[GOT7] MARKBAM อุบัติร้ายซ่อนรัก

ตอนที่ 32 : CHAPTER32 เพราะว่ารัก END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    7 ธ.ค. 59

                งานแต่งจบลงไปพร้อมกับรอยยิ้มของแขกในงานกันอย่างถ้วนหน้า ผมดีใจที่ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ครอบครังภูวกุลและครอบครัวต้วนก็เกี่ยวดองแผ่นทองแผ่นเดียวกันอย่างสมบูรณ์

                 คุณพ่อและคุณแม่อวยพรผมและพี่มาร์คเป็นการใหญ่แถมยังกระซิบบอกให้ผมกับพี่มาร์ครีบมีทายาทสืบสกุลไวไวด้วยท่านทั้งสองรอจะอุ้มไม่ไหวแล้วเหมือนกันอายุพี่มาร์คก็ไม่ใช่น้อยๆ

                 เรื่องทายาทสืบสกุลยังเป็นเรื่องที่ไกลตัวจากผมมากและผมคิดว่าถ้าจะมีเดี๋ยวก็คงมีเองไม่ต้องรีบร้อนอะไร แต่หน้าที่ผมตอนนี้น่ะสำคัญกว่าเป็นไหนๆ หน้าที่การเป็นภรรยาที่ดีไงล่ะคือหน้าที่แรกที่ผมไม่ควรละเลย

"พี่มาร์คเหนื่อยแย่เลย" ผมช่วยพี่มาร์คถอดชุดสูทและปลดเนคไทใส่ชุดแบบนี้มาทั้งวันคงจะอึดอัดแย่

"นิดหน่อย งานของเราสองคนนะพี่ก็ต้องเต็มที่สิ" ในระหว่างที่ผมกำลังช่วยพี่มาร์คปลดเนคไทพี่มาร์คก็พลางเขี่ยผมที่ปรกหน้าของผม

"งั้นเดี๋ยวแบมไปเตรียมน้ำอุ่นให้พี่มาร์คอาบดีกว่าเนอะ รอแปปนึงน้าาาา"

"ครับบบบบบ"



                ผมเปิดก็อกน้ำเตรียมน้ำอุ่นไว้เกือบครึ่งอ่างแล้วโปรยกลีบดอกกุหลาบไว้ประมาณนึงกำมือและหยดน้ำมันหอมระเหยเล็กน้อยเวลาพี่มาร์คอาบน้ำจะได้รู้สึกผ่อนคลายแถมได้กลิ่นหอมๆของดอกกุหลาบอีกด้วย และที่ขาดไม่ได้เลยคือเทียนหอมไว้สร้างบรรยากศตอนนอนแช่น้ำ

"น้ำอุ่นได้ที่แล้ว พี่มาร์คเข้าไปอาบได้เลยเดี๋ยวแบมค่อยอาบทีหลัง"

              ผมเปิดประตูออกมาบอกพี่มาร์คที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเรียบร้อยแล้วผมก็เปลี่ยนเป็นชุดคลุมอาบน้ำแล้วเช่นกัน ผมกะว่าจะเตรียมชุดนอนไว้ให้พี่มาร์คหลังจากอาบน้ำเสร็จ

                  ร่างสูงยืนกอดอกด้วยความเอ็นดู แบมแบมก็ยังเป็นแบมแบมคนที่คอยใส่ใจทุกรายละเอียดดูแลทุกอย่างตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน ร่างเล็กกำลังให้ความสนใจกับเสื้อผ้าในตู้จนไม่มันได้สังเกตุเลยว่ามาร์คนั้นมายืนซ้อนตัวอยู่ด้านหลังไม่ยอมเข้าไปอาบน้ำ

"พี่อยากอาบกับแบม" มาร์คโน้มตัวลงมากระซิบข้างๆหูคนตัวเล็ก

               แขนแกร่งค่อยๆโอบกอดรอบเอวเล็กคอดของภรรยา ศีรษะซุกลงกับซอกคอขาวของร่างบางลมหายใจเข้าออกเป่ารดต้นคอจนแบมแบมรู้สึกเสียววูบไปทั่วร่าง

                ผมยังคงรู้สึกเหนียมอายทุกครั้งที่มาร์คทำกับผมแบบนี้ทุกครั้งแต่ไวกว่าความคิดของผมก็คงเป็นพี่มาร์คนั่นแหละที่จัดการช้อนตัวผมเเอนตรงไปยังห้องน้ำโดยที่ผมไม่ได้ร้องท้วงออกมาเลยสักคำ

ในที่สุด

                ผมและพี่มาร์คก็นอนแช่น้ำด้วยกันในอ่างโดยมีพี่มาร์คนั่งซ้อนหลังผมอยู่มันเป็นเพราะว่าตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าอาภรณ์ใดๆมาปกปิดผมเลยเลือกที่จะหันหลังให้สามีของผม เอาเข้าจริงผมรู้สึกเขินและทำตัวไม่ถูกผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อน


จุ๊บ!

    มาร์คจูบต้นคอของคนตัวเล็กเบาเบา แค่เพียงมองจากทางด้านหลังเท่านั่นทำไมรู้สึกว่าภรรยาของเขานั้นดูเย้ายวนซะเหลือเกิน กลิ่มอโรม่าจากเทียนหอมก็ยังสู้กลิ่นประจำตัวของแบมแบมไม่ได้

"อ๊ะ พี่มาร์คแบมจั๊กจี๋" พี่มาร์คเอาคางมาเกยไหล่ของผมอีกครั้ง แขนแกร่งยกตัวผมขึ้นไปนั่งบนตักไร้สิ่งปกปิดตัวตนของพี่มาร์ค

"แบม..."

