แฮร์รี่ ภาค 5 แบบ Y กระจาย

ก็...ไปดูมาแล้ววววว แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับภาคีนกฟินิกซ์

      ไปดูวันเสาร์ที่ 21 กรกฎาคม 2550 หลังเลิกเรียน ยานพาหนะสำหรับเด็กน่ารักอย่างเราๆก็ต้องเป็นตุ๊กๆกับรถสองแถว 
(เป็นที่แน่นอนว่าที่โคราชไม่มีแท็กซี่ ราคาแพงให้นั่งคะ)

       ไปกับสองสาวแสนจะน่ารักนู๋บิวกะนู๋หงส์นั่นเอง เลิกเรียนตอนบ่าย 3 ก็ได้ดูรอบ 4 โมงครึ่ง 
บิวเป็นคนจองที่นั่งแบบ 120 บาท ระหว่างรอหนังเข้า ก็ไปดี้ด้าลัลล้าก่อน จวบจนหนังเข้า
 อี3ตัวนี้ก็ยังไม่ได้เข้าโรงหนังเพราะอะไรนั้น
 เป็นเพราะว่าอีคุณป้าที่ร้านอาหารทำข้าวผัดกระเป๋า(ที่แสนจะไม่อร่อยนั่น)ช้ามากมาย แบบว่าโคตรๆ
 กลั้นกลืนฝืนทนกินเข้าไปเพราะหิว+เสียดายตังค์ กว่าจะเสร็จธุระก็ฉายตัวอย่างหนังพอดี (โชคดีจริง)

หมายเหตุแอบเอาขนมโรลของรอยัลโฮมเข้าไปกินด้วย

      เป็นโรง 4 เลขสวยไหมเคอะ

ก็นั่งดูไปโดยที่เดี๊ยนนั่งตรงกลางมีลูกสมุนฝั่งซ้ายเป็นบิวฝั่งขวาเป็นหงส์ เนื่องจากเดี๊ยนนั่งตรงกลางมันจึงเป็นอะไรที่ขำมากเมื่อทั้งคู่หันมานั่งเอาแขนมาท้าวข้าง เอียงตัวมาทางเดี๊ยน คล้ายๆเหมือนเป็นรูปปั้นอะไรสักอย่างที่ดูน่ากลัวดี

       มาบรรยายหนังบ้าง

(เดี๊ยนไม่แนะนำให้คนที่ยังไม่ดูมาอ่านนะคะ เดี๋ยวเสียอรรถรสในการดูต่อไป)

      เริ่มฉากแรกก็เป็นแฮร์รี่ที่ตอนนี้ไม่แบ๊วเลย มานั่งเล่นชิงช้ายังเศร้าสร้อยคล้ายหมาหงอย สงสารแฮร์รี่มากคะ 
เข้าใจอารมณ์นั่นดีนะคะ มุมกล้องก็สวยใช้ได้ แอบ วาย กับดัดลีส์(เขียนถูกป่าว) ได้อีก 

โอ้วจอร์จ ชอบฉากที่วิ่งแข่งกันกลับนะคะ(ที่จริงไม่ได้วิ่งแข่งหรอกหนีตายกันต่างหาก)

แล้วก็สะดุ้งอย่างหวาดกลัวก็ตรงอีผู้คุมวิญญาณนี้แหละ น่ากลัวจริงๆ

ต่อมา เป็นฉากที่ภาคีมาพาแฮร์รี่ไปบ้านซีเรียส มุมกล้องสวยมากเลยคะตอนที่ขี่ไม้กวาดกัน 
แต่ไม่ค่อยปลื้มท็องค์เท่าไหร่นะคะ ดูวัยรุ่นเกิน น่าจะแก่กว่านี้หน่อย

ต่อไปเป็นฉากที่กริมโมแพลช์คือ...ไงล่ะ ตรงเนี้ยมันแปลกๆอะ ไม่ยอมบอกรายละเอียดการเข้าบ้านให้ชัดเจนกว่า 
เอาเป็นว่าไม่เป็นไรช่างมัน ตอนที่เฮอร์โดกอดแฮร์รี่นั่นไม่เท่าไหร่ เพื่อนกันกอดกันไม่เสียหาย 
เสียดายไม่มีฉากแฮร์รี่วีนแตกมากกว่า

และแล้วก็มาถึงฉากที่แฮร์รี่พบซีเรียส...ปลื้มมาก วายกระจายเลยที่เดียว
 เป็นอะไรที่แทบรักกันปานจะกลืนกินจริงๆ อ้าแขนซะรับขนาดนั้น เอาเถอะ หยวนๆ

