蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 14 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่13re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    26 ก.ค. 61

''เหมยเอ๋อ เจ้า--''

ครืด

''เรียนท่านแม่ทัพ...องค์ชายสิบเสด็จมาขอรับ''บุรุษผู้เป็นคนใช้รีบเปิดประตูมาแจ้งข่าวแทรกซือฮ้าวที่ยังกล่าวมิทันจบ

''โอ พอดีเลยจะได้เข้าใจทั้งสองฝ่าย''ซือฮ้าวยิ้มๆเล็กเมื่อได้ยินเสียงเช่นนี้''ไปเชิญองค์ชายเข้ามา''

''ขอรับ''คนใช้พยักหน้าแลรีบลนลานออกไป ''เชิญเสด็จองค์ชายสิบพ่ะย่ะค่ะ''

ครืด!

เสียงบานประตูเลื่อนให้กว้างขึ้น ปรากฏร่างบุรุษหนุ่มผิวพรรณผ่องใสสูงโปร่งอาภรณ์งดงามประณีตสูงศักดิ์ ใบหน้างามทรงเสน่ห์ที่สตรีต้องเหลียวหลังมอง ซึ่งเเม้กระทั่งเหลียนเหมย ตอนนี้ความคิดที่จะถอนหมั้นค่อยๆจางลง เเต่น่าเเปลกนักทั้งๆที่นางไม่เคยพบชายผู้นี้ทำไมถึงมีความทรงจำไหลเข้ามามิหยุดหย่อน

ภาพสตรีเเละบุรุษนั่งพลอดรักกัน สตรีเล่นกู่เจิงบุรุษหนุนนอนตัก ซึ่งทั้งสองอยู่บนเมฆ ดอกไม้สีทองรายล้อม ทั้งคู่อยู่ในอาภรณ์งดงามเเบบเทพเซียน

'หนิงเอ๋อ ชั่วชีวิตนี้ข้ารักใครไม่ได้อีกนอกจากเจ้า'บุรุษหลับตาพริ้ม

'หมิงเจียท่านรักข้าจริงหรือ'สตรีนางนี้เงยหน้าขึ้นพลางเลิกคิ้ว

เหลียนเหมยเเทบจะหมดสติสิ้นสติลงไปกองกับพื้นเสียให้รู้แล้วรู้รอด สตรีนางนั้นคือนางใช่หรือไม่ หนิงเอ๋อที่ชายหนุ่มคนนั้นเรียกสตรีผู้นั้นเหมือนที่เฉิงเยี่ยเรียกนาง ส่วนบุรุษหนุ่มมิใช่ผู้ใดที่ไหนก็องค์ชายที่อยู่ตรงหน้านางนี่ล่ะ!

ผู้เห็นแจ้งในนิมิตนางนี้ถึงกับหน้ามืดจะเป็นลมเเหล่มิเป็นลมเเหล่

''หมิงเจีย คำนับท่านอา''หมิงเจียคำนับซือฮ้าวด้วยท่าทางสง่างาม

''เชิญๆ องค์ชายเชิญนั่งตามสบาย''ซือฮ้าวผายมือ

''ขอรับ''หมิงเจียเข้าไปนั่งข้างๆซือฮ้าวทางด้านซ้าย

''เหมยเอ๋อ อวี้เอ๋อ คำนับพี่เขาสิลูก''ฮูหยินใหญ่กระซิบเสียงเบาเเต่เหลียนเหมยเเละเหลียนอวี้ได้ยินชัดเจน

''เหลียนเหมย คำนับองค์ชาย...องค์ชายอะไรนะ...อ้อ.องค์ชายสิบเพคะ''เหลียนเหมยลุกขึ้นคำนับด้วยเสียงตกใจที่ต้องมาทำอันใดแบบนี้อย่างกระทันหันโดยมิมีผู้ใดบอกล่วงหน้าก่อนรีบนั่งลงคลานเข่ากลับมานั่งข้างระหว่างมารดาแลน้องสาว

