蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 52 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่39

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    9 พ.ค. 61

“พี่สี่..หมิงหยุนนำกุ้ยช่ายเเละสุราลูกท้อของโปรดของท่านมาให้เพคะ”หมิงหยุนที่มีสติมากกว่าหลิวอี้ รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่ง เปิดกล่องเเละรีบจัดวางจานกุ้ยช่ายเเละสุราให้หมิงเทียน
“พี่หมิงเทียน อี้เอ๋อลองทำหมั่นโถวมาให้ท่านพี่ทานนะเพคะ”หลิวอี้ก็รีบเดินมาวางหมั่นโถวจากกล่องหิ้ว เเละดันสำรับของหมิงหยุนไปข้างๆ จัดการดันหมั่นโถวไว้ตรงหมิงเทียน
“เหอะ..ลองทำ?ฉีหลิวอี้!เจ้ากล้านำหมั่นโถวที่เพิ่งทำคราเเรกมาให้พี่สี่ทาน!เปิ่นกงจู่มิยอมให้พี่สี่ทานหมั่นโถวที่มิรู้ว่าทานไปเเล้วจะเป็นตายร้ายดีเช่นไรเเน่!”หมิงหยุนดันหมั่นโถวออก
เหลียนเหมยเริ่มขยาดที่จะบรรเลงงิ้วเเล้ว จึงนั่งฝนหมึกชมงิ้วไปเงียบๆ
“มิเหมือนกุ้ยช่ายของหมิงหยุนนะเพคะ หมิงหยุนฝึกทำมาหลายปีให้ชำนาญเพื่อพี่สี่เลยนะเจ้าคะ”หมิงหยุนกงจู่ดันหมั่นโถวไป
“กุ้ยช่ายจะเก่าค้างปีเหมือนผู้ทำหรือปล่าวมิรู้..มิเหมือนของอี้เอ๋อที่สดใหม่น่าทาน”หลิวอี้กอดอกเชิดหน้า
“เจ้า!นังเด็กชั้นต่ำ! เจ้ากล้าว่าเปิ่นกงจู่เรอะ!”หมิงหยุนยกมือข้างขวาขึ้น เตรียมจะฉาดอีกฝ่าย
“เเล้วข้าระบุนามท่านหรือไม่เล่า!”หลิวอี้ยกมือเตรียมจะตบฉาดหมิงหยุน อย่างลืมตาย
“หากพวกเจ้าเพียงจะตบกัน ก็ไปตบตรงกลางห้อง เเต่หากจะเเลกปรานฟาดฟันวรยุทธ เปิ่นหวางเชิญลานกลางจวน”หมิงเทียนกล่าวเสียงเรียบ
สตรีสองนางนี้จะทำอันใด เขามิห้ามเเต่อาจจะยิ่งส่งเสริม ขอเพียงมันมิทำลายข้าวของในจวนเขาก็พอใจเเล้ว
หลิวอี้เเละหมิงหยุนจึงจำสงบศึกกัน เเละยืนอย่างสำรวม
“ผู้หญิงของตัวเองเเท้ๆเเทนที่จะห้าม”ดรุณีฝนหมึกนั่งกล่าวเสียงเบา ด้วยความเบื่อหน่าย จนเเล้วจนรอดนางจึงเอื้อมมือไปหยิบกระดาษเเละพู่กันมาเขียนเล่น
“เหอะ”เจ้าของจวนหัวเราะเเห้งๆ เเละปรายตามองสตรีที่นั่งเขียนอักษรอย่างทุลักทุเล
“เบื่อ เขียนยังไงก็เขียนไม่สวย”เหลียนเหมยบ่นเสียงเบา
ฟึบ
หมิงเทียนดึงข้อมือน้อยเเละดึงตัวตัวนางขึ้นมานั่งบนตักเเกร่ง
“กรี๊ด!ทำไรเนี่ย!”ดรุณีน้อยดิ้นพล่าน จนคล้ายไปโดนจุดสำคัญของหมิงเทียน
“อือ..อย่าดิ้น.”เสียงเทียนเเหบพร้าเเละดูบ้ากาม
เหลียนเหมยตัวเเข็งในทันใด เพราะหากดิ้นอีกนางอาจจะโดนจับกดลงเตียงเป็นเเน่
“เเล้วท่านอ๋องทำอันใดเล่าเพคะ”เหลียนเหมยกล่าวเสียงหวาน
