[GOT7] MARKBAM อุบัติร้ายซ่อนรัก

ตอนที่ 27 : CHAPTER27 กับดัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    1 พ.ย. 59


BAMBAM PART



              ตอบรับเช้าวันทำงานด้วยความเจ็บที่สุดจะทนไม่ได้แต่ผมก็ต้องฝืนยังไงงานวันนี้ก็ต้องมาก่อนดีนะที่เมื่อคืนหลังจากที่ผมสลบคาอกพี่มาร์คไปเขาก็เป็นคนเช็ดและทำความสะอาดร่างกายของผมทุกส่วนเป็นอย่างดี  

             พี่โซจีข้อความมาหาผมว่าวันนี้ท่านต้วนเข้าบริษัทแต่เช้าและมีเรื่องสำคัญที้อยากจะแจ้งให้ทุกคนทราบจึงอยากให้ผมและพี่มาร์ครวมถึงยองแจเข้าบริษัทเร็วกว่าเวลาปกติ



            และเมื่อถึงบริษัทผมและพี่มาร์คก็ได้รับเชิญให้เข้าห้องประชุมหลักในห้องจะมีแต่ผู้ถือหุ้นของบริษัทโดยมีท่านต้วนนั่งหัวโต๊ะเป็นประธานและคุณยองแอรวมถึงยูคยอมนั่งอยู่ทางด้านซ้าย ส่วนเก้าอี้ว่างสามตัวทางด้านขวาเป็นของผม พี่มาร์คและยองแจ

              พวกเรานั่งตามที่นั่งที่ถูกจัดไว้สำหรับพี่มาร์คการประชุมใหญ่แบบนี้คงเป็นเรื่องปกติแต่กับผมและยองแจมันไม่ใช่น่ะสิ ปกติเลขาอย่างผมก็ได้แต่นั่งจดการประชุมเงียบอยู่ทางมุมห้องส่วนยองแจก็ไม่เคยเข้ามาหยิบจับงานในบริษัทเลยสักครั้งบรรยากาศในตอนนี่เลยดูแปลกตาไปหมด


"ขอบคุณที่มานะ เห็นทุกคนสบายดีฉันก็ดีใจ วันนี้ที่เรียกมาประชุมก็ไม่ได้มีเรื่องสำคัญอะไรมากหรอกแค่อยากจะปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้นในบริษัทสักหน่อย"

"เกิดปัญหาอะไรขึ้นหรอครับท่าน" หนึ่งในผู้ถือหุ้นถาม

"ฮ่ะๆๆๆ ไม่ได้เกิดปัญหาอะไรหรอกที่ฉันจะปรับเปลี่ยนเป็นเปอร์เซ็นต์การถือหุ้นในครอบครัวของฉัน ยังไงก็อยากให้รับรู้กันทุกคนจะได้ไม่เกิดข้อกังขาในภายหลัง"


          ยองแอดูจะมีปฏิกิริยามากที่สุดรอยยิ้มอ่อนๆผุดขึ้นมาบนในหน้าของเธอ การปรับเปลี่ยนครั้งนี้เธออาจจะได้เปอร์เซ็นต์จากหุ้นทั้งหมดมากขึ้นก็เป็นได้  ต่างจากยูคยอมที่ไม่ได้สนใจในสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทนี้มาสักพักแล้วเขารู้แค่ว่าพ่อของเขาคงมีอแผนการในใจถึงเรียกประชุมด่วนมากกว่า

"หุ้น10เปอร์เซ็นของคุณยองแอจะถูกถอนออกไป"


         ผมเบิกตากว้างทันทีถ้าหูผมไม่ฝาดนั่นมัน10เปอร์เซ็นที่ได้จากคุณยองแอถ้าคิดเป็นเงินปันผลจากกำไรของบริษัทแล้วจำนวนเงินมันมากจนผมคาดไม่ถึงอยู่ท่านต้วนจะมายกให้กับคนแปลกหน้าอย่างผมนี่นะมันยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่1ซะอีก 

"คุณคะ.." ยองแอหันไปมองหน้าท่านต้วนทันทีสามีของเธอคิดจะทำอะไรกันแน่ แต่ท่านต้วนหาได้สนใจเธอไม่ท่านยังคงพูดต่อไป

