หัวใจอ้อนรัก (พิมพ์ใหม่)

ตอนที่ 9 : บทที่ ๘

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 ก.ย. 61

 

“แกว่าอะไรนะ!” อินทิราถามเสียงสูง ดวงตาเบิกมองคนที่นอนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยท่าทางมีความสุขอยู่บนเตียงอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“ฉันบอกว่าฉันกำลังเดตกับพี่อิฐ ชัดยังคะ”

“จริงดิ เป็นไปได้ยังไง ฉันแค่หายไปไม่กี่ชั่วโมงแกจะจัดการพี่อิฐซะอยู่หมัด”

“อ้าว เพื่อนก็มีความสามารถเหมือนกันนะคะ”

บุษราคัมลอยหน้าลอยตาซึ่งดูน่าหมั่นไส้นักในสายตาคนมอง พูดมาได้ว่ามีความสามารถ ตามพี่อิฐมากี่ปีก็ได้แต่แห้วไปรับประทาน หากพี่อิฐจะยอมเดตกับยายนี่จริง ๆ ก็ต้องเป็นเพราะแผนการของอินทิราอย่างแน่นอน

“แสดงว่าแผนของฉันได้ผล” อินทิราพูดตามที่คิด ก็จะมีเหตุผลอะไรอีกเล่าที่ทำให้พี่อิฐยอมคบกับยายพลอย แต่แหม...พี่ชายหล่อนนี่ก็หื่นใช่เล่น เจอนมหน่อยเดียวถึงกับใจอ่อน รู้งี้บอกให้ยายพลอยอ่อยไปตั้งนานละ

“ได้ผลบ้าอะไร พี่อิฐแทบจะฆ่าฉันหมกผับ” บุษราคัมค้อนขวับ ยังจำความรู้สึกสึกเสียวสันหลังวาบได้อยู่เลย 

“ใช้อะไรฆ่ายะ แหม...” อินทิราแดกดันเชิงล้อ น่าสนใจว่าพี่ชายหล่อนจะใช้อะไร ฆ่า ยายนี่ ถึงได้ตกลงเดตกันทั้ง ๆ ที่ไม่มีวี่แววมาก่อน สงสัยฆ่าเสร็จส่งตรงถึงสวรรค์เลยละมั้งน่ะ

“ฆ่าจริง ๆ แกไม่เห็นหน้าพี่อิฐตอนนั้นนี่ ผู้ชายคนนั้นแผ่นแน่บไม่หันหลังเลย” บุษราคัมยืนยันพลางทำคอย่น

“เล่ามา”

“ก็พอแกกับพี่ภูมิไปแล้ว ผู้ชายคนนั้นก็มานั่งกับฉัน อย่างใกล้ เหมือนนั่งโอบเลย อึดอัดจะตาย สักพักพี่อิฐกลับมาก็ทำหน้าเหมือนพร้อมฆ่าคน แล้วผู้ชายคนนั้นก็หันมาขอโทษ บอกว่าไม่รู้ว่าฉันเป็นเด็กเสี่ยแล้วก็ทิ้งฉันให้เผชิญชะตากรรมอยู่คนเดียวเลย”

สิ้นคำ อินทิราถึงกับหัวเราะลั่น

“แกเป็นเด็กเสี่ย...เสี่ยพี่อิฐน่ะ” อินทิราถามทั้ง ๆ ที่ยังหัวเราะไม่หยุด

“อือ...ขำใช่ป้ะ พี่อิฐก็ขำ ไอ้ที่เหมือนจะฆ่าคนเลยไม่ฆ่าแล้ว หันมาคบกันแทน” บุษราคัมว่าพร้อมฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี

“อะไร ง่าย ๆ แบบนี้เลย”

“เปล่า ฉันแค่รวบรัดตัดความ” บุษราคัมว่าพร้อมหัวเราะคิกคักถูกใจที่แกล้งเพื่อนได้ รู้นะว่าอยากรู้ เลยแกล้งกั๊กเล่น ๆ สมน้ำหน้าอยากมาว่าหล่อนไม่มีความสามารถทำไม

“กวน...” คนถูกกวนว่าพร้อมค้อนเพื่อนแทบตากลับ

“เอา ๆ ไม่กวนแล้วก็ได้ ก็ไม่มีอะไรมาก พี่อิฐก็เทศน์ฉันที่แต่งตัวโป๊ ฉันเลยบอกว่าถ้าพี่อิฐยอมคบกับฉัน ฉันจะแต่งตัวเรียบร้อยตามใจพี่อิฐเลย”

