ตีพิมพ์กับ WHY BOOKS [YAOI] Coffee Shop รักนี้รสกาแฟ

ตอนที่ 36 : 33 : ดื่มครั้งสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    9 ต.ค. 59

- ดื่มครั้งสุดท้าย -




หลังจากค่ำคืนงานสต๊าฟปาร์ตี้ พี่แอมคนสวยก็เงียบหายจากทุกโซเชี่ยลของพี่จีบ ไม่เว้นแม้แต่ที่บริษัทเพราะเธอแทบจะไม่คุยอะไรด้วยเลย แถมยังขอเปลี่ยนตัวกับพนักงานคนอื่นให้เป็นพี่เลี้ยงแทนอีกด้วย พี่โจ้บอกว่าเธอขยะแขยงพวกรักร่วมเพศ อืม จะว่าดีมันก็ไม่ดีหรอก แต่ทำให้เธอเลิกยุ่งกับพี่จีบได้มันก็ดีนะ

เวลาในแต่ละวันผ่านไปไวราวกับโกหก นี่ก็ผ่านไปราวๆสามสี่ปีแล้วหลังจากที่พี่จีบกับผมคบกัน พอเรียนจบอยากจะทำงานให้ตรงสาย แต่รู้อะไรไหมว่าทุกวันนี้ผมนั่งแหมะอยู่หน้าห้องผู้จัดการบริษัทนำเข้าและส่งออกกาแฟรายใหญ่ของประเทศ ตำแหน่งเลขานุการหน้าห้องที่ไม่เคยได้นั่งประจำที่เลยสักครั้ง เอะอะๆเจ้านายเรียกเข้าห้องตลอด หึ! ตอนนี้ก็เหมือนกัน...

Rrrrr

เสียงโทรศัพท์ไร้สายบนโต๊ะทำงานดังขึ้น ผมเอื้อมมือไปรับพร้อมเบะปากใส่ ก็เบอร์ที่โชว์บนหน้าจอมาจากให้ห้องเจ้านายจอมหื่นของเขานั่นเอง

"สวัสดีครับคุณจีบ" 
แกล้งแดกดันไปอย่างนั้นเพราะหมั่นไส้ที่เมื่อเช้าฟัดผมจนเกือบจมเตียง มาทำงานสายด้วยกันทั้งคู่ แถมยังโดนพนักงานบริษัทที่สนิทกันทักเรื่องรอยแดงบนคอ... บอกกี่ครั้งกี่หนว่าอย่าทำรอยก็ไม่เคยฟัง เหตุผลที่บอกกันมาคือ 'ต้องทำรอยไว้ คนอื่นจะได้ไม่ยุ่งกับคนของพี่' อยากถามว่าใครสมควรหวงใครกันแน่

'พูดจาห่างเหิน ต้องเรียกว่าคุณสามีสิครับ'
เสียงกลั้วหัวเราะดังลอดออกมาจนผมอยากจะหาอะไรขว้างประตูห้อง ยิ่งนับวันนิสัยกวนบาทายิ่งมีมากขึ้น แทนที่อายุเยอะแล้วจะสำรวมมากกว่าที่เป็นอยู่ กลับกลายเป็นว่านานวันยิ่งแกล้งผมหนักขึ้น

"จะบ้าหรือไง แล้วมีอะไรครับ?" 
ผมกัดฟัดพูดกลับไป ไม่อยากให้พนักงานที่เดินผ่านไปผ่านมาได้ยินสักเท่าไหร่ ใครๆต่างก็รู้ว่าไอ้เลขาฯหน้าห้องคนนี้มีความสัมพันธ์แบบไหนกับผู้จัดการบริษัทสุดหล่อ ถ้าจะให้มาได้ยินประโยคสนทนาแสนเป็นส่วนตัวระหว่างกันคงไม่เหมาะ ง่ายๆ คือผมเขินเว้ย

'เข้ามาในห้องหน่อย'

