หัวใจจำนนรัก

ตอนที่ 33 : บทที่ ๑๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 พ.ย. 60

๑๓

 

 

หลังภูมิลับสายตา อินทิราเดินไปนั่งที่เก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ หญิงสาวเปิดคอมพิวเตอร์ทิ้งไว้ ก่อนที่จะเดินออกจากห้อง เพื่อไปยังห้องทำงานที่อยู่ติดกัน และหวังว่าเจนจิตรีจะมีงานให้เธอทำ

“เข้ามา” เสียงเจ้าของห้องดังออกมาหลังจากที่อินทิราเคาะประตู

อินทิราเดินไปยืนหน้าโต๊ะทำงานซึ่งเจนจิตรีเงยหน้าขึ้นมาเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

“พี่เจนมีงานอะไรให้อินช่วยหรือเปล่าคะ” อินทิราถาม ใจแป้วนิด ๆ เมื่อคนนั่งหลังโต๊ะไม่มีแม้แต่รอยยิ้มส่งมาให้

“ตอนนี้ยังไม่มี”

“เอ่อ...” อินทิราพูดไม่ออก เจนจิตรีปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย แล้วแบบนี้เธอจะต้องทำอย่างไรต่อ

ดูเหมือนเจนตรีจะเปลี่ยนใจเมื่อเห็นอินทิรายืนละล้าละลังราวกับทำอะไรไม่ถูก จึงเอ่ยบอก

“อ้อ ถ้าไม่มีอะไรทำ ก็ช่วยไปชงกาแฟให้หน่อย...คงทำได้นะ”

“เอ่อ...ได้...ได้ค่ะ” อินทิรารีบรับคำตะกุกตะกักก่อนจะหมุนตัวเดินเร็ว ๆ ออกจากห้องทันที

อินทิราออกมายืนเคว้งอยู่กลางห้องทำงานที่มีโต๊ะทำงานตั้งอยู่รายรอบเพราะไม่รู้ว่าจะไปชงกาแฟที่ตรงไหน เมื่อสักครู่ก็ไม่ได้ถาม และก่อนหน้านี้ภูมิก็ไม่ได้บอกไว้

“น้องอิน หาอะไรอยู่หรือเปล่าครับ” เสียงทุ้มที่ถามมาจากด้านหลังทำให้อินทิราหันไปมองแล้วฉีกยิ้มอย่างยินดี

“พี่เค...โหย...ช่วยชีวิต!” อินทิราทักทายเสียงใส เคหรือคุณากร หนึ่งในทีมเขียนแบบที่ภูมิแนะนำให้รู้จักเมื่อครู่ใหญ่ ๆ ก่อนหน้านี้กำลังเดินตรงมายังเธอ

“มีอะไรหรือครับ ถึงกับช่วยชีวิตกันเลย” ชายหนุ่มถามยิ้ม ๆ

“อินหาครัวค่ะ ต้องชงกาแฟให้พี่เจน”

คำตอบขออินทิราทำให้คุณากรขมวดคิ้วมุ่น “ชงกาแฟให้พี่เจน?”

“ใช่ค่ะ...แต่อินไม่รู้ว่าจะไปชงตรงไหน พี่ภูมิก็ไม่ได้บอก”

“ครัวอยู่ทางนี้ ตามมาสิ” คุณากรบอก

อินทิราเดินตามชายหนุ่มไปยังห้องครัวขนาดกะทัดรัด ภายในมีตู้เย็นขนาดไม่เล็กนัก กับเคาน์เตอร์ซึ่งมีอุปกรณ์สำหรับชงกาแฟวางอยู่ หญิงสาวหันไปขอบคุณผู้นำทางอย่างซาบซึ้งใจ

“ขอบคุณมากนะคะพี่เค ไม่ได้พี่เคอินท่าทางจะแย่”

“ยินดีครับ มีอะไรบอกพี่ได้นะ ไม่ต้องเกรงใจ น้องพี่ภูมิก็เหมือนน้องพวกพี่”

“ขอบคุณมากค่ะ เดี๋ยวอินชงกาแฟไปให้พี่เจนก่อนนะคะ ไม่กวนพี่เคแล้วค่ะ” อินทิราบอก ซึ่งชายหนุ่มก็พยักหน้าให้แล้วหมุนตัวเดินจากไป

เมื่อกลับมาพร้อมกับถ้วยกาแฟในมือแล้ววางให้บนโต๊ะทำงานของเจนจิตรี อินทิราก็มั่นใจว่าหัวหน้าแผนกตกแต่งภายในไม่ชอบเธอแน่แล้ว เพราะ...