ต่อมาเป็นฉากพิจารณาคดี ขอนิดส์นึงตรงที่ขึ้นลิฟต์แล้วมีรายละเอียดตรงไอ้ที่บินๆอะ ดีมากเลย

กว่าจะพูดชื่อดัมเบอร์ดอร์จบก็อะนะ นานนิดนึงส์ประมาณว่าชื่อเยอะมากมาย

แล้วเป็นฉากที่แฮร์รี่มาที่ชานชาลา 9 เศษ3/4 เป็นอะไรที่พีคมาก 
เพราะเป็นฉากที่โวลดี้นั้นมายืนบิดหัวไปมาให้นู๋แฮร์เห็นนั่นแหละคะ มันจิ้น ดี
แล้วก็ตอนที่ซีเรียสมาส่งอะคะ นึกว่าจะอดดูซะแล้ว อะไรมันจะวายได้ใจแบบนี้คะ 
แหม ไปนั่งในห้องที่คนข้างนอกมองไม่เห็นกัน 2 ต่อ 2 ดูสิมู้ดดี้ยังต้องหลีกทางให้เลย อิอิ
ความจริงน่าจะจับกดไปเลยนะคะ ไม่ต้องแคร์อีตามู้ดดี้นั่นหรอกคะขอบอก

      มาถึงฉากที่แฮร์รี่ต้องเจอกับลูน่า เออ..คือว่าไอ้ตัวม้าบินนั่นอะ(ขออภัยจำที่ไม่ได้แล้ว)คือแบบว่าอดข้าวมากไปป่าว
 ก็พอรู้นะว่าในหนังสือก็บอกไว้แต่แบบว่า ก็อะนะ พอคืออยู่

มาถึงลูน่า น่ารักมากมายเป็นคนที่น่าเป็นเกียรติแก่การคบหายิ่ง

ตอนที่อีอัมบริดจ์ปรากฏตัวที่ฮอกวอตส์ เป็นอะไรที่ได้ใจมากมายต่อมาเป็นฉากเรียนวิชาศาสตร์มืดกับอีอัมฯ 
อืม...ไม่ได้ดูรู้เรื่องเท่าไหร่มัวแต่หัวเราะว่าเหมือนครูประจำชั้นเก่ามากมายตรงที่เออ..ทำตัวให้ดูหรูหราอะ ขำมาก

แล้วยิ่งฉากที่แฮร์รี่โดนคัดลายมือด้วยแล้วยิ่งสยิวกิ๊วกันไปใหญ่ แทบจะร้องเพลง ขอเจ็บแทน ของ Clash กันเลยทีเดียว

ต่อไปก็เป็นฉากที่รวบรวมกองทัพดัมเบอดอร์ดูเผินๆเหมือนไม่มีอะไร 
แต่ถ้าสังเกตดูดีๆแล้วนั้นจะพบกับเด็กหนุ่มหน้าสวยคนหนึ่งที่ตอนแรกฟ้ากับเพื่อนก็นึกว่าผู้หญิง
 ดั๊นเป็นผู้ชายซะได้...อืม...น่าจิ้นดี

เป็นการทำหนังจากหนังสือได้ละเอียดดีนึกว่าจะถูกตัดมากกว่านี้ซะอีก

ตอนฝึกกันเรียนป้องกันตัวจากศาสตร์มือแล้วแกล้งฟิลช์ไปด้วยนั่นก็ตลกดี 
แต่พอมาถึงตอนโดนจับได้นี่ดิ สะใจมากมาย รู้สึกว่า โชแชงจะอ้วนขึ้นด้วยนะ 

ชอบตอนที่แฮร์รี่จูบโชอะ ไม่ได้ชอบตอนจูบนะ
แต่ชอบรูปของเซดดริกที่แปะไว้กับกระจกต่างหากล่ะ หล่อดีไม่รู้ว่าโชหรือแฮร์รี่กันแน่ที่เอามาแปะไว้ อิอิ

