蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 37 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่29re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    9 พ.ค. 61

บทที่12十二
เหลียนเหมยหมดสติล้มลงไปกับพื้น เฉิงเยี่ยรีบวิ่งมาดูอาการของนาง
เเล้วช้อนร่างบางไปไว้บนเตียง ทำความสะอาดเเผลที่ข้อมือน้อย
''เยว่เอ๋อ ข้าผิดเองที่เป็นพ่อสื่อให้เจ้ากับหมิงเจีย หากข้ามิเขลาในวันนั้น เจ้าคงมิต้องเจ็บช้ำปานนี้ ข้าขอโทษเยว่เอ๋อ ข้าขอโทษ''เฉิงเยี่ยพร่ำพรรณ
นาความพลาดพลั้งของตนให้สตรีร่างบางบนเตียง
''ข้ามิทันมาดูใจเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเจ้าจะลงมาเกิด ข้าดูเเลเจ้ามิดีทั้งๆที่ท่านเเม่ฝากข้าให้ดูเเลเจ้า''เฉิงเยี่ยกุมมือน้อย พร่ำพรรณนาความผิดของตนอย่างมิขาดปาก
''ข้ามิอยากให้เจ้าช้ำใจอีกเเล้วที่ผ่านมาก็บอบช้ำเต็มทน''เฉิงเยี่ย
ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ร่ายเวทย์คืนร่าง ส่งผลให้ร่างของเฉิงเยี่ยมีหางสุนัขจิ้งจอกโผล่มาเก้าหาง
เขาเอื้อมไปจับมือน้อยของเหลียนเหมยเกิดเเสงทองทอไปทั่วมือน้อย ภาพความทรงจำทั้งหลายของเหลียนเหมยลอยอยู่บนเวหา เฉิงเยี่ยใช้มือเลื่อนภาพความทรงจำของร่างน้อย น้ำตาของเฉิงเยี่ยซึมออกมาอย่างมิรู้
ตัว เมื่อพบภาพอันเลวร้ายเกินกว่าสตรีจะรับไว้ เเต่สตรีบนเตียงต้องเเบกรับมันไว้ทั้งหมดมิว่าหนักหรือเบา 
เฉิงเยี่ยอยากจะลบความทรงจำอันเลวร้ายของนาง เเต่เขามิสามารถขัดมติของสวรรค์ได้ เพราะฉะนั้นเขาจึงเลือกลบเพียงภาพในอดีตที่เป็นเหตุให้นางต้องสลบไปเท่านั้น
ห้าวันหลังจากนั้น
''อือ...''เหลียนเหมยครางเสียงเบาทำตาปรือๆ
''เยว่เอ๋อ!''เฉิงเยี่ยรีบคืนร่างเดิมที่มิมีหาง เเล้วประคองให้ร่างบางบนเตียง
ลุกขึ้น
''ข้าเป็นอะไรไป...''เหลียนเหมยเเตะขมับ พลางสะบัดหัวไล่ความปวด
''เจ้าคงจะเสียโลหิตมากจึงทำให้เจ้าสลบไสลไปขณะที่ข้าเล่าตำนานให้ฟัง เจ้าหลับไปนานถึงห้าวันเชียวนา''เฉิงเยี่ยกล่าวปดเสียงเรียบ
''เป็นเช่นนั้นหรือ''
''ตามนั้นเเล เจ้าจะออกไปที่ใดหรือไม่''
''ไปสิ มิว่าอย่างไรข้าก็จะไป''เหลียนเหมยกล่าวเสียงมุ่งมั่น
เหลียนเหมยเดินออกจากเรือน โดยมีเฉิงเยี่ยในร่างสุนัขจิ้งจอกน้อยตามมาด้วย นางอุ้มจิ้งจอกน้อยไว้ที่อก
''ข้าจะต้องไปเอาคำตอบจากซื่อซี''
เหลียนเหมยเดินออกจากจวนด้วยท่วงท่านางเอกงิ้วโดนเมียหลวงกลั่นเเกล้งเเละไล่ออกจากจวนอย่างสบายอารมณ์
'ลาก่อนท่านพี่..น้องกับลูกอยู่ที่นี่ไม่ไหวเเล้ว...น้องโดนเขารังเเกร้องงอเเงร่ำไห้~'
เหลียนเหมยคิดบทงิ้วสดๆระหว่างทางในขณะที่กิริยาภายนอกกำลังฮัมเพลง
เเละลูบขนจิ้งจอกตัวน้อย พลันสายตาเหยี่ยวเหลือบไปเห็นสตรีหน้าตามอม
เเมมเสื้อผ้าอาภรณ์คล้ายใส่ตัวเดิมมาสองสามวัน คล้ายจวนมิมีน้ำอาบน้ำใช้ นั่งยองๆจุดประทัดขนาดเล็ก สีสันประทัดกระจายเป็นวงเล็กๆ
''ขอทานที่ไหนมาจุดประทัดในจวนเเม่ทัพหรงเซียนกัน มารดาเจ้าเป็นใบ้รึ
ไฉนมิสอนลูกว่าห้ามทำกิริยาเช่นนี้ในเขตุจวนผู้อื่น''เหลียนเหมยด่าสตรีนาง
