บลาๆว่าด้วยเรื่องหมอฟัน+รักแห่งสยาม

191 ถ.กุ้งหอยปูปลา ปขวง สว่างวงศ์  เขตบ้านทรายทอง  จ.กรุงเทพมหานคร

                                                                        12345

                                                9                      มีนาคม                        2551

 ถึง ผู้อ่านที่รัก

            ท่านผู้อ่านที่เคารพรักอาจจะสงสัยว่า รักแห่งสยามมันไปเกี่ยวอะไรกับ หมอฟัน เจ๊เลโอก็ขอเขียนตรงนี้เลยแล้วกันว่า ยังไม่ได้เขียนบอกซักประโยคว่ามันเกี่ยวกัน เอาเถอะๆ มาเริ่มไดอารี่ไร้สาระกันเลยดีกว่า

          วันนี้เราเป็นอีกวันที่ดันต้องตื่นเช้าทั้งๆที่เป็นวันหยุด เพราะท่านแม่ตั้งเป้าหมายว่าจะพาไป    ขูดหินปูน   เผอิญเจ๊เลโอก็เหมือนเด็กทั่วไปที่กลัวหมอฟันยิ่งกว่ากลัวผี แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ ขืนลองขัดใจแม่ดูสิ ได้รับประเคนฝ่ามือมารดาฟันร่วงหมดปากไม่ต้องไปขูดหินปูนพอดี จึงลองถามแม่ดู

 “ แม่ขูดหินปูนนี่เจ็บป่ะ ”

“ มดกัด ”

พอได้ยินอย่างนี้เป็นใครก็ต้องมีหวั่นๆบ้างแหละ ก็แม่เล่นบอกมดกัดแบบไม่มองตาเนี่ย

พอที่ถึงสถานีอนามัยไม่ทันไร ท่านแม่ก็ดันเล่นสงครามเย็นกับอาเจ๊นางพยาบาล เล่นเอาลูกสาวตาดำๆชักอยากร้องไห้จ้ากลับบ้าน มันเริ่มจาก

“ นี่คุณคะ....ต้อง ยังงู้น อย่างงี้ และอย่างงั้น ( เลโอขี้เกียจจำ ) เรื่องแค่นี้ไม่รู้เหรอคะ ” อาเจ๊พยาบาลว่า ทันทีที่ท่านแม่เข้าไปติดต่อบัตรคิว ไอ้เราไม่ได้สนใจอะไรจะพูดอะไรก็พูดไป แต่ท่านแม่ชักหน้าดำหน้าแดง

“ อ๋อ....เผอิญการศึกษามันไม่สูงนี่ค่ะ เป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์มีหน้าที่บอกก็บอกไปสิคะ ประสานงานไม่ได้เรื่องอย่างนี้ คนไร้การศึกษาจะไปรู้เรื่องได้ยังไง ” อาเจ๊พยาบาลยิ้มเย็น ก่อนจะหันมายิ้มเย็นแล้วปาระเบิดใส่เลโอ

“ เดี๋ยวหนูก็ช่วยคุณแม่หน่อยนะคะ ดูเหมือนคุณแม่จะไม่ค่อยรู้เรื่อง..... (แล้วก็ด่าแม่ตรูแบบสุภาพอีกยาว) ”

อารมณ์ชอบสถานีอนามัยลดฮวบไปกว่าครึ่ง.....

หลังจากรอคิว รอหมอฟันได้สักระยะหนึ่ง เจ๊หมอก็พาเจ็เลโอไปขึ้นเขียง เอ้ย! เตียง ( แต่มันให้ความรู้สึกเขียงจริงๆนั่นแหละ เครื่องไม้เครื่องมือวางเรียงรายอย่างกับโรงฆ่าสัตว์ )

“ ฟันหนูไม่ค่อยมีหินปูนนะคะ แต่มีฟันผุนิดหน่อย จะอุดฟันดีมั้ยคะ ” ป้าหมอฟันพูดด้วยน้ำเสียงสำหรับคนที่ใช้บัตรทอง 30 บาทรักษาทุกโรค

ไอ้เราก็ชักลังเล แม่บอกให้มาขูดหินปูนนี่หว่า อยู่ๆจะให้อุดฟันเหรอ เดี๋ยวไว้ลองถามแม่ดูอีกทีดีกว่า เกิดเพิ่มตังค์ตรูไม่โดนแม่กระทืบเอาเรอะ.. ( งกทั้งบ้าน )

คิดได้ยังนั้นก็หันไปยิ้มให้ป้าหมอฟัน

“ ไม่เอาดีกว่าค่ะ ”

“ เหอะ...เด็กสมัยนี้มันห่วงสวย....พอจะอุดฟันมันก็บอกไม่เอา ไปกระแดะดัดฟันถูกๆให้ฟันเน่า....(แล้วเจ๊ก็ร่ายยาว ) ” ป้าหมดฟันบ่นหงุงหงิงแกมด่าคนไข้ตาดำๆที่กำลังนอนบนเขียง พลางให้ผู้ช่วยไปถามแม่นังเลโอ

บ๊ะ!!! คิดเองเออเองทั้งนั้น...แมร่ง!! ด่าตรูอีก ตรูแค่ไม่กล้าตัดสินใจเฟ้ย!!! ไม่ได้ห่วงสวย แล้วตรูก็ไม่ได้ดัดฟันโว้ยยย!!! ลูกหลานเอ็งจะดัดฟันห่าเหวอะไรก็ส่วนลูกหลานแกสิฟะ จะมาด่าให้ตรูฟังทำแป๊ะอะไรฟะ!!!

