หัวใจจำนนรัก

ตอนที่ 18 : บทที่ ๗ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 ต.ค. 60

และเป็นครั้งแรกที่อินทิราฉุกใจ เขาคิดไม่ซื่อกับเธอมานานแล้วอย่างนั้นหรือ!

“อี๊ พี่ภูมิ นี่คิดลึกกับอินมานานแล้วหรือคะ อายุห่างกันตั้งเยอะมาแอบชอบเด็กนี่นะ คนบ้า โรคจิต ตาแก่หัวงู!” อินทิราโวยวาย ขนลุกขนพองเมื่อคิดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ในตอนที่เธอยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ และสนิทสนมกับเขา ไม่เคยหวงเนื้อหวงตัวเพราะคิดว่าเขาเป็นพี่ชาย แต่เขากลับคิดลึกซึ้งกับเธอมาโดยตลอด

“นี่แน่ะ” ชายหนุ่มว่าพร้อมเขกมะเหงกเบา ๆ บนศีรษะที่พิงอยู่กับไหล่เขา “อย่ามโน พี่ไม่ได้โรคจิตขนาดนั้น”

“อ้าว ก็บอกว่าคิดกับอินแบบนี้มานานแล้ว” หญิงสาวว่า คลำศีรษะป้อย

“ก็ไม่ได้คิดตั้งแต่อินเด็กขนาดนั้น เพิ่งมาคิดตอนกลับจากอเมริกานี่หรอก” เขาสารภาพ

ภาพน้องสาวของเพื่อนที่ยืนรอรับอยู่ที่สนามบินในตอนที่เขากับอิศราเดินทางกลับผุดพราย เวลาหลายปีที่ไม่ได้พบหน้า เปลี่ยนแปลงอินทิราจากเด็กหญิงตัวป้อมให้กลายเป็นสาวน้อยรูปร่างระหง ใบหน้าไม่ได้สวยพิมพ์นิยม แต่ความมีชีวิตชีวาของเธอ ความน่ารักสดใสที่เธอแสดงออกอย่างสมวัย ทำให้ภูมิรู้สึกกับเธอต่างไปจากที่เคย จากความรักฉันพี่น้องที่เขาเคยมีให้เธอ กลับกลายเป็นความพึงใจอย่างหนุ่มสาว ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะหลายปีที่ห่างกันทำให้ความผูกพันแบบพี่น้องจางลง เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งในตอนที่เธอไม่ใช่เด็กหญิงคนเดิมแล้ว ทำให้ความรู้สึกในใจเขาเปลี่ยนแปลงไปได้อย่างง่ายดาย

“ไม่สงสัยหรือว่าทำไมพี่ไม่เคยมีแฟน” เขาถามก่อนจะทำเสียงขึ้นจมูกเมื่อนึกอะไรได้ “อ้อ ไม่สงสัยเพราะคิดว่าพี่เป็นเกย์สินะ”

น้ำเสียงเง้างอดจากผู้ชายตัวโตทำให้อินทิราอดหัวเราะไม่ได้ ก่อนจะพูดเป็นเชิงแก้ตัว

“ก็แหม พี่ภูมิตัวติดกับพี่อิฐตลอด บ้านอินไปเที่ยวพี่ภูมิก็ไปด้วย บางทีก็มาดูแลอินแทนพี่อิฐเหมือนทำหน้าที่แทนแฟน จะไม่ให้อินคิดมากได้ยังไงล่ะคะ”

“ที่ตัวติดกับไอ้อิฐ ไปไหนไปด้วยเพราะต้องเฝ้าน้องอิน ที่ดูแลน้องอินเพราะอยากดูแล ไม่ได้ทำหน้าที่แทนใคร” เขาบอกน้ำเสียงจริงจังขึ้น ก่อนที่จะอมยิ้ม แล้วถาม

“ไม่สงสัยหรือทำไมไม่มีใครจีบน้องอิน หรือจีบก็เข้ามาหนเดียวแล้วหายหน้าไปเลย”

“ก็...เพื่อนบอกว่าพี่ชายหว... พี่ภูมิ!” อินทิรากำลังจะตอบว่าเพราะเพื่อน ๆ ของเธอพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าพี่ชายอินทิราหวงน้องสาว แต่แล้วเหมือนความเข้าใจบางอย่างจะวาบขึ้นมา จึงได้เรียกชายหนุ่มเสียงดัง ซึ่งคนถูกเรียกก็หัวเราะถูกใจ เขาชี้มือเข้าหาตัวเอง