"ว่าไงครับ" ผมเอี้ยวตัวหันไปมองพี่มาร์ค

"พี่มีความสุขที่สุดเลยรู้ไหม" มาร์คพูดพลางโอบเอวดึงร่างบางเข้ามาชิดอกมือแกร่งลูบไล้ร่างกายใต้ผืนน้ำของแบมแบมไปทั่วไม่มีที่สิ้นสุด

"แบม...ก็เหมือนกันครับ//////"

"แต่ถ้าจะความสุขมากกว่านี้อีกนะถ้า...." อยู่ดีดีพี่มาร์คก็หยุดพูดซะงั้น

"ถ้าอะไรครับ"

"ถ้าแบมแบมมีเจ้าตัวน้อยให้พี่สักคน"

"พี่มาร์ค//////" ผมก้มหน้างุดยังไม่ทันไรก็คิดเรื่องมีลูกแล้วหรอ

               และทันใดนั้นร่างสูงก็ไม่รีรอกดจูบลงบนลาดไหล่ขาวเนียนก่อนจะพรมจูบไปทั่วแผ่นหลัง มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งของกายบางที่ละนิดทีละน้อยไม่เว้นแต่หว่างขาและต้นขาอ่อนของภรรยา

"อ๊ะ พะพี่มาร์คจะทำอะไร" ผมร้องเมื่อเริ่มรูบสึกเสียงวูบไปทั่วร่าง

พรึ่บบบบบ

"ทำลูกไงครับ"

              ร่างสูงจัดการพลิกคนตัวเล็กให้อยู่ใต้ร่างจนหลังชิดติดขอบอ่าง แบมแบมดูตกใจเล็กน้อยเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจริงๆ

"รออาบน้ำเสร็จไม่ได้หรอ" ปกติเรามีอะไรกันแค่บนเตียงนะผมไม่เคยทำในห้องน้ำ

"พี่รอไม่ไหวแล้วครับ"

              ถึงแม้ว่าฝ่ามือผมจะยันหน้าอกของพี่มาร์คไว้เป็นการปราม แต่สุดท้ายแล้วร่างกายของผมก็ไม่สามารถต้านทานความต้องการของพี่มาร์คและของตัวผมเองได้

              ริมฝีปากบางแดงระเรื่อของพี่มาร์คประกบจูบลงมาสัมผัสกับริมฝีปากของผมในที่สุด จูบที่แสนนิ่มนวลอบอุ่นแต่ก็เร้าร้อนด้วยในเวลาเดียวกัน พี่มาร์คค่อยดูดคลึงริมฝีปากของผมอย่างช้าๆเหมือนต้องการละเลียดชิมความหวานทีละนิดก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้ามาชิมความหวานในโพรงปากของผมบ้าง

"อื้ออออออ  อืมมมมม"

            ฝ่ามือหนาคอยประคองต้นคอและศีรษะของผมไม่ให้ชนกับขอบอ่าง มือผมที่เดิมวางไว้ที่อกแกร่งก็เปลี่ยนมาโอบรอบต้นคอขอพี่มาร์คแทนบ้างก็ขยุ้มผมบ้างก็ปัดป่ายไปทั่วร่างกายกำยำระบายความเสียว จูบดูดดื่มให้สมกับเป็นคืนน้ำผึ้งพระจันทร์ของเราสองคน

            และเมื่อความต้องการเริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆกระแสน้ำในอ่างก็ไม่ได้หยุดนิ่งอีกต่อไปเมื่อพี่มาร์คกำลังสอดใส่ตัวตนของเขาเข้ามาแล้วเริ่มบรรเลงเพลงรักในคืนหวานยาวนานและไม่มีสิ้นสุด

"อ่าาาาาา แบมแบม"

"อ๊ะ อื้ออออ พี่มาร์ค"

            ผมไม่รู้ว่าบทเพลงรักในคืนนี้จะจบลงเมื่อไหร่ แต่ที่ผมรู้ผมไม่สามารถหยุดรักผู้ชายคนนี้ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว....ร่างกายผมเป็นของเขาและหัวใจของผมก็เช่นเดียวกัน

           จุดเริ่มต้นของเรามาจากคำว่าเจ้านายและลูกจ้างแต่กลับจบลงด้วยคำว่ารักฉันสามีภรรยา ที่ผ่านมามีสิ่งที่ผมไม่คาดฝันเกิดขึ้นตลอดเวลา แต่ก็ไม่มีเรื่องไหนน่าประหลาดใจเท่าการที่ได้ใช้หัวใจพิสูจน์ความรักกับคนที่ผมคิดว่าชาตินี้เขาคงไม่เปิดหัวใจให้ใครอีก

ถ้าถามว่าชีวิตหลังแต่งงานเป็นยังไงน่ะหรอ

.

.

.

