หัวใจอ้อนรัก (พิมพ์ใหม่)

ตอนที่ 7 : บทที่ ๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 481
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ธ.ค. 60

 

“พลอย!

เสียงเข้มของชายหนุ่มทำให้บุษราคัมถึงกับสะดุ้งแม้จะเตรียมตัวรอเขาอยู่แล้วก็ตาม

พี่อิฐ... ฮือ...

ยังไม่ทันได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น ชายหนุ่มก็เดินตรงมายังโซฟาที่หล่อนกับชายหนุ่มแปลกหน้านั่งอยู่ด้วยกัน มือใหญ่ยื่นมาคว้าแขนหล่อนแล้วดึงให้ลุกขึ้น ก่อนที่จะพูดกับคนที่นั่งอ้าปากค้างกับภาพตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น

“ขอโทษนะครับ”

“พี่อิฐปล่อยนะ!” บุษราคัมโวยวาย แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรต่อก็ต้องชะงักกึก ใบหน้างามร้อนวูบเมื่อคนที่นั่งอยู่กับหล่อนเมื่อสักครู่ยืนขึ้น แล้วยกมือไหว้ชายหนุ่ม พร้อมขอโทษขอโพย

“ขอโทษครับเสี่ย ผมไม่รู้ว่าน้องเขาเป็นเด็กเสี่ยครับ” ว่าแล้วก็โกยอ้าว แม้แต่แก้วเครื่องดื่มบนโต๊ะก็ไม่สนใจหยิบไปด้วย เสี่ย กับ เด็กเสี่ย ถึงกับมองหน้ากัน คนเป็น เด็กเสี่ยหน้าแดงไปถึงไหน ๆ ส่วนคนเป็น เสี่ย นั้นกึ่งยิ้มกึ่งบึ้ง จนเมื่อไม่สามารถกลั้นได้อีกต่อไป ชายหนุ่มจึงหัวเราะหึ ๆ

“หัวเราะอะไรคะ” บุษราคัมถามน้ำเสียงกระเง้ากระงอด

“หัวเราะเด็กเสี่ย” ชายหนุ่มตอบ นัยน์ตายังวิบวับจากการหัวเราะ

“เขาเป็นเด็กเสี่ย ตัวเองก็เป็นเสี่ยละ” แต่ถ้าตัวเองจะเป็นเสี่ยของเขาจริง ๆ ก็จะดีมากเลย แฮ่...

“ถึงใครจะมองว่าเป็นเสี่ยพาเด็กมาเที่ยวพี่ก็ไม่มีอะไรเสียหาย แต่พลอยสิ ไม่รู้เด็กไซด์ไลน์กับเด็กเสี่ย อะไรแย่กว่ากันเนอะ” ชายหนุ่มว่าพร้อมกวาดตาขึ้น ๆ ลง ๆ ไปทั่วเรือนร่างในชุดเปิดเผยเนื้อตัว สายตาที่ทำให้คนถูกมองถึงกับร้อนวูบวาบไปทั้งร่าง สายตาที่เขาไม่เคยใช้มองหล่อนมาก่อนเลย

“พี่อิฐ อย่ามองพลอยแบบนี้นะ” พูดพลางหลบสายตา จากที่ตั้งใจจะยั่ว แต่เมื่อเจอสายตาลามเลียจากเขา ความกล้าก็หดหาย เหลือไว้แต่ความเขินอายจนแม้แต่หน้าก็ไม่กล้ามอง

“มองยังไง” ชายหนุ่มถามหน้าตาย

“ก็...ก็มองเหมือนจะ...เอ่อ...เหมือนจะกินพลอย”

“อ้าว ก็แต่งตัวมาให้คนมองไม่ใช่หรือไง ไม่ใช่เฉพาะพี่นะ ผู้ชายทุกคนในนี้ก็มองพลอยแบบนี้ทั้งนั้น”

“รู้แล้ว เลิกบ่นได้แล้ว ก็ถ้าพี่อิฐจะสนใจพลอยบ้าง พลอยก็ไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้หรอกค่ะ”