"หุ้นที่ถูกถอนออกไปจะถูกเปลี่ยนมือเป็นชื่อของกันต์พิมุกแทน ที่เหลือก็ยังคงสัดส่วนเหมือนเดิมมาร์ค40 ยูคยอม20 ยองแจ15  รวมแล้วคนในครอบครัวของฉันก็ถือหุ้นเกินกว่ากึ่งนึงของบริษัทต้วนกรุ๊ปอยู่แล้ว หวังว่าการตัดสินใจของฉันครั้งนี้จะไม่เป็นปัญหากับทุกคนนะ"

"พวกผมไม่มีปัญหาครับ ตราบใดที่คุณท่านไม่ได้เข้ามายุ่งกับสัดส่วนของพวกผม พวกเราก็โอเคกับการตัดสินใจของท่าน"



"ธุระของฉันก็มีแค่นี้แหละขอบคุณทุกคนที่สละเวลามา"

"ครับ/ค่ะ" 


          ท่านต้วนผายมือออกเป็นอันรู้กันว่าหมดหน้าที่และความจำเป็นที่จะอยู่ในห้องประชุมแห่งนี้ ผู้ถือหุ้นทยอยแสดงความเคารพและออกไปจากห้องประชุมที่เหลือในตอนนี้จึงมีแค่คนในตระกูลและแบมแบมเท่านั้น


"คุณทำแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ" ยองแอถาม

"ผมก็ไม่เห็นความจำเป็นที่คุณจะถือหุ้นต่อคุณไม่ได้สนใจงานบริหารอีกอย่างยูคยอมก็ถือหุ้นใหญ่ไว้เหมือนกัน"

"แต่คุณยกหุ้นส่วนของฉันให้แบมแบม" 

"หนูแบมแบมก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลอีกหน่อยก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว"

"แต่คุณท่านครับคือแบมไม่อยากได้จริงๆนะครับ" ผมแสดงความจริงใจของตัวเองบ้าง

"นั่นน่ะสิฮะคุณลุง ยกให้หน้าเฉยเลยแบบนี้ก็ได้หรอ" ยองแจหันไปมองมาร์คที่เอาแต่นั่งเงียบไม่ปริปากพูดทั้งๆที่พี่ชายของเขาน่าจะเป็นคนค้านเรื่องนี้ถึงที่สุด

"ฉันอยากคุยกับยองแอเพียงลำพัง ทุกคนไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อเถอะนะ" 

"ครับ/ครับ" 



         หลังจากปล่อยให้ท่านอยู่กับคุณยองแอตามลำพังเราทุกคนก็มารวมตัวกันที่ห้องทำงานของพี่มาร์คยกเว้นยูคที่ขอตัวไปเก็บสัมภาระและเคลียงานที่ค้างคา

"คุณลุงทำแบบนี้หมายความว่ายังไงอ้ะพี่มาร์ค ยองแจงงไปหมดแล้ว"

"คุณพ่อกำลังบีบป้ายองแอทางอ้อม ไม่ให้เข้ามามีส่วนในการบริหารบริษัทพี่คิดว่าพ่อคงรู้เรื่องมาบ้างแล้ว"

"แต่ก็ไม่ต้องโอนหุ้นให้แบมก็ได้นี่นา คุณยองแอต้องรู้สึกเหมือนโดนหักหลังแน่ๆพี่มาร์ค แบมกลัว" สายตาที่คุณยองแอมองผมมันดูน่ากลัวกว่าทุกครั้งน่ะสิ

"คุณพ่อคงไม่มีทางเลือก ที่ท่านเลือกแบมเพราะท่านมั่นใจว่ายังไงแบมก็จะไม่หักหลังพี่ ท่านไม่ไว้ใจใครมากพอขนาดที่จะโอนหุ้นจำนวนนึงให้ใครมั่วๆ แบมไม่ต้องคิดมากนะ" 

          แต่แผนของท่านต้วนมันเสี่ยงเกินไป เสี่ยงจนน่ากลัว..

"ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีใช่ไหมครับ"

"ครับ ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี พี่สัญญา" แล้วผมกับพี่มาร์คก็ทำสัญญาต่อกันทุกอย่างต้องดีขึ้นอย่างที่พี่มาร์คบอกผมนั่นแหละ ผมเชื่อ









 YONGAEA  PART



           เธอไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าสามีจองเธอจะทำได้เจ็บแสบถึงขนาดนี้ การถอนหุ้นของเธอออกและเบรคงานของลูกเธอมันหมายความว่าอำนาจในมือจองเธอตอนนี้จะไม่มีเหมือนแต่ก่อนไม่สามารถใช้ประโยชน์จากใครๆได้อย่างเต็มที่

 "คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ อยู่ดีๆก็มาถอนหุ้นของฉันออกให้กับเด็กเมื่อวานซืน แถมยังเบรคงานของลูกยูคอีก คุณไม่ทำเกินไปหน่อยหรอคะคุณต้วน"

"ผมน่ะหรอที่ทำเกินไปยองแอ ผมควรจะถามคุณมากกว่า"

"คุณหมายความว่ายังไงคะ" 

"คุณอย่าบังคับให้ผมทำอะไรไปมากกว่านี้เลย อะไรที่คุณคิดจะทำผมขอร้องให้คุณหยุดได้ไหมเพื่อผม"

"เพื่อคุณ เหอะ ฉันทำเพื่อคุณมาตลอด20ปีแล้วคุณล่ะคะเคยอะไรเพื่อฉันกับลูกยูคบ้าง คุณให้ทุกอย่างกับตามาร์คจนไม่เหลืออะไรให้ลูกยูคคุณคิดว่าฉันควรรู้สึกยังไงคะขณะที่มาร์คมีทุกอย่างแต่ลูกของฉันกลับไม่มีอะไรเลย"

"คุณเข้าใจผิดแล้วนะยองแอ"

"แม้กระทั่งความรักฉันก็ไม่เทียบไม่ติดกับคุณผู้หญิงของคน ฉันใช้ชีวิตในฐานะเมียเก็บของคุณทุกอย่างต้องทำอย่างหลบๆซ่อนๆ คุณคิดว่าฉันควรจะมีความสุขไหมคะ"

"ชักจะไปกันใหญ่แล้วนะยองแอ"

"ฉันทนมาตลอดถึงคราวนี้ฉันจะขอพูดบ้าง ชีวิตของฉันมันยับเยินมามากพอแล้วแต่ชีวิตของลูกยูคต้องไม่เป็นแบบนี้ ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ให้สิทธิ์นั้นแต่ฉันจะทวงทุกอย่างที่เป็นของยูคคืนทุกอย่างที่ควรเป็นของฉันตั้งแต่แรก แล้วคุณจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้คุณต้วน!"

"คุณ...ฟังผะ"

"ฉันขอตัวค่ะ" 



           ได้ในเมื่อคุณอยากทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลงฉันก็จะทำตามความต้องการของคุณ ถ้าชีวิตฉันต้องพังพินาศฉันก็จะลากให้มาร์คตกนรกไปกับฉันด้วยให้มันตายทั้งเป็นเหมือนกับตอนที่นังเด็กไอรีนนั่นตายไปยังไงล่ะ ฉันจะทำลายมันด้วยมือของฉันเอง

          และเป็นอีกครั้งที่ฉันต่อสายหาคังอิน แผนในหัวของฉันตอนนี้มีไม่มากและหากฉันไม่ลงมือตั้งแต่ตอนนี้นี้ฉันก็ไม่แน่ใจแล้วว่าโอากสนั้นจะกลับมาหาฉันอีก

"คังอิน"

(ครับ คุณหญิง)

"ฉันต้องการมือปืนฝีมือดีสักคน และฉันต้องการที่อยู่ใหม่ที่ที่ใครก็หาฉันไม่เจอ"

(คะ..คุณหญิงจะทำอะไรครับ)

"ถึงเวลาถอนรากถอนโคนเสี้ยนหนามชีวิตฉันเสียที!" 

(คุณหญิง..)

"นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบพูดซ้ำสอง"

(ครับ)

 

"หึ คิดจะกำจัดฉันมันไม่ง่ายอย่างที่แกคิดหรอกนะมาร์ค" 

          ยองแอกำมือแน่นระบายความโกรธ เธอรู้ดีว่าตอนนี้เธอไม่สามารถปกปิดอารมณ์ร้ายของเธอได้เหมือนในอดีต และบางครั้งเหมือนเธอจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจิตใจของเธอมันไม่ปกติเธอไม่สามารถควบคุมจิตใจของตัวเองได้ทั้งหมด





JINYONG PART





             ผู้สมรู้ร่วมคิดทุกคนมารวมกันอยู่ที่คอนโดของผม  ยองแจเล่าให้ผมฟังหมดทุกอย่างแล้ว ผมนับถือความเด็ดขาดของคุณลุงเหมือนเดิม ท่านคงอยากจะเตือนป้ายองแอเป็นครั้งสุดท้าย

