สามีเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 1 : บทนำ: พี่ลุค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    6 ส.ค. 59

“ฟางรอพี่ลุคมาสิบปีแล้วค่ะ”

วราลียิ้มอ่อนหวาน เธอปิดคอมพิวเตอร์ก่อนจะรวบรวมเอกสารใส่เข้าแฟ้ม เครื่องปรับอากาศหยุดการทำงานในเวลาเที่ยงห้านาทีตามนโยบายประหยัดพลังงานของบริษัท และเสียงทอดถอนใจอย่างเหนื่อยหน่ายของใครหลายคนก็ดังขึ้นมาแทน

ออฟฟิศเล็กๆ แห่งนั้นมีพนักงานเพียงสิบห้าคน โต๊ะตั้งชิดกันทั้งด้านหน้าและด้านข้างจนยากที่จะขยับตัวลุกในเวลางาน ใครคนหนึ่งช่วยเปิดพัดลมติดผนังให้ ก่อนจะเดินตามคนอื่นๆ ออกไปกินมื้อกลางวัน ทุกครั้งที่ประตูกระจกเปิดอ้า ไอร้อนที่ดูราวกับจะเฝ้ารอจังหวะอยู่นานแล้วก็พากันพวยพุ่งเข้ามา ทำให้อุณหภูมิภายในห้องสูงขึ้นอย่างน่าหงุดหงิดใจ

พนักงานรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเท้าศอกกับโต๊ะ เอนตัวเพื่อให้หน้าโผล่พ้นจอคอมพิวเตอร์ ตอนนี้เหลือพวกเธออยู่แค่สองคน อ้อยใจมองวราลีด้วยแววตาครุ่นคิด

“ก็เพราะว่ารอมาสิบปีนี่ล่ะ พี่ว่า...ถ้าเขาจะกลับมา เขาก็คงมานานแล้วนะฟาง วันที่ให้สัญญากันฟางกับเขาต่างก็เป็นวัยรุ่น ความรักของวัยรุ่นมันไม่มีอะไรมาก แค่รักก็พอแล้ว แต่พอเราโตเป็นผู้ใหญ่ มีเงื่อนไขในชีวิตที่ซับซ้อนขึ้น แค่รักอย่างเดียวมันไม่พอ”

“ความรักยังไงก็เป็นความรักไม่ใช่เหรอคะ ฟางไม่เห็นว่ามีอะไรต่างกันตรงไหน”

“ความรักของผู้ใหญ่มันก็จะมีเรื่องแนวคิด นิสัยใจคอ ฐานะการเงิน หน้าตาทางสังคม การศึกษา อะไรพวกนี้เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย โดยเฉพาะคนที่คิดจะแต่งงานใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เราก็ต้องเลือกคนที่เหมาะสมหรือคู่ควรกับเรา จริงไหม”

วราลีหัวเราะเสียงใส “พี่ลุคเขาไม่ใช่เจ้าชายจากต่างแดนนะคะ เราเคยเรียนโรงเรียนเดียวกัน แล้วบ้านเราก็เคยอยู่ใกล้ๆ กันด้วย เราเข้ากันได้ดีมาก ไม่มีหรอกค่ะเรื่องต่างชนชั้นอะไรแบบนั้น”

“แหม...ถ้าเขาเป็นเจ้าชายก็ดีน่ะสิ จะได้คุ้มค่ากับการที่ฟางรอมานานตั้งสิบปีหน่อย กลัวจะเป็นพวกไม่เป็นโล้เป็นพายมากกว่า ว่าแต่ตอนนี้พี่ลุคของฟางอายุเท่าไรแล้วล่ะ”

“สามสิบค่ะ”

“สามสิบ น่าจะตั้งตัวได้แล้วนะ” พนักงานรุ่นพี่ใคร่ครวญ “ค่าตั๋วเครื่องบินเดี๋ยวนี้ก็ไม่ได้แพงเท่าสิบปีก่อน หรือเอาง่ายๆ อินเตอร์เน็ตมันทำให้โลกแคบลง โซเชียลมีเดียตั้งเยอะแยะ คนบางคนเจอกันทางเฟสบุ๊ค จีบกันผ่านไลน์ แต่ทำไมพี่ลุคของฟางถึงไม่คิดจะตามหาฟางเลย ติดต่อมาทางเพื่อน เพื่อนของเพื่อน ของเพื่อนอีกทีก็ยังได้”

“วันนั้นมีเรื่องจำเป็นให้เขากลับอเมริกาค่ะ แล้วก็จำเป็นที่จะต้องไม่ติดต่อมาอย่างเด็ดขาด” เสียงของวราลีแผ่วจนฟังคล้ายการกระซิบ

