หัวใจจำนนรัก

ตอนที่ 5 : บทที่ ๒ (100%) เรารู้กันอยู่สองคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    1 ต.ค. 60


“ถ้าพูดว่าพี่แก่อีกคำเดียว พี่จะปล้ำน้องอินให้พูดไม่ออกเลย” เขาว่าเสียงเรียบ แต่ตาเป็นประกายวิบวับ แล้วก็ต้องหัวเราะถูกใจกับท่าทางของคนบนตัก

อินทิราทุบเขารัว ๆ ปากก็พร่ำบ่น

“พี่ภูมิ นี่แน่ะ อย่ามาขู่อินแบบนี้นะ”

“ไม่ได้ขู่ พูดจริง” เขาว่า หยุดไปนิด แล้วตาก็เป็นประกายซุกซน ก่อนจะพูดต่อ

“เอ หรือจะปล้ำเลยดีนะ อยากมีเมียแล้ว” พูดแล้วก็ทำท่าจะปล้ำจูบคนบนตัก

อินทิรายกสองมือขึ้นดันใบหน้าเขาไว้ไม่ยอมให้เข้าใกล้เธอ ปากก็บอก

“พี่ภูมิ อย่านะ ไม่เล่นนะคะ”

“ไม่เล่น พูดจริงทำจริง”

“ไม่เอ๊า ปล่อยก่อน คุยกันก่อน... นะคะ” ท้ายประโยคทอดเสียงอ่อนหวาน ปะเหลาะคนหน้ามืด อย่าเพิ่งปล้ำอินตอนนี้น้า

“งั้นว่ามา” ชายหนุ่มว่า สองแขนยังโอบกระชับ ไม่ยอมให้คนบนตักดิ้นหนีไปไหนได้

อินทิราพยายามดิ้นรนจะให้หลุดจากอ้อมกอดตุ๊กแกแต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายก็หยุดนิ่งอยู่ในอ้อมแขนเขาอย่างยอมจำนน

“อินตกลงพิจารณาพี่ภูมิก็ได้”

“พิจารณาแปลว่า?” เขาถามเสียงยานคาง

อินทิราส่งค้อนให้ แต่ยังพยายามใจเย็นอธิบาย

“ก็แปลว่าพิจารณาไงคะ อินจะมองพี่ภูมิอย่างผู้ชายคนหนึ่งที่เข้ามาจีบอิน”

“พี่ขอน้องอินเป็นแฟนต่างหาก”

“มันเร็วไป” อินทิราตอบทันควัน

“จะให้อินเปลี่ยนสถานะพี่ภูมิจากเพื่อนพี่ชายมาเป็นแฟนแค่ชั่วข้ามคืนเลยหรือคะ”

“ใช่”

คำตอบสั้น ๆ ของเขาทำให้อินทิราอดหัวเราะไม่ได้

“พี่ภูมิบ้าไปแล้ว ใครจะไปทำได้ อินให้ได้แค่นี้แหละ จะเอาไม่เอา” หญิงสาวแกล้งทำเสียงขึงขังบ้าง คนบ้าอะไร เอาแต่ใจขนาดนี้ นี่เขาขอหรือบังคับขู่เข็ญให้เธอเป็นแฟนเขากันแน่

“เอาก็ได้ แต่มีข้อแม้” ชายหนุ่มว่า

“ข้อแม้อะไรคะ”

“ห้ามพิจารณาใครอื่นอีก”

“อ้าว แล้วแบบนี้มันจะต่างกับเป็นแฟนกันตรงไหน”

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าไม่ตกลงเดี๋ยวพี่จับปล้ำคืนนี้แล้วพรุ่งนี้ไปบอกคุณพ่อคุณแม่หาฤกษ์แต่งเลยแล้วกัน”

คำพูดของชายหนุ่มทำให้คนฟังชักจะมีอารมณ์ เสียงจึงแข็งขึ้นโดยอัตโนมัติ

“คำก็ปล้ำสองคำก็ปล้ำ พี่ภูมิเห็นอินเป็นอะไร!

“เห็นเป็นคนที่พี่รักไง ไม่รักใครจะอยากปล้ำ” เขาว่า ก่อนจะบอกต่อยิ้ม ๆ

“เห็นอย่างนี้ผมก็เลือกนะคร้าบ”

“อินต้องภูมิใจไหมที่ถูกเลือก... ปล่อยเลย” ท้ายประโยคพยายามจะแกะมือกาวให้หลุดออก

ภูมิก้มลงมองคนที่พยายามจะดิ้นให้หลุดไปจากอ้อมกอดเขาแล้วจุ๊ปากจิ๊จ๊ะ

“อยู่นิ่ง ๆ สิ ดิ้นทำไมเนี่ย”

“ก็ปล่อยสิคะ อินยอมพี่ภูมิแล้วไง”

“ยอมให้จูบสิแล้วจะปล่อย” เขาว่ายิ้ม ๆ ทอดสายตาที่ทอประกายวิบวับบนใบหน้าเรื่อสีของคนในอ้อมกอดอย่างถูกใจ

อินทิราถอนหายใจ หากไม่ยอมโอนอ่อน

“ได้คืบจะเอาศอก! ไม่เอาค่ะ ปล่อย!” บอกเสียงแข็ง

แต่คนฟังดูไม่สะทกสะท้านสักนิด

“กอดกันแบบนี้อบอุ่นดีจะตาย” ชายหนุ่มว่า แต่ก็ยอมให้เธอขยับลงจากตักไปนั่งอยู่บนโซฟาเคียงกัน ในขณะที่เขาหันไปสนใจรีโมตที่หยิบมาจากโต๊ะตรงหน้า แต่มือหนึ่งยังยึดมือเล็กไว้ไม่ยอมปล่อย

“พี่ภูมิ...”