"เอาไงต่อ ตอนนี้ทุกอย่างก็กระจ่างหมดแล้วนะ พวกเราควรเริ่มทำอะไรสักอย่างได้แล้ว" ผมจับตาดูเรื่องนี้มานานพอสมควร

"นั่นสิฮะ พี่จินยอง ตอนยองแจอยู่ในห้องประชุมนะยองแจรับรู้ได้ถึงรัศมีความอาฆาตของป้าแกพูดแล้วนี่ยังขนลุกไม่หาย" ยองแยทำหน้าแหยแกสงสัยจะกลัวจริงแหละ

           เรานั่งปรึกษาและหาทางออกให้กับเรื่องนี้กันอยู่พักใหญ่ๆ ส่วนแจบอมก็ออกไปคุยโทรศัพท์กับคุณพ่ออยู่นานสองนานหน้าตาคร่ำเครียดไม่ต่างกัน และทันทีที่แจบอมกลับเข้ามาในห้อง

"ทุกคนกูมีเรื่องจะบอก"

"เรื่องอะไรวะ กูขอแบบจริงจังนะเว่ยพวกกูยิ่งเครียดๆอยู่" แจ็คสันหมดอารมณ์เล่นเต็มที


"ทางตำรวจอนุมัติหมายจับแล้ว หลักฐานตอนนี้แน่นหนาพอที่จะเอาป้ายองแอเข้าคุกได้สบายๆ" แจบอมยิ้มกว้างทันทีในที่สุดความพยายามของแจบอมก็สำเร็จ 

"จริงหรอวะ" มาร์คย้ำ

"อืม พรุ่งนี้เช้าตำรวจจะไปที่เพ้นเฮ้าของป้ายองแอพร้อมหมายค้น พวกมึงเตรียมตัวดูชะตากรรมป้าแกได้เลย"

"เยสสสสสส!!!" แจ็คสันชูกำปั้นชักเข้าหาลำตัวใหญ่




 MARK PART


        หลังจากเสร็จธุระที่บริษัท ภายในคืนวันนั้นพ่อผมก็ต้องบอนด่วนกลับลอนดอนสำหรับการประชุมนัดบอดกับลูกค้าคนสำคัญพ่อจึงมึงเวลาอยู่กับผมและน้องๆเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้น


"แกอยู่ที่นี่ก็ดูแลตัวเองดีดีล่ะ หลังจากนี้มีอะไรขอให้บอกพ่อไม่ต้องปิดบังอย่าทำให้พ่อดูโง่เลยตามาร์ค"

             ท่านต้วนก็ยังไม่วายห่วงลูกชายคนโตของบ้านอยู่ดีมันจะดีกว่านี้ถ้าเขาสามารถอยู่จัดการเรื่องทุกอย่างที่เกาหลีได้แต่โอกาสมันก็ไม่เอื้อต่อชายแก่ผู้นี้เอาซะเลย

"หนูแบมแบม" พ่อเรียกแบมแบมที่ยืนคอหดอยู่ข้างกายผม ผมบอกให้แบมแบมทำตัวตามสบายเวลาอยู่ต่อหน้าท่าน แต่คนตัวเล็กก็ทำไม่เคยได้สักทีพ่อผมไม่ใช่คนน่ากลัวสักหน่อย

"คะ ครับ คุณท่านนนนน"

"ฉันฝากหนูดูแลมาร์คด้วยนะ มาร์คไม่ได้ยิ้มแบบนี้นานแล้วจนกระทั่งมาพบกับหนู หวังว่าจะได้ยินข่าวดีเร็วๆนี้นะฉันก็อยากเห็นลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝากับเขาสักทีฮ่ะๆๆๆ" ท่านต้วนหัวเราะชอบใจ

"ครับผมจะดูแลพี่มาร์คให้ดีที่สุด" แบมแบมยิ้มรับอย่างเต็มใจไม่มีวี่แววของลูกแมวขี้กลัวก่อนหน้านี้เลย

"พ่อต้องไปแล้วล่ะ แหม่...ยูคยอมไม่คิดจะมาส่งพ่อมันหน่อยหรอไงไอ่เด็กคนนี้ เอาล่ะๆฝากลายูคมันแทนพ่อด้วยล่ะ" 

