่าวทั้งน้ำตาอย่างโหยหวน ในห้องเย็นนั้นทั้งมืด ทั้งหนาว ทั้งน่าหวาดกลัว...เพียงเสียงลมกระทบกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่ข้างห้องก็มีความรู้สึกนึกคิดคล้ายมีผู้ใดมาหวีดร้องเสียงทรมานอยู่ใกล้หู

''แล้วคราที่กลั่นแกล้งน้องเล่า น้องก็มิต้องการให้เจ้าทำการเช่นนั้นเช่นกัน''ผู้นำตะกูลกล่าวเสียงเย็นกับบุตรีก่อนมองอย่างคาดโทษ ''เป็นเชื้อสายของตะกูลทหารนักรบ มีวิสัยที่เหมือนกันคือรับผิดชอบต่อความผิดของตน แม้เป็นสตรีกล้าทำผิดไซร้ก็ต้องยอมรับโทษของตน''

''เซี่ยงกง(ท่านผู้เป็นสามี)..โปรดเห็นใจลูก''เหวินเอี้ยทรุดตัวลงอย่างอ้อนวอนทั้งพร้อมบีบน้ำตา

''นำตัวนางไป''ซือฮ้าวกล่าวซ้ำรอบสอง

''ลูกสำนึกผิดแล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ ให้อภัยลูกเถิดเจ้าค่ะ''เว่ยหยินกล่าวเสียงสั่นอย่างน่าเวทนา

''จะยอมอยู่ห้องเย็นเป็นการลงโทษเพียงมินาน หรือจะยอมลงไปทำงานห้องเครื่องจนกว่าจะสมรส''ซือฮ้าวจ้องเขม็งอย่างมิพอใจ ''เหนียงจึ(คำที่สามีเรียกภรรยา)เจ้าก็ต้องขึ้นไปถือศีลเช่นกัน''เขาหันไปมองเหวินเอี้ย

''ไปนั่งพักที่เรือนใหญ่ก่อนดีกว่าเจ้าค่ะ กลับมาจากสนามรบก็คงเหนื่อยมิน้อย''ฮูหยินใหญ่กล่าวตัดปัญหา เพราะยืนอยู่ตรงนี้ก็มิมีอันใดดีขึ้น

''เห็นด้วยเช่นกัน''ซือฮ้าวพยักหน้าก่อนนำรี่ไปก่อน โดยทิ้งสองแม่ลูกผู้สงสารที่กองอยู่บนพื้นไว้

 

ระหว่างทางเหลียนเหมยกำลังคิดอันใดเรื่อยเปื่อย เเละก็เผลอไปคิดเรื่องที่ว่ามีอ๋องโรคจิตซักถามนางว่านางมีคู่หมั้นหรือยังซึ่งก็ติดหัวนางมาตั้งเเต่นั้น เเต่ระยะทางไปห้องโถงช่างใกล้เหลือเกิน คิดมิทันจบก็ถึงเสียเเล้ว

ดรุณีน้อยรีบเคลื่อนย้ายคลานเข่าพาตนเองไปนั่งข้างบิดาคนใหม่โดยหวังจะประจบประแจงสักเล็กน้อย

''เหนื่อยเสียจริง มีแต่เรื่อง''ซือฮ้าวพูดพลางใช้กำปั้นทุบหลัง

''ท่านพ่อเจ้าขา.''เหลียนเหมยกล่าวเสียงยาว

''อันใดรึ''ผู้เป็นบิดาเลิกคิ้วอย่างฉงน

''ข้าขอถามอันใดซักอย่างได้หรือไม่เจ้าคะ''เหลียนเหมยลากเสียงยาวซ้ำสอง

''อันใดกันเล่า''ซือฮ้าวถามกลับที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหลายอารมณ์

ลูกมีคู่หมั้นหรือยังเจ้าคะ”เหลียนเหมยยิ้มหน้ากลมพลางถามคำถามที่ค้างคาออกไป

''ตายแล้วหลิน...คุณหนูเราลืมสิ้นทุกอย่างเสียแล้ว''อี้หลิวคนสนิทของฮูหยินใหญ่ที่ยืนข้างหลินกระซิบกระซาบอย่างตกใจ

''น่าตกใจกว่าคุณหนูตื่นมาหลังจากประสบอุบัติเหตุแล้วมาคาดคั้นเอาคำตอบกับข้าอย่างเกรี้ยวกราดก็คือคุณหนูลืมสิ้นเกี่ยวกับองค์ชายสิบเสียแล้ว''หลินรำพึงรำพันอย่างสงสาร

ฮ่ะๆ....ได้ยินว่าเจ้าได้รับอุบัติเหตุทางสมอง แต่มิคิดว่าจะลืมสิ้นเพียงนี้.....มีสิลูก องค์ชายสิบอย่างไรเล่า”ซือฮ้าวกล่าวพลางลูบผมบุตรีอย่างเอ็นดู

''หูย จริงป้ะ''เหลียนเหมยอุทานอย่างตกใจแลลืมตัว ''เอ่อ...เหย จริงหรือเจ้าค่ะ''นางแก้คำกล่าวใหม่