“ทำอะไร”

“ก็ทำแบบนี้ แต่งตัวแบบนี้” เรียกร้องความสนใจ...แหะ ๆ

“คิดว่าแต่งตัวแบบนี้แล้วพี่จะหันมามองเราหรือไง” ชายหนุ่มถามน้ำเสียงจริงจัง อยากให้หล่อนคิดว่ามันไม่ได้ผล ทั้งที่รู้ดีว่ามันได้ผลมากทีเดียว เพราะเขาละสายตาไปจากรูปร่างเย้ายวน หน้าอกเชิญชวนนั่นแทบไม่ได้

แต่ห้ามให้รู้เด็ดขาด เดี๋ยวจะได้ใจ!

“ก็แล้วทำไมพี่อิฐถึงไม่มองพลอยบ้าง” คราวนี้ถามจริงจัง หัวใจปวดหนึบ หล่อนมีอะไรเสียหายอย่างนั้นหรือ ผู้ชายตรงหน้าถึงไม่เคยมีสายตาให้หล่อนเลย เขาจะรังเกียจหล่อนไปถึงไหน และอย่างห้ามตัวเองไม่ทัน บุษราคัมถามในสิ่งที่กำลังคิดทันที

“พี่อิฐรังเกียจพลอยมากหรือคะ” เมื่อคิดว่าเขารังเกียจ น้ำตาก็หยดแหมะอย่างไม่ต้องพยายามเลย

“มานั่งนี่” ชายหนุ่มว่าพร้อมจับจูงคนขี้แยให้นั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกัน จากนั้นถอดเสื้อแขนยาวตัวนอกที่ใส่อยู่ยื่นส่งให้

“เอานี่ไปใส่ก่อน” ถ้าไม่คลุมที่ขาว ๆ อวบ ๆ นั่นไว้ก่อนอาจจะคุยกันไม่รู้เรื่อง! แต่คนฟังกลับเข้าใจไปอีกทาง

“ทำไมคะพี่อิฐ รังเกียจพลอยมากจนทนมองไม่ได้เลยหรือคะ” คนใจร้าย ฮือ...อุตส่าห์ข่มความความอายแต่งตัวแบบนี้ นอกจากเขาจะไม่สนใจ เขายังรังเกียจแม้แต่จะมอง ฮือ...

“ไปกันใหญ่แล้ว มันโป๊มาก พี่ไม่อยากให้คนอื่นมอง” จะให้บอกได้อย่างไรว่าเขาไม่อยากมองเพราะไอ้น้องชายมันแอบผงกหัวหงึกหงักอยู่นี่ต่างหาก พูดปาว ๆ มาหลายปีว่าไม่สนใจ วันนี้น้องชายสุดที่รักกลับทรยศเสียนี่

“ไม่อยากให้คนอื่นมองพี่อิฐก็มองพลอยสิคะ แล้วพลอยจะแต่งตัวให้เรียบร้อยสมใจพี่อิฐเลย” ปากต่อรองแต่มือก็ยื่นไปรับเสื้อที่เขาส่งให้มาคลุมทับชุดที่แทบจะปิดอะไรไม่มิดนั่นอยู่ดี แม้จะอยากพยศตามที่อินทิราบอก แต่เพราะหล่อนรักเขา อะไรที่จะทำให้เขาพอใจ หล่อนก็ยอมทำตามทั้งนั้น

“พลอย เราพูดเรื่องนี้กันหลายหนแล้วนะ”

“ก็พี่อิฐปฏิเสธพลอยทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลองเลย พี่อิฐไม่เคยเปิดใจให้พลอยแล้วรู้ได้ไงว่าจะไม่รักพลอยล่ะคะ”

“เพราะพี่รู้”

“รู้ได้ยังไง” คาดคั้นอย่างไม่ยอมแพ้ จะพูดแค่ว่ารู้ว่าจะไม่รักหล่อนโดยไม่มีเหตุผลหล่อนไม่ยอมหรอก

“รู้ก็แล้วกันน่า”