พอจับได้ดัมเออร์ดอร์ก็ช่วยไว้แบบเท่ห์ๆ แล้วก็ชอบตรงที่บอกว่า เขานะมีสไตล์จริงๆ

ตัดมาที่แฮร์รี่ฝันว่าเป็นงูไปฉกคุณวีสลีย์ด้วย 

ชอบตอนที่แฮร์รี่บอกกับดัมเบอดอร์ว่า "มองพบสิ" แบบว่าโอ้วจอร์จมัน วีนแตกได้ใจมาก

แล้วยิ่งตอนโดนสเนปลากไปเรียนสกัดใจนั้นก็ช่างเหมือนการลากไปจับกดหรือเอาแฮร์รี่ไปขายจริงๆ

     เสียดายไม่ทำฉากให้เห็นกางเกงในป๋าเนป อยากเห็นง่ะ
แล้วก็ฉากที่ห้องห้องหนึ่งในบ้านซีเรียสที่ ซีเรียสอยู่กับแฮร์รี่ 2 คน อีกล่ะ ก่อนไปยังกอดกันอีก น่าจิ้นมากมาย

     ต่อมาก็เป็นฉากที่เฟร็จกับจอร์จถล่มอีอัมฯ เป็นอะไรที่น่าตื่นตามากประมาณว่าโอเคเลย 
ยิ่งระเบิดจนไอ้ป้ายเฮงซวยนั่นล้มลงมาแตกหมดนั่นก็ดี สะใจอย่างแรง 
(การกระทำของอีอัมฯทำให้นึกถึงอีต่อนของโรงเรียน)

  มาถึงตอนที่แฮร์รี่โดนจับได้ที่ห้องทำงานอีอัมบริดจ์ชอบมากเลยตอนที่เฮอร์ไมโอนี่เล่นนอกบท
 พาอีอัมมาที่ป่าต้องห้ามมาเจอกอร์ปเนี้ยแหละ 
(จะว่าไปตอนที่ แฮร์ รอน เฮอร์ มาเจอกอร์ปก็ขำดีเหมือนกัน เหมือนหมาตัวใหญ่หงอยๆ น่ารักดีนะ)

 แล้วมาเจอกับตัวเซนเตอร์อะ มีตัวหนึ่งโดนเชือกอัม รัดใช่มั้ยล่ะ แล้วที่นี้พออีอัม มันล้มลงไป
 เซนเทอร์ตัวที่โดนเชือกรัดก็ดันลุกขึ้นมาแกะเชือกเฉยเลย สงสัยว่าคงจะเล่นนอกบทเหมือนกัน

      ไปๆมาๆก็มาที่กระทรวงเวทมนต์พบลูเซียสที่ใส่หน้ากากออกมายืนอย่างเท่ห์ๆ 
ก็อะนะชอบฉากตอนหลังๆนี้มากเลยล่ะพอมาถึงตอนที่แฮร์รี่ดวลกับอีลูเซียส พ่อทูนหัวคนโปรดก็มา แล้วพูดว่า

    "อย่ามายุ่งกับลูกทูนหัวของฉัน" 

ประมาณนี้แหละ แบบว่าได้ใจมากเลย เดินมาต่อยป๋าลูเซียส 

ป๋าแกรี่(ซีเรียส)แกก็ได้ใจไปมากมาย สู้กันไปสู้กันมา จู่ๆอีเบลลาทริกซ์ก็เจือกแสล๋นมา ฆ่าซีเรียส

 พอพูดชื่อคาถาออกไปใช่ปะ มีพี่ผู้หญิงคนข้างหลังอะก็ร้องขึ้นมาว่า "อ้าว" แบบตกใจ
 เราก็อึ้งๆนิดๆปนซึ้งน้ำตาคลอ เพราะว่าป๋าซีเรียสหันมามองแฮร์รี่ก่อนตายเป็นอะไรที่ เศร้ามาก

     (ตอนอ่านในหนังสือไม่ยักเป็นแหะ+ตอนที่เซดริกตายยังนั่งหัวเราะเลย)

      แล้วขำเสียงหัวเราะของเบลลาฯ ที่ตะโกนว่า ฉันฆ่าซีเรียส แบล็ก อะไรแม่งก็ไม่รู้ รู้แต่แค้นแทนแฮร์รี่มัน

      และแล้วก็มาถึงตอนจบที่แฮร์รี่เดินกับลูน่าตามหารองเท้าเป็นฉากที่ดูแล้วน่ารักดีนะ

      แล้วมีคนเดินตามแฮร์รี่อะ น่ากลัวจังเหมือนกับพวกม๊อบที่จะไปประท้วงที่สนามหลวงไงก็ไม่รู้

สรุป ภาคนี้ก็โอเค Y กระจาย รออ่านภาค 7 อย่างใจจดใจจ่อ