หัวใจจำนนรัก

ตอนที่ 24 : บทที่ ๙ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 ต.ค. 60

“พี่ภูมิ...เราต้องไปตกหมึกกันนะคะ”

“อืม...” ชายหนุ่มครางขัดใจ ไม่ยอมหยุดสัมผัสที่ทำให้อีกคนพร้อมจะเตลิดได้เสมอนั่น

“ไม่เอานะคะ อินอยากไปตกหมึกจริง ๆ” อินทิราวอนเสียงอ่อน พยายามจะดึงมือเขาออกจากกายตน

“โอเค...” ชายหนุ่มว่าอย่างตัดใจ เขาผละมือใหญ่จากทรวงเต่งตึงนั่น ก่อนจะยกสองมือประคองใบหน้าหญิงสาวให้แหงนเงยแล้วบอกเสียงเบา

“จูบอย่างเดียวก็ได้” เขาว่าอย่างนั้น และเขาก็ทำอย่างนั้น...

อินทิรารู้สึกราวกับจะขาดใจ เขาจูบอย่างเดียว สองมือประคองใบหน้าเธอโดยไม่เลื่อนไปที่ไหน แต่ริมฝีปากอุ่นและลิ้นร้ายกาจนั้นกลับช่วยกันบดเคล้า พันเกี่ยว และดูดดึง ราวกับจะดูดวิญญาณให้ออกจากร่างเธอ จูบ...ที่ทำให้อินทิราตัวอ่อนระทวยราวขี้ผึ้งถูกไฟลน

อินทิราปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสอ่อนหวานหากเรียกร้องอยู่ในทีนั้นอย่างยินยอมพร้อมใจ แต่แล้วหญิงสาวก็ต้องลืมตามองอย่างขัดใจ ราวเด็กน้อยที่ถูกดึงไอศกรีมแท่งโปรดออกจากปาก เมื่อริมฝีปากที่ทำหน้าที่ป้อนสัมผัสฉ่ำหวานผละออก

ภูมิยิ้มกับท่าทางนั้นของหญิงสาว เขาโน้มใบหน้าฝังจุมพิตที่หน้าผากหนัก ๆ ก่อนที่จะใช้จะหลังนิ้วชี้ด้านหนึ่งไล้เบา ๆ บนแก้มเนียน อธิบายเสียงพร่า

“ต้องหยุดบ้าง ไม่งั้นคงไม่ได้ไปตกหมึก” รอกลับมาก่อน

แน่นอนว่าเป็นเพียงความคิดที่ชายหนุ่มจะไม่บอกออกมาให้ไก่ตื่น เอ่อ...เขาหมายถึงจะไม่พูดออกมาให้เธอตกอกตกใจ

ภูมิทำได้อย่างที่พูด เขาจูบสลับกับหยุดอย่างมีจังหวะ ทำให้อินทิราเพลิดเพลินไปกับความรู้สึกละเมียดละไมเจือเร่าร้อนนิด ๆ นั่น โดยไม่ได้รู้ว่าชายหนุ่มต้องหักห้ามใจมากมายเพียงใด ที่จะไม่ทำอะไรมากไปกว่าที่ทำอยู่ ทั้ง ๆ ที่ความต้องการในใจนั้นโลดไปไกลถึงไหน ๆ

เมื่อใกล้เวลาที่ต้องไปรวมตัวกันที่ล็อบบี้ ภูมิจึงผละริมฝีปากออกอย่างไม่เต็มใจนัก มือใหญ่ยังประคองใบหน้าเธอ เขาจ้องมองริมฝีปากอิ่มเรื่อสีที่ดูเจ่อบวมนิด ๆ เพราะสัมผัสจุมพิตแสนหวานนั่นอย่างหลงใหล ก่อนจะถามเสียงเบา

“ยังอยากไปตกหมึกอยู่ไหม”

คำถามของชายหนุ่มเหมือนเครื่องเหนี่ยวรั้งสติที่กำลังล่องลอยไปไกลของอินทิราให้กลับมา ใช่สินะ...เธอกับเขากำลังจะไปตกหมึกกัน

“ไป...ไปค่ะ” อินทิราตอบ หญิงสาวขยับตัวผละจาก แล้วก้าวลงไปยืนข้างเตียงอย่างเก้อ ๆ ไม่กล้าสบตากับคนที่ยังอ้อยอิ่งอยู่บนเตียง

ภูมิมองท่าทางขัดเขินของหญิงสาวอย่างเอ็นดูก่อนจะบอก “น้องอินเตรียมตัวรอนะ พี่เข้าห้องน้ำแป๊บ” ว่าแล้วก็ลุกขึ้นจากเตียงเดินตรงไปยังห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

แต่ไม่เร็วไปกว่าสายตาของคนที่ยืนอยู่ข้างเตียง อินทิราหน้าร้อนวูบ หลุบตาลงมองพื้นอย่างทำอะไรไม่ถูก เมื่อสายตาสบกับบางสิ่งบางอย่างขณะชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียง บางสิ่งบางอย่างที่...เอ่อ...ที่ดุนดันกางเกงผ้าเนื้อนิ่มของเขาออกมาอย่างเห็นได้ชัด!