"ครับ เดินทางดีดีนะครับ"

        ผมส่งพ่อเข้าเกทเป็นที่เรียบร้อยก็ถึงเวลาต้องขับรถกลับบ้านไปพักบ้างแล้วล่ะ เราสองคนเพลียมาทั้งวันตั้งแต่จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้หยุดพักแบมแบมก็คงจะเหนื่อยมากเช่นเดียวกัน

"พี่มาร์คฮะ" แบมแบมเรียกผมขณะที่เรากำลังเดินออกจากสนามบิน

"ว่าไง"

"แบมแบมอยากเข้าห้องน้ำอ้ะฉี่จะแตกไม่ไหวแล้ว" ร่างเล็กยืนบิดไปมาเอ่อสงสัยจะปวดมากจริงๆ

"งั้นเดี๋ยวพี่พาไปห้องน้ำ" ผมเตรียมจะจูบมือแบมแบมไป

"ไม่ต้องหรอครับ พี่มาร์คไปรอแบมที่รถเถอะแบมไปเข้าแปปเดียวเองเดี๋ยวรีบตามไป"

"จะดีหรอ พี่ไม่ค่อยไว้ใจ" ตอนนี้ผมกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นถ้าเราห่างกันแม้แต่ก้าวเดียว

"พี่มาร์คนี่มันสนามบินนะคนเยอะแยะตะตายไม่มีใครกล้าทำอะไรแบมหรอกหน่า"

"งั้นพี่ไปรอที่รถนะ รีบไปรีบมาล่ะรู้มั๊ย" ผมขยี้ผมคนตัวเล็กเบาเบา

"คร้าบบบบบบบบ" แบมตอบเสียงยานแล้วกลับตัววิ่งแจ้นไปเข้าห้องน้ำทันทีดีนะที่ไม่ใช่เวลางานไม่งั้นต้องมีต่อว่าสักหน่อยล่ะเป็นถึงเลขาประธานบริษัทแต่ทำตัวอย่างกับเด็กสามขวบ



15นาทีผ่านไป...


           ผมนั่งรอแบมแบมอยู่ที่รถมาสักพักนึงแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะกลับมาคนของผมก็ไม่ได้ตามมาที่สนามบินด้วยยิ่งทำให้ผมกังวลใจ จะว่าหลงทางก็คงไม่ใช่ห้องน้ำเพราะตอนขามาแบมแบมก็เข้าห้องน้ำไปแล้วหนึ่งรอบ ผมเริ่มรู้สึกโหวงๆเข้าแล้วและผมคงรอให้นานกว่านี้ไม่ได้

           ร่างสูงตัดสินใจคว้าโทรศัพท์ต่อสายหาคนคนตัวเล็กด้วยความร้อนใจพลางออกมาจากรถแล้วเดินหาแบมแบมไปทั่วบริเวณ

(เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถ...) ไม่มีเสียงตอบรับหนำซ้ำโทรศัพท์ก็ถูกปิดเครื่องแบมแบมไม่เคยปิดโทรศัพท์!

"แบมนายอยู่ไหน" ผมยังไม่ยอมแพ้ที่จะต่อสายหาแบมแบมผมเดินไปทั่วเข้าไปหาในห้องน้ำในหลายของสนามบินแต่ก็ไม่พบแบมแบมเลย นี่มันเกิดบ้าอะไรกัน!!

ครืดๆ


         ข้อความเข้ามาจากปลายทางที่ไม่โชว์เบอ คนส่งเป็นคนเดียวกันกับที่ส่งรูปยูคยอมและแบมแบมคราวกัน 

'ตามหาเด็กนั่นอยู่หรอ' 

.

.

.

.

'แกจะไม่มีวันได้เจอ หากจะได้เจอก็ตอนที่เด็กนั่นไม่มีชีวิตอยู่แล้ว'

"x!!!!" ผมกัดฟันกรอด ผู้หญิงคนนั้นตลบหลังผมให้เข้าแล้วทำไมทำไมทุกอย่างต้องไปลงกับคนที่ผมรักแล้วทำไมคนคนนั้นต้องเป็นแบมแบม 

        มาร์คตั้งสติแล้วกดโทรหาเพื่อนที่เหลือถึงแม้ว่าในใจแทบจะอกแตกตายเพราะไม่รู้ว่าแบมแบมจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร

(ว่าไงวะ) แจ็คสันพูด

"แบมแบมโดนจับ ผู้หญิงคนนั้นลักพาตัวแบมแบมไปกูจะฆ่ามัน!!"