กาแฟได้แล้วคร้าบบบบบบบบ

            คำตอบก็คงเหมือนเดิมผมยังทำงานเป็นเลขาของพี่มาร์คเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงจะมีใครมาเป้นเลขาได้ดีเท่าผมอีกล่ะ

ขอบคุณนะ

            มาร์ครับแก้วกาแฟจากแบมแบมขึ้นมาจิบแล้วสนใจกับงานเอกสารบนโต๊ะต่อ ชีวิตเขากลับมาเป็นนักธุรกิจงานรัดตัวอีกครั้งบริษัทกำลังขยับขยายไปในสาขาต่างประเทศนั่นทำให้มาร์คต้องทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำมาเกือบเดือน

ทำงานหนักแบบนี้ไม่ดีต่อสุขภาพเลย ดูสิสามีของแบมแบมดทรมไปหมดแล้วเนี่ย

            พี่มาร์คคงไม่รู้ว่าตัวเองซูบผอมไปขนาดไหน ขอบตาดำคล้ำเพราะอดหลับอดนอนแบบนั้นน่ะทำให้ผมไม่สบายใจสักเท่าไหร่ พี่มาร์คควรได้พักมั่งนะ

เห้อพี่เลี่ยงไม่ได้นี่อีกอย่างพี่ยังไม่ไว้ใจให้ใครมาคุมโปรเจคแทนพี่หรอกนะมูลค่ามันไม่ใช่น้อยๆเลย แต่อีกสองสามวันทุกอย่างก็น่าจะเรียบร้อยแล้วล่ะได้ยูคมาช่วยอีกแรง

งั้นก็ดีเลยพี่มาร์คจะได้พักผ่อนสักที

พูดแบบนี้อยาไปไหนเป้นพิเศษรึเปล่า

อยากไปสุสานฮะแบมอยากไปหาไอรีน

“ก็เอาสิพ่ามใจแบมอยู่แล้ว

เย้พี่มาร์คน่ารักที่สุดเลย

            ผมพยักหน้ารับแล้วกลับไปทำงานของตัวเองต่อ ถึงผมจะได้เข้ามาเป็นสะใภ้ของต้วนกรุ๊ปอย่างเต็มตัวแล้ว แต่สำหรับเรื่องงานผมก็ไม่มีอภิสิทธิ์เหนือคนอื่นนะแม่ผมบอกว่าได้ดีแล้วก็อย่าเหลิงเป็นอันขาดอย่างน้อยก็ต้องรู้จักทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดไม่ให้ใครมาตราหน้าเราได้เด็ดขาด

ก็อก ก็อก

            อ่า...เที่ยงแล้วสงสัยเชฟจะมาเสิร์ฟอาหารเที่ยงแล้วล่ะเราไม่ได้ออกไปกินข้าวข้างนอกบริษัทมาร่วมเดือนแล้วล่ะ และก็เป็นหน้าที่ของผมที่ต้องลุกไปเปิดประตูเหมือนทุกครั้ง

ว้าว เชฟมาแล้ววววว

ขอโทษนะครับที่วันนี้มาช้า เชฟก้มหัวขอโทษไม่เห็นต้องทำขนาดนั้นเลยช้าแค่15นาทีเอง

ไม่เป็นไรคร้าบเข้ามาได้เลย พี่มาร์คคงจะหิวแย่แล้ว

เชฟเข็นรถส่งอาหารเข้ามาภายในห้อง ตื่นเต้นจังวันนี้จะเป็นเมนูอะไรนะ

เมนูวันนี้สปาเก็ตตี้ทรัฟเฟิลซอสกับซีซาร์สลัดครับ นี่มันอาหารจานโปรดของผมและพี่มาร์คเลยนี่นาเชฟนี่รู้ใจเราจริงๆ

            เชฟเปิดฝาแสตนเลสครอบอาหารออกหลังจากบอกเมนูของเที่ยงนี้เสร็จ หื้ม...อาหารเพิ่งทำเสร็จใหม่ๆควันร้อนๆยังลอยคลัคลึ้มขับกลิ่นของอาหารได้เป็นอย่างดีหน้ามันก็ดูเหมือนทุกครั้งนะแต่ทำไมผมถึงรู้สึกว่ากลิ่นของมันแปลกๆนักล่ะ

เชิญครับ เชฟจัดการปูโต๊ะและวางสำรับเสร็จแล้วล่ะ

กลิ่นหอมดีนะพี่มาร์คเอ่ยปากชม

            หอมหรอ..ประสาทการรับกลิ่นของพี่มาร์คนี่ต้องผิดเพี้ยนไปแน่ๆผมว่ากลิ่นมันตุๆยังไงก็ไม่รู้ยิ่งเชฟเคลื่อนจานสปาเก็ตตี้มาไว้ตรงหน้าผมกลิ่นมันก็ยิ่งแรงขึ้น ทำไมกลิ่นมันชวนอ้วกแบบนี้ล่ะเชฟ

เป็นอะไรรึเปล่าแบมแบม ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ มาร์คเอ่ยถามทันทีที่เห็นสีหน้าที่ผิดปกติของภรรยาของตน

คือแบมรู้สึกว่ากลิ่นมันแปลกๆ

หื้มมมม ผมไม่ได้เปลี่ยนส่วนผสมนะครับ เชฟยิ่งงงใหญ่ส่วนผสมวัตถุดิบทุกอย่างก็ใช้เหมือนเดิม

หรอครับ

            หรือเป็นที่จริงแล้วจมูกของผมจะพังจริงๆ ผมยกจานสปาเก็ตตี้ขึ้นมาดมใกล้ๆและนั่นก็ทำให้ผมอยากอ้วกจริงๆ