"เพิ่งออกมาไม่ถึงสิบนาทีเองนะพี่" 
ผมตอบกลับไปทันควัน หัวคิ้วขมวดเข้าหากันยุ่งเหยิงไปหมดเพราะก่อนหน้านั้นผมก็นั่งอยู่ในห้องด้วยกันไม่ได้ทำงานหรอก เรียกไปนั่งมองตาหลังจากที่ไม่ได้เจอกันนับอาทิตย์เพราะพี่จีบบินไปทำงานที่เกาหลี ที่ได้กลับมานั่งประจำโต๊ะของตัวเองเพราะพี่ไลค์ประธานบริษัทคนใหม่เข้ามาปรึกษาเรื่องงานกับน้องชายเล็กน้อย

'ถ้าย้ายโต๊ะเข้ามาอยู่ด้วยกันได้ ทำไปนานแล้ว'

"บ้า แบบนั้นเขาไม่เรียกเลขาฯแล้ว" 
ผมตอบกลับไปเสียงงุ้งงิ้ง จริงๆ อยากขอปลีกตัวไปดูแลร้านกาแฟมากกว่า แต่ทำไม่ได้เพราะโดยเจ้านายบังคับให้มานั่งทำงานบริษัทแทน ส่วนร้านกาแฟก็ให้ลูกน้องดูแลไป จะมีก็แต่ในโอกาสพิเศษที่พี่จีบจะเป็นบาริสต้าเฉพาะกิจให้กับร้าน

'เข้ามาไวๆ อย่าให้ต้องออกไปลากเอง' 

เขาวางสายไปแล้ว ผมทำได้แค่ทำเสียงฮึดฮัดแล้วยอมทำตามคำสั่งของเจ้านายที่ชอบเอาแต่ใจแถมยังเผด็จการเป็นที่สุด ประตูเปิดออกพร้อมกับที่ผมเห็นพี่จีบเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร รอยยิ้มมุมปากที่เคยทำให้ผมหลงใหลตั้งแต่เจอกันครั้งแรกกำลังประดับอยู่บนใบหน้าหล่อในตอนนี้ ไม่ว่ามองมานานเท่าไหร่ก็ไม่เคยนึกเบื่อเลยสักครั้ง มีแต่จะรักมากขึ้นทุกวัน

"ว่าไงครับคุณผู้จัดการ" 
ผมถามด้วยน้ำเสียงสดใสแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเขา ดวงตาคมจับจ้องอย่างไม่ละสายตาก่อนที่ปากกาในมือจะถูกวางลง เป็นอันว่างานทั้งหลายโดนดองตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป

"คิดถึง" 
คำสั้นๆ ที่สามารถกระตุกหัวใจผมได้อย่างรุนแรง พี่จีบลุกจากเก้าอี้ประจำตำแหน่งเดินอ้อมโต๊ะมาหากันแล้วทิ้งตัวลงนั่งยองๆ บังคับให้ผมหันไปเผชิญหน้า เราสบตากันก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา

"อ้อนเหรอครับ?" 
ผมถามกลับไปแล้วใช้มือทั้งสองข้างประคองแก้มคนตรงหน้าเอาไว้ก่อนจะโน้มตัวลงไปให้หน้าผากจรดกัน ดูเหมือนว่าพี่จีบกำลังมีไข้เล็กน้อยเพราะอุณหภูมิร่างกายสูงผิดปกติ สงสัยเจออากาศที่เกาหลีหนาวจัดกลับมาไทยอากาศร้อนอบอ้าวเลยปรับสภาพร่างกายไม่ทันแน่ๆ แถมพักผ่อนได้ไม่เต็มที่ไปอีก แลนด์ดิ้งตอนหกโมงเช้าทำงานต่อตอนเก้าโมง เจริญไปอีกคนเรา

"นิดหน่อย ไม่ได้เจอกันตั้งหนึ่งอาทิตย์" 
พูดจบก็โน้มลำคอผมลงไปกดจูบที่ริมฝีปากเพียงแค่แตะกันไม่มีการรุกล้ำใดๆ ถ้าอยากได้มากกว่านี้เชิญที่คอนโดครับ

"เดี๋ยวนี้งอแงเก่งนะครับ ยิ่งแก่ยิ่งกลายเป็นเด็กน้อยเหรอไง" 
ผมว่าเสียงหยอกล้อแล้วดึงแก้มพี่จีบไปมาอย่างมันเขี้ยว เขาไม่ตอบกลับแต่ดึงมือผมไปกดจูบย้ำๆ จนรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้... จะขี้อ้อนไปไหนนะคนเรา ไม่รู้หรือไงว่าหัวใจผมทำงานหนัก

