蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 29 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่21re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    9 พ.ค. 61

เหลียนเหมยมิรอให้ผู้ใดอนุญาต เหินกายไปยังเวหาหายลับตาไป
เซี่ยจื่อพรวดพราดเข้ามาพยุงหมิงเทียน ที่พยามยันตัวขึ้นเเต่ก็ล้มลงไปจับกบอีกรอบ
'ท่านอ๋อง ตีรันฟันเเทงมามาก บาดเเผลมิเคยย่ำเเย่ขนาดทรงตัวมิอยู่'เซี่ยจื่อคิ้วขมวดเป็นปมเเน่น
หมิงเทียนสติเริ่มขาดหาย สายตาเริ่มเลือนลาง พยามสะบัดศีรษะไล่ความปวดหัว ชีพจรติดขัด
''ท่านอ๋อง..ข้าว่าเรากลับจวนเถิด''
เเม้เซี่ยจื่อจะเอ่ยประโยคข้อร้อง เเต่ขัดกับการกระทำโดยสิ้นเชิง เพราะเอ่ยจบก็รีบพยุงกายหมิงเทียนเหินกายกลับจวนทันที
--------
เหลียนเหมยเเอบหาทางกลับเข้าจวนโดยลอบเข้าจากทางด้านหลัง เข้าเขตุเรือนเหลียนเหมยอย่างปลอดภัยไร้ผู้ใดเห็นในสภาพบุรุษ
เหลียนเหมยรีบล้างโลหิตเเละเครื่องประทินโฉมออกจากดวงหน้างาม
''ดีนะเนี่ย ที่ล้างออกง่าย ถ้าติดทนนานกันน้ำ ลำบากเเน่ถ้าจะเเต่งเป็นบุรุษ''เหลียนเหมยวักน้ำใส่หน้าเป็นรอบสุดท้าย ก่อนจะใช้ผ้าไหมลื่นเช็ดหน้าอย่างเบามือ ถอดอาภรณ์บุรุษออก เเล้วหาอาภรณ์สตรีธรรมดาใส่ ใช้ผ้าไหมสีชมพูอ่อนมัดเรือนผมของนางหลวมๆ เดินไปนั่งโต๊ะน้ำชากลางห้อง ก่อนจะรินน้ำชาให้ตนดื่มสองถึงสามถ้วยเเก้กระหาย
''เเผลของท่านอ๋องสติไม่เต็มนั่นจะบอกว่าเป็นบาดทะยักก็ไม่ใช่ รักษาไม่ได้ก็ไม่เชิง..เเผลประหลาดย่อมคู่กับคนประหลาด''เหลียนเหมยใช้มือเท้าคางเคาะถ้วยชาเป็นจังหวะ
''ถ้าจะหาความรู้เกี่ยวกับบาดเเผล...ก็ต้อง.กูเกิล!..อ่า.ไม่สิ ไฟฟ้าไม่ถูกพบโทรเลขไม่ต้องพูดถึง..งั้นก็ผู้ปรุงโอสถ.......เหลียนอวี้!''
กว่าเหลียนเหมยจะบรรลุความคิดธูปก็หมดไปหนึ่งก้านเเล้ว
ตึง ตึง
เหลียนเหมยวิ่งพรวดพราดไปเปิดประตูห้อง ก้าวขายาวไปยังโรงครัวก่อนจะได้ยินสาวใช้เรือนฮูหยินรองสั่งงานต่อกัน
''น้ำเเกงโสมบำรุงผิวของฮูหยินรองปรุงเรียบร้อยหรือยัง''สาวใช้ที่อายุอานามิน่าจะเรียกสาวได้ ดูเเล้วก็น่าจะเเก่กว่าบิดานางซักสองสามปีสั่งด้วยกิริยาหยิ่งผยองวางอำนาจมิต่างกับเจ้านายเเม้เเต่น้อย
''เรียบร้อยเเล้วเจ้าค่ะ''
''ดี..ใส่ถ้วยโถโอชาม เเล้วยกไปที่เรือน''คนใช้คนสนิทของฮูหยินรองชี้นิ้วสั่งเยี่ยงเลือกผักปลา
'อ้า...ช่างโชคดีจริงๆ.ตอนเเรกนึกว่าต้องไปรอน้ำเเกง..นี่ไปถึงเเล้วคงได้มาเลย..รอน้ำเเกงต่อไปนะเเม่รอง'
เหลียนเหมยยิ้มกระหยิ่ม วิ่งไปยังโรงครัว นางก้าวเท้าก้าวเเรกเข้าไปในเขตุโรงครัว คนใช้ในครัวเมื่อเห็น เหลียนเหมยรีบคุกเข่าสำนึกผิดราวไปทำผิดอย่างใหญ่หลวงมา
เหลียนเหมยเหลือบมองหม้อต้มที่กำลังเดือด
''หม้อต้มอันใด''เหลียนเหมยชี้นิ้วถามทั้งๆที่รู้อยู่เเก่ใจ
''หม้อต้มน้ำเเกงของฮูหยินรองเจ้าค่ะ''สาวใช้นางหนึ่งตอบด้วยน้ำเสียงนอบน้อม
''เสร็จเรียบร้อยหรือยัง''เหลียนเหมยถามเสียงเรียบ
''เรียบร้อย เตรียมยกไปส่งฮูหยินรองเจ้าค่ะ''
''ได้กี่ถ้วย''เหลียนเหมยหรี่ตาลง
''หนึ่งถ้วยพอดีเจ้าค่ะ''
''งั้นดีเลย.ไปตักใส่ถ้วยมาให้ข้า''
''คุณหนูสามจะยกไปให้ฮูหยินรองหรือเจ้าคะ''สาวใช้ผู้เดิมถามด้วยดวงตาเป็นประกาย จะได้ลดเหนื่อยลงไปเปราะนึง
''เห็นข้าเป็นคนใช้หรือ''เหลียนเหมยถามเสียงเย็นปนสยอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #243 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 22:43
    จะไปเยี่ยมไข้รึเจ้าคะ ยังคงความกวนเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
    #243
    0
  2. #242 LittlEl2oseS (@LittlEl2oseS) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 22:43
    จะไปเยี่ยมไข้รึเจ้าคะ ยังคงความกวนเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
    #242
    0
  3. #215 cool-melody (@love-idea37) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 19:35
    นึกว่าจะวิ่งไปหาเหลียนอวี้ซะอีก
    #215
    0
  4. #214 เอฟี่ (@famvyza) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 18:51
    ห้ะ เอาไปให้ใครอ่ะ ถ้าจะเอาไปตาอ๋องมันก็แปลกเกินไปรึเปล่า??
    #214
    0