สามีเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 10 : บทที่ 3: บ้านพี่ลุค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    26 ส.ค. 59

“ฟางยืนได้ ไม่เป็นอะไรหรอก”

ลุคโอบแขนล่ำสันรอบเอวเธอ พยุงให้ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เขามองไปรอบๆ

“ป้ามาลัยอยู่ไหน ทำไมไม่มาช่วยฟางสักที”

พอได้ถามถึง มาลัยก็โผล่มาเลย เธอตะโกนมาแต่ไกล

“ไหนเมื่อวานคุณว่ายัยฟางไม่ได้ทำรถคุณเสียหายไง วันนี้กลับมาทำไมอีกล่ะ” คนพูดหยุดยืนหน้ารถ เธอคงมัวแต่มองคนขับรถถึงพึ่งเห็นวราลี “เอ้า! แกไปเป็นลมหน้ารถเขาอีกแล้ว...”

มาลัยทอดเสียง เธอเขม้นตามองลุค คงจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร วราลีจึงช่วยเฉลย

“พี่ลุคไงจ๊ะป้า พี่ลุคกลับมาแล้ว”

“อ่อ...ก็ว่าหน้าคุ้นๆ แล้วกลับมานี่ไม่กลัวโดนตำรวจจับเหรอ” มาลัยกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “เสื้อยืดกางเกงยีนส์ เดี๋ยวนี้ฝรั่งขี้นกอย่างแกทำงานอะไรล่ะ ยามหรือคนสวน”

คนขับรถกระแอมเตือน มาลัยสนเสียที่ไหน เธอเท้าสะเอว พักขาข้างหนึ่งและแบะปาก ร่างสูงใหญ่ที่แนบชิดอยู่กับวราลีเครียดเกร็งขึ้น หญิงสาวทาบมือกับหน้าท้องที่สัมผัสได้ว่าแข็งเป็นลอนอยู่ภายใต้เสื้อยืด ส่งสัญญาณให้เขาใจเย็น

“ไปไป๊! ออกไปจากบ้านนี้ได้แล้ว เดี๋ยวตำรวจเขาจะหาว่าฉันให้ที่อยู่ผู้ร้าย” มาลัยสะบัดมือไล่ เธอกระชากแขนหลานสาว แต่วราลีกลับกอดรอบเอวลุค ทั้งปกป้องและรั้งไว้กับตัวอย่างไม่อาย พอไม่ได้ดั่งใจมาลัยก็ฟาดมือเข้าใส่แทน “แรดนักก็ทำไมไม่รู้จักหาผัวใหม่ที่มันดีๆ ผู้ชายมีตั้งเยอะตั้งแยะ!

“พอได้แล้ว” ลุคไม่ได้ตวาด แต่เสียงดุดันของเขามีพลังมากพอจะทำให้มาลัยชะงัก “บ้านผม ผมจะอยู่หรือจะไปมันก็เป็นสิทธิ์ของผม”

วราลีเงยขึ้นมองหน้าลุค เขาดูจริงจังและกำลังเดือดดาลเกินกว่าจะล้อเล่น เธอเคยได้ยินป้าบอกว่าเจ้าของใหม่ชื่อ มิสเตอร์ฟอร์ดหรืออันที่จริงจะเป็น...แซนฟอร์ด!

“บ้านแก!” มาลัยระเบิดเสียงหัวเราะ “บ้านนี้พึ่งขายให้เจ้าของใหม่สามสิบล้าน ได้ยินชัดไหม! สามสิบล้าน ไม่ใช่สามหมื่น อิโธ่! คนอย่างแกแค่ให้ได้ทำงานใส่สูทผูกไทยังไม่มีปัญญาเลย จะเอาเงินจากไหนมาซื้อ นู้น! นายหน้าสมเกียรติ เขามาดูบ้านให้เจ้านายพอดี เดี๋ยวเถอะ ฉันจะให้เขาแจ้งความว่าแกเป็นสิบแปดมงกุฎ ชอบแอบอ้างอีกข้อหา”