"พะ พอแล้วน่า จะคิดถึงอะไรขนาดนั้นครับ?" 
เป็นผมเองที่ต้องกระตุกมือออกจาการเกาะกุมแล้วเบนสายตามองไปทางอื่น การกลั้นยิ้มทำได้ยากเหลือเกินเมื่อคนตรงหน้าอ้อนกันขนาดนี้ ดวงตาคมที่ใช้มองกันก็หวานเชื่อมจนใจสั่นจริงๆ

"คิสไม่คิดถึงพี่หรือไงถึงถามกันแบบนั้น" 
น้ำเสียงติดงอแงเล็กน้อยดังขึ้น ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ อาการขี้งอนกำลังกำเริบอย่างไม่ต้องสงสัย

"พูดอะไรสักคำหรือยังว่าไม่คิดถึง" 
ผมว่าก่อนจะลุกจากเก้าอี้ตัวเดิมไปนั่งคร่อมตักบุคคลขี้งอนแห่งปี ลงทุกทำขนาดนี้ยังไม่คิดจะมองกันเลยเถอะ ไปพัฒนาสกิลการงอแงมากจากไหนกันนะ หรือแอบติดนิสัยไปจากผม... เหมือนที่ผมก็ซึมซับนิสัยหื่นกามของเขามา

"....." 
เงียบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงจังหวะการหายใจของเราสองคน ผมยกแขนขึ้นคล้องคอคนตรงหน้าอย่างออดอ้อน เขางอนได้ผมก็ง้อได้เหมือนกัน สำหรับเราแล้วไม่มีที่ต้องเป็นฝ่ายง้ออยู่ข้างเดียวหรอก พี่จีบหันหน้ากลับมาจ้องกันก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นตรงมุมปาก อ่า โดนหลอกอีกแล้วสินะ

"ยังไม่หายงอน จูบก่อนสิ"
ปากบอกยังไม่หายแต่ยิ้มออกมาเนี่ยนะ ไปหลอกเด็กที่ไหนก็ไม่เชื่อคำพูดของพี่หรอก ผมเบะปากลงแล้วกดท้ายทอยของเขาให้เข้ามาชิดแล้วจัดการประกบจูบลงไปอย่างนุ่มนวลก่อนจะออกแรงบดคลึงเพียงเล็กน้อย และด้วยความหมั่นไส้ที่สะสมมาทำให้ผมงับเข้าที่ริมฝีปากหยักไม่แรงมากนักแต่ส่งผลให้อีกฝ่ายสะดุ้ง

"อือ" 
พี่จีบครางออกมาแผ่วเบาก่อนจะลงโทษความกล้าหาญของผมด้วยการดูดดุนริมฝีปากจนบวมเจ่อก่อนจะสอดลิ้นร้อนเก็บกักความหวานกลับไปอย่างช่ำชอง ผมเคยนึกเกลียดความเก่งกาจในเรื่องจูบและเรื่องบนเตียงของเขา เพราะมันแสดงให้เห็นว่าผ่านเรื่องแบบนั้นมามากแค่ไหน แต่ถ้าตัดความงี่เง่าออกไปมันก็เป็นเพียงอดีตที่ผ่านมาแล้วเท่านั้น

"ปากเจ่อ" 
พี่จีบผละจูบออกไปก่อนจะพูดหยอกล้อกัน นิ้วเรียวสวยของเขาแตะลงบนริมฝีปากแล้วออกแรงคลึงเบาๆ จนผมอ้าปากงับอย่างมันเขี้ยว ทำไมชอบสร้างอารมณ์ให้ตอนที่สถานที่ไม่เอื้ออำนวยด้วยนะ ไม่รู้หรือไงว่ามันทรมานแทบขาดใจ

"เพราะใครล่ะ เดี๋ยวผมโดนแซวอีกแน่ๆ" 
ผมบ่นเสียงงุ้งงิ้งก่อนจะซบหน้าลงบนลาดไหล่กว้าง สองแขนโอบรอบตัวของพี่จีบเอาไว้หลวมๆ เสียงหัวเราะเบาๆ ข้างหูย้ำเตือนว่าเขาอารมณ์ดีมากเพียงใดนั่นส่งผลให้ผมหน้าร้อนวูบวาบขึ้นมาซะอย่างนั้น คนมันเขิน คนมันอาย จะมีอะไรฉุดได้ล่ะ

"จะกลัวอะไรกับคำแซววะ"

"ใครบอกว่ากลัว"

"แล้วเพราะอะไร?"