“พี่อิฐก็ตกลง” อินทิราถามเสียงสูง

“อือ ฉันขอเวลาเดือนเดียว ถ้าพี่อิฐไม่ตอบตกลงเป็นแฟนกันภายในหนึ่งเดือนนี้ ฉันก็จะเลิกยุ่งกับพี่อิฐ จะเตรียมปีนคานอย่างทระนง” ว่าพร้อมกับเชิดหน้าประกอบ

“เฮ้ย ไม่ได้! มาถึงขั้นนี้แล้วห้ามยอมแพ้เด็ดขาด” อินทิราว่า ในใจอดแปลกใจไม่ได้ที่พี่ชายยอมเดตกับบุษราคัม แต่นั่นก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี และเวลาหนึ่งเดือนที่มีนี้ เพื่อนของหล่อนจะต้องทำให้สำเร็จ ไม่ว่าจะต้องลงทุนแค่ไหนก็ตาม

“โธ่อิน แค่พี่อิฐให้โอกาสฉันก็ดีใจแล้ว ถ้าพี่อิฐยังยืนยันว่าไม่รู้สึกอะไรกับ ฉันก็จะยอมแพ้แล้วละ อีกอย่าง...บางทีพี่อิฐอาจจะเป็นเกย์จริง ๆ ก็ได้ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น ไม่ว่าฉันจะทำยังไงก็คงเปลี่ยนใจพี่อิฐไม่ได้”

“เรื่องเป็นเกย์ตัดไปได้เลย” อินทิราว่าอย่างแทบไม่ต้องคิด

หากบุษราคัมสังเกตสักนิดคงจะเห็นว่าใบหน้าของคนพูดระเรื่อขึ้น แต่เพราะความคิดมัวแต่วุ่นวายกับเรื่องที่กำลังคุยกันอยู่จึงทำให้หญิงสาวมองไม่เห็นความผิดปกติตรงหน้า

“อ้าว ทำไมล่ะ เมื่อคืนแกยังสวดพี่ภูมิที่มาเที่ยวกับพี่อิฐอยู่เลย ทำไมวันนี้มาตัดเรื่องเกย์ไปแล้วล่ะ” บุษราคัมถามอย่างงงงวย อินทิราเป็นเจ้าของความคิดที่ว่าพี่อิฐอาจจะเป็นคู่เกย์กับพี่ภูมิแท้ ๆ จนทำให้หล่อนพลอยคิดมากตามไปด้วย แล้วเพียงแค่ข้ามคืนก็กลับคำเสียแล้ว แต่ความรู้สึกของหล่อนมันกลับมาง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้นะ

“เออน่า เอาเป็นว่าพี่อิฐไม่ได้เป็นเกย์ก็แล้วกัน” อินทิราตัดบท อย่ามาถามหาเหตุผลได้ไหม คนยิ่งอยากลืม ๆ อยู่

“แน่ใจได้ยังไง” บุษราคัมยังไม่ยอมแพ้ หล่อนอุตส่าห์คิดมากอยู่ตั้งหลายวัน สงสารตนเองที่ต้องแย่งผู้ชายกับผู้ชายอื่นเพราะยายอินเอาความคิดนี้มาใส่หัว แล้วคราวนี้จะมาบอกให้เลิกคิดง่าย ๆ ได้อย่างไรกัน

“แน่ใจก็แล้วกันน่า แกไม่ต้องคิดมากแล้ว พี่อิฐแมนทั้งแท่ง ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ต้องพิสูจน์แล้ว แค่หาทางให้พี่อิฐตกเป็นของแกก็พอ” อินทิราว่า หญิงสาวนิ่งไปสักพักก่อนจะเบิกตาโต ถามน้ำเสียงตื่นเต้นเมื่อนึกอะไรขึ้นได้

“แกเลื้อยป้ะเมื่อคืน”

“เปล่า”

“อ้าว ไม่เลื้อยแล้วพี่อิฐยอมคบกับแกได้ไง”

