蓉娴莲梅ฝ่ามิติลิขิตเเผ่นดิน

ตอนที่ 55 : พระชายาเหลียนเหมย::ที่42

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    9 พ.ค. 61

หกวันหกคืนผ่านไปไวราวกับกล่าวปด 
หมิงเทียนที่มีอาภรณ์ตัวในสีขาวอยู่บนร่างเเละมิได้หลุดรุ่ยเหมือนตอนบรรเลงบทรักสวาท นั่งอ่านตำราอยู่ริมเตียง โดยมีเหลียนเหมยดรุณีน้อยนอนหลับอย่างอ่อนเพลีย บนตัวนางมีเพียงอาภรณ์บางๆที่หลุดรุ่ยเเละมีรอยเเดงเป็นจ้ำอยู่ตามตัว
“อือ…เจ็บ!!”เหลียนเหมยที่ตื่นเเล้ว นอนโอดโอยกุมท้อง
“มา..เปิ่นหวางช่วย”หมิงเทียนกลับหลังหันไปพยุงดรุณีน้อยขึ้น โดยที่เจ้าตัวมิได้ขัดข้องอันใด
หลังจากที่เหลียนเหมยอยู่ในท่านั่งเดียวกับหมิงเทียนในคราที่อ่านตำราเเล้ว นางจึงเอาหัวพิงไหล่บุรุษข้างกาย
“นี่…ข้าทุ่มเทขนาดนี้ ขอใบหย่าเถอะนะ”ดรุณีน้อยส่งตาหวานให้หมิงเทียน ซึ่งทำเขาหมั่นเขียวจนใช้นิ้วจิ้มหน้าผากนางเบาๆ
“เจ้ามันอ่อนหัดมิได้เรื่อง ไว้คราวหน้าเสียเเล้วกัน อีกอย่าง..เปิ่นหวางมิปล่อยสตรีที่ปรนณิบัติไปอย่างไร้ความรับผิดชอบ.”
“ก่อนหน้านี้ที่เปิ่นหวางกล่าวกับเจ้าเรื่องความรู้สึกที่มีต่อเจ้า เปิ่นหวางอยากให้เจ้าเชื่อ”หมิงเทียนคว้าตัวดรุณีข้างกายที่จะขยับตัวออก ให้มาอยู่ภายใต้เเขนเเกร่งของเขา
“ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร ข้ามิอยากจะเป็นสตรีที่โง่เขลา ที่โดนบุรุษโลภมากในเรื่อง..อย่างว่า.. มาทำร้ายจิตใจ”
เหลียนเหมยกล่าวไปก็รู้สึกเเทงใจดำตนเองซ้ำไปอีก
เเต่หากเรื่องนี้เป็นเช่นเรื่องthe eternal love นางก็ควรจะให้โอกาสหมิงเทียนให้ลองดูใจกันใช่หรือไม่
“เปิ่นหวางมิเคยกล่าวล้อเล่น”หมิงเทียนหันหน้ามามองดรุณีที่พิงไหล่
“ถ้าข้าให้โอกาสเจ้า เจ้าจะมิทำข้าเสียใจใช่หรือไม่”หวังเฟยกล่าวเสียงสั่นเครือ นางผิดหวังกับรักมาคราหนึ่งเเล้ว ไฉนนางจึงต้องยอมให้โอกาสบุรุษผู้นี้อย่างมิลังเล หากนี่คือโชคชะตาที่สวรรค์กำหนด นางก็สมควรจะทำตามบัญชาจากเบื้องบน อย่างไรเสีย น้ำวิสุทธิ์ที่ไหลสู่ตัวนาง มิว่าอย่างไรนางก็ต้องตั้งครรภ์เสียซักวัน ผู้ใดจะมาบอกว่ามิมีทาง ในเมื่อยุคสมัยโบราณเช่นนี้ จะมีที่ตรวจครรภ์ได้อย่างไร ดังนั้นจึงมิมีเหตุผลที่จะปฏิเสธว่าที่บิดาของลูกน้อยที่กำลังจะจุติ เรื่องหมิงเจีย จะให้นางอุ้มลูกในท้องของนางซึ่งเป็นบุตรของหมิงเทียนไปหาหมิงเจียก็ใช่เรื่อง 
“เปิ่นหวางสัญญา. ทานสิ่งนี้เสีย”หมิงยื่นโอสถลูกกลอนสีเเดงใสให้เหลียนเหมย
“มิวางยาข้านา.”เหลียนเหมยจ้องหน้าหมิงเทียน
“เปิ่นหวางมิวางยาหวังเฟย”หมิงเทียนยิ้มเล็กน้อย
เหลียนเหมยรับโอสถลูกกลอนมาจากหมิงเทียน เเล้วนำใส่ปาก
“มันคือไรอ่ะ”
“โอสถเร่งจุติ..”หมิงกล่าวพลางลูบหัวเหลียนเหมย
เพราะคำกล่าวของหมิงเทียน ทำเอาดรุณีน้อยผึงตัวจ้องหน้าบุรุษข้างกาย
“ง๊า! อะไรเนี่ย!”เหลียนเหมยใช้มือขวาต่อยเข้าที่ข้างต้นเเขนหมิงเทียน
“เราจะได้มีบุตรกันเร็ววันอย่างไรเล่า”
เหลียนเหมยขยับตัวพิงหมิงเทียนอีกครา เเต่ครานี้นางใช้มือน้อยทั้งข้างกอดเเขนเขาไว้ด้วย
“ถ้าข้าบอกว่ารักเจ้าเช่นกัน มันจะเร็วไปหรือไม่ มันจะเเปลกหรือไม่ที่ข้ารักบุรุษที่กล้าตบหน้าข้า เเละในตอนเเรกข้าดึงดันจะหย่ากับเจ้า”
“สำหรับเปิ่นหวาง..คำว่ารัก.มิมีต้นเหตุ มีเเต่ความรู้สึกของสตรีเเละบุรุษ”หมิงเทียนเอียงหัวไปพิงกับหัวเหลียนเหมย
“กล่าวดีไปเถิด ข้าน่ะ มิรับบุรุษที่มิได้มีข้าเพียงผู้เดียวเป็นบิดาของบุตรในท้องข้านา.”
“บุรุษในอุดมคติเจ้าเป็นเช่นไรกัน”หมิงเทียนลูบหัวเหลียนเหมยอย่างรักใคร่
“อืมมม…..เขาคนนั้นต้องเลี้ยงข้ากับลูกได้โดยไม่อดอยาก ไม่เจ้าชู้ ไม่เมาเละเทะ ไม่ขี้โม้ ไม่อันทพาล ไม่มีเมียมาก่อน ไม่ฆ่าใครที่ไม่จำเป็น”เหลียนเหมยร่ายยาว 
หมิงเทียนหน้าถอดสีเล็กน้อย เเต่ไม่นานใบหน้าก็กลับมามีสีอีกครั้ง
“หากเเต่เปิ่นหวางเป็นเพียงชาวบ้านเศรษฐีธรรมดา เปิ่นหวางสามารถผ่านเงื่อนไขของเจ้าได้อย่างมิมีปัญหา เเต่เปิ่นหวางในตอนนี้คืออ๋องสี่”หมิงเทียนกล่าวเสียงเรียบ
เหลียนเหมยเงยหน้าไปมองหมิงเทียนอย่างฉงน
‘ทำไม!เป็นอ๋องเเล้วมีเมียเดียวไม่ได้เหรอวะ!’
“เอ้า!เป็นอ๋องเเล้วทำไมจะมีเพียงหวังเฟยมิได้”
“สมมุตินา..หากเปิ่นหวางได้เป็นองค์รัชทายาท..เเละต่อไปเป็นฮ่องเต้..ซึ่งเเน่---“
“ซึ่งเเน่นอนว่าต้องมีเจ้าจอม มีพระสนมมีนางกำนัลมากมาย มีโอรสมีองค์หญิงเต็มวัง…หากเจ้าเป็นฮ่องเต้..มันก็อีกเรื่องนึง เเต่มันก็เป็นไปไม่ได้หรอกนา เพราะพี่หมิงซีเป็นองค์รัชทายาทนา เจ้ามิมีทางไปเเก่งเเย่งชิงอำนาจกับเขาหรอก เจ้ากับเขาเป็นพี่น้องกัน”เหลียนเหมยหัวเราะอย่างมิเข้าใจความคิดของบุรุษของกาย