            ร่างบางลุกจากโต๊ะอาหารมือปิดปากตัวเองแน่นอนเพราะสิ่งที่อยู่ในกระเพาะเริ่มตีขึ้นคอแล้ว

แหวะ ผมเกาะฝาชักโครกแน่นอ้วกมันออกมาจนหมดไส้หมดพุง เที่ยงนี้ผมกินอะไรไม่ลงแล้วล่ะแบมแบม

แบมไหวรึเปล่า มาร์คเห็นร่างบางลุกพรวดจากโต๊ะก็รู้สึกใจไม่ดีเท่าไหร่นักตามมาลูบหลังให้ถึงห้องน้ำ

อื้อๆไหวววววว

พี่ว่าแบมไปหาหมอดีไหม อาการดูไม่ค่อยดีเลยนะ

            เชฟที่ยืนดูอยู่ห่างๆก็เริ่มเป็นห่วงแบมแบมแล้วเหมือนแต่ไอ่อาการที่เขาเห็นนี่มันคุ้นๆยังไงก็ไม่รู้แหะ

ขอโทษนะครับคุณชาย

ว่าไงเชฟ

เป็นไปได้ไหมครับว่าคุณแบมแบมกำลังท้อง

เฮือกกกกกกกก ผมหันขวับไปมองเชฟทันทีทะ..ท้องหรออออ ไอรีนเธอรีบหรอฉันยังไม่พร้อมมีเจ้าตัวเล็กนะ

ตอนเมียผมมีเจ้าตัวแสบก็อาการแบบนี้เลยครับ เป๊ะเลย

                มาร์คมองหน้าเชฟสลับกับมองหน้าคนตัวเล็กที่เชฟพูดมาก็ดูมีเหตุผลปกติแบมแบมชอบกินอย่างกะอะไรดีพออยู่มาวันนี้กลับบ่นว่าเหม็นอยากอ้วกไม่เหมือนทุกครั้งๆหรือว่าแบมแบมกำลังท้องอย่างที่เชฟพูดจริงๆ

“บอกให้คนเตรียมรถให้ฉันที”

“เราจะไปไหนคะ..ครับ”

“ไปโรงพยาบาล พี่อยากตรวจให้แน่ใจ”

พี่มาร์คให้คนรับขับรถมาส่งถึงหน้าโรงพยาบาลไอ่ท่าทีระหว่างมาเนี่ยพี่มาร์คดูจะดีอกดีใจเป็นพิเศษนั่งยิ้มมาตลอดทางคงอยากจะมีเจ้าตัวเล็กเต็มทีล่ะสิ แต่ถ้าผมไม่ได้ท้องล่ะพี่มาร์คต้องผิดหวังแน่ๆบางทีอาจจะเป็นแค่อาหารเป็นพิษก้ได้อาการมันก็คล้ายๆกันไม่ใช่หรอ

                หลังจากรวจร่างกายเสร็จผมและพี่มาร์คก็มานั่งรอผลตรวจกันอย่างใจจดใจจ่อพี่มาร์คจับมือของผมแน่นมากเขาคงตั้งความหวังไว้สูงเหมือนกัน

“ยินดีด้วยครับ ภรรยาของคุณท้องได้เดือนกว่าแล้วครับ”

“วะ..ว่าไงนะครับ” ผมไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองนี่หมอคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่ไหมไม่เอานะผมไม่ตลก

“อาจจะฟังดูแปลกๆหน่อยนะครับที่ผู้ชายอย่างเราะตั้งครรภ์ได้คุณโชคดีมากนะครับคุณแบมแบม”

“แบม พี่ดีใจริงๆ” พี่มาร์คหันมายิ้มให้ผมทั้งน้ำตาคลอเบ้าอย่างนั้นผมกำลังมีเจ้าตัวเล็กกับพี่มาร์คจริงใช่ไหมลูกในท้องของผมที่เกิดจากความรัก

“เดี๋ยวหมอจะจัดยาบำรุงให้คุณแบมนะครับ”คุณxิ้มให้กับพ่อแม่ลูกอ่อนมือใหม่นานทีจะมีเคสคุณแม่เป็นผู้ชายทั้งทีเห็นแล้วคุณหมอเองก็อดดีใจด้วยไม่ได้


               หลังจากทราบผลตรวจแล้วพี่มาร์ดก็ดูจะเห่อกับการมีเจ้าตัวเล็กมากๆ พี่มาร์คใช้เวลาวันหยุดจากการทำงานเคลียงานที่ยั่งคั่งค้างอยู่จนหมดในเวลาไม่กี่วัน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากเร็วซะจนผมปรับอารมณ์ตามไม่ทัน กล่องถ่ายรูปเก่าเก็บที่ไม่ได้มาหลายปีก็ถูกนำมาใช้อีกครั้งและนายแบบก็คือผมเอง  ห้องแห่งความลับของพี่มาร์คก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป พี่มาร์คจัดการเปลี่ยนทุกอย่างในห้องนี้หมด รูปของไอรีนที่แปะไว้เต็มผนังกรอบรูปที่ตั้งไว้ตามโต๊ะก็ถูกโละเก็บลงกล่องหมดและมันก็ถูกแทนที่ด้วยรูปของผมและเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องของผมแทน