รถเอสยูวีสีขาวรุ่นใหม่แล่นเข้ามาในบ้าน จอดห่างไปทางขวามือ ชายวัยกลางคนซึ่งมีรูปร่างท้วมก้าวลงจากรถพร้อมกับที่ขนิษฐาเดินงัวเงียมาจากอีกทาง เธอสวมชุดนอนสายเดี่ยวสีดำยาวแค่พอปิดสะโพก พอเห็นลุคเธอก็นิ่งงันเหมือนต้องมนต์สะกด จากนั้นก็บิดริมฝีปากเป็นรอยยิ้มเซ็กซี่ และไม่รู้ว่ายังง่วงหรืออย่างไร ถึงได้ทำตาปรือไปด้วย

แต่แล้วขนิษฐาก็เบิกตากว้าง สีสันบนใบหน้าค่อยๆ จางหาย เธอรีบวิ่งไปหลบอยู่ข้างหลังแม่

“ไม่ใช่พี่ลุคใช่ไหมแม่”

มาลัยไม่ได้ตอบลูกสาว ดูเหมือนเธอกำลังจดจ่อรอให้สมเกียรติเห็นหน้าลุคเสียที และเวลานั้นก็มาถึง นายหน้าหยุดกึก เขายกมือไหว้หนุ่มลูกครึ่งที่อายุน้อยกว่า!

คราวนี้มาลัยซีดไปทั้งตัว ซีดยิ่งกว่าลูกสาวเสียอีก!

“สวัสดีครับคุณลุค ไหนว่าคราวนี้จะยังไม่เข้ามา” สมเกียรติส่งยิ้ม เผื่อแผ่มาให้วราลีที่พึ่งปล่อยมือออกจากตัวลุคด้วย “ได้เดินดูรอบบ้านรึยังครับ ผมมาตรวจสอบความเรียบร้อยให้ตลอด แม่บ้านไม่รู้ว่าคุณจะมา ก็คงไม่ได้เตรียมต้อนรับ”

สมเกียรติหันไปทางมาลัย พยักพเยิดพร้อมกับกระซิบให้เอาน้ำมาเสิร์ฟ จากนั้นจึงค่อยหันมาหาลุค เชื้อเชิญด้วยน้ำเสียงพินอบพิเทา

“อากาศร้อนแบบนี้เข้าไปในบ้านก่อนดีไหมครับ หรือคุณลุคอยากจะเดินดูรอบๆ”

“ในบ้านก็แล้วกัน”

ลุคมองวราลีแวบหนึ่ง ราวกับอยากจะแน่ใจว่าเธอยืนเองได้ จากนั้นจึงเดินนำสมเกียรติขึ้นบันได หายลับเข้าไปทางประตูขนาดใหญ่ มาลัยอ้าปากค้างมองตามหลังเขา ทำท่าเหมือนจะเป็นลมเป็นแล้ง

“นี่เรื่องจริงหรือฉันฝันไป!

“เรื่องจริงสิครับ” คนขับรถตอบ รอยยิ้มเล็กๆ แต้มอยู่ที่มุมปาก “นั่นลุค แซนฟอร์ดเชียวนะ จะซื้อบ้านแบบนี้ทีเดียวร้อยหลังก็ยังได้”

เจ้าของบ้านชาวอเมริกัน...ที่แท้คือพี่ลุคของเธอนี่เอง จะมีใครดีใจเท่ากับวราลีอีก ตอนนี้หน้าที่การงานของเขาต้องประสบความความสำเร็จไม่น้อยถึงมีรายได้พอจะซื้อบ้านหลังนี้ เขาเป็นคนเก่งและขยันมาตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น แม้ไม่รู้ว่าเขามีชีวิตอยู่อย่างไร แต่ตลอดสิบปีเธอยังคงเอาใจช่วยเขาอยู่เสมอ เธอภูมิใจในตัวเขาที่สุด และต่อจากนี้ไปคงไม่มีใครกล้าดูถูกเขาอีก