นั้นเป็นชุด ความจริงนางก็รู้ว่าสตรีนางนั้นเป็นใคร น้องห้าสุดที่รักของนางนั่นเเล
''บังอาจ....พี่สาม!''เว่ยหยินหันมาเตรียมด่าคนที่กล้าว่านาง ที่นางจุดประทัดถือเป็นการฉลองที่ท่านพ่อเมตตายุติคำสั่งกักตัวไว้ในห้องเย็น นางคนใช้ชั้นต่ำคนใดกันกล้ามองนางเป็นขอทาน ชั้นต่ำยังตาต่ำอีก! เเต่หันมาเเล้วก็กล่าวอันใดมิออก
''อั้ยหยา น้องห้าสุดที่รักไฉนใยมีสภาพมิต่างจากขอทานเช่นนั้นเล่า หากเจ้ามิหันใบหน้าอันuglyมา ข้าคงจะเดินกลับไปหยิบตำลึงทองมาให้เเล้ว หากท่านพ่อท่านเเม่มีเเขก เเล้วเเขกท่านนั้นมาพบ ภาพลักษณ์ของจวนจะป่นปี้ย่อยยับย่อยสลายง่ายเสียยิ่งกว่าซากพืชซากสัตว์อีกนา นี่โดนปล่อยออกมาเเล้วใช่ไหม ข้าเเนะนำนะเดินไปเรือนท่านเเม่รอง เเล้วช่วยวานให้ท่านตั้งใจสอนกิริยามารยาทของสตรีที่ดีเเละความเป็นคนด้วยนะ''
เหลียนเหมยเหยียดสายตาใส่เว่ยหยินก่อนจะเดินออกจากจวนไป วางเฉิงเยี่ยลงกับพื้น
'เจ้าจะไปที่ใด!'เสียงเฉิงเยี่ยดังเข้ามาในสมอง
'ไปหาคน'เหลียนเหมยกล่าวในใจ นางเเน่ใจว่าเฉิงเยี่ยต้องรับรู้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #408 Ku72nicknack (@Ku72nicknack) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 14:07
    อ่านแล้วงงๆอ่าไรท์
    #408
    0
  2. #348 JikkoHza Xuounoy (@jikkoh-sanrio) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 21:18
    ถึงจะอ่านแล้ว. มั่วๆไปบางตอน. บางช่วง. แต่ก็น่าติดตามดูต่อว่านางเอกจะจัดการ กับอดีตที่ตัวเอง ต้องการแก้แค้นยังไงต่อ
    #348
    0
  3. #343 vantempik (@vantempik) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 13:36
    จะรออ่านน้ะ
    #343
    0
  4. #337 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 06:29
    รอๆๆๆๆๆค่ะ
    #337
    0
  5. #334 Devil-1996 (@0906193532) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:44
    เศร้าแทนนางเอก  พบ
    #334
    0
  6. #331 สมใจ เทพเมือง (@somjai21) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 11:41
    ขอบคุณมากนะคะ
    #331
    0
  7. #328 บัว (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 23:58
    เศร้ามาก. ตกลงที่อ้างว่าเพราะมู่ตานวางยาเป็นแค่อ้างเอาตัวรอด หรือเปนชายโลเลกันแน่
    #328
    1
    • #328-1 yejee (@rinrita) (จากตอนที่ 37)
      29 มกราคม 2560 / 00:10
      หญิงร้ายชายชั่ว พอๆกันจ้า
      #328-1
  8. #326 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 22:34
    ดีมากๆที่หลุดพ้นจากคำสาป
    #326
    0
  9. #325 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 22:24
    ผช น่ารังเกียจดีแล้วที่หลุดพ้นคำสาบานได้
    #325
    0
  10. #324 hazelham (@hazelham) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 21:59
    แงแงชาติที่แล้วโครตเศร้า มาชาตินี้ ต้องสมหวังสิ
    #324
    0