“พี่ชาย...หวง” พูดพร้อมกับยักคิ้วให้เธอ

“คนบ้า พี่ภูมิทำอะไร”

“ก็แค่บอกใครที่มันกล้าแหยมเข้ามาว่าพี่หวงมาก ก็แค่นั้น” เขาว่า ยิ้มทั้งปากทั้งตา เมื่อเห็นอินทิรามองค้อนจึงบอกเพิ่ม

“พี่ยังจีบไม่ได้ เรื่องอะไรจะให้ใครมาจีบก่อน”

ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้คุยอะไรกันอีก อิศราก็อุ้มบุษราคัมกลับเข้ามาภายในเรืออีกครั้ง อินทิราเห็นบุษราคัมเอนตัวหลับตาพริ้มอยู่บนตักพี่ชาย ใบหน้าซีดจนน่ากลัว จึงก้มลงเปิดกระเป๋าเดินทาง ค้นหาอะไรสักครู่ก็ดึงผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กออกมา

“ขอน้ำหน่อยสิคะพี่ภูมิ” หญิงสาวกล่าวกับคนที่นั่งใกล้ถุงใส่เสบียงมากกว่าเธอ เขาก้มลงค้นหาขวดน้ำสักครู่ก็ยื่นมาให้ อินทิรารับมาเปิดฝา เทน้ำลงไปบนผ้าพอหมาด แล้วยื่นส่งให้พี่ชาย ซึ่งรับผ้าจากมือเธอไปเช็ดหน้าตาให้คนที่เอนตัวอยู่บนตักเขาอย่างเบามือ

“ยายพลอยเป็นยังไงบ้างคะพี่อิฐ” อินทิราถามหลังจากเวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ๆ

“น่าจะหลับ พี่ไม่รู้เลยว่าพลอยเมาเรือ”

“อินก็ไม่รู้ ปกตินั่งสปีดโบตก็ไม่เห็นเป็นอะไร” อินทิราว่าหน้ามุ่ย มองเพื่อนที่นอนนิ่งอย่างเป็นกังวล และถามพี่ชายอย่างอดไม่ได้

“ยายพลอยไม่สบายแบบนี้จะเที่ยวได้หรือเปล่าคะเนี่ย”

“ไม่เป็นไรหรอก ขึ้นฝั่งแล้วพักผ่อนสักพักก็คงหาย”

เมื่อพี่ชายบอกเช่นนั้นอินทิราจึงพยักหน้ารับ หวังว่าเมื่อขึ้นไปบนเกาะแล้วบุษราคัมจะหายจากอาการเมาเรือ หาไม่คงเป็นการมาเที่ยวที่เสียเที่ยวที่สุด หากจะมานอนป่วยอยู่ตลอดเวลาอย่างที่เธอเป็นกังวล

“อิฐพูดถูก น้องพลอยไม่เป็นไรหรอก ขึ้นจากเรือก็หายแล้ว” ภูมิบอกคนที่สีหน้าไม่ดีเพราะเป็นห่วงเพื่อนให้สบายใจอีกเสียงหนึ่ง

 

“ภูมิ จัดการกระเป๋าให้หน่อยนะ ฉันจะอุ้มพลอย”

อิศราหันมาบอกภูมิเมื่อเรือจอดเทียบท่าหลังจากการเดินทางราว ๆ 45 นาที ชายหนุ่มจึงหันไปหยิบกระเป๋าของอิศราและบุษราคัมมาถือไว้แล้วบอก

“นายพาน้องพลอยออกไปก่อน” ว่าแล้วก็รอจนอิศราก้มลงช้อนอุ้มบุษราคัมขึ้นในวงแขนแล้วพาเดินมุ่งสู่ทางออก ชายหนุ่มจึงเดินตามโดยมีอินทิราที่ถือกระเป๋าเดินทางของตนเดินเคียง