วราลีเดินกระเผลก มุ่งตรงไปที่บ้านหลังเล็กทางด้านหลัง มาลัยและขนิษฐาสาวเท้าเร็วๆ ตามมาด้วย

“แกรู้เรื่องนี้มาก่อนรึเปล่าฟาง แกเจอเขาที่ไหน ทำไมไม่บอกพี่บ้าง!” ขนิษฐาถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“เมื่อวานก็คนขับรถคนนี้แหละที่มาส่งยัยฟาง” มาลัยหายใจหนัก เสียงสั่นเหมือนจะร้องไห้ “ไอ้ลุคมันจะไล่ฉันออกรึเปล่าเนี่ย!

เห็นไหม...วราลีบอกแล้วว่าเธอเห็นลุค เขากลับมา!

ในขณะที่คนอื่นวิตกจริตจนแทบจะอยู่นิ่งๆ ไม่ได้ วราลีก็เทน้ำเย็นใส่แก้วสามใบ เธอสวมรองเท้าแตะ แม้จะเจ็บแผลที่เข่าแต่ก็เร่งฝีเท้ามายังบ้านใหญ่ เธอเสิร์ฟน้ำให้คนขับรถแก้วหนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ ก้าวขึ้นบันไดไปชั้นบน

“คุณลุคจะไม่เอาเรื่องหัวขโมยจริงๆ เหรอครับ”

ลุคพยักหน้า สมเกียรติเงียบไปหลังจากนั้น วราลีวางถาดที่โต๊ะกลางซึ่งทำจากกระจก ยกแก้วน้ำที่เริ่มขึ้นฝ้าขาวจากไอเย็นเสิร์ฟให้คนที่อายุมากสุดก่อน และอีกแก้วให้กับลุค ชายหนุ่มยกมือปฏิเสธ

ปกติวราลีจะนั่งกับพื้นเมื่อนายเจ้าของบ้านมา ทว่าในเมื่อลุคเป็นเจ้าของบ้าน เขานั่งบนโซฟาสีน้ำตาลเข้ม เธอจึงยอบตัวลงนั่งกับเขา ความปลาบปลื้มมากมายผุดพุ่งขึ้นในใจไม่ต่างจากตาน้ำ

“พี่ลุคเป็นเจ้าของบ้านจริงๆ ใช่ไหมจ๊ะ” วราลียิ้มกว้างเมื่อชายร่างท้วมพยักหน้าตอบรับ

“คงคิดว่าพี่ไม่มีปัญญาซื้อล่ะสิ” ทั้งประโยคและน้ำเสียงของลุคต่างก็กร้าวกระด้าง

วราลีรีบหันไปหา เข่าของเธอแตะกับขาของเขา “ไม่ใช่นะ ฟางดีใจ...”

“เหตุผลที่พี่ซื้อบ้านหลังนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฟางเลย” เขาขัด ตั้งแต่พูดกันมาในวันนี้ แทบจะไม่มีครั้งไหนที่เขามองหน้าเธอ

“แล้วทำไมพี่ถึงซื้อบ้าน...”

“ไปได้แล้ว” และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เขาไม่ปล่อยให้เธอพูดจนจบ

“ฟางขอโทษแทนป้...”

“ไปให้พ้น!

ลุคหันมาตวาด ทำเอาวราลีสะดุ้งโหยง มองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา...เมื่อสิบปีก่อนลุคไม่เคยแม้แต่จะขึ้นเสียงกับเธอด้วยซ้ำ

ดวงตาของวราลีร้อนผ่าว เธอลุกขึ้นด้วยความอับอายและน้อยใจ ค่อยๆ ก้าวเท้าเพื่อไม่ให้ตัวเองเดินกระเผลกจนน่าสมเพชและเพื่อจะได้ไม่ล้มลงอีก ขาของเธออ่อนแรงจนต้องเกาะราวบันไดลงมา คนขับรถเดินไปคุยโทรศัพท์ใกล้ประตูรั้ว ส่วนมาลัยกับขนิษฐาแอบอยู่หลังต้นไม้เล็กๆ ที่ไม่มีทางบังใครได้มิด