“พี่อิฐบอกว่าไม่อยากให้ฉันพูดได้ว่าปฏิเสธทั้งที่ยังไม่ได้ลอง ก็เลยลองก่อน...แล้วอาจจะปฏิเสธทีหลังละมั้ง” ปลายประโยคเสียงแผ่ว แม้อิศราจะยอมเดตกับหล่อน แต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทางอะไรที่บอกว่าเขาสนใจหล่อนอย่างผู้หญิงคนหนึ่งเลย บางทีพอครบกำหนดเวลาที่หล่อนขอ เขาก็คงจะปฏิเสธความรักของหล่อนแล้วตอนนั้นหล่อนก็จำเป็นต้องรักษาสัญญาว่าจะไม่รบกวนเขาอีกต่อไป คิดแล้วก็เศร้าจังเลยแฮะ

“แกเป็นไรน่ะ สลดเชียว” อินทิราถามเมื่อสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเพื่อน เมื่อสักครู่ยังเหมือนทานตะวันเจอแดดอยู่เลย ตอนนี้กลับเฉาเหมือนผักขาดน้ำเสียแล้ว

“ฉันคิดว่าพอครบเดือน พี่อิฐคงจะปฏิเสธฉันเหมือนเดิมแหละอิน”

“อ้าว ทำไมคิดแบบนั้น”

“ไม่รู้สิ พี่อิฐไม่เห็นมีทีท่าอะไรเลย”

“แหม เดตแรก แกจะเอาอะไรมากมาย”

“แค่จับมือยังไม่มีเลยนะ” บุษราคัมว่า ก็ตกลงจะทำความรู้จักกันให้มากขึ้นแล้ว มันไม่ต้องจับมือกันเดินหรือไง

“แกดีใจเถอะ พี่ชายฉันเป็นสุภาพบุรุษ ที่ฉันอ่านมานะ เขาบอกว่าในเดตแรก ไม่ควรจะแตะเนื้อต้องตัวกันมากกว่าที่จำเป็น มันแสดงให้เห็นถึงการให้เกียรติกัน”

“แค่จับมือก็ไม่ได้หรือ”

“ไม่ได้!” อินทิราตอบน้ำเสียงหนักแน่น รู้สึกพอใจอยู่ลึก ๆ ที่พี่ชายไม่ฉวยโอกาสเอากับบุษราคัม ไม่เหมือนใครบางคน ฮึ!

“แล้วเมื่อไรจะได้” ถึงแม้จะไม่ค่อยมั่นใจว่าเพื่อนจะรู้จริงอย่างที่อ้าง แต่เพราะอินทิราเป็นที่ปรึกษาเพียงคนเดียวที่หล่อนมี และยายอินก็อ่านนิตยสารหัวนอกพวกนั้นมากอย่างที่พูดจริง บุษราคัมจึงต้องยกให้แม่เพื่อนรักเป็นผู้เชี่ยวชาญไปโดยปริยาย

“สักสามสี่เดตแล้วถ้าพี่อิฐยังไม่ทำอะไรเราค่อยมาคิดหาทางกันอีกที”

“แล้วแผนเดิมล่ะ”

“แผนเดิมยกเลิก” อินทิราตอบทันควัน คนฟังได้แต่อุทานอย่างไม่เข้าใจ

“อ้าว...”

“อ้าวอะไร แกนี่ทำไมหัวช้าแบบนี้ แผนเดิมนั่นมันใช้ในกรณีที่พี่อิฐไม่สนใจแก แกเลยต้องอ่อย แต่ตอนนี้พี่อิฐยอมเดตกับแกแล้ว เราก็ต้องใช้วิธีการใหม่ที่เหมาะกับสถานการณ์”

“และวิธีการนั้นคือ?” บุษราคัมถามพร้อมเลิกคิ้ว

“ไม่ต้องทำอะไร เป็นตัวของตัวเอง แสดงให้พี่อิฐเห็นว่าแกเป็นผู้หญิงที่ควรเอามาเป็นแม่พันธุ์ เอ๊ย! เอามาเป็นแม่ของลูก”

“ขนาดทำอะไรมาตั้งหลายปียังไม่สำเร็จ แล้วไม่ทำอะไร มันจะสำเร็จไหมเนี่ย” คนที่พยายามเสนอตัวเป็นแม่พันธุ์ เอ๊ย! แม่ของลูกบ่นงึมงำ

“เอาน่า แกทำใจให้สบาย ๆ ก่อน ตอนนี้แกก็ไปนั่นไปนี่กับพี่อิฐ ยังไม่ต้องคาดหวังอะไรมาก ทำความคุ้นเคยกันสักพักในฐานะชายหนุ่มกับหญิงสาว ฮึ้ย เขินอ้ะ!” ท้ายประโยคอินทิรายกสองมือขึ้นประคองใบหน้าแล้วทำตาปริบ ๆ ทำท่าเขินอาย

