ตีพิมพ์กับ WHY BOOKS [YAOI] Coffee Shop รักนี้รสกาแฟ

ตอนที่ 8 : 07 : ดื่มครั้งที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    22 ก.ค. 59

- ดื่มครั้งที่ 7 -



"ไม่ชอบสีตัวหนังสือว่ะ พื้นหลังสีเข้มไป"

พี่จีบกำลังนั่งดูแบบเมนูกาแฟที่ผมปริ้นท์ออกมาให้อยู่ข้างๆผมบนโซฟาตัวเดิม กว่าพี่เขาจะตื่นขึ้นมาแสดงความคิดเห็นกับงานผมก็ปาเข้าไปหกโมงกว่าแล้ว แต่ไม่รู้ไอ้การดูแบบเนี่ยมันต้องนั่งใกล้กันขนาดไหน หัวพี่จีบที่ก้มดูกระดาษในมือชนโดนหัวผมเบาๆเป็นระยะๆ แต่พี่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะผละออก ไอ้ผมก็ไม่ได้รำคาญอะไรเลยปล่อยๆไป

 

"งั้นเดี๋ยวผมเอากลับไปแก้ให้นะ"

ผมบอกก่อนจะเงยหน้าขึ้นจากกระดาษ ในจังหวะนั้นพี่จีบก็เงยหน้าขึ้นจากระดาษด้วยเช่นกัน ต่างคนต่างหันหน้าเข้าหากันระยะห่างเลยใกล้จนน่าตกใจ ปลายจมูกของเราสัมผัสกันเล็กน้อยก่อนที่ผมตะเบิกตากว้างแล้วรีบผละออก หัวใจเต้นตุบๆจนกลัวว่ามันตะกระเด้งออกมา พี่จีบไม่ได้มีท่าทางตกใจเลยแม้แต่น้อย เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกลับไปดูกระดาษในมือต่อ

 

"เดี๋ยวใช้คอมฯกูแก้แบบเลยแล้วกัน อยากได้วันนี้ว่ะ"

พี่จีบวางกระดาษลงบนหน้าขาแล้วหันมามองกัน ผมรีบหลบสายตาแล้วนั่งตัวตรงทันที สมองเจ้ากรรมก็ฉายภาพเมื่อกี้ซ้อนทับกับหน้าพี่จีบอย่างชัดเจนจนผมหน้าร้อนวูบวาบ เคยโดนคนที่หล่อชนิดที่ว่าหล่อวัวตายควายล้มเข้าใกล้แบบไม่มีระยะห่างไหม ถ้าเคยจะรู้สึกเหมือนจะขาดอากาศตายเหมือนผมแน่ๆ

 

"หา ว่าอะไรนะครับ?"

พอต้องสติได้ก็เพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้ฟังที่พี่จีบบอกเลยสักอย่าง ใบหน้าคมยังคงจ้องมองหน้าผมแต่ปากกับยกยิ้มมุมปากขึ้นมา

 

"บอกว่ากูจะเอาแบบวันนี้ มึงใช้คอมฯกูแก้แบบเลยแล้วกัน"

พี่จีบบอกเสียงนุ่มก่อนจะกางแขนออกพาดกับพนักพิงโซฟาแล้วออกแรงบิดตัวไปมาไล่ความเมื่อยขบ หายเมื่อยแล้วทำไมไม่เก็บแขนไปอีกวะ.. แบบนี้ก็เหมือนพี่จีบนั่งโอบผมอ่ะดิ? แต่จะไปคิดมากอะไรว้า แมนๆทั้งคู่

 

"เอางั้นจริงอ่ะ มีโปรแกรม AI เหรอ?"