อ้อยใจเป็นคนจังหวัดอื่น เธอแต่งงานและย้ายมาอยู่กับสามีที่บ้านจัดสรรหลังเล็กๆ ห่างจากที่นี่ไปมากทีเดียว อาศัยว่าทั้งสองคนทำงานที่นี่เหมือนกัน สามีทำในส่วนของการผลิต ได้ขับรถมาพร้อมกันไม่เปลืองน้ำมัน เธอเข้าทำงานก่อนวราลีหนึ่งปี ไม่ค่อยสุงสิงหรือพูดคุยกับคนในพื้นที่ เธอจึงไม่รู้เรื่องฉาวโฉ่ที่ดังที่สุดเมื่อสิบปีก่อน

“จำเป็น จำเป็น จำเป็น! ถามกี่ทีฟางก็พูดอยู่แค่นี้ พี่ล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าไอ้เรื่องจำเป็นนั่นมันคืออะไร แล้วจำเป็นแค่ไหนที่เขาจะไม่ติดต่อกลับมาเลย!” เธอถอนใจแรง ก่อนจะปรับเสียงให้นุ่มนวลขึ้น “พี่หวังดีนะฟาง ฟางเองก็ยี่สิบเจ็ดแล้ว หน้าตาก็ออกจะสวย”

วราลีมองเงาสะท้อนรางๆ บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ดำมืด สวยหรือ...เธอไม่แน่ใจ เธอมีดวงตายาวรีที่คิดเข้าข้างตัวเองว่าสดใส คิ้วได้รูปทว่าก็ไม่ได้ดกหนา จมูกเรียวเล็ก และปากสีชมพูตามธรรมชาติ แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้ารูปไข่ของเธอก็เกือบจะกลม แถมยังมีแก้มนิดๆ อีกด้วย

นิ้วเรียวเกี่ยวผมดำสนิทยาวประบ่าไปคล้องหู เธอมองหากระเป๋าเอกสารที่หิ้วมาจากบ้านเมื่อเช้า และพบว่ามันตกอยู่ใต้โต๊ะ

“ฟางหน้าจืดออกค่ะ” ลูกพี่ลูกน้องของเธอชอบพูดแบบนั้น

“ฟางไม่ได้สวยฉูดฉาดแบบพวกนางแบบหรือนางงามที่เห็นครั้งเดียวใครๆ ก็ว่าสวย แต่ฟางสวยน่ามอง ยิ่งมองก็ยิ่งน่ารักยิ่งอยากจะมอง”

เป็นคำพูดที่ทำให้วราลีคิดถึงลุคยิ่งกว่าเดิม เมื่อก่อนเขาชมทุกวันว่าเธอน่ารัก...พนักงานรุ่นพี่ดึงความสนใจด้วยการพูดต่อ

“พี่เห็นคนมาจีบฟางเยอะแยะ แต่ฟางเองนั่นแหละที่ไม่ยอมสนใจใครเลย หนุ่มวิศวกรที่มาตรวจเครื่องจักรเมื่อเดือนก่อนนั่นก็มาถามเบอร์โทรของฟางกับพี่ พี่สืบประวัติมาแล้วนะ เขาโสดแน่ๆ จบปริญญาโท ด้วยตำแหน่งงานกับบริษัทที่เขาทำ เงินเดือนก็คงได้มากพอตัวเชียวล่ะ พี่อยากให้ฟางคิดให้ดี บางทีการเริ่มต้นใหม่กับคนใหม่ๆ อาจจะดีกว่า ผู้หญิงเราไม่ได้สาวตลอดไปหรอกนะ เวลาผ่านไปทุกวัน ร่างกายก็โรยรา วันนี้ยังมีตัวเลือกเยอะแยะ พี่ก็อยากให้ฟางได้เลือก”

“ฟางเลือกที่จะรอพี่ลุคค่ะ” วราลีตอบกลับอย่างมั่นใจ เธอก้มเก็บกระเป๋าใต้โต๊ะก่อนจะตั้งมันไว้บนตัก “พี่ลุคเองก็เป็นคนที่เก่งมากๆ เขาขยัน ตั้งใจแล้วก็มุ่งมั่น ฟางมั่นใจค่ะว่าตอนนี้ชีวิตของเขาจะต้องก้าวหน้า บางทีอีกไม่กี่วันนี้เขาอาจจะมาหาฟางแล้วก็ได้”