"เหี้ย!!!!! ไอ่มาร์คอีก15นาทีเจอกันบ้านมึงกูจะรีบไปให้เร็วที่สุด!"






    'คิดจะกำจัดฉันมันไม่ง่ายอย่างที่พวกแกคิดไว้หรอก' 




__________________________________________________________________________


ต้องขอโทษด้วยนะที่ไรท์มาอัพช้า บอกรงกว่าไรท์เองก็ค่อนข้างซีเรียสกับเรื่องนี้เหมือนกันคือเราแต่งไปมันก็บีบหัวใจเราไปด้วยอ้ะเลยใช้เวลาแต่นานหน่อยอินเนอร์ล้วนๆ5555555555555555

รีดบอกว่าลุ้นมากไรท์ก็อยากจะบอกเหมือนกันว่าอินี่ลุ้นกว่า ไรท์ขอสปอยนิดนึงว่าเรื่องดำเนินมาเกิน70%แล้วน้าาาาาาาา

ส่วนตอนนี้ไรท์ยังไม่มีแพลนรวมเล่มนะ เพราะไม่รู้ว่าจะมีคนสนใจเยอะพอที่จะเปิดพรีไหม แต่ในอนาคตข้างหน้าก็ไม่แน่ขอดูกระแสตอบรับก่อนโนะ^^

**คอมเม้นท์ของรีดคือกำลังใจของไรท์***

Twitter: trustinmb09              #อุบัติร้ายมบ
            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

661 ความคิดเห็น

  1. #621 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:14
    ยังไม่เลิกชั่วอีกนะอิป้า
    #621
    0
  2. #562 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 20:50
    โอ๊ยยยยยยย แบมมมมมมม หนูต้องไม่เป็นอะไรนะลูกกกก ยัยป้านี่ก็ยังไม่สำนึกอีกนะ! เหอะ
    #562
    0
  3. #525 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 14:10
    เลวไม่ปรึกษาใครเลยนะคุณป้า
    #525
    0
  4. #459 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 11:37
    อยากบีบคออ
    #459
    0
  5. #402 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 19:53
    ไม่สำนึกจริงๆสินะ หึ
    #402
    0
  6. #348 Ping Porawit Jitjuewong (@pingppj) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 01:14
    รวมเถอะไรท์ มันดีมากจริงนิยายเรื่องนี้!!!!
    #348
    0
  7. #345 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 22:47
    ไม่รู้จะสรรหาอะไรมานิยามความเป็นป้ายองแอจริงๆนอกจากคำว่าเลวมาก! ป้าแกต้องป่วยทางจิตแน่ๆ ไปพบจิตแพทย์น่าจะดีนะป้า ป้าไม่น่าจะไหวละ
    #345
    0
  8. #344 12123123412345 (@12123123412345) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 05:20
    ลุ้นโว้ยยยยยยยยยยยยย
    #มาต่อนะคะเปนกำลังใจให้
    #344
    0
  9. #343 0879355180 (@0879355180) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 17:59
    รอคะสู้ๆนะคะไรท์
    #343
    0
  10. #342 0942845903 (@0942845903) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 16:10
    หหหห.ขนาดไรท์แต่งยังหัวใจบีบ เเล้วคนอ่านน??? 55555
    #342
    0
  11. #340 Quinn.b (@talibtipz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 11:25
    จับให้ได้นะ ป้าสมควรได้รับการลงโทษและรักษาอาการทางจิตขั้นรุนแรง
    #340
    0
  12. #339 ปริ้น น. (@0894453451) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 00:39
    เราจะลุ้นไปพร้อมกัน งิ้ออออ
    #339
    0
  13. #338 pape_jk (@pape_jk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 23:03
    อ๊ากกก ลุ้นมากอ่ะ
    #338
    0
  14. #337 0879355180 (@0879355180) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 20:31
    ต่อนะคะอยากอ่านใจจะขาดแล้ว
    #337
    0
  15. #336 0942845903 (@0942845903) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 19:47
    อ้ากกก มาต่อซะที5555 อินพอๆกันเฮ้ออ????
    #336
    0
  16. #176 irish_pp (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 01:37
    นานแค่ไหนล่ะ มาร์ค ต้วน
    #176
    0
  17. #149 IIBUAII (@buarungtiwa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 01:20
    ต้องรออีกนานแค่ไหน... อินมากจัด
    #149
    0
  18. #148 CORDD (@heyyol) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 01:01
    ไม่ให้รอ เราไม่ให้แบมรอ/โดนตบ5555555555 พูดได้ดิมาร์คต้วน ไม่ได้เป็นคนรอคนเจ็บอย่างแบม ก็พูดได้ดิ ถึงแม้มาร์คจะน่าสงสาร แต่แบมน่าสงสารสุด ตอนนี้เราเห็นแต่ความเห็นตัวในตัวมาร์คต้วน เราขอคืนน่ะ แบมแบมอ่ะ เราขอคืน / โดนตบอีกที5555555555
    #148
    0
  19. #147 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 09:17
    แกลองเปลี่ยนใจดูมั้ยมาร์ค ลองเปิดใจให้น้องมันหน่อยได้มั้ย..
    #147
    0
  20. #144 Ploynill (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 04:27
    ก้อเค้าใจนะมาร์คว่ารักไอรินมาก