"เขินดิถามได้!" 
พูดจบก็กระหน่ำหมัดรัวๆ ใส่หน้าอกแกร่งแต่แทนที่เขาจะร้องโอดโอยกลับหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ไม่ได้ห้ามหรือส่งเสียงด่าทอกันเลยแม้แต่นิดเดียว จนผมเหนื่อยและยอมหยุดมือไปเองนั่นล่ะ

"ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้ด้วยวะคนเรา" 
พี่จีบออกปากชมกันดื้อๆ จนผมมือไม้อ่อนไปหมด กำลังจะลุกขึ้นจากตักแต่กลับโดนรั้งเอวกอดไว้ไม่ให้หนีไปไหน ถ้าเกิดใครจะเข้ามาพบผู้จัดการคงได้อ้าปากค้างกันบ้างล่ะ

"ชมว่าหล่อบ้างก็ได้นะคนเรา" 
ผมหัวเราะร่าที่ยืมคำเขามาใช้ตอบกลับ คบกันมาชมว่าน่ารักไปกี่แสนรอบแล้วเคยนับบ้างไหม คำว่า 'คิสหล่อ' นี่มันพูดยากขนาดนั้นเลยเหรอ คนบ้าที่ไหนชมผู้ชายด้วยคำว่าน่ารักล่ะหืม

"ไม่ ก็แฟนไม่หล่อ" 
พี่จีบพูดก่อนจะกดจูบลงมาปิดปากกันทั้งๆ ที่ผมกำลังจะตอบโต้ เสียงถูกกลืนหายลงลำคอในที่สุด ความหนุ่มหยุ่นของริมฝีปากชวนให้เคลิบเคลิ้มได้อีกครั้งจนสติแทบเลือนรางถ้าไม่มีเสียงเคาะประตูช่วยชีวิต ผมคงเสร็จเจ้าคนหื่นบนโซฟาในห้องทำงานนี้แน่ๆ บรรยากาศมันออกจะน่าตื่นเต้นเกินไปเพราะผนังห้องด้านหลังโต๊ะทำงานเป็นกระจกใสที่เห็นวิวทิวทัศน์ทั่วทั้งใจกลางเมืองหลวง

"อื้อ พอครับ มีคนมาหาพี่" 
ผมผลักอกให้เข้าถอยห่างออกไปแล้วรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้องให้คนที่มาเยือน ผมแทบจะเบ้ปากเมื่อใบหน้าที่แสนคุ้นเคยแทรกเข้ามา พี่ไลค์!

"อุย พี่มาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า?" 
พี่ไลค์ทำเสียงล้อเลียนจนผมหน้าร้อนวูบ ผมกำลังจะเบี่ยงตัวหนีแต่กลับโดนรั้งข้อมือแล้วลากกลับเข้าไปในห้องตามเดิม สรุปว่าผมจะไม่ได้กลับไปนั่งที่ตัวเองเลยใช่ไหมเนี่ย งานการไม่ต้องทำกันแล้วเหอะ

"ขัดมาก มาทำไมวะ?" 
เป็นพี่จีบที่ตอบกลับแทนก่อนจะดึงให้ผมนั่งลงข้างๆ เขา ส่วนพี่ไลค์เบ้ปากเล็กน้อยแล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาเดี่ยวด้านข้าง

"จะมาปรึกษาว่าจัดงานแต่งงานที่ไหนดี" 
ตามที่ได้ยินกันจากปากพี่ไลค์ เขากำลังจะแต่งงานกับพี่ไนน์ แต่ตกลงเรื่องสถานที่กับเจ้าสาวไม่ลงตัวสักทีเลยต้องมาเดือดร้อนผมกับพี่จีบช่วยกันเสนอแนะ พูดง่ายๆ คือให้ตัดสินใจเลิกเลยมากกว่า