“อ้าว เรือสปีดโบตของรีสอร์ตอยู่นั่นไง นายพาน้องพลอยลงไปก่อนเลย” ภูมิบอกเพื่อนสนิทเมื่อเห็นเรือสปีดโบตของรีสอร์ตที่มารอรับเทียบท่ารออยู่แล้ว ชายหนุ่มรอจนอิศราพาบุษราคัมลงไปนั่งเรียบร้อยจึงจัดการลำเลียงกระเป๋าเดินทางตามลงไป เสร็จแล้วจึงเป็นคิวของอินทิรา และเมื่อหญิงสาวนั่งเรียบร้อยเขาจึงเดินตามไปนั่งยังที่นั่งว่างข้าง ๆ เธอ แล้วจึงทำสัญญาณให้คนขับออกเรือได้

เรือใช้เวลาเดินทางไม่กี่นาทีก็ถึงรีสอร์ต เมื่อเรือเทียบท่า ภูมิก็ลุกขึ้นแล้วช่วยประคองอินทิราให้ขึ้นจากเรือเป็นคนแรก ตามด้วยกระเป๋าเดินทาง ก่อนที่เขาจะขึ้นตามไป แล้วอิศราจึงประคองบุษราคัมให้ขึ้นจากเรือเป็นคนสุดท้าย

“นายพาน้องพลอยไปนั่งรอที่ล็อบบี้ก็แล้วกันนะ ฉันกับน้องอินจะจัดการเช็กอิน เดี๋ยวได้กุญแจแล้วก็พาน้องพลอยไปที่ห้องเลย ส่วนกระเป๋านายฉันจะเอาไปเก็บที่ห้องให้” ภูมิบอกกับเพื่อน

อิศราพยักหน้ารับ ก่อนที่จะพาบุษราคัมเดินไปนั่งรอที่โซฟา ไม่นานอินทิราก็วิ่งเอากุญแจห้องมาให้

“ห้องพักของอินกับยายพลอยค่ะ พี่อิฐพาพลอยไปพักก่อนนะคะ เดี๋ยวอินช่วยพี่ภูมิเช็กอินกับเอากระเป๋าไปเก็บในห้องให้พี่อิฐแล้วจะตามไป”

“แล้วเจอกัน” ผู้เป็นพี่ชายว่าก่อนจะลุกขึ้นประคองคนเมาเรือเดินไปยังห้องพักตามการนำทางของพนักงานซึ่งยืนรออยู่อย่างนอบน้อม

อินทิราเดินกลับไปยังเคาน์เตอร์เช็กอินที่ภูมิยังคงรอจัดการเช็กอินห้องของเขากับอิศราอยู่

ชายหนุ่มหันมายิ้มให้พร้อมกับยื่นมือมาคว้ามือเธอไปกุมไว้มือหนึ่ง ในขณะที่มือหนึ่งจัดการเซ็นเอกสารที่พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ส่งให้ เรียบร้อยก็ได้กุญแจห้อง จึงก้มลงบอกคนตัวเล็กกว่า

“เดี๋ยวเอากระเป๋าไอ้อิฐไปเก็บที่ห้องก่อนนะ”

“ค่ะ” อินทิรารับคำแล้วเดินตามชายหนุ่มที่หิ้วกระเป๋าเดินทางสองใบด้วยท่าทางสบาย ๆ เมื่อถึงห้องพักของอิศรา ก็นำกระเป๋าเข้าไปเก็บไว้ภายในแล้วล็อกห้องให้ เสร็จแล้วจึงเดินต่อไปยังห้องพักของตน

เมื่อเขามาในห้อง ภูมิวางกระเป๋าเดินทางไว้มุมห้อง อินทิราเห็นดังนั้นจึงทำตาม ตั้งใจว่าจะเดินไปเปิดตู้เย็นแบบมินิบาร์ข้างเตียงเพื่อหาอะไรดื่มเพราะรู้สึกคอแห้ง แต่ยังไม่ทันได้กระดิกตัวไปไหน กลับถูกแขนแข็งแรงของคนตัวโตคว้าเอวเข้าไปหาร่างแกร่ง แล้วดึงเธอให้ล้มลงไปบนเตียงด้วยกัน อินทิราร้องกรี๊ดและเรียกชื่อชายหนุ่มเสียงดัง

“พี่ภูมิ!

--------------------------------------------


หัวใจอ้อนรัก <-------- เรื่องของพี่อิฐกับพลอยค่ะ


อีบุ๊กพี่อิฐกับพลอย



พี่ภูมิกับอิน



แพ็กคู่ราคาประหยัดค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

66 ความคิดเห็น