“ใครบอกให้ใส่คอฟฟีเมต” เจนจิตรีถามเสียงเคร่ง

“อิน...เอ่อ...อินไม่ทราบค่ะ” อินทิราตอบเสียงเบา แทบจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ เธอมาทำงาน ไม่ได้มาให้ใครโขกสับเสียหน่อย ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย

“ไม่ทราบแล้วทำไมไม่ถาม”

“เดี๋ยวอินจะไปชงมาให้ใหม่นะคะ”

“แค่ชงกาแฟยังไม่เป็นแล้วงานตกแต่งภายในยากกว่านี้จะทำได้เร้อ”

เจนจิตรีอาจจะพูดลอย ๆ แต่คนฟังนั้นได้ยินเต็มสองหู อินทิราเม้มปากแน่นอย่างข่มใจ พยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจ แต่นับไปได้แค่ห้า ก็สวนกลับอย่างอดไม่อยู่

“น่าจะได้ค่ะ อินจบตกแต่งภายใน ไม่ได้จบการชงกาแฟ” ตอบพร้อมกับยิ้มให้อย่างไร้เดียงสา มองเห็นเจนจิตรีขึงตาใส่อย่างไม่พอใจ แต่อินทิราก็ยังยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะบอก

“เดี๋ยวอินไปชงกาแฟมาให้ใหม่นะคะ ไม่ใส่คอฟฟีเมต...ใส่น้ำตาลไหมคะ”

“ไม่กล้ารบกวนเด็กเจ้าของบริษัทหรอก จะไปทำอะไรก็ไปเถอะ”

คำว่าเด็กเจ้าของบริษัท ทำเอาอินทิราหัวใจหล่นวูบ เจนจิตรีรู้ถึงความสัมพันธ์ของเธอกับภูมิอย่างนั้นหรือ แต่ก่อนที่จะตระหนกมากไปกว่านั้น หญิงสาวก็ฉุกคิด หรือคำว่าเด็กเจ้าของบริษัทจะหมายถึงว่าเธอเป็นเด็กเส้น เจนจิตรีคงไม่พอใจเธอด้วยเหตุนี้กระมัง

“ไม่เป็นไรค่ะ อินไม่ถือ เรื่องง่าย ๆ แค่นี้เอง ตกแต่งภายในยากกว่านี้ยังเรียนจบมาได้ ชงกาแฟแค่นี้ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ว่าแต่ใส่น้ำตาลไหมคะ” อินทิราถาม ในใจเข่นเขี้ยวคนที่กำลังเดินทางไกล เขาจะรู้ไหมว่าส่งเธอมาเจอกับอะไร!

“ไม่ใส่” เจนจิตรีตอบน้ำเสียงสะบัดแล้วหันไปให้ความสนใจกับงานตรงหน้า ราวกับว่าไม่ต้องการเสวนากับอินทิราอีก

อินทิรายักไหล่ก่อนจะยื่นมือไปหยิบถ้วยกาแฟที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาถือแล้วเดินกลับไปยังห้องครัวเพื่อชงกาแฟถ้วยใหม่ให้กับหัวหน้าแผนกตกแต่งภายใน

และแม้จะทำท่าราวกับไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งใดเมื่ออยู่ต่อหน้าเจนจิตรี หากเมื่ออยู่เพียงลำพังในห้องครัว หญิงสาวก็แทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เธอแค่ต้องการมาทำงาน ไม่ได้ต้องการมีเรื่องกับใครเลย แต่ท่าทางว่าเธอคงไม่ได้ทำงานอย่างสงบสุขเสียแล้ว

--------------------------------------------

พี่ภูมิพาน้องมาทิ้งไว้กับใครเนี่ย!

Jinny-jang - ขอบคุณค่า มา ๆ อ่านต่อค่า

Patna - มาถึงก็เจอเลยค่า สถานการณ์ไม่ค่อยดี 

kaikannika - ขอบคุณค่ะ จะพยายามมาให้ได้ทุกวันนะคะ

2182518 - เค้าชอบอินที่สุดเลยค่ะ

Jvar J. - พี่ภูมิได้บทเรียนแล้วค่ะ ฮ่า ๆ 

ตุ่น - พี่ภูมิเริ่มสำนึกแล้วค่ะ

Praewwa94 - อีกไม่นานก็จะหวานยาวไป ๆ ค่า


 หัวใจอ้อนรัก <-------- เรื่องของพี่อิฐกับพลอยค่ะ


อีบุ๊กพี่อิฐกับพลอย



พี่ภูมิกับอิน



แพ็กคู่ราคาประหยัดค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #51 Praewwa94 (@Praewwa94) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 05:59
    รอๆความหวานที่น้ำตาลยังต้องยอมแพ้
    #51
    0
  2. #50 2182518 (@2182518) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 00:56
    แอบชอบพี่อ๊ะป่าววส
    #50
    0
  3. #49 ตุ่น (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:51
    ปัญหาของคุณเจนคือหมั่นไส้ อิจฉา. หรือไม่ก็ อยู่นานเกินแล้วสะสมอีโก้เอาไว้เยอะ คนแบบนี้มีเยอะในหน่วยงานต่างๆในสังคมไทย จริงๆแล้วน่าจะสูญพันธุ์ได้แล้วนะสปีชี่นี้ เพราะไดโนเสาร์ก็หมดไปตั้งนานแล้ว
    #49
    0
  4. #48 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 21:41
    มนุษย์ป้าชัดๆ ยัยเจนเนี่น
    #48
    0