"งานแต่งงานกูหรือมึงกันแน่ไลค์ คิดเองดิวะ" 
พี่จีบตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงลงจนผมแอบขำ สมน้ำหน้าอยากหื่นดีนัก ดวงตาคมหันมาจ้องกันเขม็ง ผมรีบยกมือขึ้นปิดปากทันทีเพราะรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะได้รับอันตราย

"ช่วยๆ กันคิดหน่อยดิวะ กูพี่มึงนะ"

"ริมหาดเป็นไง บรรยากาศโรแมนติก" 
พี่จีบไม่เถียงอะไรกลับไปแต่เลือกที่จะบอกสถานที่ในหัวแทน หน้าหล่อๆ ยังคงเรียบเฉยไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายอะไร ผมลอบมองคนนั้นทีคนนี้ทีก็เพลินตาดีเหมือนกัน หล่อคนละแบบ

"เออ ความคิดดี งั้นเอาตามที่มึงบอก กูไปละน้า" 
พี่ไลค์ยิ้มร่าแล้วจะลุกขึ้นแล้วโน้มตัวไปหอมแก้มพี่จีบและหันกลับมาจุ๊บเหม่งผมก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไปอย่างอารมณ์ดี ปล่อยให้พี่จีบตะโกนด่าไล่หลังไปติดๆ ที่ทำอะไรน่าขยะแขยง ส่วนผมได้แต่นั่งทำตาเหลือกเพราะการกระทำแสนบ้าบอนั่น ร้อยวันพันปีพี่ไลค์จะกล้าเข้าใกล้ผม เพราะพี่จีบดุยิ่งกว่าหมาอีก

"ขนลุกสัด" 

พี่จีบบ่นกระปอดกระแปดด้วยใบหน้ายุ่งเหยิงเหมือนเด็กโดนขัดใจ ผมเลยใช้มือทั้งสองข้างบีบแก้มเขาเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู วันนี้แปลกที่เขาไม่ได้แสดงอาการหึงหวงเหมือนทุกๆ ครั้งที่ผ่านมาแต่กลับมองกันด้วยสายตาที่แปลกออกไป ไม่ชินเลย แปลไม่ออกด้วยว่ามีความหมายยังไง

"คิส..." เสียงทุ้มเรียกชื่อกันก่อนจะเงียบไป ผมเลิกคิ้วมองแล้วผละมือออกจากแก้ม บรรยากาศรอบตัวรู้สึกถึงความกดดันแปลกๆ หัวคิ้วพี่จีบขมวดเข้าหากันเหมือนกำลังมีเรื่องเครียดในหัวจนผมตามไม่ทัน เมื่อครู่ยังหงุดหงิดพี่ไลค์อยู่เลย

"ครับ?" 
ผมเอียงคอเล็กน้อยเฝ้ารอคำตอบจากริมฝีปากหยัก พี่จีบเม้มปากเข้าหากันแน่นเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก ไม่นานนักเขาก็พ่นลมหายใจออกมาแรงๆ แล้วเอื้อมมือมากอบกุมมือของผมไว้ การกระทำแบบนี้ยิ่งทำให้งงเข้าไปใหญ่

"แต่งงานกันไหม?" ดวงตาคมฉายแววจริงจังออกมาจนผมเผลอหยุดหายใจ ไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าจะได้ยินเรื่องนี้จากปากพี่จีบ ไม่เคยคาดหวังว่าคนตรงหน้าจะมาขอแต่งงานอะไร เพราะว่าเราก็เป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่

"....."  ผมเงียบเพราะยังอึ้งอยู่ แต่ดูเหมือนพี่จีบจะร้อนรนและคิดว่าผมกำลังจะปฏิเสธเขาเลยออกแรงบีบมือกันเบาๆให้ผมรู้สึกตัว

"อย่าเงียบดิ พี่ใจคอไม่ดีเลยว่ะ" พี่จีบพูดเสียงสั่น ดวงตาคมไหวระริกแสดงความหวาดกลัวออกมาชัดเจน ผมได้สติกลับมาก่อนจะรู้สึกว่าหน้าร้อนวูบ เพิ่งจะมาเขินเอาตอนที่ผ่านไปเกือบหนึ่งนาที ถือว่าความรู้สึกช้าไหม

"อึ้งอยู่"

"ไม่อยากแต่งเหรอ?"