“พี่อิฐไม่มีเหตุผล ถ้าพี่อิฐหาเหตุผลดี ๆ ให้พลอยไม่ได้ว่าทำไมเราถึงรักกันไม่ได้ พลอยก็จะตามพี่อิฐอยู่แบบนี้แหละ” หญิงสาวว่าอย่างดื้อดึง

คนได้ฟังถึงกับปวดหัวตุบ ทำไมเด็กคนนี้ถึงได้ดื้อขนาดนี้นะ “พี่บอกพลอยไปแล้ว เราต่างกันเกินไป พี่อายุมากว่าพลอยเกินรอบ พี่ไม่ชอบเด็ก”

“พลอยไม่เด็กแล้ว ดูสิคะ ตรงไหนที่พี่อิฐว่าเด็ก” หญิงสาวว่าพร้อมถอดเสื้อที่สวมคลุมอยู่ออก

เฮ้ย อย่าถอด! ชายหนุ่มอุทานลั่นในใจ ยอมรับว่าที่เห็นตรงหน้านี่ไม่มีตรงไหน เด็ก เลย โดยเฉพาะเนินเนื้ออวบอิ่มบริเวณหน้าอกที่ชุดเกาะอกรัดอยู่เพียงส่วนน้อย ส่วนส่วน ใหญ่นั้นล้นทะลัก ทำเอาเจ้าน้องชายเขาพยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วยว่าหญิงสาวนั้น 'โต' แล้วจริง  ๆ

“พี่อิฐ คบกับพลอยนะคะ”

“จะเอาให้ได้ใช่มะ” ชายหนุ่มถามกลั้วหัวเราะ เด็กนี่ไม่ยอมแพ้จริง ๆ

“ก็พลอยไม่รู้จะทำยังไงแล้ว แค่พี่อิฐลองคบกับพลอย มองพลอยอย่างผู้หญิงคนหนึ่ง ถ้าลองแล้วพี่อิฐยังยืนยันว่าพลอยไม่ทำให้พี่อิฐรู้สึกอะไรได้เลย พลอยก็จะยอมปล่อยพี่อิฐ จะไม่กวนอีกเลย นะคะ...พลอยขอเวลา...” นิ่งคิดสักพักก่อนจะต่อประโยคให้จบ

“เดือนเดียวนะคะพี่อิฐ ลองคบกับพลอยแค่เดือนเดียว ถ้าพี่อิฐยังไม่รู้สึกอะไรกับพลอย พลอยจะยอมแพ้”

“เดือนเดียวแน่นะ” เฮ้ย ไอ้อิฐ! พูดอะไรออกไป

“ค่ะ...เอ๊ะ! เดี๋ยว ๆ พี่อิฐ...พี่อิฐตกลงหรือคะ” บุษราคัมถามละล่ำละลัก ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะตกลงง่าย ๆ เช่นนี้ ตามมาตั้งหลายปีไม่เคยสำเร็จ แล้วทำไมวันนี้เขาถึงตกลงล่ะ

“แค่เดือนเดียว แล้วถ้าพี่ยังยืนยันว่าไม่รู้สึกอะไร พลอยจะเลิกยุ่งกับพี่แน่นะ” เดือนเดียวสบายบรื๋อ ชายหนุ่มบอกตนเองในใจ แค่ยอมให้เดือนเดียว แลกกับการที่หล่อนจะเลิกตามเขาตลอดชีวิต โคตรจะคุ้ม

หารู้ไม่...หึหึ...

“พลอยสัญญาค่ะ พลอยจะไม่กวนใจพี่อิฐอีกเลย” หญิงสาวตอบพร้อมยิ้มกว้าง พอเห็นเขายิ้มตอบด้วยสายตาเอื้อเอ็นดูก็ทำให้รู้สึกฮึกเหิม ถึงกับอ้าแขนโอบกอดเขาอย่างดีใจ

“พลอยรักพี่อิฐที่สุดเลย”

นม! อย่าเอามาสี ชายหนุ่มอุทานในใจ แต่เจ้าของ นม ดูจะไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป เพราะยังคงกอดเขาแน่น หน้าอกอวบอิ่มที่อัดเบียดอยู่กับต้นแขนของชายหนุ่ม ทำให้เขาใจเต้นระรัวอย่างช่วยไม่ได้

“ปล่อยก่อนพลอย พี่หายใจไม่ออก” หายใจไม่ทันต่างหาก...

