ในที่สุด ในที่สุด ตรูก็ได้อ่าน spirel เล่ม 13 แล้วโว้ย~

       มันส์  มันส์  มันส์ โครตตตตตตต!!!!

   ขอสรุปเล่ม  13  ดังนี้

       << 6  นัด น๊อคคาที่  ไอ้นี่มันนักฆ่าแต่ชื่อนี่หว่า ฮุฮุ คงมีใครหลายคน โศกากับการจากไปของคาน่อนคุงน่าดู  โดยเฉพาะ ไอซ์  แต่อายุมุ บอกเฉยๆว่ะ

      << ผูกผมใส่แว่น น่ารักมั๊ก แต่ตาเนี่ยยังแหลมออกนอกหน้าเหมือนเดิม     

     << โอบาค่อน โดยสันดาน ต....ต... แต่จะว่าไปอาจจะ โลลิค่อนก็ได้มั๊ง เห็นว่าอายุเท่าพี่ชายนี่ ถ้าพี่ชายอายุเท่ามันมันก็โอบาค่อนเหมือนเดิมล่ะ ( อ้าว งงแล้วดิ ) และ เพิ่งจะรู้ว่าตานี่กินมังสาวิรัติ ( ก็กินเนื้อสัตว์แล้วโครเรสตรอรอลสูงทำให้เกิดไขมันในเส้นเลือด บราๆๆๆๆ ) 

     << กลับมาเป็นตัวร้ายเต็มตัวแล้วไง แต่ยังไงซะ พี่แกก็ยังคงยิ้มน่ารัก ( และกวนประสาท ) เหมือนเดิม 


คำพูดซึ้งๆในเรื่อง
- "ผมไม่เคยมีความคิดว่า ลำพังเพียงคำพูด จะนำสิ่งที่สูญเสียไปให้กลับคืนมาได้"
- "ถ้างั้นชั้นขอภาวนา ว่านายไม่เคยรู้ก็แล้วกัน"
- "นายมันน่าสงสาร ฮิซึมิ นายเองก็แค่อยากให้คนมาช่วยก็เท่านั้น"  ( นี่แกกำลังพูดถึงอายุมุใช่ไม๊ คาน่อน )
- "ในเมื่อรู้ว่ามันคือสัตว์ประหลาด น่าหาหนทางปราบมันให้ได้สิ"
- "คนที่ตายไปแล้ว ย่อมแย่งชิงไม่ได้ แล้วนายจะไม่ต้องกลัวคิโยทากะไปตลอดชีวิต"

- " เพราะคุณ นารุมิไม่เคยเชื่อว่าตัวเองจะชนะ แต่จะไม่ยอมท้อถอย นั่นแหละที่น่ากลัว คนที่เตรียมพร้อมไม่ยอมก้มหัวแม้จะเจอกับขุมนรก ทำยังไงถึงจะชนะเขาล่ะ "
- " คุณเป็นคนบอกเอง ว่าไม่มีใครเชื่อในชะตากรรมอันเลวร้ายง่ายๆนักหรอก "
- " แล้วทำไมคนที่ไม่เคยพ่ายแพ้ถึงหวั่นเกรงต่อสิ่งที่เรียกว่าสมมุติฐาน " ( นี่แกจะพูดมากเกินไปแล้วนะ ) 
- " ในชะตากรรมของพวกเรามีสัตว์ประหลาดที่ปลอมตัวเป็น ' ความหวัง ' หากยังยึดติดกับความหวังต่อไป สุดท้ายก็ถูกเจ้าสัตว์ประหลากนั่นเขมือบจนตาย "
- " แคลอรี่ทำให้คลอเรสตรอรลพุ่งกระฉูดอุดตันเส้นเลือดในสมอง...... " ( นั่นไง ๆ )
- " แม้แต่ตอนนี้นายยังคิดว่า ฉันจะทอดทิ้งนายรึไง " ( คำนี้ซึ้งที่ซู๊ดดดด!!! ตอนนี้แหละอายูมุยิ้มน่าร๊าก )
- " อย่าดูถูกสิ ยังไงก็ตาม ฉันไม่มีวันยอมแพ้หรอก "
- " นายจะยอมตาย เพื่อฉันได้รึเปล่า "  ( ดูจากการกระทำแล้ว รู้สึกว่าจะไม่ยอม )
- " ถ้าจะปล่อยให้มันอยู่อย่างโดดเดี่ยวมีชีวิตที่น่าเบื่อต่อไป สู้ฆ่ามันให้ตายซะเดี๋ยวนี้น่าจะเป็นสุขกว่าเยอะ "
- " หากฉันตายไปโดยพูดแต่คำว่า สิ้นหวัง มันจะไม่เหลืออะไรให้อายูมุคุงอีกเลย
- " เพราะฉะนั้นแม้มันจะเป็นเพียงภาพมายา ฉันก็จะต้องตายเพื่อให้ความหวังนั้นคงอยู่กับเขา "
- หากนายฆ่าคนสักครั้งแล้วจะแก้ไขอะไรไม่ได้อีก หนทางข้างหน้าต่อให้โศกเศร้าแค่ไหนก็กลับไปเป็นคนเดิมไม่ได้อีก "
- " ฉันรับปากกับไอส์ว่าจะไม่เอาชีวิตไปทิ้งง่ายๆ " (  ปากมันอย่างงี้ก็สมควรแล้วล่ะ โดนอัดไปซะ  6  นัด )
- " เธอน่ะไม่ต้องใช้ไม้นั้นก็น่ารักพออยู่แล้ว " ( อ...อ...อ...ไอ้โลลิค่อน )
- " ฉันรู้อยู่ตั้งแต่แรกแล้ว ว่าตกอยู่ในความฝันจอมปลอม ทั้งความฝันและความจริง สิ่งที่เรามองเห็นอยู่ล้วนจอมปลอมทั้งนั้น "

............................................................................................................... 

โอ๊ย!!!มึนตึ๊บ สรุปแล้วอายูมุอายุเท่าไหร่กันแน่เนี่ย  ต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่อีกรอบ

...............................................................................................................