“จ้ะ! ว่าแต่พี่ลุคเขาจะรู้รึเปล่านะว่าฟางลำบากแค่ไหนในการที่ต้องรอเขา” อ้อยใจผายมือข้างที่ว่างมาทางวราลี “ฟางเองก็เก่งนะ ใช้ภาษาอังกฤษได้ดีมาก ฟางไม่ควรจะจมอยู่ที่นี่เลย ถ้าพี่เก่งเท่าฟาง อายุน้อยเท่าฟาง ไม่มีสามี ไม่มีลูกให้ต้องคอยห่วง พี่คงย้ายไปทำงานบริษัทข้ามชาติ หรือไม่ก็บริษัทใหญ่ๆ ที่ให้เงินเดือนมากกว่านี้”

บริษัทแห่งนี้รับผลิตน้ำดื่มตามแบรนด์ของลูกค้า มีโรงงานตั้งอยู่ทางด้านหลัง วราลีสมัครเข้าทำงานในแผนกบัญชีตั้งแต่เรียนจบ แน่นอนว่าเพราะใกล้บ้าน และเธอก็อยากจะรอลุคในที่ที่เขาจะหาเธอเจอได้ง่ายๆ

“ฟางยังเป็นหนี้บริษัทค่ะ” หญิงสาวยกหนี้ขึ้นมาอ้าง

“ไปกู้ที่อื่นมาใช้หนี้ที่นี่สิฟาง!” คนพูดกระแทกเสียงอย่างนึกขัดใจ “เงินเดือนก็ได้น้อย บางวันต้องเอางานกลับไปทำที่บ้านด้วย ฟางทำงานมากี่ปีแล้ว พึ่งจะได้ขึ้นเงินเดือนให้เท่ากับรายได้ขั้นต่ำของคนจบปริญญาตรีเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเอง พี่ล่ะเสียดายความสามารถกับโอกาสในชีวิตของฟางจริงๆ พี่สาวฟางก็เหลือเกิน นมก็นมตัวเอง มีหน้ามาใช้ให้ฟางกู้ แล้วไหนล่ะที่บอกว่าจะเอาเงินก้อนมาใช้ พี่ก็เห็นเขาหักเงินเดือนฟางทุกเดือน”

พวกเธอค่อนข้างสนิทกัน วราลีจึงมักจะเล่าเรื่องส่วนตัวให้อ้อยใจฟัง อากาศที่ร้อนขึ้นดูจะทำให้อารมณ์ร้อนตาม หญิงสาวเปิดกระเป๋าเอกสารเพื่อจะหยิบแฟ้มงานที่เอากลับไปทำที่บ้านเมื่อคืน ปรากฏว่ามีแฟ้ม แต่เอกสารไม่ได้อยู่ในนั้น

“ไปกินน้ำแข็งใส...”

“ฟางลืมงานไว้ที่บ้านค่ะ คงต้องกลับไปเอา” วราลีขัดขึ้น

“พี่กบออกไปหาลูกค้า บ่ายๆ กว่าจะกลับ” อ้อยใจหมายถึงสามีตัวเอง “เดี๋ยวพี่หาใครไปส่งฟางนะ”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฟางเดินไปกลับระหว่างบ้านกับที่ทำงานมาตั้งหลายปีแล้วนะคะ”

เธอยิ้มให้อีกฝ่ายระหว่างลุกขึ้น หยิบกระเป๋ามาคล้องไว้กับบ่า

“ร้อนนะฟาง ดูแดดสิ นั่งกันอยู่ในนี้ยังแทบจะละลาย”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฟางวิ่งไปแป๊บเดียว พี่อ้อยกินข้าวกลางวันเลยนะคะ ไม่ต้องรอฟาง”

ทันทีที่ดึงประตูเปิด อากาศร้อนก็แทบจะทำให้วราลีผงะถอย บ้านของเธออยู่ห่างจากที่ทำงานด้วยการเดินราวสิบห้าถึงยี่สิบนาที และราวสิบนาทีด้วยการวิ่ง หญิงสาวก้าวเท้าเร็วๆ พร้อมกับยกมือป้องแสงจัดจ้า แดดยามเที่ยงสูบพลังงานเหลือเกิน เธอเดินได้ช้าลงทุกที

หรือเพราะเมื่อคืนเธอทำงานจนล่วงเข้าตีสอง ตื่นสายและรีบมาออฟฟิศจนไม่ได้กินอาหารเช้ากันนะ เหงื่อมากมายไหลผ่านขมับลงมาที่ข้างแก้ม ร่องอกและแผ่นหลังของเธอเปียกชุ่ม เธอเงยหน้ามองฟ้าและรู้สึกว่าทุกอย่างจะหมุนวนไปเล็กน้อย

วันนี้เป็นวันที่ร้อนที่สุดของปีรึเปล่า เธอไม่ได้สนใจพยากรณ์อากาศมานานมากแล้ว ทำไมพระอาทิตย์ถึงได้สาดแสงเหมือนโกรธแค้นทุกอย่างบนโลก วราลีคอแห้งผาก ไอร้อนที่เต้นระริกอยู่บนถนนข้างหน้าทำให้เธอขยาดจนไม่อยากจะเดินผ่านไป

หญิงสาวหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา ข้างในมีเหรียญ เงินอีกนิดหน่อยและพวกใบเสร็จที่ทำให้กระเป๋าพอง เธอมองร้านขายกาแฟสดที่อยู่ไม่ไกลนัก แต่แล้วก็ตัดสินใจเดินต่อ...เครื่องดื่มที่ร้านนั้นหนึ่งแก้ว ราคาเท่ากับอาหารของเธอหนึ่งมื้อเชียว

วราลีเร่งฝีเท้า ภาพที่เห็นเริ่มพร่ามัว หูเธออื้อ ขาอ่อนแรงและพื้นก็ยุบยวบอย่าไรชอบกล รถที่แล่นมาด้านหลังบีบแตรจนเธอสะดุ้งโหยง เสียการควบคุมตัวเองยิ่งกว่าเดิม รู้ตัวอีกทีแก้มใสก็แนบกับพื้นถนนที่ร้อนระอุไม่ต่างจากผิวกระทะที่ตั้งอยู่บนกองไฟ

เสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามา ใครคนหนึ่งโอบไหล่และดึงเธอขึ้นนั่ง เขาพูดอะไรบางอย่างแต่เสียงที่เธอได้ยินกลับดังหึ่งๆ เหมือนเสียงของฝูงแมลง ใครอีกคนชะโงกหน้าอยู่เหนือร่างเธอ ศีรษะของเขาบดบังดวงอาทิตย์ ใบหน้าของเขาดูทึบทะมึนในทีแรก ก่อนจะค่อยๆ ปรากฏแก่สายตาและทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวแรง

“พี่...” เธอเอื้อมแตะสันกรามที่สากด้วยไรหนวด แต่เพียงปลายนิ้วสัมผัส มือก็ร่วงผล็อยลงมา

พี่ลุค!

 



สวัสดีค่าสาวๆ ^__^

เห้ยๆๆๆๆ ไม่น่าเชื่อเลย ปีนี้ฝนลงนิยายเรื่องที่ 2 แล้ว 555555 ปกติใครที่อยู่กันมานานจิรู้ดีว่ายัยคนนี้มันมาปีละเรื่อง หายไปปีนึงแล้วถึงจะมาลงเรื่องใหม่ แหะๆ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ฝนเคยโม้ไว้ตั้งแต่ลงดวงใจรัญจวนค่ะ เน้นเอาใจขาฟินที่ตอนนั้นรู้สึกว่าดวงใจรัญจวนจะหนักหน่วงไปนี๊ดดด ^^

สามีเจ้าหัวใจเป็นเล่มบางๆ นะคะ ไม่หนาเท่าเล่มอื่นๆ ที่ผ่านมา หวังว่าสาวๆ จะชอบกันค่ะ

ส่วนใครที่สงสัยว่า “แล้ววินสตันแกจะเขียนต่อม๊ายยยย” 55555 เขียนค่า เขียนนน กำลังปั่นสุดชีวิต ทุกคนโปรดช่วยภาวนาให้ฝนทำเสร็จตามเดทไลน์ เพราะจะได้เห็นรูปเล่มกันในเดือนตุลานะคะ ^^

ยินดีต้อนรับเข้าสู่อ้อมกอดของ สามีเจ้าหัวใจ ค่ะ  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

1,259 ความคิดเห็น

  1. #1228 earnchyy (@earnBingChu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:39
    สนุกมากค่ะ พึ่งได้มาอ่าน
    #1228
    0
  2. #1227 earnchyy (@earnBingChu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:38
    สนุกมากค่ะ พึ่งได้มาอ่าน
    #1227
    0
  3. #90 Sarinya Thasinlapachai (@nufayandbow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 20:46
    555+ ติดตามต่อ...ทำ ebook ด้วยน๊า
    #90
    0
  4. #57 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 13:00
    ชอบมากมายค่ะ



    #57
    0
  5. #7 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 07:40
    มารอแล้วค่ะ อยากรู้แล้วสองคนนี้มีอะไรที่ฉาวนะ
    #7
    0
  6. #6 ออย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 21:35
    น่ารักที่สุด มาทีล่ะ2เรื่องก็ได้นะค่ะ
    #6
    0
  7. #5 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 21:05
    โถ....รอพี่ลุคนานเหลือเกิน
    #5
    0
  8. #4 mini-niyay (@mini-nuni) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 21:02
    รอค้าาาา เปิดเรื่องก็ฟินแล้วว
    #4
    0
  9. #2 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 10:19
    มาปูเสื่อรอจร้า
    #2
    0