นังเลโอด่าป้าหมอฟันยาวในใจ พลางฉีกยิ้มแกมหัวเราะแห้งๆคล้ายไม่รู้สึกรู้สา จนท่านแม่อนุมัติ ไอ้เราก็โดนกดหัวติดเขียงหมือนเดิม

เผอิญนังป้าหมอฟัน ( เสือก )ไม่เตรียมเครื่องมาให้พร้อม น้ำไม่ไหล เครื่องมือไม่ติด ไอ้นู่นหัก ไอ้นี่หัก ก็มาบ่นให้คนไข้ตาดำๆหวาดเสียว จนคนไข้ตาดำๆชักอยากไปคลินิกให้สิ้นเรื่อง ถึงเสียตังค์แต่มันก็ไม่ห่วยอย่างนี้เว้ยยยย!!! ( 30 บาทจะเอาอะไรมากมาย )

ไอ้ระหว่างที่ทำฟัน แมร่งก็ด่าพ่อล่อแม่ให้คนไข้ตาดำๆฟังตลอด....

พอดีนังเลโอมันถูกปิดตา พอตามองไม่เห็น เสียงมันจะได้ยินมากกว่าปกติ แต่เสียงที่ได้ยินดันเป็นเสียง วี้ๆๆๆ เหมือนเครื่องจักรสังหารดังใกล้ๆหู พอเครื่องมืออยู่ใกล้ๆไอ้เราก็สะดุ้งเฮือกใหญ่ ใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ ( รู้สึกจะเป็นเครื่องดูดน้ำลายมั้ง )

“ แค่ลมก็กลัวแล้วเรอะ....เด็กสมัยนี้ขี้กลัวนะ ไอ่นู่นนิด ไอ้นี่หน่อยก็ ( ร่ายยาวอีก ) ” นังป้าหมอฟันว่า

    เออ....ตรูกลัวแล้วไงวะ ก็มันมองไม่เห็นนี่กว่า ( ด่าๆๆๆๆๆ )

แถมมืออาเจ๊แกเบาเยี่ยงตีนกระบือ อุดฟันอย่างกับจะเลาะเอาฟันไปทั้งแถบ แมร่งคิดว่าด่าแล้วตรูจะหายเจ็บเหรอไงว่า

กว่าจะออกจากโรงล่าสัตว์หรือห้องทำฟัน....ก็เกิดอาการเบลอไปพักใหญ่ๆ ทั้งความหงุดหงิด ทั้งความเจ็บ คามเสียวแปล๊บปล๊าบประดังประเดเข้ามาจนแทบคุมสติไม่อยู่ เดินโซซัดโซเซออกจากห้อง

          ตรูจะเกลียดสถานีอนามัยเวรนี่จนวันตายเลยเว้ยยยยย!!!!!

หลังจากกลับบ้านมา ก็ไปหาเช่าหนังดูระบายอารมณ์ เห็น รักแห่งสยามเข้าก็เลยลองเช่าดูเห็นเพื่อนมันแนะนำกันซะเหลือเกิน...

ในเรื่องจะพูดว่าสนุก ก็ไม่ค่อยจะเต็มปาก เพราะเรื่องมันเดินเอื่อยๆ ไม่ค่อยมีฉากไคลแมกค์ตื่นเต้น แต่ถ้าพูดในแง่เนื้อหากับความเป็นเหตุเป็นผล ถือว่าดีไม่น้อยเลย

ในเรื่องจะบอกไม่ได้เลยว่าใครกันแน่ที่เป็นคนผิด เพราะแต่ละคนก็มีเหตุผลของตัวเอง ( เกลียดแต่โดนัทอะไรนั่นน่ะ เผอิญนังเลโอเป็นโรคเกลียดพวกสาวเพอร์เฟค กับพวกสวยเลือกได้ )

แอบเศร้า แต่ก็ไม่เศร้าแฮะ....

แต่ไอ้ฉากจูบลุ้นระทึก แทบจะทำไอ้เราพ่นน้ำตกหมูออกมันคำ ต้องระวังหลังเป็นการใหญ่เล้ย เกิดพ่อ น้องๆ รู้ว่านังเลโอดูหนังเกย์มีหวังเสียภาพพจน์หมด

สุดท้ายขอกล่าวถึงเพลงนี้

                                                                                                ด้วยรักและจุ๊บๆ

                                                                                                            เลโอ.....♥