บุษราคัมถึงกับส่ายหน้ากับท่าทางนั้นของแม่เพื่อนรัก

“ว่าแต่คืนนี้จะไปไหนกัน” อินทิรากระแซะถาม

“ไม่รู้สิ พี่อิฐบอกว่าจะพาไปหาไรกิน” เมื่อคิดว่าคืนนี้จะได้ออกไปรับประทานอาหารเย็นกับชายหนุ่มอีก คนที่เพิ่งทำหน้าสลดไปเมื่อกี้ก็กลับมายิ้มกว้างได้อีกครั้ง แค่คิดก็มีความสุขแล้ว ไม่อยากจะคิดว่าพอถึงเวลาไปจริงหล่อนจะมีความสุขแค่ไหน

“พร้อมป้ะ” อินทิรากระซิบกระซาบ น้ำเสียงมีเลศนัย

“พร้อมอะไร” งงจริง ๆ กับท่าทางของแม่เพื่อนรัก ทำไมต้องกระซิบ

“ก็พร้อมไง แบบ...เผื่อมีเฟิร์สคิสอะไรแบบเนี้ย” อินทิราตอบแล้วหัวเราะคิกคัก

คนฟังถึงกับร้อนซู่ไปทั้งหน้า เขินอายขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อคิดตามคำพูดของเพื่อน หล่อนกับพี่อิฐนี่นะจะคิส หืม...แค่คิดก็เขินแล้ว แต่ก็อดคิดตามไม่ได้ หากมีโอกาสนั้นจริง ๆ จะเป็นอย่างไรนะ

“แน่ะ ตาลอย ๆ” อินทิราแซ็วกลั้วหัวเราะ

บุษราคัมค้อนขวับ มาพูดให้เพ้อแล้วมาแซ็วกันทำไมยายอินนี่

“อยากรู้จังเลยเนอะอินว่ามันจะเป็นยังไง” บุษราคัมพูดด้วยน้ำเสียงเพ้อ ๆ

หญิงสาวมัวแต่หมกมุ่นกับความคิดของตนจนไม่ได้สังเกตว่าคนหน้าเป็นที่แซ็วหล่อนอยู่เมื่อสักครู่เงียบเสียงลงพร้อมหลุบตาลงต่ำ ซึ่งก็คงมีแต่เจ้าตัวคนเดียวเท่านั้นที่รู้เหตุผลในอาการนั้นของตน

“มันก็ดีแหละ” อินทิราพูดอ้อมแอ้ม ยังคงไม่สบตาอยู่เช่นเดิม

เพราะบุษราคัมมีเรื่องอื่นให้สนใจมากกว่าจึงไม่ได้ใส่ใจในท่าทางที่แปลกไปของเพื่อนเอาเสียเลย

“ฉันไม่ควรถามแกเลยเนอะ แกก็เก่งแต่ทฤษฎีแต่ยังไม่เคยปฏิบัติเหมือนกันแหละ” บุษราคัมว่าก่อนจะฉีกยิ้มตาเป็นประกาย “เดี๋ยวฉันได้ลองแล้วจะมาเล่าให้แกฟังนะ”

หารู้ไม่ว่าตนเองจะเอามะพร้าวห้าวมาขายสวนชัด ๆ!

-----------------------------------------------




หนังสือหมดแล้วแต่มีคนมาถามหาสองเรื่องนี้บ่อย ๆ ก็เลยคิดว่าจะพิมพ์อีกสักรอบ เล่มละ 299 สั่งคู่ 580 บาท สั่งได้ที่เพจ โรส รุ่งธิวา โรเซลลา หรือเพจ สำนักพิมพ์โรสบุ๊คส์ นะคะ 


ขออนุญาตโปรโมตอีบุ๊กออกใหม่ของโรสหน่อยนะคะ ลองไปอ่านตัวอย่างดูก่อนก็ได้นะ 


พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน เป็นเรื่องสั้นเคยรวมเล่มกับเพื่อนนักเขียนเพื่อหารายได้สมทบทุนโครงการก้าวคนละก้าว โครงการจบแล้วเลยเอามาลงอีบุ๊ก ราคาเบา ๆ 19 บาท ใครยังไม่ได้อ่าน ลองดูนะคะ




มีอีบุ๊กของทั้งพี่ภูมิกับหนูอินและพี่อิฐกับพลอยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #9 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 19:59
    สนุกค่ะชอบมากๆ
    #9
    0