“พี่มาร์คจะเก็บรูปไอรีนไปหมดเลยหรอครับ”

“พี่ไม่ได้จะเก็บเอาไปทิ้งนะ ไอรีนเธอก็เป็นคนสำคัญของพี่เหมือนกันถึงแม้เธอจะไม่ได้อยู่กับเราแล้วพี่ก็ตั้งใจจะเอารูปของเธอไปเก็บไว้ที่ห้องสมุดแทน”

“แบบนั้นก็ดีเหมือนกันครับ เดี๋ยวไอรีนจะน้อยใจแย่”

“นี่แบมงอนพี่รึเปล่า” คนท้องอารมณ์แปรปรวนง่ายซะจริง

“ไม่ได้งอนสักหน่อย”

                จะพูดว่างอนก็ไม่ได้นะผมแค่มีความรู้สึกอิจฉาไอรีนนิดๆพี่มาร์คให้เกียรติเธอขนาดไหนน่ะคิดดู ผมก้มมองท้องน้อยๆของผมไอรีนจะไปรู้อะไรล่ะเธอเล่นมาลงหลักปักฐานในท้องของผมแล้วอีก9เดือนข้างหน้าไอรีนก็จะกลายเป็นอลินอย่างสมบูรณ์

                มาร์คเหมือนจะอ่านใจแบมแบมออกระหว่างที่แบมแบมกำลังหันหลังให้กับเขายืนดูรูปในห้องนั้นมาร์คก็ค่อยๆเดินเข้าไปสวมกอดจากด้านหลังเบาๆ

“พี่ตั้งใจทำห้องนี้ขึ้นมาใหม่เพื่อแบมกับลูกนะ”

“แบมรู้ครับ” ผมพยักหน้ารับ

“พี่จะถ่ายรูปของแบมกับลูกไว้ในทุกๆเดือนทุกๆปีไปจนแก่ร่างสูงค่อยกระชับกอดให้แน่นมากขึ้น

“พี่ไม่รู้มาก่อนเลยเลยว่าการจะเป็นพ่อคนมันต้องเป็นแบบไหนต้องทำอะไรบ้าง พี่ไม่เคยคิดหรือวางแผนกับมันมาก่อน แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วนะพี่จะดูแลแบมให้ดีที่สุด และพี่จะเลี้ยงลูกของเราด้วยความรัก ลูกของเราจะเป็นเด็กที่มีความสุขมากที่สุดคนนึงแบมเชื่อใจพี่ใช่ไหม”

“เชื่อครับ แบมเชื่อว่าพี่มาร์คต้องเป็นพ่อที่ดีให้กับเจ้าตัวเล็กได้แน่ๆ แบมก็จะเป็นแม่ที่ดีของแกเหมือนกัน”

“เป็นแค่แม่ไม่ได้นะ”

“แล้วจะให้แบมเป็นอะไรครับ”

.


.


.


“ต้องเป็นภรรยาที่น่ารักของพี่ตลอดไปด้วยสิ”

“อันนั้นไม่ต้องบอกแบมก็รู้อยู่แล้วนะพี่มาร์ค ฮ่าๆๆๆ”

“แล้ววันนี้จะเอายังไงครับยังอยากไปสุสานอยู่รึเปล่า”

“ไปสิครับเราตั้งใจะไปตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่นา”

“งั้นไปกันดีกว่าเนอะ”

                ครั้งนี้พี่มาร์คไม่เป็นคนขับรถเองเหมือนทุกครั้งกลับมานั่งหลังรถกับผมแทน มือหนากุมมือผมไม่ยอมปล่อยว่าที่คุณพ่อมือใหม่คนนี้เขาเห่อลูกจริงๆเลยนะ

“จับมือแน่นขนาดนี้กลัวแบมหนีไปไหนหรอครับ ฮ่าๆ” ผมหันไปแซวว่าที่คุณพ่อพี่มาร์คอมยิ้มให้ผมแล้วใช้หัวแม่มือลูบวนบนมือบางของผมไปมา

“คงจริงอย่างที่แบมพูดล่ะมั้ง พี่คงกลัวแบมหายไปจริงๆพี่จะจับมือแบบไว้อย่างนี้แน่นๆไม่ยอมปล่อยเลย”

“ไปเรียนพูดอะไรแบบนี้มาจากไหนครับเนี่ยฮ่าๆๆๆ”



สุสาน




                ท้องฟ้าดูปลอดโปร่งกว่าทุกวันทั้งเหมือนกับว่าไอรีนกำลังตั้งหน้าตั้งตารอเขาให้กลับมาที่นี่ตลอด เหมือนทุกครั้งที่มาร์คมาสุสานเข้าองเตรียมช่อดอกไม้คามิเลียดอกไม้ที่ไอรีนโปรดปรานมากที่สุดแค่ครั้งนี้แบมแบมกลับเป็นคนช่วยจัดหาดอกไม้และทำช่อดอกไม้ด้วยกัน เป็นครั้งแรกที่มาร์คกลับมาที่นี่พร้อมกับใครอีกคนที่ไม่ใช่เพียงแค่ตัวเขาคนเดียวอีกต่อไป