 ''เหลียนอวี้ คำนับองค์ชายสิบเพคะ''เหลียนอวี้คำนับ

''เหมยเอ๋อ เหตุไหนใยกล่าวห่างเหินกันเช่นนี้เล่า''หมิงเจียยิ้มเล็กๆ

''เอ้า...จะให้กล่าวยังไง...ไม่อยากจะพูดว่าตอนนี้ก็ลืมไปแล้วว่าหน้าตาแบบนี้มีอยู่ในรีเมมเบอร์ด้วย''เหลียนเหมยเลิกคิ้วพลางเบะปากอย่างลืมตัว ''เอ่อ...ข้าหมายถึงหน้าตาขององค์ชายสิบนั้นช่างรูปงาม แม้ตกบันไดร้อยชั้นเจ็ดพันสองร้อยขั้นก็ไม่ลืมเลือน''นางรีบกล่าวถูไถ

ทุกคนในห้องโถงต่างมิเชื่อจากสิ่งที่ได้ยิน...แม้เหลียนเหมยเมื่อหลายวันก่อนจะประสบอุบัติเหตุจะปากคอเราะร้ายแต่ก็มิถึงขั้นที่ตกบันไดแล้วจะวิปลาสกล่าววาจาผิดแผกเช่นนี้

''อา...ถูกเจ้ากล่าวถูก เเล้วสุขภาพเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง''หมิงเจียกล่าวเบี่ยงประเด็น..แม้จะเหลียนเหมยจะกล่าวอันใดแปลกประหลาดมิเป็นภาษาที่กล่าวกันแต่อย่างน้อยก็พอเข้าใจบ้างมิเข้าใจบ้าง ซึ่งความหมายที่นางต้องการจะสื่อนั้นก็คือประชดประชันเขาเต็มที่

''สุขภาพร่างกายที่สมบูรณ์ดี...ไม่เจ็บไม่ป่วยไม่ไข้ ''เหลียนเหมยยิ้ม

''เช่นนั้นเองหรือ น่ายินดีจริง''หมิงเจียยิ้มน้อยๆ

จาการที่เหลียนเหมยวิเคราะห์หมิงเจียเบื้องต้นนั้นก็ดูรูปงามอ่อนน้อมดี แต่นางรู้สึกว่าเขาดูเป็นบุรุษที่ฉลาดแกมโกงมากถึงมากที่สุดคล้ายตัวร้ายในคราบคนดีต้นเรื่องของภาพยนต์แลนวนิยายหลายๆเรื่อง แต่ดูเขาแสดงออกมาให้บุคคลิกให้ผู้อื่นเห็นนั้นดูเวิ่นเว้อแลดูปลอมเทียมเป็นอย่างมาก

''นี่หรงเซียนเหลียนเหมยรักผู้ชายแบบนี้ได้ไงวะ''เหลียนเหมยแอบรำพึงรำพันเสียงเบาพลางเบ้ปาก

 ''เหมยเอ๋อ...เมื่อครู่เจ้าว่าอย่างไรนะ''ฮุ่ยลี่ผู้เป็นมารดาแลนั่งอย่างข้างๆได้ยินสิ่งแปลก

''อ้อ...นี่ข้าหรงเซียนเหลียนเหมยช่างเป็นคนที่โชคดี๊โชคดีที่มีผู้ชายแบบองค์ชายสิบเป็นคู่หมั้น''ดรุณีน้อยยิ้มเจื่อนๆพลางกล่าวมารดา

''เป็นคำกล่าวที่ผิดแผกนัก แม้จะคล้ายมิอาจเข้าใจได้แต่สามารถเข้าใจ''หมิงเจียพยามทำความเข้าใจคู่หมั้นหลังจากประสบอุบัติเหตุ

หลังจากนั้นก็ถึงเวลาที่สตรีดรุณีเด็กน้อยเช่นนางต้องถูกกลืนกินบทบาทภายในโถงนี้ไปโดยตามระเบียบ ยามนี้ก็ทำได้เพียงพร่ำถามตนเองในใจว่านางมาทำอันใดตรงนี้ที่นี่และเวลานี้ ช่างน่าเบี่อเสียนี่กระไรกล่าวอันใดก็คล้ายกล่าวให้เข้าใจกันทุกชีวิตยกเว้นนาง เหลียนเหมยนางอยากจะเดินหนีออกไปจากโถงนี้เสียให้เต็มประดาแต่ทว่าก็ทำได้เพียงนั่งเท้าคางถอนหายใจนำลมเข้าๆออกๆอย่างเบื่อหน่าย เพราะเวลาอันยาวนานที่สิ่งมีชีวิตที่เรียกมนุษย์ยุคโบราณกำลังสนทนากันอย่างออกรสออกชาติจึงมีเวลาช่องโหว่ให้ผู้ถูกทิ้งได้ตกผลึกความคิดหาทางหนีทีไล่ออกไปจากณ ที่นี้