ชายหนุ่มใช้เวลาพักใหญ่ในห้องน้ำจึงกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง เห็นอินทิราสะพายกระเป๋าเป้ใบเล็กยืนรออยู่

สายตาของอินทิรากวาดผ่าน ตรงนั้น ของเขาอย่างแทบไม่รู้ตัว ก่อนที่จะลอบผ่อนลมหายใจเมื่อเห็นว่า มัน สงบลงแล้ว ว่าแต่...

เขาเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำ!

คิดแล้วก็เขินอายจนไม่กล้าหันไปมองคนที่เธอคิดว่าเข้าไปทำมิดีมิร้ายกับตนเอง ใบหน้าแดงก่ำก้มงุด  

“หาอะไร” ชายหนุ่มถามยิ้ม ๆ มือใหญ่ยื่นไปคว้ามือเล็กมากุม อมยิ้มน้อย ๆ เมื่อหญิงสาวเลื่อนสายตาจากพื้นมาที่มือเขาแทน

“หา...หาอะไรคะ” อินทิราถามอย่างไม่เข้าใจ ในหัวมีแต่คำถาม มือเขาที่กำลังจับมือเธออยู่นี้ ตอนอยู่ในห้องน้ำจับอะไร!

โอ๊ย หยุดฟุ้งซ่านได้แล้วยายอิน! อินทิราเอ็ดตนเองในใจ พยายามตั้งสติอย่างยากลำบาก

“ก็อินก้มหน้ามองพื้น ทำอะไรตกหรือ”

“เปล่า...เปล่าคะ” อินทิราตอบตะกุกตะกัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นยิ้มแหยให้ชายหนุ่ม พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ซึ่งดูจะไม่ค่อยได้ผลนัก “ไปกันหรือยังคะ”

“ไปสิ”

 

ภูมิโอบไหล่พาอินทิราเดินออกจากห้องตรงไปยังล็อบบี้ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากห้องพักมากนัก เมื่อไปถึงก็พบว่ามีผู้คนมารวมตัวกันอยู่จำนวนหนึ่ง

นั่งรออยู่ที่ล็อบบี้ไม่นาน เจ้าหน้าที่ก็แจ้งให้คนที่รออยู่ไปลงเรือยังท่าเรือหน้ารีสอร์ต ซึ่งใช้เวลาเพียงห้านาที เรือสปีดโบตก็นำทุกคนไปส่งยังท่าเรือท่าหน้าบ้าน โดยมีเรือตกหมึกลำใหญ่เทียบท่ารออยู่

เมื่อเรือสปีดโบตเทียบท่าเรียบร้อย ภูมิก็คว้ามืออินทิราพาก้าวขึ้นจากเรือ จากนั้นเดินตามพนักงานของเรือตกหมึกที่ยืนรออยู่บนท่าไปยังเรือลำใหญ่กว่าที่ลอยลำรออยู่ไม่ห่างทันที

เรือตกหมึกเป็นเรือไม้ลำไม่ใหญ่นัก ตัวเรือมีสองชั้น ท้ายเรือมีกระดานลื่นซึ่งทอดลงสู่ผืนน้ำเบื้องล่าง บนชั้นสองของเรือมีผู้คนขึ้นไปจับจองพื้นที่บ้างแล้ว ภูมิจึงพาอินทิราเดินขึ้นไปหาที่นั่งบ้าง

“นั่งตรงนี้ดีไหม” ชายหนุ่มถามพลางหยุดอยู่มุมหนึ่งของด้านข้างเรือเยื้องมาด้านหน้าเล็กน้อย

อินทิราพยักหน้าเมื่อเห็นว่าม้านั่งข้างลำเรือยังไม่มีใครจับจอง หญิงสาววางกระเป๋าลงข้างตัวแล้วนั่งลงบนม้านั่ง หันหน้าออกสู่ทะเล โดยมีชายหนุ่มนั่งลงข้าง ๆ

