蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 40 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่31re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    9 พ.ค. 61

บทที่13十三

เหลียนเหมยเดินกอดอกหน้ามิสบอารมณ์ เหตุที่ทำดรุณีน้อยโฉมงามหน้าหงิกนั้นก็มพ้นอากาศสภาพเเวดล้อมเเละการเดินทางอันยาวไกลเพื่อหอบสังขารอันบอบบางไปยังโรงเตี๋ยมสุดหรูของสตรีนามซื่อซี

''มันก็ดีอยู่หรอก ไม่มีตึกเรียงรายมากมายไม่มีรถไม่มีควันรถที่เป็นพิษเหตุก่อมะเร็งปอด เเต่ก็ช่วยมีเต็นท์บังเเดดบ้างก็ได้!''เหลียนเหมยบ่นกระปอดกระเเปด 

ตอนนี้เหลียนเหมยพบโรงเตี๋ยมป้ายสีเเดงตัวอักษรสีทองเเต่ก็มืกล้าเข้าไป เกรงจะมิใช่จึงต้องพยามอ่านป้ายเอา เเต่นางก็มิสามารถอ่านออกเพราะตัวอักษรทุกตัวบนป้ายเป็นตัวอักษรโบราณ

''เออ...ก็ได้สู้เดินหาต่อก็ได้เว้ย ป้ายก็อ่านไม่ออก!เพื่อชีวิตเเละทรัพย์สิน ไม่ใช่ละ เเบบนี้ยังจะเอาฮาอีก ''เหลียนเหมยเดินตรงดิ่งไปต่อในทางข้างหน้า

มินานเเรงฮึดก็อันตทานหายไป นางหมดความอดทน เดินดิ่งเข้าไปหา ผู้คนที่มุงดูอะไรซักอย่างเพื่อถามหาที่ตั้งของโรงเตี๋ยม

''ท่านลุง มิทราบว่าโรงเตี๋ยมของสตรีนามซื่อซีอยู่ที่ใดหรือ''เหลียนเหมยปั้นหน้าใสซื่อสะกิดบุรุษเเก่คราวพ่อ ที่กำลังยืนให้กำลังใจคู่มวยที่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด

''ที่นั่นเเล''ปากของบุรุษผู้นั้นขยับประสานกับมือที่เเสดงถึงความเมามัน

''ที่ใดหรือ''เหลียนเหมยพยามฉีกยิ้มงามถามบุรุษหน้าตายอีกรอบ

''บนหัวบิดาเจ้า''บุรุษผู้นี้ตอบเสียงเรียบโดยมิสนใจสตรีโฉมงามที่อยู่ข้างหลัง

''ซัซ!''เหลียนเหมยด่าบุรุษที่นางถาม ด้วยถ้อยคำที่นางคิดถึง

''พี่ชาย มิทราบว่าโรง--''เหลียนเหมยเปลี่ยนผู้สอบถามเเต่ก็โดนเเทรก

''จะชวนข้าไปโรงเตี๋ยมหรือ ยังๆข้ายังอยากดูการต่อสู้อันดุเดือด''

''เชิญเหอะ''

รังสีอัมหิตลอยคลุ้งรอบกายดรุณีน้อย หากไม่ติดว่าจะโดนจับ นางจะฆ่าล้างโคตรล้างเผ่าพันธ์ฟันป้ายบรรพบุรุษไอ้สองตัวนี้เสีย

นางเหล่ดวงตาไปพบบุรุษรูปงามในอาภรณ์ชาวบ้าน ยืนวาดรูปคู่มวยที่ประชันกันอย่างดุเดือด

''เฮๆเอ้า!พ่อหนุ่มๆขวาๆ''เสียงให้กำลังใจคู่มวยดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

''โรงเตี๋ยมที่เเม่นางหา เป็นโรงเตี๋ยมที่ มีพื้นหลังสีเเดงตัวอักษรสีทอง''บุรุษรูปงามผู้นี้ที่เหลียนเหมยเเอบมองตอบเสียงเรียบ