''หลินๆ''เหลียนเหมยอาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจเรื่องอื่นในหัวข้อสนทนา ที่แม้แต่มารดาและน้องสาวของนางก็ร่วมใจจดใจจ่อกับการเสวนาครั้งนี้จนมิมีเวลามาสนใจ นางหันหลังไปเรียกหลินที่ยืนอยู่ข้างหลังเสียงเบา

''เจ้าคะคุณหนู''หลินขานแลย่อกายไปหานายของตน

''ข้าเบื่อ''คุณหนูสามเบะปากพลางกระพริบตาขอร้องขอวอนความเห็นใจ

''บ่าวทราบเจ้าค่ะ คุณหนูแสดงออกมาอย่างชัดเจนเช่นนั้น''หลินพยักหน้าอย่างเห็นใจ''แต่บ่าวคงมิอาจจะ---''

''โหยหลิน...ถ้าหลินสงสารเห็นใจข้า หลินต้องช่วยข้าสิ''เหลียนเหมยพยักหน้าโน้มน้าว

''จะให้บ่าวช่วยอย่างไรเล่าเจ้าคะ''หลินเริ่มเอนอ่อนไปตามทางที่คุณหนูของนางปูไว้

''บอกแม่ข้าสิ....บอกว่าข้าต้องกลับเรือนไปกินยา''

''คุณหนูเจ้าคะ ทำเช่นนั้นมิได้หรอกเจ้าค่ะ''หลินรีบกระซิบเสียงเบากลับไปพลางส่ายหน้าอย่างขัดแย้ง

''ทำไมล่ะหลิน''เหลียนเหมยทำหน้าอ่อนอกอ่อนใจ

''ฮูหยินใหญ่เป็นผู้ปรุงโอสถเองนะเจ้าคะ...ยามเวลาการทานโอสถท่านย่อมรู้ดี''

ผู้ได้ยินดังนั้นแทบจะนำศรีษะกระแทกโต๊ะไม้ให้โลหิตออกจนหมดตัวจะได้ออกไปจากสถานที่น่าเบื่อเช่นนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด จะได้หมดข้อกังขาที่นางจะออกไปเสียที....แต่ทว่าในความจริงแล้วไซร้นั้นก็ทำได้เพียงกุมขมับอย่างเพลียจิต

''อย่าทำหน้าเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะคุณหนู อย่างไรเสียก็รอทานติ่มซำก่อนเถิดเจ้าค่ะแล้วค่อยคิดหาวิถีทางใหม่''หลินปลอบโยน

''ติ่มซำเหรอ...โอ้โห้ ภาพละครหลังข่าวนี่เป็นใจกันพร้อมเพรียงขึ้นหัวเชียว''คุณหนูสามผู้กำลังหาทางหนีทีไล่ให้แก่ตนเองตาลุกวาวขึ้นมาทันใด ''แต่หลิน...เจ้าต้องนำติ่มซำในส่วนของข้ากับส่วนที่เหลือในห้องครัวกลับที่เรือนข้านะ''นางหันไปจับมือหลินอย่างอ้อนวอน สิ่งที่นางกำลังจะกระทำต่อไปนี้มันคือความผิดพลาดและพลาดโอกาสในการลิ้มรสติ่มซำโบราณของแท้ดั้งเดิมอย่างแท้จริง

''คุณหนูจะทำอันใดเจ้าคะ''หลินเกิดอาการตกใจเล็กน้อย

''สัญญามาสิหลิน...ว่าเจ้าจะนำติ่มซำที่ข้าชวดไปในตอนนี้ เอาเก็บห่อไปให้ข้ากินที่เรือน''เหลียนเหมยทำหน้าจริงจัง

''บ่าว.. ''หลินอึกอักเล็กน้อย

''สัญญามาสิหลิน''คุณหนูสามเขย่ามือคนใช้คนสนิทที่สุดในยามนี้อย่างขอร้องเชิงบังคับ

''ก็ได้เจ้าค่ะคุณหนู''หลินพยักหน้าแลทำหน้าคล้ายจะร้องไห้

ครืด

''ขออนุญาตยกสำรับว่างเจ้าค่ะ''คนใช้อาวุโสอายุวัยทองเปิดประตูเข้ามาพลางย่อกายคำนับเจ้าของจวน