"เปล่า บอกว่าอึ้งอยู่ไง"

"อึ้งอะไรวะ?" 
พี่จีบถามแล้วเคลื่อนมือมาประคองหน้ากันไว้ ตอนนี้ผมไม่สามารถหนีสายตาของคนตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว อยากจะใช้หัวโขกคนขี้สงสัยจริงๆ โดนขอแต่งงานจะไม่อึ้งยังไงไหววะชีวิต

"ไอ้บ้า โดนขอแต่งงานนะเว้ย ตกใจสิวะ" 
ผมด่าออกไปเสียงเบาและพยายามจะหลบสายตาที่เปลี่ยนเป็นกรุ้มกริ่มของคนตรงหน้า มือหนาที่ประคองอยู่เริ่มลูบไล้แก้มอย่างแผ่วเบา ฮึก อยากมุดดิน เขินจนไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกอยู่ตรงไหนแล้วเว้ย จะอ่อนโยนทำไมเวลานี้

"เขินล่ะสินะ แล้วคำตอบล่ะ พี่ใจร้อนอยากได้คำตอบแล้ว" 
พี่จีบกดจูบลงมาเบาๆ ตรงมุมปากของผม ลมหายใจสะดุดกึกอีกครั้งเมื่อโดนจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว หัวสมองกำลังเออเร่อหาคำตอบไม่เจอไปซะอย่างนั้น

"พี่จีบ... ปล่อยผมก่อน" 
เสียงสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

"ไม่ปล่อย ตอบมาก่อน" 
เสียงอออ้อนจนอยากถีบไปไกลๆ

"ผม... แต่งก็ได้ แต่งงานกัน แต่งงาน! " 
ยอมรับว่าสติหายตอนตอบคำถามออกไปก่อนจะโผทิ้งตัวเข้ากอดพี่จีบไว้แน่น น้ำหูน้ำตาไหลออกมาเป็นสายโดยไม่รู้ตัว ไม่มีคำบรรยายอะไรให้กับความสุขในครั้งนี้ อาจจะสุขจนล้น ล้นจักรวาลไปเลยก็ได้

"ขอบคุณครับที่ตอบตกลง รักคิสนะ" 
คำพูดหวานหูกระซิบเบาๆ ผมพยักหน้ารับกับลาดไหล่กว้างรัวๆ พี่จีบกดปลายจมูกลงกลางกระหม่อมอย่างอ่อนโยนจนผมยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิมไปอีก

"ฮือ รัก รักเหมือนกัน" 
ผมพูดแทบไม่เป็นภาษา มือไม้มันสั่นไปหมดเลย ทำยังไงดี เหมือนจะเป็นลมตรงนี้ให้ได้ พี่จีบผละออกแล้วใช้มือหนาเช็ดน้ำตาให้กันก่อนจะล้วงกล่องสีเหลี่ยมเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบของด้านในออกมา

"ส่งมือมา" 
พี่จีบออกคำสั่งแบบไม่จริงจัง ผมยื่นมือข้างซ้ายไปให้โดยไม่ลังเล เขาถอดแหวนทองคำขาววงเก่าออกแล้วสวมแหวนวงใหม่ที่มีเพชรเม็ดเล็กๆ ประดับอยู่ก่อนจะกดจูบลงบนนิ้วนางข้างซ้าย หัวใจของผมเต้นตึกตักอย่างบ้าคลั่ง ริมฝีปากฉีกยิ้มกว้างจนไม่รู้ว่าจะกว้างได้มากกว่านี้อีกหรือไม่ รู้แค่ว่าปวดแก้มไปหมดเลย

"อยู่ด้วยกันตลอดไปนะ"

"อื้อ ผมจะอยู่กับพี่จีบตลอดไป สัญญา"

"อย่าทำตัวน่ารักตอนนี้สิวะ" 
พี่จีบผละตัวออกแล้วใช้สองมือประคองหน้ากันเอาไว้ ผมเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัยว่าทำไมจะทำตัวน่ารักไม่ได้ในเมื่อพี่จีบชอบไม่ให้เหรอ