''เจ้า!''เหลียนเหมยที่สติหลุดลอยไปกับการต่อสู้ สะดุ้งชี้หน้าต้นเสียง 

เหลียนเหมยอาจยังมืรู้ การชี้หน้าผู้อื่นถือเป็นการหาเรื่องเเละไม่ให้เกียรติดูหมิ่นเหยียดหยามเป็นอย่างมาก

''เอ เเม่นางนี่ก็กระไร ตัวข้านั้นมีจิต ช่วยเหลือเเต่ท่านกลับชี้หน้าข้า''ชายหนุ่มขมวดคิ้ว

''ขออภัยพี่ชาย ตัวข้าจิตล่องลอย ไป เชียร์....เอ้ย..ให้กำลังใจคู่ต่อสู้คู่นี้เมื่อ เวลาท่านเรียกจึงตกใจจนลามปาม''เหลียนเหมยลนลานตอบคำถาม เกรงจะเป็นเรื่องใหญ่ ยุทธ์นางเองก็เพิ่งจะสีเขียวขั้นสาม จะไปสู้รบกับผู้ใดได้ ที่รอดตายในคราลอบทำร้ายมาได้ก็องค์เง็กเซียนฮ่องเต้เมตตาล้นเหลือ

''เป็นเช่นนั้นหรอกหรือ''ชายหนุ่มคลายคิ้วที่ขมวดเเน่น พลางพยักหน้าอย่างเข้าใจ

''เจ้าค่ะ''เหลียนเหมยรีบพยักหน้า

''เอ้า!มีผู้ใดจะปะลองกับข้า!''บุรุษในสนามที่ถูกสร้างโดยมีชาวบ้านมุงล้อมเป็นวงกลม คำรามเรียกเเรงฮึด

จากที่เหลียนเหมยได้ดูการประลองที่ใช้อวัยวะภายนอกเเละธาตุปราณประจำตัวเท่านั้น ห้ามใช้อาวุธใดๆเด็ดขาด นางรู้สึกว่าบุรุษผู้นี้ร้ายกาจเกินอีกฝ่ายนัก เเต่ก็สะเออะมาปะลองฝีมือกับคนที่ยุทธ์ต่ำกว่า

'อะไรวะไหนคือความเท่าเทียมไหนคือความยุติธรรม โลกขนานบ้านี่ไร้ซึ่งความยุติธรรม ข้าต้องการท่านเปาบุ้นจิ้น!'

บุรุษผู้โชคร้ายโดนบุรุษหนุ่มยุทธ์สูงกว่า เตะอัดเข้ากลางท้องจุดรวมปราณส่งผลให้ลงนอนคดตัวร้องโอดโอย บุรุษหนุ่มวรยุทธ์สูงส่ง ร้องคำรามเรียกกำลังใจเป็นครั้งที่สอง

สายตาเหลียนเหมยสอดส่องก้าวไกลพบบุรุษผู้โชคร้าย คลานไปคว้าขวานที่ผู้ใดก็มิรู้ทำตกเอาไว้ พลางยิ้มเจ้าเล่ห์

''เหอะ เดี๋ยวก็มีคนเห็นต้องไม่ใช่เราสิ ''เหลียนเหมยปลอบใจตัวเอง เเต่ผลมิใช่อย่างที่นางคิดหวังไว้ ชาวบ้าน มิมีใครเอะใจมองเเม้เเต่คนเดียว

''ทำไมต้องเป็นเราอีกเเล้ว!เอาวะ ถ้า ตายคราวนี้ก็ยังพอมีเศษบุญหลงเหลือจากการช่วยคนอยู่อีกครั้ง!''



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #374 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:11
    5555นางรอๆๆๆค่ะ
    #374
    0
  2. #373 pdeer11 (@pdeer11) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 02:03
    นางเอกปากกรรไกรมากเลยอะ555
    #373
    0
  3. #372 0935352598 (@0935352598) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 00:47
    ไรเนื้อเรื่องมั่วมากตอนนี้สับสน น่ารีไรน์ไม่นะ ไปแก่ก่อนอะ
    #372
    0
  4. #370 balling123454 (@balling123454) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 18:03
    หายไปนานลงเยอะๆดิ ไรท์คนงาม
    #370
    0