''ภาษาการกล่าวนั้นช่างผิดแผก''ซือฮ้าวรำพึง

''เช่นนั้นถอนหมั้นลูกกับองค์ชายสิบได้หรือไม่เจ้าค่ะ''เหลียนเหมยนางยิ้มเจื่อนๆ

''กล่าวอันใดออกมาเหมยเอ๋อ''ฮุ่ยลี่รีบยับยั้งบุตรี

''ทำไมหรือเจ้าคะ''เหลียนเหมยทำหน้าเหลอหลาเพราะมิเข้าใจว่าเพียงถอนหมั้นเหตุใดต้องยับยั้งกัน

''เมื่อก่อนเจ้ารักองค์ชายสิบมาก..เหตุใดกลับกลอกเล่าลูก''ฮุ่ยลี่กล่าวอย่างตรงไปตรงมา

''เเต่ตอนนี้ลูกไม่ได้รักเขาเจ้าค่ะ...หน้าเป็นไงยังไม่รู้เลย''เหลียนเหมยส่ายหัว จะเอาอันใดมารักกันเเค่ใบหน้าเป็นเช่นไรนางยังมิเคยพบเคยเห็นเลย

''ลูกจะถอนหมั้น ลูกจะต้องมีเหตุผล''ซือฮ้าวกล่าวเสียงเรียบ

''เหตุคือลูกหาได้รักเขาไม่เจ้าค่ะ''เหลียนเหมยกระพริบตารัวๆเพื่อให้น่าเอ็นดู

''มิใช่เหตุผลที่ดีเลย''ซือฮ้าวมองเหลียนเหมยด้วยสายตาตำหนิ

''ลูก..''เหลียนเหมยนางจะตอบอย่างไรดี

''เอาอย่างไร''ซือฮ้าวเหล่มองบุตรี

''เขาดีเกินไปเจ้าค่ะ!''ดรุณีโฉมงามโพล่งคำกล่าวออกไป ในเมื่อกล่าวตามตรงแล้วยุ่งยาก ดังนั้นก็ตอบแบบโง่เขลาตามที่ในนวนิยายในภพก่อนมักอ้างใช้เสียแล้วกัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #640 ภัสรา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 20:05
    ห๊า!ถอนหมั้นองค์ชายเองได้ด้วย ปกติ เป็นถึงองค์ชายการหมั้นต้องมีราชโองการลงมา
    #640
    0
  2. #552 KILLER2 (@killer2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 22:57
    ทำไมตัดขนาดนี้อ่ะ งงมากอ่ะ นางเอกรู้ตอนไหนว่าตัวเองมีพลัง แล้วรู้วิธีฝึกได้ยังไง รู้เรื่องหมั้นได้ยังไง รู้เรื่องพี่น้องตั้งหลายคนได้ไง คือหลายๆอย่างมันมาไม่เมคเซ้นเลย อยู่ๆก็พูดถึงเลย
    #552
    0
  3. #436 Arm-Thanyalak (@Arm-Thanyalak) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:29
    ตอนนี้มีแต่คำว่า งงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เต็มไปหมด
    #436
    0
  4. #284 S'Mild (@bluerose51136) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 06:15
    555 ประโยคคลาสสิคมากอะ จะได้ถอนหมั่นไหมเนี่ย
    #284
    0
  5. #227 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 20:35
    ดีเกินไปเนาะ อิอิ ไท้ทำดีมากค่ะ ปรบมือรัวๆ
    #227
    0
  6. #184 เอฟี่ (@famvyza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 01:40
    ประโยคบอกเลิกที่คลาสสิคที่สุดคือ เธอ/เขาดีเกินไป555
    #184
    0
  7. #146 aquxmbx (@aquxmbx) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:23
    ท่านพ่อน่ารักกกก
    #146
    0
  8. #115 cool-melody (@love-idea37) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 20:17
    ไรท์น่ารักที่สุดดดด
    #115
    0
  9. #82 แพมแพม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 21:58
    ดีเกินไป5555
    #82
    0
  10. #81 Nelumbo nucifera (@Aikaterina) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 14:47
    เงอออ~
    #81
    0
  11. #80 Sunshine_AN (@Sunshine_AN) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 13:04
    เขาดีเกินไป
    คำบอกเลิกยอดฮิตเลยทีเดียวเชียว --;
    #80
    0
  12. #79 Nom123456123456 (@Nom123456123456) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 13:00
    ต่อออค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #79
    0
  13. #78 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 12:48
    ขอบคุณค่ะ#แหม่ๆๆ เขาดีเกินไป ประโยคยอดฮิตจริงๆ5555+
    #78
    0
  14. #76 0862380910 (@0862380910) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 11:46
    ต่อออออออออค่ะ
    #76
    0
  15. #75 yukihana (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 10:29
    เหตุผลแบบคนสมัยใหม่จริงๆ เขาดีเกินไป 555
    #75
    0
  16. #73 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 04:19
    55555,รอๆๆๆค่ะ
    #73
    0
  17. #72 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 01:46
    กดไลท์ให้ไท้ไท้เต็มร้อยเลยค่ะ พูดจบปุ๊บนางปีศาจใจร้ายก็ได้เข้าไปแช่เย็นเลย หุ หุ รอต่อนะคะ
    #72
    0
  18. #71 methapornmay (@methapornmay) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 01:19
    ง่ายเกิ๊น/รอนะคะ
    #71
    0
  19. #70 kik1529928 (@kik1529928) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 00:44
    555555555555
    #70
    0
  20. #69 ติ่งนิยาย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 00:07
    อยากถอนหมั้นแบบไม่มีเหตุผลใครจะทำไม
    #69
    0