                แบมแบมเองก็เพิ่งมีโอกาสได้มาที่สุสานเป็นครั้งแรกร่างบางเดินถือช่อดอกคามิเลียตรงไปยังหน้าหลุมฝังศพของไอรีน ร่างบางค่อยๆวางช่อดอกไม้ที่แท่นวางพลางมองป้ายชื่อและผู้หญิงในรูปนั้น

“ขอโทษที่มาช้าไปหน่อยนะไอรีน”

                มาร์คยืนมองแบมแบมจากด้านหลังเขาคิดว่าไอรีนต้องดีใจกับรักครั้งใหม่ของเขาแน่ๆอะไรๆวันนี้ก็ดูเป็นใจไปซะหมด

“พี่มาหาแล้วนะ” มาร์คุกเข่าลงข้างๆร่างบางหน้าหลุมศพแล้วโอบไหล่แบมไว้แนบตัว

75%

“วันนี้พี่พาแบมแบมมาหาด้วย แล้วพี่ก็มีข่าวดีมาบอกไอรีนด้วยนะพี่กับแบมแบมกำลังมีลูกด้วยกัน” พี่มาร์คดึงมือผมเข้าไปกุมไว้

“ไม่ต้องเป็นห่วงพี่แล้วนะ พี่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

            มาร์คยิ้มให้กับผู้หญิงในรูป ไอรีนเธอคืออดีตคนรักและจากนี้เธอจะกลายเป็นความทรงจำที่สวยงามของมาร์คต้วนไปตลอดกาล..

.

.

.

“แบมว่าไอรีนะรับรู้ในสิ่งที่พี่พูดไหมนะ” พี่มาร์คพูดไปในขณะที่กำลังจูงมือผมชมดอกไม้และธรรมชาติแถบชานเมืองเล็กไม่มีผู้คนพลุกพล่านไม่มีความวุ่นวายที่สำคัญไม่มีใครนอกจากเรา

“ไม่รู้สิครับ เธออาจจะหนีไปลั้ลลาอยู่ที่ไหนบนโลกนี้แล้วก็ได้” อย่างเช่นในท้องน้อยๆของผมไงล่ะ

“ฮ่าๆๆๆๆ คุณแม่นี่อารมณ์ขันจังเลยนะ” พี่มาร์คบีบจมูกผมเบาเบา

.

.

“เอ...ว่าแต่เรายังไม่ได้ตั้งชื่อลูกกันเลยนี่นา”

“พี่มาร์คมีเวลาคิดอีกตั้งหลายเดือนไม่เห็นต้องรีบเลยนี่นา”

“พี่ว่าตั้งไว้เลยดีกว่า ถ้าเป็นผู้ชายจะให้ชื่ออะไรดีน้า” มาร์คก้มมองท้องน้อยๆของแบมแบมพลางใช้มือลูบวนไปมา

“เชื่อแบมเถอะครับว่าเราได้ลูกผู้หญิงแน่ๆ” ถ้าไม่ใช่เอามีดมาปาดคอผมได้เลย..

“แล้วถ้าได้ผู้หญิงแบมอยากตั้งชื่อว่าอะไร หื้มมม”

“อลินครับ แบมจะให้เจ้าตัวเล็กชื่อว่าอลิน”

                มาร์คฉุดคิดไปพักนึงอลินเป็นชื่อที่แปลกอยู่เหมือนกันนะไม่รู้ว่าภรรยาเขาไปหามาจากไหนมาตั้งชื่อลูก

“ไม่เห็นจะคล้องจองกับชื่อของพี่และแบมรงไหน” ร่างสูงกลับมายืนขมวดคิ้ว

“จะคล้องจองได้ยังไงล่ะครับ ก็เจ้าตัวเล็กเป็นคนรีเควสมาเองนี่นา”

“หื้มแบมพูดอะไรเนี่ยพี่เริ่มงงไปหมดแล้วนะ”

“เห้อ..พี่มาร์คถ้าแบมจะบอกว่า เจ้าตัวน้อยในท้องของแบมคือไอรีนพี่มาร์คจะเชื่อไหม”

แล้วก็จริงอย่างที่ผมคิดไม่มีผิดพี่มาร์คยืนนิ่งเหมือนกับไม่เชื่อคำพูดของผมอย่างงั้นล่ะ ถ้าพูดอีกเขาต้องหาว่าผมเป็นบ้าแน่ๆ

“ตอนที่แบมหลับไปแบมได้เจอกับไอรีนด้วยนะ เธอยังบอกอีกนะว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอไม่เคยไปไหนเลย เธอยังมองดูพี่มาร์คอยู่ห่างเธอไม่อยากให้พี่มาร์คทุกข์ใจเพราะเรื่องของเธอ”

“แบม..” อึ้งไปเลยล่ะสิ

“พี่มาร์ครู้อะไรไหมจริงๆตอนนั้นแบมคิดไว้แล้วล่ะว่าคงไม่ได้กลับมาหาพี่มาร์คและทุกๆคนแน่ๆ แต่พี่มาร์ครู้อะไรไหมไอรีนเป็นคนช่วยชีวิตของแบมไว้ ก่อนเราแยกกันเธอบอกกับแบมเองว่าเธอจะมาเกิดเป็นลูกของเราและเธอก็ยังขอให้แบมตั้งชื่อเด็กที่จะเกิดมาให้ชื่ออลิน”   

                ขนาดปาฏิหาริย์ยังเกิดขึ้นมาแล้วทำไมมันจะเกิดขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้ มาร์คคิดย้อนกลับไปช่วงเวลาก่อนที่แบมแบมจะพ้นขีดอันตรายอาการแปลกๆเหล่านั้นที่หมอเจ้าของไข้ยังสามารถให้คำตอบกับมันได้แต่อยู่ดีๆชีพจรก็กลับมาเต้นเหมือนปกติแล้วในนาทีต่อมาแบมแบมเองก็ตกใจตื่นเหมือนคนเพิ่งตื่นจากฝันร้าย.. 