“ไอ้ลุคมันใช่เจ้าของบ้านจริงๆ รึเปล่า มันอาจจะเป็นแค่คนขับรถที่สลับตัวกับเจ้าของบ้าน เหมือนในละครไง”

“แต่นี่ชีวิตจริง ไม่ใช่ละครนะแม่!” ขนิษฐาขัด

“แล้วน้ำหน้าอย่างไอ้ลุคมันจะไปเอาเงินที่ไหนมาตั้งสามสิบล้าน”

ขนิษฐาเห็นวราลีเข้าแล้ว “ยัยฟางมันร้องไห้รึเปล่า ตามันแดงๆ ดูท่าไม่ดีแล้วนะแม่”

“สงสัยไอ้ลุคจะมีเมียใหม่ละมั้ง ถ้ามันรวยถึงขนาดที่ซื้อบ้านหลังนี้ได้มันคงไม่กลับมาเอายัยฟางหรอก”

ถ้าขนิษฐากับมาลัยจะรักษาน้ำใจวราลีบ้างก็คงดี แต่อันที่จริงเธอก็เลิกหวังเรื่องนี้มาสิบกว่าปีแล้ว เมื่อลงถึงพื้นด้านล่าง สองแม่ลูกก็กรูกันเข้ามา

“มันจะไล่ฉันออกรึเปล่า” ผู้เป็นป้ากระซิบกระซาบ

วราลีส่ายศีรษะ มาลัยถอนหายใจโล่งอก เธอเหนื่อยเกินกว่าจะแก้ความเข้าใจให้อีกฝ่าย เธอหมายความว่าไม่รู้ต่างหาก

ขนิษฐาแยกมายืนอีกด้าน มือของเธอเย็นเฉียบจนน่ากลัวยามที่แตะแขนวราลี “เขาพูดอะไรบ้างไหม”

“ไม่...” ริมฝีปากของวราลีแห้งผาก “เขาแทบจะไม่พูดกับฟางด้วยซ้ำ”

วราลีเดินใจลอยไปจนถึงห้องนอนเล็กๆ ของตนเอง เธอล้มลงนอน กัดริมฝีปากกลั้นเสียงสะอื้นในขณะที่ปล่อยน้ำตาให้ไหลเป็นสายจนชุ่มหมอน ทำไมลุคถึงได้หมางเมินอย่างนั้น เขาจำไม่ได้แล้วหรือว่าเมื่อก่อนพวกเขาเคยรักกันมากแค่ไหน...

 

โอ้โห...ดูพี่ลุคทำซิ คืนนี้โดนปาระเบิดบ้านบึ้มแน่ 55555555

มันมีเหตุค่ะ เดี๋ยวให้พี่เขาเล่าเอง เรื่องนี้น้องฝนจะไม่ยุ่ง 5555555 ส่วนยัยฟางดันซวยมาเป็นนางเอกของฝนก็อดทนไป เรื่องนี้ตีพิมพ์กับ “ไลต์ออฟเลิฟ” นะคะ สนพ.พาฝันที่รับประกันว่าจะไม่มีความโหดร้ายมากเกินไปในชีวิต ^^

ขอให้มีความสุขในอ้อมกอดของสามีเจ้าหัวใจค่ะ (ยังกล้าพูดคำนี้อีกเหรอ 555555) เจอกันใหม่ในตอนต่อไปนะคะ ขอบพระคุณสำหรับการติดตามค่ะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

