หัวใจจำนนรัก

ตอนที่ 36 : บทที่ ๑๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,581
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 พ.ย. 60

อินทิรารู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ที่กรีดร้องอยู่ข้างหู หญิงสาวควานมือไปหยิบโทรศัพท์มากดรับสายทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตา

“ฮัลโหล”

เสียงงัวเงียของคนปลายสายทำให้ภูมิอดยิ้มไม่ได้ “ยังไม่ตื่นอีกหรือครับน้องอิน”

“พี่ภูมิ...โทร. มากวนอินแต่เช้าเลยนะ!” อินทิราว่าทั้ง ๆ ที่ไม่ลืมตา ในใจเข่นเขี้ยวคนโทร. มา ตัวไม่อยู่ยังกวนเธอได้อีก

“กวนที่ไหน นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ตื่นได้แล้ว ต้องไปทำงานไม่ใช่หรือ”

คำพูดของภูมิทำให้อินทิราเด้งตัวขึ้นอย่างตกใจ ใช่สิ...เธอต้องไปทำงาน นอนตื่นสายอย่างเดิมไม่ได้แล้ว

“ตายแล้ว! กี่โมงแล้วคะ”

“ยังไม่ตาย ถ้าลุกตอนนี้ก็ยังทัน” ภูมิว่ากลั้วหัวเราะ

“งั้นอินไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงานก่อนนะคะ” อินทิราว่าขณะก้าวลงจากเตียง

“เดี๋ยวสิ ยังไม่ได้คุยกันเลย เมื่อคืนก็ได้คุยกันนิดเดียว พี่คิดถึงน้องอินนะ!

อินทิรากลอกตากับคำพูดของเขา เมื่ออยู่ไกล ความกระอักกระอ่วนระหว่างกันดูจะหายไป ทำให้อินทิราพูดคุยกับภูมิได้อย่างสนิทใจขึ้น

“ก็เมื่อคืนพี่ภูมิโทร. มาตอนอินนอนแล้ว และตอนนี้ก็โทร. มาตอนที่อินต้องลุกไปเตรียมตัวนี่คะ”

เมื่อคืนกว่าภูมิจะโทรศัพท์หาเธอก็เลยสี่ทุ่มไปหลายนาที และอินทิราก็หลับไปนานแล้วเพราะเหนื่อยล้ามาทั้งวัน

“งั้นวันนี้ตอนพักเที่ยงพี่จะโทร. หาอีกทีนะ” ชายหนุ่มบอกในที่สุด

“ค่ะ...อ้อ...พี่ภูมิคะ ขอบคุณมากสำหรับอีเมลที่ส่งมาให้อินนะคะ เป็นประโยชน์กับอินมาก ตอนนี้อินกำลังดูประวัติของเจ้าของคุ้มอยู่ น่าสนใจเชียวค่ะ” อินทิราบอก

เธอหมายถึงเจ้าหลวงสิขเรศวร เจ้าผู้ครองเวียงสรองซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ซุกตัวอยู่ในหุบเขาใกล้ชายแดนไทย-พม่า เป็นเมืองของชนกลุ่มน้อยของประเทศหนึ่งที่ตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษพร้อม ๆ กับประเทศพม่า กลุ่มเสนาบดีที่มีใจฝักไฝ่กับอังกฤษเพราะได้รับผลประโยชน์พยายามลอบปลงพระชนม์เจ้าผู้ครองนคร เป็นเหตุให้เจ้าสิขเรศวรต้องลี้ภัยไปอยู่ประเทศสหรัฐอเมริกา

เจ้าสิขเรศวรอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงของล้านนา ซึ่งแม้จะย้ายไปอยู่กับพระสวามีที่เวียงสรอง ก็มีคุ้มอยู่ทางเชียงรายที่แปรพระราชฐานมาประทับอยู่เนือง ๆ

หลังจากเจ้าผู้ครองเวียงลี้ภัยไปต่างประเทศ คุ้มเวียงสรองที่เชียงรายก็ถูกทิ้งร้าง บ่าวไพร่แตกกระสานซ่านเซ็น ซึ่งตอนนี้เจ้าของคุ้มคนปัจจุบัน ศิขรินทร ณ เวียงสรอง หลานทวดของเจ้าหลวงสิขเรศวร ได้กลับมาคืนชีวิตให้กับคุ้มที่ถูกทิ้งไปนาน โดยมีภูมิเป็นสถาปนิกออกแบบและอินทิราทำหน้าที่ตกแต่งภายใน

“วันนี้น้องอินลองเข้ากูเกิ้ลดูประวัติคุณศิขรินทรด้วยสิ เผื่อจะได้ไอเดียว่าควรจะตกแต่งคุ้มของเขายังไง” ภูมิเสนอแนะ

อินทิราพยักหน้ารับ ก่อนที่จะนึกได้ว่ากำลังพูดโทรศัพท์อยู่ จึงตอบออกไป

“ค่ะ อินจะลองดู ขอบคุณมากนะคะพี่ภูมิ อินต้องไปแล้ว เดี๋ยวสาย” ยายพี่เจนจะได้กินหัวอิน... ได้แต่คิดแต่ไม่ได้พูดออกไป เธอไม่อยากให้ภูมิรู้ว่าหัวหน้าแผนกตกแต่งภายในของเขาไม่ชอบขี้หน้าเธอ