"ทำไมอะ?" 
ผมถามกลับไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามดัดให้ดูน่ารักเพื่อแกล้งคนตรงหน้า พี่จีบเม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างต้องการข่มอารมณ์อะไรบางอย่างที่กำลังเกิดขึ้น ถ้าให้ผมเดามันต้องไม่พ้นเรื่องใต้สะดือแน่ๆ เมื่อครู่ยังทำซึ้งอยู่เลยทำไมกลายเป็นเรื่องกามไปได้วะคนเรา

"พี่อยากกลับบ้านแล้ว" 
พี่จีบผละมือออกแล้วลุกขึ้นจากโซฟา เขาเดินไปเก็บของเตรียมจะกลับบ้านอย่างที่เปรยออกมาจริงๆ ผมมองตามด้วยความตะลึงในความเอาแต่ใจนั้น คิดจะกลับก็กลับนี่ทำได้ทันทีเลยเหรอไง เป็นผู้จัดการที่นิสัยแย่ไปไหมเนี่ย

"เดี๋ยวๆ คุณผู้จัดการจะกลับบ้านจริงๆ เหรอ?" 
ผมรีบไปดักหน้าพี่จีบเอาไว้ ดวงตาคมช้อนมองกันก่อนจะพยักหน้าเบาๆ แล้วเอื้อมมือมาคว้าข้อมือกันไว้

"หิว"

"หา หิวนี่ถึงต้องกลับบ้านเลยเหรอพี่?" 
ผมมองหน้าพี่จีบด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจว่าหิวแล้วทำไมต้องกลับบ้าน หาอะไรกินแถวๆ บริษัทก็ได้มั้ง แต่เหมือนคำตอบจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้มีความเจ้าเล่ห์อยู่เต็มเปี่ยม

"หิวคิสไง ต้องกลับบ้านจริงไหม?" 
กูว่าแล้ว กูว่าแล้ว! ทำไมถึงซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างวะคนเรา ขอแต่งงานเสร็จเรียบร้อยหื่นแตกทันที แต่เอาเถอะยังไงๆ ก็เสียตัวมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว จะเสียตัวให้ว่าที่เจ้าบ่าวคนเดิมอีกครั้งจะเป็นไรไป ไปครับ ขึ้นเตียง Let' s Go!




------------------------------------------------------


มาอัพตอนจบแล้วน้า ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาตลอดเนอะ 

ปล. ตอนจบ...แต่ยังไม่จบสนิทนะ 555555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

556 ความคิดเห็น

  1. #551 View_Aranya (@View_Aranya) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:03

