ความเศร้า

น่าเศร้าเนอะ ... (ดีกว่าย้ายโรงเรียน)

รู้อารายมั้ย 

การเจอกันของเรา...ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
การเจอกันของเรา...สร้างบางสิ่งขึ้นมา
บางสิ่งนั้น...ใครบางคนเรียกมันว่า...ความรัก
                   ใครบางคนเรียกมันว่า...ความผูกพันธ์
                   ใครบางคนเรียกมันว่า...สายใยที่ไม่มีวันขาด
แท้จริงแล้ว...ไม่มีใครเรียกมันถูก
เพราะมันคือ...ความรัก  ความผูกพันธ์  สายใยที่ไม่มีวันขาดของเรา  มันคือทั้งหมด  ไม่สามารถแยกออกจากกันเป็นส่วน ๆ เหมือนกับเรา  ที่ไม่สามารถแยกจากกันได้อีกแล้ว

ในโลกที่ผมอยู่มันมีแต่ความมืดมิด  มองเห็นเพียงแต่แสงลางๆที่เดินเท่าไรก็คงไม่มีวันไปถึงที่นั้น  มันช่างเศร้าเหลือเกินทั้งทีชีวิตเราก็มีผู้คนมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต  แต่ทำไมไม่มีใครเลยสักคนที่จะพาเราไปถึงจุดหมายแห่งแสงนั้นได้เลย  แต่ผมก็ยังคงจะรอใครคนนั้นขอแค่คนๆเดียวถึงจะต้องรอไปจนวันตาย  ผม......จะรอเสมอ