“ครับน้องอิน เดี๋ยวพี่โทร. หาใหม่นะ”

“ค่ะ บายค่ะพี่ภูมิ” อินทิราพูดก่อนจะวางสาย รู้สึกขอบคุณระยะห่างที่ทำให้เธอพูดกับเขาได้เป็นปกติ อินทิราไม่แน่ใจว่า หากชายหนุ่มยืนอยู่ต่อหน้า เธอจะพูดคุยกับเขาได้อย่างสบาย ๆ เช่นนี้ได้หรือไม่ เพราะไม่ว่าอย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างกันก็เกินกว่าที่เธอจะทำใจให้ยอมรับได้ในตอนนี้อยู่ดี

 

“น้องอินมาแล้ว มานี่เร็ว จะแนะนำให้รู้จักสาวสวย ที่สุดในทีมของเรา” วุฒิชัยทักทายอินทิราอย่างมีชีวิตชีวา ในทันทีทีหญิงสาวก้าวเท้าเข้าไปในสำนักงาน เขาเน้นคำว่า สาวสวย ด้วยการยกมือสองข้างขึ้นทำเป็นสัญลักษณ์เครื่องหมายคำพูด ซึ่งให้ความหมายในเชิงประชดประชัน และความหมายตรงกันข้ามกับคำนั้น

อินทิราเดินตามแรงรั้งของหัวหน้าทีมเขียนแบบไปยังส่วนเขียนแบบซึ่งหลาย ๆ คนกำลัง สุมหัว กันอยู่ และทันทีที่เดินไปถึง หญิงสาวหนึ่งเดียวในกลุ่มก็หันมามองพร้อมส่งยิ้มกว้างขวางมาให้

“นี่หรือน้องอิน น้องใหม่ของเรา ยินดีต้อนรับสู่ CAD[1] ค่ะ ในที่สุดก็มีคนสวยกว่าแต้วจนได้” แต้ว สถาปนิกสาวหนึ่งเดียวในทีมเขียนแบบที่ไม่ได้อยู่ในสำนักงานเมื่อวานนี้ในตอนที่ภูมิพาอินทิรามาแนะนำตัวกล่าวทักทาย

“สวัสดีค่ะ พี่...” อินทิรายกมือไหว้

“พี่แต้วค่ะ” แต้วแนะนำตัวเองอย่างกระตือรือร้น พลอยทำให้อินทิรารู้สึกมีชีวิตชีวาไปด้วย

“พี่วู้ดดี้บอกว่าจะพาอินมาแนะนำให้รู้จักคนสวยที่สุดในทีม พี่แต้วนี่เอง” อินทิราว่ายิ้ม ๆ

แต้วหัวเราะคิกอย่างถูกใจกับมุกตลกที่คนในทีมล้อเล่นกันว่าเธอเป็นคนสวยที่สุด เพราะเป็นหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียว และไม่มีหนุ่มคนไหนจะยอมสวยกว่าเธอสักคน

“ใช่แล้วค่ะ ไม่มีใครกล้าสวยกว่าพี่แต้วเลย” แต้วว่าอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะดึงแขนอินทิราให้เดินไปด้วยกัน

“ไปหากาแฟกินดีกว่าค่ะน้องอิน”

“พี่ ๆ คนอื่น ๆ ล่ะคะ” อินทิราถามพร้อมกับหันหน้ามองรอบ ๆ เห็นชายหนุ่มคนอื่น ๆ ในทีมยกถ้วยกาแฟให้ดูอย่างบอกว่าพวกเขาได้กาแฟกันเรียบร้อยทุกคนแล้ว

แต้วป้องปากแสร้งทำเป็นกระซิบ “พี่แต้วมาสายน่ะ”

อินทิราเลยทำคอย่นแล้วกระซิบกลับบ้าง “อินมาสายกว่าพี่แต้วอีก”

สองสาวประสานเสียงหัวเราะกันไปตามทางเดินที่นำไปสู่ห้องครัวของสำนักงานราวกับรู้จักกันมานาน ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะได้พบหน้ากันเมื่อไม่กี่นาทีก่อนนี่เอง

“พวกในทีมบอกว่าน้องอินทำตกแต่งภายในโพรเจกต์ที่เชียงรายหรือคะ” แต้วถามขณะชงกาแฟ

อินทิราพยักหน้า “ค่ะ อินเข้าออฟฟิศชั่วคราว เดี๋ยวก็ต้องไปเชียงรายแล้วค่ะ”

“อิจสุด ๆ บอกเลย” แต้วพูดด้วยภาษาวิบัติตามสมัยนิยม อันหมายความว่าหญิงสาวอิจฉาอินทิราที่มีโอกาสได้ทำโครงการที่เชียงราย