    ........
    #551
    0
  2. #503 Jutharat Junklub (@jm_monkey) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 15:50
    สนุกมากๆค่ะ
    #503
    0
  3. #465 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 11:58
    โอ้ยยย หื่นยังไงก็ยังงั้นจริงๆ เจ้าบ่าวคนนี้ แต่งพร้อมพี่ไลค์ไปเลยย
    #465
    0
  4. #427 Mook (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:07
    จบแล้วหวานมากกก พี่จีบคะอะไรคือหิวน้องคิสคะตอบ!!! ฮรือออสำลักความหวานตาย5555
    #427
    0
  5. #346 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 09:00
    น้องคิสคืออะร๊ายยยย 55555555555555
    #346
    0
  6. #289 brifarn4073--- (@brifarn4073) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 21:05
    ขอบคุณค่ะ
    #289
    0
  7. #262 Raina. (@raina-raina) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 23:21
    เดี๋ยวๆๆๆๆ อย่าเพิ่งจบ กลับมาต่อคู่ดีพภีมก๊อนนนน ตกลงใครบนใครล่าง อะไรยังไง อ้ายๆๆๆๆ
    #262
    0
  8. #261 malilyy (@malilyy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 20:55
    พี่ไลค์อบอุ่นจังมีหอมแก้มน้องด้วย แถมยังจุ๊บเหม่องน้องคิสอีกกกก
    #261
    0
  9. #258 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:09
    น่ารักทุกตอนเลยค่ะ สนุกมากๆ
    #258
    0
  10. #256 berry kiki (@jarjarjerry) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 20:04
    โอ้ยยยยยยน่ารัก
    #256
    0
  11. #249 evenrr22 (@evenrr22) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 13:50
    โอ้ย แก้มจะแตกแล้วครับ อยากเห็นคู่อื่นๆด้วย จะมีตอยพิเศษมั้ย?อะไรท์
    #249
    0
  12. #246 hpawing (@hpawing) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 20:59
    ใจหายยยย...ยังไม่อยากให้จบเลย
    #246
    0
  13. #245 galaxy night (@prwz) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 20:39
    พี่จีบนี่ทำซึ้งได้ไม่นานจริงๆ ค่ะ 555555555555 จบแล้ววววว ก่อนอื่นเลยเข้ามาอ่านเรื่องนี้เพราะกาแฟล้วนๆ แล้วก็ไม่ผิดหวังไรต์เขียนดี สนุก มีความตลก และหื่น 555 ปนมา โดยเฉพาะช่วงท้ายๆ ชอบการตั้งชื่อตัวละครมาก ตอนอ่านครั้งแรกนี่แบบ ฮะ!! แต่ชอบๆ มันน่ารักดี ขอบคุณที่แต่งอะไรนิยายสนุกๆ แบบนี้มาให้อ่าน รออ่านที่ไรต์บอกว่าจบไม่สนิทนะคะ 5555555
    #245
    0
  14. #244 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 16:17
    โอ้ยยยย น่ารักมากกกก ปริ่มดีใจ เข้าใจความรู้สึกของคิสอ่ะ เราก็ตื้นตันแทน ฮรือออ เขินนน-//- ใจหายเบาๆ ไม่อยากให้จบเลย เป็นนิยายที่อ่านกี่ทีก็ยิ้มไม่หุบจริงค่ะ ขอบคุนสำหรับนิยายดีๆนะคะไรท์
    #244
    0
  15. #243 Littlemintty (@Littlemintty) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 14:15
    ฮืออออ จบแล้ว เป็นนิยายที่น่ารักมากๆเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่านนะคะ รอตอนพิเศษ ละเรื่องตอนไปค่าาา 5555555
    #243
    0
  16. #242 xiaoyi๑ (@monticha123) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 13:47
    จบแบบน่ารัก ตลกคิส55555 จะเสียตัวอีกรอบเป็นไร เรียกว่าไม่เสียตัวแล้วลูก จบแล้ววว จริงๆอยากอ่านความหวานคู่นี้ต่อเบาๆ แต่ทุกเรื่องก็ต้องจบเนอะ
    #242
    0
  17. #241 อภิญพร แซ่โค้ว (@mailinjaw) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 13:33
    ฟินนนนนนน หวานมากกกกกก.55+ จะลงตอนพิเศษมั้ยคะ??#จีบคิส
    #241
    0
  18. #240 mindmd (@mindmdd) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 12:39
    หวานมาก ฟินมาก หวีดหนักมาก....ฮืออออ รอติดตามๆๆๆ (แอบใจหายเล็กๆ จะจบแล้วอะ)
    #240
    0
  19. #239 ๐^_^๐_bootan_๐^_^๐ (@bootan2526) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 12:24
    ช่วยด้วย....น้ำตาลขึ้น มดกัด
    #239
    0
  20. #238 jitnakpleng (@jitnakpleng) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 12:22
    let it go let it go ..... #คิสจีบ
    #238
    0
  21. #237 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 12:11
    หวานจนสุดท้าย
    #237
    0
  22. #236 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 11:55
    บริษัทส่งออกกาแฟหรือส่งออกน้ำตาลคะ 555
    #236
    0
  23. #235 Bambie>_< (@bambam124) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 11:29
    จบอย่างอินดี้.. ไปครับ ขึ้นเตียง.
    เอ่อ เอาที่วบายใจนะคิสนะ
    จบแล้ว ฮือออ ฟิน
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆเรื่องนี้นะ
    #235
    0
  24. #234 Chakriya Kongpaopong (@charainy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 11:26
    อิจฉาคิสหนักมากกกกก แต่ก็หมั้นพี่จีบเบาๆ มาต่อตอนพิเศษน้าๆ ปิ้งปิ้ง
    #234
    0
  25. #233 NaaELF (@wookie1987) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 11:26
    อะไรคือ ขึ้นเตียง let's go!!
    5555555 คิสไม่เบานะลูก -.,-
    #233
    0