“พี่มาร์คจะไม่เชื่อแบมก็ได้นะ” ผมกรอกตาไปมาแหย่พี่มาร์ค

“พี่เชื่อ..ทุกอย่างในตอนนี้มันดีกว่าที่พี่คิดไว้ซะอีก”

                     ร่างสูงโผเข้ากอดร่างบางทันทีวามรู้สึกดีใจและตื้นตันใจมันจุกอกมาร์คไปหมดเขาไม่รู้จริงๆว่าจะอธิบายความรู้สึกตอนนี้ออกมาเป็นคำพูดยังไง เขาแค่รู้สึกขอบคุณ ขอบคุณทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเวลานี้มันมีค่ายิ่งกว่าของขวัญใดใดบนโลกนี้เสียอีก

“อลิน..ดูสิพ่อเขาขี้แงใหญ่เลยฮ่ะๆๆๆๆ” รอยยิ้มปรากฎขึ้นเมื่อแบมแบมเห็นว่ามาร์คกำลังน้ำตาคลอ

                สองมือค่อยๆประคองใบหน้าของร่างสูงเบาๆหัวแม่มือเกลี่ยที่แก้มสากไปมามาร์คในตอนนี้น่ะดูเป็นเด็กน้อยไปเลยเมื่อเทียบกับแบมแบมแต่นั่นก็เพราะว่าเขาดีใจมากไปต่างหากล่ะ น้ำตาที่มันไหลออกมาเพราะมีความสุขที่คนมองอย่างแบมแบมเห็นแล้วต้องยิ้มตาม

“ไม่ร้องสิครับ คุณพ่อคนเก่งของน้องอลิน”

มาร์คพยักหน้ายิ้มรับทั้งน้ำตาอ่า...นี่เขากลายเป็นคนเซ้นซิทีฟตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย..หมดกันมาดผู้บริหาร

“แบม..พี่รักแบมนะอลินก็ด้วย พี่จะรักและดูแลลูกของเราให้ดีที่สุด”

“แบมก็เหมือนกันครับ แบมจะดูแลอลินให้ดีที่สุดแล้วก็จะรัก ดูแล อยู่ข้างๆพี่มาร์คแบบนี้ตลอดไปเลย”

                ผมเคลื่อนใบหน้าเข้าไปหาพี่มาร์คแล้วประกบจูบอย่างแผ่วเบาจูบที่ไม่มีการรุกล้ำใดใดเต็มไปด้วยความสุขใจ จูบครั้งนี้แทนเครื่องหมายแทนคำสัญญาของเรา พ่อ แม่ ลูก ผมหวังว่าอลินจะรับรู้ได้นะ.. ว่าผมและพี่มาร์ ดีใจและตื่นเต้นแค่ไหนที่อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าก็จะได้เห็นเด็กผู้หญิงตัวน้อยๆที่ชื่อว่าอลินลืมตาดูโลกแล้ว

'แล้วเจอกันนะอลิน'


                          


 END

                

______________________________________________________________________________________________


 ยังไม่ได้แก้คำผิด


                จบแล้วค่ะสำหรับอุบัติร้ายซ่อนรัก ตอนจบอาจจะไม่ได้สวยงามอย่างที่ใครคาดหวังไว้ไรท์ต้องขออภัยมา ณ ทีนี่ด้วยค่ะชีวิตคนเราบางทีจบไม่สวยก็มีเนอะ ขอบคุณรีดทุกท่านที่ติดตามและให้การสนับสนุนฟิคเรื่องนี้มาโดยตลอด ไรท์อยู่กับฟิคเรื่องนี้มาเป็นระยะเวลานานมากๆจนกลายเป็นชีวิตประจำวันหลัวจากเรียนแล้วต้องมาอัพฟิคไปแล้ว5555555555

            สำหรับเรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องแรกที่ไรท์แต่ง ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติและชมนะคะต้องยอมรับเลยว่าไรท์ต้องพัฒนาให้มากกว่านี้ บางทีอาจจะแต่งไม่โดนใจรีดบ้างแต่ก็อย่าถือโทษโกรธเราเลยน้าเรายังไม่ใช่มืออาชีพ

                  สุดท้ายนี้ไม่มีอะไรมากค่ะยังไงก็ขอบคุณทุกคนมากจริงๆที่เข้ามาอ่านและอยู่ด้วยกันจนจบไรท์ขอบคุณจากใจจริงค่ะ และไรท์หวังอย่างยิ่งว่ารีดจะได้ข้อคิดต่างๆไปปรับใช้ในชีวิตจริงนะคะ 



                     เปิดให้อ่านถึงสิ้นเดือนนะคะหลังจากนี้จะปิดเนื้อหาแก้คำผิดแล้วจ้า


TWITTER:  @TRUSTINMB09

HASHTAGS:     #อุบัติร้ายมบ


           