“ทำไมคะ ต้องไปถึงเชียงรายเชียวนะ อินคิดว่าคงไม่มีใครอยากไป” อินทิราถาม ไม่แน่ใจว่ามีอะไรให้ต้องอิจฉา ก่อนจะร้องโอ๊ยเบา ๆ เมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดที่แขนเพราะถูกอีกคนหยิกเข้าให้

“ต๊าย น้องอิน นี่ไม่ได้รู้อะไรเลยหรือคะ”

แต้วพูดไปก็ค้อนไป ในขณะที่อินทิรานั้นไม่เข้าใจอะไรเลย

“รู้อะไรคะ”

“ก็เจ้าของคุ้มที่น้องอินจะเข้าไปตกแต่งไงคะ ไฮโซสุดฮอตคนใหม่ของเมืองไทยเชียวนะ”

“อ้อ คุณศิขรินทรน่ะหรือคะ อินไม่รู้จักเขาเลยค่ะ เพิ่งได้ยินชื่อจากพี่ภูมิวันนี้เอง อินรู้แค่ว่างานที่เชียงรายเป็นงานรีโนเวตคุ้มเก่าของเจ้าทางเหนือ” ในตอนที่ถูกภูมิคะยั้นคะยอให้รับงานโครงการนี้นั้น อินทิราไม่มีข้อมูลอะไรเลย เธอทราบเท่าที่ภูมิบอก และเพราะตั้งใจว่าจะไปเชียงรายพร้อมกับภูมิและเริ่มต้นเก็บข้อมูลสำหรับงานตกแต่งภายในในตอนนั้น ซึ่งจะใช้เวลาในตอนที่ภูมิควบคุมการก่อสร้างเป็นเวลาหลายเดือนก่อนที่เธอจะเริ่มงานตกแต่งภายใน หญิงสาวจึงคิดว่าน่าจะนานเกินพอ จึงไม่ได้ทำการบ้านไว้เลย กระทั่งมาเกิดเหตุการณ์ที่เกาะล้านขึ้น และเธอไม่ไปเชียงรายพร้อมกับภูมิ จึงทำให้ตอนนี้อินทิรายังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับงานที่ต้องทำมากนัก เพราะเพิ่งจะเริ่มหาข้อมูลเมื่อวานนี่เอง

“น้องอินควรจะทำความรู้จักเขาโดยด่วน ใคร ๆ ก็อยากไปเชียงราย ดูเหมือนคนที่อกหักที่สุดจะเป็นเจ้...” แต้วพูดแล้วชะงักไปราวกับเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ควรจะพูดออกมา

“เจ้...เอ่อ...ใครคะ” อินทิราถามพลางขมวดคิ้ว แต่แม้จะถามเช่นนั้น หากในใจกลับกระหวัดไปถึงใครบางคน...เจนจิตรี... หรือนี่คือเหตุผลที่เจนจิตรีไม่ชอบขี้หน้าเธอ อินทิราเข้ามารับงานที่หัวหน้าฝ่ายตกแต่งภายในหมายตาไว้หรืออย่างไร

“เอ่อ...เปล่า ๆ ลืมไปเถอะว่าตะกี้พี่พูดอะไร” แต้วบอก อดเอ็ดตัวเองในใจไม่ได้ เธอไม่ควรพูดเลย เพราะไม่แน่ว่าจะทำให้อินทิราคิดมากหรือเปล่า หากรู้ว่าตนเองเข้ามาทำงานบนความผิดหวังของใครอีกคน แต้วไม่ชอบดราม่าในองค์กร แต่เพราะความปากไม่มีหูรูดของตน บางทีก็ก่อดราม่าอยู่เนือง ๆ

เมื่อเห็นว่าคนที่หลุดปากไม่อยากจะพูด อินทิราจึงไม่เซ้าซี้แล้วเปลี่ยนเรื่องไปเสีย

“งั้นเดี๋ยววันนี้อินจะใช้เวลาทำความรู้จักคุณศิขรินทรทั้งวันเลยดีไหมคะ”

“เยี่ยม!” แต้วบอกพร้อมยกนิ้วให้

อินทิรายิ้มตอบก่อนจะหันไปชงกาแฟของตนบ้าง เรียบร้อยจึงแยกกับแต้วเพื่อกลับไปยังห้องทำงานของภูมิ ซึ่งตอนนี้เป็นห้องทำงานชั่วคราวของเธอ


[1] Character Architech and Design เรียกสั้น ๆ ว่า CAD (แคด) บริษัทของพี่ภูมิ



โรสเปิดให้จองรีพรินต์พี่อิฐกับพี่ภูมิอีก เล่มละ 299 จัดพิมพ์จำนวนจำกัดตามยอดจอง ใครอยากได้เล่ม กดสั่งซื้อที่เว็บได้เลยค่ะ 

สั่งซื้อหนังสือคลิกที่นี่

หรือใครรอไม่ไหว จัดอีบุ๊กมาอ่านเลยก็ได้ค่ะ

 หัวใจอ้อนรัก <-------- เรื่องของพี่อิฐกับพลอยค่ะ


อีบุ๊กพี่อิฐกับพลอย



พี่ภูมิกับอิน



แพ็กคู่ราคาประหยัดค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

66 ความคิดเห็น