พระอาทิตย์ลาลับฟ้าไปสักพักแล้ว หากยังทิ้งแสงสีทองแต้มขอบฟ้าทางด้านทิศตะวันตก เหล่านกกาบินกลับรวงรังผ่านท้องน้ำและผืนฟ้าดูน่ามอง เป็นบรรยากาศยามเย็นที่ทำให้ผู้คนบนเรือยกกล้องและโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปกันหลายคนรวมทั้งอินทิราด้วย

ไม่นานก็ได้เวลาเรือตกหมึกออกจากท่า ซึ่งใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมง เรือก็มาหยุดทอดสมออยู่กลางทะเล

เมื่อเรือจอดนิ่งสนิท เพียงโคลงเคลงเนิบนาบไปตามคลื่นน้ำผะแผ่วเท่านั้น พนักงานบนเรือก็แจกอุปกรณ์ตกหมึก ซึ่งประกอบไปด้วยเส้นเอ็นและโยทะกาหรือเหยื่อปลอม แล้วจึงแจ้งให้ทุกคนลงไปยังชั้นล่าง ขณะที่ไฟสีเขียวถูกเปิดรอบลำเรือ 

พนักงานบนเรืออธิบายว่า ไฟสีเขียวนี้จะล่อแพลงก์ตอนซึ่งเป็นอาหารของหมึกให้มายังแสงไฟ ซึ่งจะทำให้หมึกตามมากินแพลงก์ตอนอีกต่อหนึ่ง

ภูมิรับอุปกรณ์ตกหมึกจากพนักงานมาสองชุดแล้วยื่นให้อินทิราชุดหนึ่ง ก่อนที่จะหันไปตั้งใจดูการสาธิตการตกหมึกจากพนักงานของเรือ เมื่อแน่ใจแล้วว่าจะต้องทำอย่างไร จึงหันมาหาคนข้าง ๆ

ชายหนุ่มช่วยหญิงสาวหย่อนเหยื่อปลอมลงไปในน้ำอย่างที่เจ้าหน้าที่แสดงให้ดู ในตอนแรกก็ตั้งใจหันกลับไปจัดการกับชุดตกหมึกของตน แต่เมื่อเห็นอินทิราหันมามองหน้าตาตื่น ก็รีบถาม

“เป็นอะไรไปน้องอิน”

“อินว่า...อินว่าหมึกมาติดแล้วนะคะ มันหนัก ๆ” หญิงสาวว่า

“ดึงสิ...ดึง เดี๋ยวมันหลุด” ชายหนุ่มบอกอย่างที่เจ้าหน้าที่บนเรือสอน นั่นคือเมื่อรู้สึกว่าหมึกติดเหยื่อแล้วต้องรีบสาวเส้นเอ็นขึ้น ไม่เช่นนั้นหมึกอาจจะหลุดได้

ทว่าเมื่อเห็นท่าทางเก้กังของหญิงสาว ชายหนุ่มจึงเข้าไปยืนซ้อนหลังแล้วดึงเส้นเอ็นเสียเอง แต่ในตอนนั้นหมึกที่อินทิรารู้สึกว่าเข้ามาติดเหยื่อก็ไม่อยู่เสียแล้ว เหลืออยู่เพียงเส้นเอ็นที่เบาหวิว

“พี่ภูมิ...เอ่อ...ปล่อยสิคะ” อินทิราบอกเสียงแผ่ว เมื่อตอนนี้คนที่เข้ามาช่วยดึงเส้นเอ็นนั้นไม่ยอมถอยห่าง หากยังโอบเธอไว้ทั้งสองแขน กักขังหญิงสาวให้อยู่ในอ้อมอกเขา แถมยังฝังจมูกเคลียคลอระหว่างข้างแก้มและซอกคอเสียด้วย

--------------------------------

ก็สงสัยว่ายายหนูอินจะรอดพ้นเงื้อมมือพี่ภูมิไหม ถ้าจะเผลอจับ เผลอกอด ขนาดนี้ 


ตุ่น - พี่ภูมิบอกว่ารอมาตั้งนานแล้ว ตอนนี้เดินหน้าชนค่า หนูอินต้องหลบดี ๆ คิคิ

Pucca-Pucca - ขอบคุณมากค่ะ ช่วงนี้อัปรัวหลายเรื่องเลยค่ะ กด ๆ อ่านดูนะคะ


 หัวใจอ้อนรัก <-------- เรื่องของพี่อิฐกับพลอยค่ะ


อีบุ๊กพี่อิฐกับพลอย



พี่ภูมิกับอิน



แพ็กคู่ราคาประหยัดค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #32 ตุ่น (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 15:15
    เอ่อ จะสิงร่างน้องหรือยังไงพี่ภูมิ เนียนตลอดเลยระยะนี้
    #32
    0
  2. #29 น้ำตาล (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 11:09
    น่ารักจังค่ะ
    #29
    0