1,259 ความคิดเห็น

  1. #1234 Smurfette (@smurfette) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 18:34
    ฟางเป็นแฟนที่น่ารักมากเลยนะ สงสารฟาง ทำฟางร้องไห้ได้งัย พี่ลุคใจร้าย ถ้ารู้ว่าน้องทำทุกอย่างเพื่อรอ จะรู้สึกผิดกับน้องบ้างมั๊ย
    #1234
    0
  2. #914 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 09:39
    แนะนำให้ฟางตัดใจ อย่าร้องน้าาา
    #914
    0
  3. #257 ชะนี (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 10:17
    ตามอ่านนิยายไรท์มาหลายเรื่อง รู้สึกนางเอกไรท์ทุกคนนี่ ชีวิตรันทดทุ๊กคนเลยอ่ะ ทำไมไรท์ต้องแกล้งนางเอกด้วยอ่ะ
    #257
    0
  4. #117 daimeaw (@daimeaw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 01:38
    อยากรู้พี่ลุคโกรธไรน้องฟางจัง
    #117
    0
  5. #105 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 10:17
    พี่ลุคทำไมต้องใจร้ายกับน้องด้วย
    #105
    0
  6. #101 TKh888 (@TKh888) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 06:56
    อิพี่ลุคใจร้ายยย ฟางผู้น่าสงสารของเจ้ฮรืออออ
    #101
    0
  7. #100 Nanzy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 01:09
    ค้างๆค่ะไรท์รอนะค่ะ
    #100
    0
  8. #99 nawnam (@nawnam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 23:36
    มันคืออะไร?ยังไง! ค่ะพี่ลุค
    #99
    0
  9. #98 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:55
    รอเบื้องลึกเบื้องหลังต่อจร้า
    #98
    0
  10. #97 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:54
    ทำไมค่ะ
    #97
    0
  11. #96 แม่ไก่จ้า (@kaija22) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:44
    ฟาง อย่าร้องไห้ซิลูก ต้องสืบก่อน ทำไมพี่ลุคเปลี่ยนไป
    #96
    0
  12. #95 CHANoeYEOL (@chiraprapa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:34
    ขำตรง เหมือนในละคร...
    #95
    0
  13. #94 nannonv (@nnnon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:17
    อี่พี่ลุคบ้าาาาา มันต้องมีอะไรแน่ๆๆๆๆๆ
    #94
    0
  14. #93 mookjanny (@mkjanny) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:11
    แต่บางที ฟางก็อ่อนแอเกินไปนะ ถ้าลุคมำอย่างนี้ ก็ออกมาได้แล้ว ไปให้เค้าไล่อยู่ๆด้
    #93
    0
  15. #92 tong-wilailuck (@tong-wilailuck) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:00
    พี่ลุคทำร้ายจิตใจฟางตลอดเลย ฟางเชิดใส่เลยไม่ต้องรอพี่ลุคแล้ว
    #92
    0
  16. #91 LookNum (@Riena) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 20:55
    โอ้ย เดี๋ยวปั๊ดหาหนุ่มใหม่มาให้น้องฟางเลยนิ
    #91
    0
  17. #89 JuF_PeR (@juf-tom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 20:36
    พี่ฝนโกหก ไหนบอกเรื่องต่อจากเลี่ยมจะเปนนิยายพาฝันไง หลอกกันชัดๆ นี่น้ำตาท่วมตั้งแต่ตอนแรก
    #89
    0
  18. #88 ออย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 20:23
    ฟางผู้น่าสงสาร
    #88
    0
  19. #87 o_otum (@katum_1234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 20:15

    ค้างงงงงงงงงงงง มาต่อเถอะคะไรต์

    #87
    0
  20. #86 เลดี้ มาเฟีย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 20:14
    พาฝันจริงๆนะ......ใจร้อนแล้วเนี่ย
    #86
    0
  21. #83 ขอให้สมปรารถนา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 11:14
    รออ่านต่อนะคะ
    #83
    0
  22. #82 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 10:19
    โอ้ยคุณป้าก็ช่างดูถูกคนได้ดีเหลือเกินนะคะ


    รอนะคะไรท์เตอร์
    #82
    0
  23. #80 0895426863 (@0895426863) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 08:13
    รอจ้ารอ
    #80
    0