    แต่เค้าก้อจากไปแล้วนะ

    แกควรเริ่มต้นใหม่ได้แล้ว

    เราไม่ได้ทรยศ

    มาร์คแกรักแบมแบม

    แต่แกรักแบมในขณะที่ไม่มีไอริน ไอรินตายจากไปแล้ว

    เค้าไม่ได้เรียกว่าเป็นการทรยศ

    หรือการหักหลังอะไรแกเข้าใจที่ชั้นพูดไหม?

    ชั้นว่าที่แกกลัวอ่ะไม่ใช่การทรยศหรอก

    แต่ที่แกกลัวอ่ะคือการศูนย์เสียมากกว่า

    ทั้งกลัวว่าแบมจะไม่รัก

    กลัวแบมจะรักคนอื่น

    และที่คำคัญแกกลัวว่าถ้าแกรักแบมแบมแกกลัวว่าจะสูญเสียแบมแบมไปแบบไอรินใช่ไหมล่ะ?

    **ปล.ฉะนั้นแลิกกลัวและยอมรับหัวใจตัวเองสักทีแกที่แกจะเสียแบมแบมไปโดยที่แกไม่ได้สัมผัสแม่แต่คำว่ารัก!!
    #144
    0
  21. #143 Ploynill (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 04:27
    ก้อเค้าใจนะมาร์คว่ารักไอรินมาก

    แต่เค้าก้อจากไปแล้วนะ

    แกควรเริ่มต้นใหม่ได้แล้ว

    เราไม่ได้ทรยศ

    มาร์คแกรักแบมแบม

    แต่แกรักแบมในขณะที่ไม่มีไอริน ไอรินตายจากไปแล้ว

    เค้าไม่ได้เรียกว่าเป็นการทรยศ

    หรือการหักหลังอะไรแกเข้าใจที่ชั้นพูดไหม?

    ชั้นว่าที่แกกลัวอ่ะไม่ใช่การทรยศหรอก

    แต่ที่แกกลัวอ่ะคือการศูนย์เสียมากกว่า

    ทั้งกลัวว่าแบมจะไม่รัก

    กลัวแบมจะรักคนอื่น

    และที่คำคัญแกกลัวว่าถ้าแกรักแบมแบมแกกลัวว่าจะสูญเสียแบมแบมไปแบบไอรินใช่ไหมล่ะ?

    **ปล.ฉะนั้นแลิกกลัวและยอมรับหัวใจตัวเองสักทีแกที่แกจะเสียแบมแบมไปโดยที่แกไม่ได้สัมผัสแม่แต่คำว่ารัก!!
    #143
    0
  22. #142 MtoB (@MtoB) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 02:12
    แงงค้างงงงงจะร้องห้ายยยย ???
    #142
    0
  23. #141 poojna07 (@poojna07) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 00:08
    โอูยยยย มแล้วครับ ที่สุดแบมก็ร้องไห้เพราะมาร์คเลยทีเดียว
    #141
    0
  24. #140 มิรา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 20:23
    แบมน่าสงสารสุดเพราะมาร์คก็ไม่แสดงออกว่ารักแถมยังมีไอรีนอยู่ในหัวใจ
    #140
    0
  25. #139 too love (@babbu) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 19:26
    สงสารแบมอ่ะถ้ามันเหนื่อยก็ถอยออกมาเถอะนะ
    #139
    0