                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

661 ความคิดเห็น

  1. #642 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:20
    สนุกมากเลยจร้าาา
    #642
    0
  2. #626 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 07:59
    ดีงามมมมม>\\< ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคสนุกๆให้อ่านกันนะคะ รอติดตามเรื่องต่อๆไปค่ะ^^
    #626
    0
  3. #600 amwaysone (@amwaysone) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 02:16
    ดีต่อใจมาเลยไรท์จ๋าาาา อยากให้ไรท์แต่ง สเปเชี่ยล ตอนคลอด อลิน ออกมาแล้วจังเลยยย งือออ สนุกมากๆเลยค่าา ชอบบบบบ
    #600
    0
  4. #598 Smilelyy99 (@Aeelaw51) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:02
    งดงามมมมมมมม &#10084;&#65039;&#128171;&#128079;&#127995;
    #598
    0
  5. #594 patumporr (@patumporr) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 07:41
    คือ ดีมากเลยค่ะ อยากปรบมือดังๆให้ไรท์ทั้งวัน ???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????? ขอบคุนที่เขียนผลงานดีดีแบบนี้นะคะ ขอให้มีผลงานดีดีและดีขึ้นกว่านี้ไปเรื่อยๆให้พวกเรานะคะ
    #594
    0
  6. #593 Qunit_f (@Qunit_f) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 20:32
    ไม่อยากให้จบเลยอ่ะ รักไรท์จัง ขอบคุณที่แต่งฟิคดีแบบนี้นะคะ
    #593
    0
  7. #589 nam_ioz (@nam_ioz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:03
    ฮรึก ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ อ่านแล้วมีความสุขมาก เป็นกำลังใจให้เรื่องต่อๆไปด้วยนะคะ
    #589
    0
  8. #574 lilyrinrin (@lilyrinrin) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 22:03
    ขอภาค2ต่อเลยนะค่ะอยากได้  สนุกมากกกก อยากเห็นชิวิตหลังคลอดลูก
    #574
    0
  9. #567 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:35
    งื้อออออออ ไอรันรีบมามากค่าาาา แต่คุณพ่อเขาเป็นปลื้มอยู่นะคะ แฮปปี้แฟมิลี่แล้ววว :)
    #567
    0
  10. #535 STamp Preammo (@tinagorn) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 08:16
    แฮปปี้~~
    #535
    0
  11. #530 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 15:54
    เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แล้วนะดีจังขอบคุณไรท์มากเลยนะคะ ฟิคสนุกมากเลยค่ะ
    #530
    0
  12. #495 0942845903 (@0942845903) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 07:08
    อ่าาาา จบดีมากก อ่านไปมีความสุขไป คิดอิจฉาคู่นี้นะ คิคิ
    #495
    0
  13. #492 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:51
    จบดีมากค่ะไรท์ชอบมากเลย
    #492
    0
  14. #491 RattanapornMadbu (@RattanapornMadbu) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:24
    ขอตอนพิเศษด้วยได้มั้ยยย ตอนคลอดอลินก็ได้ อยากอ่านอ่าาาา รอเรื่องใหม่ด้วยค่าาาา
    #491
    0
  15. #490 Fon81In (@Fon81In) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:04
    ขอบคุณคุณมากคะไรท์สนุกมากเลยจบได้ลงตัวมากๆ..เราจะลอเรื่องใหม่น้าาา
    #490
    0
  16. #489 khunnaitom (@khunnaitom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 20:09
    จบโดยสมบูรณ์ มีความสุขที่ได้อ่านฟิคของไร้ท์คะ จะรอติดตามเรื่องๆอื่นๆของไร้ท์ต่อไปนะคะ
    #489
    0
  17. #488 มิรา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 19:15
    สนุกดคะ รอชมผลงานต่อๆไปนะคะ
    #488
    0
  18. #487 justnaw (@justnaw) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 01:46
    งื้ออออๆๆๆละมุนรัยงี้
    #487
    0
  19. #486 0942845903 (@0942845903) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 11:16
    ไอรีนเธอรีบหรอ 5555 ชอบๆ อร้ากกแบมท้องง
    #486
    0
  20. #485 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 04:15
    ชอบตอนที่แบมพูด ไอรีนเธอรีบหรอ ฉันยังไม่พร้อมอะ55555 แต่นางก็รีบจริงๆนั้นแหละ ฮาาาา
    #485
    0
  21. #484 Fon81In (@Fon81In) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 21:10
    ชอบอะ..ไอรีนรีบเธอหรอฉันยังไม่พร้อม5555ไรท์คิดได้ไง????????????
    #484
    0
  22. #483 FanficK-pop (@FanficK-pop) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 20:51
    ชอบตอนแบทพูดว่า ไอรีนเธอรีบหรอฉันยังไม่อยากมีเจ้าตัวเล็กตอนนี้ น่าร๊ากกกก ไอรีนมาเร็วไปไหม--5555
    #483
    0
  23. #482 khunnaitom (@khunnaitom) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 15:01
    ขำตรงที่แบมคิด ไอรีนเธอรีบเหรอ ฉันยังไม่พร้อมมีตัวเล็ก 55555555
    #482
    0
  24. #481 NokJS (@NokJS) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 20:52
    เขินตัวจะแตกกก
    #481
    0
  25. #480 White cutter... (@somsurin) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 23:46
    สู้ๆ ค๊าาา
    #480
    0