“เปิ่นหวางจะสอนเจ้าเขียนพู่กันให้งดงาม”หมิงเทียนยัดพู่กันใส่มือสตรีบนตักเเละใช้มือเขาประกับทับ
“ไม่เอาเพคะ เหลียนเหมยเกรงใจ”
“หรือจะให้เปิ่นหวางสอนบนเตียง เลือกเสีย”หมิงเทียนกล่าวเสียงหวานเชื่อม
ในเวลานี้เหลียนเหมยอยากจะสำลึกน้ำลายตายให้รู้รอด สตรีสองนางนี้จ้องหน้านางเสียอย่างเอาเป็นเอาตาย
“พี่สี่!/พี่หมิงเทียน!”
“หวังเฟยเป็นอันใดไป สีหน้าดูมิสู้ดี เปิ่นหวางจะไปส่งที่เรือนเเล้วกัน”หมิงเทียนช้อนตัวเหลียนเหมยขึ้นพร้อมที่จะอุ้มนางไป
“อ๊ายๆปล่อย!”เหลียนเหมยดีดดิ้นจนหมิงเทียนต้องปล่อยลง
“ข้าจะกลับเอง!ท่านอยู่กับ—“
หมิงเทียนประทับปากลงไปบนริมฝีปากสวยของเหลียนเหมย ทำให้นางสติหลุด  เผลอเเลกลิ้นตอบอย่างดูดดื่ม
“พี่..หมิงเทียน…”หลิวอี้เข่าอ่อนถึงกับลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้น
“ไอ้บ้าหมิงเทียน!!!”เหลียนเหมยที่สติกลับมาครบทุกประการ โกรธาจนใบหน้าเเดงก่ำ ซึ่งมีต้นทุนความเขินอายร่วมด้วย  ยกมือขวาขึ้นจะตบฉาดบุรุษตรงหน้า
หมับ!
เเต่หมิงเทียนก็มิเขลาขนาดที่ว่ายอมให้สตรีน้อยตรงหน้าตบเป็นเเน่ เขาจึงใช้มือขวาจับข้อมือข้างที่นางตบเมื่อครู่ เเละดึงตัวนางเข้ามาอยู่ในอ้อมเเขน
“เหตุใดหวังเฟยจึงมีใบหน้าที่เเดงก่ำเช่นนี้เล่า”หมิงเทียนกล่าวซักถามเหลียนเหมยด้วยใบหน้าที่กวนเบื้องล่าง
“ฮึ่ย!!! ฉีหลิวอี้!เอาพี่หมิงเทียนของเจ้าไปเลย!!”เหลียนเหมยพยามใช้เเรงทั้งหมดผลักหมิงเทียนออก เเต่ก็ไม่สำเร็จ
“จริงหรือ”หลิวอี้ตาเป็นประกายในทันใด
“เออ!เอาไปเลย!”เหลียนเหมยสะบัดสะบิ้งใส่อย่างสุดฤทธิ์
“หวังเฟย.เปิ่นหวางว่าเราไปสนทนากันบนเตียงจะเหมาะสมกว่า”
ว่าเเล้วหมิงเทียนก็จับเหลียนเหมยพาดไหล่ เเล้วเดินออกจากห้องไป
“ฮืออออออ ปล่อยข้าเถอะท่านอ๋อง..ข้าจะตกเเล้วว! “เสียงของเหลียนเหมยก็ยังคงดังรอดมาถึงห้องอักษร หลังจากที่นางโดนอุ้มไป
















*fan art!!! (ยังไม่จบอีก.)
*ขอเม้นให้กำลังใจโหน่ยย






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #488 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 23:50
    สนุกมากค่ะ แต่ขอยาวๆอีกนิดนึงได้ไหมค่ะ5555เราพวกโลภมากค่ะ ขอบคุณนะค่ะ
    #488
    0
  2. วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 19:35
    เหมยเอ๋อทำไรอ่ะเมื่อกี้ยังดิ้นตอนนี้แลกลิ้...กับเค้าซะแล้ว หวายๆๆ ไวไฟนะยะหล่อน ชอบๆ
    #487
    0
  3. #486 CherryBoon (@CherryBoon) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 19:13
    ??ฟินจังชอบ
    #486
    0