“พลอยดีใจ” หญิงสาวว่า ใบหน้าฉายความสุขจนคนเห็นอดยิ้มไม่ได้

“สองคนนั้นไปไหน” ชายหนุ่มถามอย่างนึกขึ้นได้ เมื่อมองไม่เห็นน้องสาวและเพื่อนรักอยู่ที่โต๊ะ

“ไม่ทราบสิคะ หายไปกันนานแล้ว” ไม่บอกหรอกว่ายายอินกำจัดพี่ภูมิเพื่อเปิดโอกาสให้หล่อน และเมื่อคิดถึงพี่ภูมิ ความกังวลใจที่ว่าเขาอาจจะเป็นคู่เกย์กับพี่อิฐ ก็ทำให้หัวใจที่เพิ่งฟ่องฟูเริ่มเหี่ยวฟีบ ยิ่งมองเห็นชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดหมายเลขหาใครสักคนที่คงจะเป็นพี่ภูมิ ก็ยิ่งอยากร้องไห้

“อยู่ไหน” เสียงที่ส่งไปตามสายฟังไม่รื่นหู หรือว่าพี่อิฐจะโกรธที่พี่ภูมิหายไป ทั้ง ๆ ที่หวังว่าจะได้มาใช้เวลาด้วยกันแท้ ๆ หรือว่าที่เขายอมเปิดโอกาสให้หล่อนหนึ่งเดือนเป็นเพราะมั่นใจว่า ไม่ว่าจะอย่างไรหล่อนก็เปลี่ยนรสนิยมทางเพศของเขาไม่ได้

ชายหนุ่มนิ่งฟังปลายสายสักพักก่อนจะกรอกเสียงกลับไป

“ฝากยายอินด้วย แล้วค่อยเจอกัน” พูดเสร็จก็วางสายแล้วหันมามองหญิงสาว ก่อนจะบอก

“เหลือเราสองคน”

“สองคนนั้นอยู่ที่ไหนหรือคะ”

“กินบะหมี่ข้างถนนอยู่ไหนก็ไม่รู้ เสียงดัง ฟังไม่ค่อยชัด”

“อ้าว...” นี่ยายอินตั้งใจทิ้งหล่อนเลยนี่ ไม่ใช่แค่ชิ่งเพื่อเปิดโอกาสอย่างที่คิดเสียแล้ว โธ่ เกิดพี่อิฐโกรธจนฆ่าหล่อนหมกผับ ใครจะมาช่วยล่ะนี่ เล่นหนีไปแบบนี้

“พลอยอยากทำอะไร” ชายหนุ่มถาม การลองศึกษากันมันต้องทำอะไรบ้างนะ เขาก็ห่างหายมานาน ตั้งแต่...ไม่เอาน่าอิฐ เรื่องมันนานมาแล้ว... ชายหนุ่มบอกตนเอง

“พลอยยังไงก็ได้ค่ะ”

“งั้นก็ฟังเพลงอยู่นี่แล้วกันนะ แล้วพี่จะไปส่ง คืนนี้สองคนนั้นไม่กลับมาแล้ว” ชายหนุ่มบอกก่อนจะยกมือเรียกพนักงานเพื่อสั่งเครื่องดื่ม ส่วนบุษราคัมก็เพียงแต่พยักหน้ารับ สมองว่างเปล่า คิดอะไรไม่ออก รู้แค่ตอนนี้สุขจนล้น หล่อนกำลังเดตกับพี่อิฐ

ฝันที่เป็นจริง!!! กรี๊ด...ดด..ดด..ด.ด.ด...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #6 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 23:40
    มาอัพต่อน้าาาา รอออ
    #6
    0
  2. #5 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 22:37
    เสร็จน้องพลอยแน่ไปไหนไม่รอดละ555
    #5
    0