“หืม...” ชายหนุ่มขานรับเสียงหวานนั่นโดยไม่หันไปมองคนพูด

“พี่ภูมิอย่าเพิ่งบอกใครนะคะ อินยังไม่อยากให้ใครรู้ว่าพี่ภูมิคิดไม่ซื่อกับอิน”

“คิดไม่ซื่อ!” ชายหนุ่มเน้นเสียงสูง

“การที่พี่รักน้องอินนี่มันเรียกคิดไม่ซื่อตรงไหนไม่ทราบครับ”

“ไม่รู้ล่ะ พี่ภูมิอย่าบอกใครนะคะ อินขอร้อง”

“สายไปแล้ว” ชายหนุ่มว่าเรื่อย ๆ ด้วยท่าทางสบาย ๆ

“อะไรนะคะ! สายไปแล้ว? หมายความว่ายังไง พี่ภูมิบอกใคร ๆ ไปหมดแล้วหรือคะ” อินทิราถามน้ำเสียงตกอกตกใจ

ภูมิยิ้มมุมปาก ขบขันกับหน้าตาตื่น ๆ ของเธอ ใจอยากแกล้งให้มากกว่านี้ แต่ตัดสินใจบอกไปตามความจริง

“ไม่ใคร ๆ หรอก แต่ไอ้อิฐรู้ และก็เพราะไอ้อิฐไม่ยอม พี่ถึงต้องรอจนน้องอินเรียนจบนี่ไง ถ้าไม่มีไอ้อิฐ ป่านนี้เราเป็นแฟนกันไปนานแล้ว” เขาบอก ดูมั่นอกมั่นใจเหลือเกินว่าจะสมหวังในความรัก

อินทิราอดมองด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้ คอยดูนะ จะไม่ตกลงให้เสียเซลฟ์ไปเลย! หญิงสาวหมายมาดกับตนเองในใจ แต่ปากกลับพูดอีกอย่าง

“พี่ภูมิสัญญากับอินก่อนว่าจะไม่บอกใครอีก นะคะ”

“ทำไมพี่จึงไม่ควรบอกใคร” เขาถาม หัวคิ้วย่นน้อย ๆ

“อินไม่อยากให้ใครรู้ว่าพี่ภูมิคิดยังไงกับอิน นะคะ อินสัญญาจะเป็นเด็กดี จะไม่พิจารณาใครอย่างที่พี่ภูมิต้องการ แต่พี่ภูมิต้องทำตัวปกติกับอินต่อหน้าคนอื่น นะคะ”

คำว่า ทำตัวปกติต่อหน้าคนอื่น ทำให้ภูมิยิ้มซุกซน เขาก้มลงถามติดใบหูหญิงสาวว่า

“แต่ทำอะไร ๆ เวลาอยู่กับน้องอินสองต่อสองได้ใช่ไหม”

“อะไร ๆ นั่นก็ต้องอยู่ในขอบเขต เพราะเรายังไม่ได้เป็นแฟนกัน” หญิงสาวบอกเสียงเคร่ง

หากภูมิหัวเราะหึ

“ขอบเขตของน้องอินกับพี่มันไม่เท่ากัน งั้นพี่ทำตามขอบเขตของพี่ก็แล้วกัน”

“พี่ภูมิ!

“ถ้าน้องอินไม่อยากให้ใครรู้ก็ต้องตกลงตามนั้น แต่ถ้าน้องอินไม่ตกลง ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวทุกคนจะได้รู้ว่าพี่กำลังจีบน้องอิน ดีเหมือนกัน คนอื่น ๆ จะได้ไม่กล้ามายุ่ง”

“พี่ภูมิ!

“ตกลงหรือเปล่าล่ะ” ชายหนุ่มถามลอยหน้าลอยตา อินทิราถอนหายใจ บอกอุบอิบ

“สัญญาก่อน”

“สัญญา” ภูมิว่าแล้วยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยของหญิงสาวก่อนจะเอ่ยคำมั่น

“สัญญาว่าจะทำตัวปกติต่อหน้าคนอื่น แต่จะทำอะไร ๆ ที่อยู่ในขอบเขตของพี่เวลาเราอยู่สองต่อสอง”

“พี่ภูมิ!

----------------------------------

ชอบไม่ชอบยังไง บอกกันบ้างนะคะ อย่าปล่อยให้เงียบ เพราะเค้าจะเหงา

ฝากพี่อิฐกับพลอยด้วยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #20 วรรณ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:01
    อินกับพลอยน่ารักทั้งคู่
    #20
    0
  2. #6 กลมบ๊อก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 21:58
    ชอบบบบบ อิภูมิก็แก่เกิ๊นนน นี่เพื่อนพ่อเหรอคะ? 5555 น่ารักดีค่ะยัยอินก็รู้จักวางตัวดี ดักทางอิภูมิไว้ตลอด โคเฒ่าก็อย่างนี้ละน้อออออ
    #6
    0