*อัยย์รักคนเม้นนนน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

736 ความคิดเห็น

  1. #733 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:26
    มื่อไรนางจะหูตาสว่างทีว่า-ปัวเฮงซวยมันวางยาพ่อตัวเอง
    #733
    0
  2. วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 12:44
    รักอะไรวะ ทำร้ายพ่อนาง ทำร้ายครอบครัวนางแบบนี้ นางรู้คงไม่ให้อภัยแน่นอน
    #684
    0
  3. #509 Angiemammy (@Angiemammy) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 23:14
    ไรท์อ่ะเขียนให้เกลียดพระเอก
    มีอย่างที่ไหนหูเบา แถมบอกว่ารักภาษาอะไร ทำร้ายครอบครัวคนรัก
    ซึ่งที่ทำไป ต่อไปถ้าร้ายแรงกว่านี้มันไม่อาจให้อภัย
    เฉิงเยียไปไหนไม่มาดูแลเลย
    #509
    0
  4. วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 17:33
    ที่ร่ายมานะสามีอ๋องทั้งนั้นเลย มันจะเป็นยังไงต่อไปละเนี่ย รักนางแต่ทำร้ายครอบครัวนาง......
    #507
    0
  5. #505 BoonthongSupo (@BoonthongSupo) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 16:24
    ถ้านางเอกรู้ที่พ่อเป็นบ้า วางแผนฆ่าคนในครอบครัวคือท่านอ๋อง บ่าวโบกมือลาท่านอ๋องเลย ตอนนี้ก็เกลียดแทนนางเอกแล้วไรท์
    #505
    0