''เอาเข้ามาได้''ซือฮ้าวสะบัดมือเชิงอนุญาติ

''เจ้าค่ะนายท่าน''ผู้อาวุโสในหน้าที่คนใช้ย่อกายอีกครั้งก่อนหันไปสั่งคนใช้ด้วยกันที่อายุอ่อนกว่า''นำเข้าไปได้''

''เจ้าค่ะ''คนใช้อายุน้อยรับคำผู้อาวุโสแล้วค่อยๆเดินเรียงแถวย่างกรายอืดอาดอย่างมีมารยาทเข้าไปในห้องโถง เตรียมยกสำรับว่างขึ้นโต๊ะเจ้านายแต่ละท่าน

''หลิน...เจ้าจำไว้นะว่าข้าเหน็บกิน ขาข้าเหน็บกินเพราะนั่งคุกเข่านานเกินไป...จำไว้นะ''เหลียนเหมยหันไปกระตุกมือหลินที่ยืนอยู่ข้างหลังเป็นครั้งที่ร้อยแปดเพื่อนัดแนะแผนการที่เตรียมไว้

''เอ่อ...เจ้าค่ะ''หลินหลังตาปี๋พลางพยักหน้าข่มตวามกลัวที่ต้องร่วมกับคุณหนูโกหกเจ้านายทุกชีวิตในห้องโถง

''ดีมากหลิน...very good''เหลียนเหมยยิ้มอย่างปรีดาพลางหันไปยกนิ้วโป้งให้

''เว..อันใดนะเจ้าคะ''หลินขมวดคิ้วอย่างมิเข้าใจ

''มันคือภาษาอัง...อิงเหวิน เวรี่กู๊ด..แปลว่าดีมากดีสุดๆ''เหลียนเหมยทวนคำกล่าวของตนก่อนหันกลับไปเดินหน้าแผนการหนีกลับเรือนของตนเองต่อโดยการที่นางทำนั้นคือเริ่มสะกิดมารดาที่นั่งข้างๆและมิทราบมิรู้อิโหน่อิเหน่อันใดเลยกับแผนการของนาง''ท่านแม่เจ้าขา... ''

''ว่าอย่างไรลูก''ฮุ่ยลี่ละสายตาและความสนใจออกมาจากการสนทนามาเน้นที่บุตรี

''ลูกปวดขาเจ้าค่ะ....เอ่อคือ..ลูกนั่งคุกเข่านานไปมั้ง....เลยปวดมากเลยเจ้าค่ะ''เหลียนเหมยทำหน้าตาน่าสงสารพลางเบ้ปากเล็กน้อยแสดงถึงอาการ

''เป็นอย่างไรบ้างลูก..พอทนไหวหรือไม่''ฮุ่ยลี่ถามกลับอย่างเป็นห่วง ใจจริงก็อยากให้บุตรีออกไปเดินลดอาการปวดด้านนอก แต่หากออกไปเวลานี้ก็คล้ายทำตนเสียมารยาท

''ไม่ไหวเจ้าค่ะ...ปวดมากเลยเจ้าค่ะ...จริงๆนะ โอ๊ยยยย''เหลียนเหมยกระหน่ำใส่การแสดงอันมากมายเข้าไปประกอบโดยการใช้นิ้วจิ้มที่ขาอันเรียวงามแล้วร้องออกมาอย่างทรมาน

''เช่นนั้นแม่----''

''เอ่อ..หลินดูแลลูกได้เจ้าค่ะ''บุตรีหัวแก้วหัวแหวนรีบกล่าวแทรกอย่างลืมตัว''ใช่ไหมหลิน''ก่อนจะหันไปดึงหลินลงมาร่วมขบวนการอย่างเต็มตัว

''เอ่อ....เจ้าค่ะฮูหยิน''ซึ่งตัวหลินเองก็ไร้ทางหนีที่จะออกไปจากขบวนการนี้แล้วนอกจากรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิด

''อืม..เช่นนั้นดูแลคุณหนูสามให้ดี''ฮุ่ยลี่พยักหน้าเชิงอนุญาติ''เมื่อหายดีแล้วพาเหมยเอ๋อกลับมาด้วย...อย่าให้นางไปเถลไถลที่ใด''

''เจ้าค่ะ''หลินพยักหน้ารับคำด้วยเสียงสั่นเครือ เพราะเสียงของผู้ออกคำสั่งนั่นช่างน่าเกรงกลัวเหลือเกิน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #594 LunaSeer (@bibie_3731) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 04:34
    แทนที่จะให้ทหารพานางเอกกลับห้อง น่าจะเป็นสาวใช้มากกว่านะ (ใช้ทหาร...ทำอย่างกับจะไปจับนักโทษงั้นแหละ)
    #594
    0
  2. #347 คนที่ไม่มีอะไรทำ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 19:03
    ชอบพระเอกเรื่องนี้มากค่ะ น่าสงสารมากToT

    ปล.ไอยูน่ารัก
    #347
    0
  3. วันที่ 31 มกราคม 2560 / 15:35
    ตรงที่องค์ชาย10สั่งให้ทหารมาพานางไปเรือนมันไม่แปลกหรอ พ่อแม่เค้าก็อยู่เค้าคงให้สาวใช้พากลับไปเองแหล่ะ องค์ชายมาสั่งทหารพาไปก็ต้องประคองไปดิถูกเนื้อต้องตัวนาง แล้วนางพอบอกปุ๊บก็วิ่งหนีไปปับลืมแล้วรึที่ไม่สบายนะ วิ่งได้ไง
    แล้วเมื่อกี้หน้ายังไม่เป็นแผลเลยอยู่ๆแต่งหน้าหลอกๆว่าเป็นแผลคือมันไม่เนียนนะ ถ้ามาถึงห้องทำให้หน้าเหอแดงเป็นผื่นขึ้นระยะแรก พออีก1วัน2วันแล้วเม็ดขึ้นแบบอีสุกอีใสหัวแตกน้ำเหลืองไหลยังพอจะเนียนมั้ง วันเดียวเป็นแผลแล้วคนเข้ามาในห้องเยอะแยะ แม่รองก็เข้ามา
    แล้วบอกแม่ว่าให้บอกองค์ชายสิบว่านางหน้าเป็นแผลขอถอนหมั่น เฮ้ยยยมันต้องทำให้คนในบ้านเชื่อก่อนดิว่าเป็นแผลจริงๆ 2ช่วงนี้ไม่เนียนนะขอบอก
    #346
    0
  4. #330 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 11:03
    ทำไมรู้สึกสงสารองค์ชายสิบ... เค้าไม่ผิดอะไรนะ T_T
    #330
    0
  5. #249 Iovely39 (@Iovely39) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 23:22
    มีความติ่งเกาหลีเราก็เป็นติ่งเช่นกันจับมือๆ
    #249
    0
  6. #228 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 20:41
    เนื้อหากระชับ ดำเนินเรื่องเร็วดีค่ะ แต่เค่อเดียวไวไปน๊า 555 นางร้ายกาจ มีความฮา
    #228
    0
  7. #94 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 20:29
    ดูเรื่องนี้เเล้วค่ะตอนจบดราม่ามากๆ
    #94
    0
  8. #91 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 02:36
    สนุก สนุก....มาไวๆนะคะ รอคร้าาาา
    #91
    0
  9. #90 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 02:02
    55555รอๆๆๆค่ะ
    #90
    0
  10. #89 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:25
    ขอบคุณค่ะ
    #89
    0
  11. #88 รนยา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 20:18
    รอเจ้าคร้าา
    #88
    0
  12. #87 princessvvi (@princessvvi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 19:15
    ฉลาดจิงงนะเลยนางเอก
    #87
    0
  13. #86 kik1529928 (@kik1529928) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 19:12
    เล่นอย่างนีเลยหรือ?555656555
    #86
    0
  14. #85 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 18:47
    โอ้ยยย ฮาความติ่ง 55
    #85
    0
  15. #84 SunisahPhiwkhaw (@SunisahPhiwkhaw) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 18:42
    โอ้ยยยมีความติ่งมาดค่ะนางเอกเรา5555555
    #84
    0
  16. #83 Nom123456123456 (@Nom123456123456) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 18:41
    รอออค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #83
    0