ผมถามหาโปรแกรมที่ตัวเองใช้ทำเมนูขึ้นมา พี่จีบยกมือขึ้นวางแปะลงบนหัวผมแล้วโคลงเล่นไปมาก่อนจะพยักหน้ารับ อย่าถามหลายครั้งแล้วว่าเป็นอะไรกับหัวผมนักหนาเล่นได้เล่นดีแต่ก็ไม่กล้าถามออกไปกลัวเขาจะตบกบาลเอา

 

"มีดิวะ กูก็เคยใช้งานโปรแกรมนี้เหมือนกัน ไปเปิดคอมฯได้แล้วไป"

พี่จีบผลักหัวผมเบาๆก่อนจะลุกขึ้นปล่อยให้คนโทษทำร้ายอย่างผมต้องเบะปากใส่แผ่นหลังกว้าง ความรู้สึกอยากซบซุกแผ่นหลังของพี่จีบกลับมาแล้วว่ะ... ควรทำยังไงดี ผมสะบัดไล่ความคิดบ้าๆทิ้งไปก่อนจะเดินตามพี่จีบไปที่โต๊ะคอมฯ อยากจะบอกว่าบนโต๊ะเรียบร้อยมาก ทุกอย่างวางเป็นระเบียบ ต่างจากโต๊ะที่ห้องผม รกอย่างกับรังหนู

 

"นั่งลง"

พี่จีบที่หันมาเจอผมอยู่ด้านข้างก็คว้าไหล่กันแล้วกดลงให้นั่งลงบนเก้าอี้เบาะนุ่ม ผมรีบค้นหาแฟลชไดร์ฟออกจากกระเป๋าเสื้อนักศึกษาแล้วเสียบเข้ากับช่อง USB ทันที ผมเลื่อนเม้าส์และคลิกอย่างคล่องแคล่วจนงานปรากฏบนหน้าจอสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ยอมรับว่าตื่นเต้นกับระบบปฏิบัติการ Mac อยู่พอตัวเพราะปกติผมใช้แต่ระบบปฏิบัติการ Windows

 

"แก้สีตัวหนังสือใช่ไหมพี่จีบ?"

ผมเหลียวไปมองหน้าเขาขอคำตอบแต่ก็ต้องหันกลับอย่างรวดเร็วเพราะพี่จีบก้มตัวลงมาหาผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ดวงตาคมจับจ้องอยู่ที่หน้าจอสี่เหลี่ยมแต่มุมปากกับยกยิ้มหล่อซะอย่างนั้น ไม่รู้จะยิ้มอะไรนักหนา

 

"ใช่ แต่ตอนนี้ลองปรับพื้นหลังให้สีอ่อนกว่านี้หน่อย"

พี่จีบพูดจบผมก็รีบทำตามแล้วพิงหลังลงบนพนักเก้าอี้เมื่อจัดการงานตรงหน้าเสร็จ แต่มันมีบางอย่างทำให้ผมรู้สึกแปลกและเมื่อใช้หางตามองซ้ายมองขวาก็พบว่าพี่จีบใช้ฝ่ามือเท้าลงบนพนักพิงไว้ เหมือนกำลังจะกอดซ้อนหลังผมเลยว่ะ... ทำแบบนี้กับผมบ่อยๆชักจะเริ่มคิดตามพี่ดีพกับไอ้ภีมแล้วนะเว้ย แต่คนอย่างพี่จีบเนี่ยนะจะสนใจคนเอ๋อๆ สติไม่เต็มเต็งอย่างผม บ้าน่า

 

"บะ แบบนี้ใช้ได้ไหม?"

แล้วนี่เสียงจะสั่นทำหอยโข่งอะไรวะกู ไม่รู้ด้วยว่าพี่จีบทำสีหน้าแบบไหน ตอนนี้เริ่มรู้สึกร้อนรนแปลกๆเพราะมือพี่จีบเลื่อนมาจับไหล่ผมแทนพนักพิงเก้าอี้แล้ว ผมแทบจะกลั้นหายใจชักดิ้นชักงออยู่ตรงนี้ โรคชอบสกินชิพกำเริบหรือยังไงวะ

 

"เออ ดีแล้ว คราวนี้ลองปรับสีตัวอักษร"

เขาพูดจบผมก็รีบเปลี่ยนสีตัวอักษรทันทีก่อนจะหันไปแสดงความมีน้ำใจเล็กๆน้อยๆเพราะกลัวพี่จีบจะเมื่อยโดยการถามไถ่

 

"พี่จีบจะนั่งป่ะ เดี๋ยวผมไปลากเก้าอี้ตรงนั้นมาให้"

ผมชี้ไปที่เก้าอี้อีกตัวที่ตั้งอยู่ใกล้ๆตู้เสื้อผ้า พี่จีบมองตามก่อนจะส่ายหน้าแล้วมองมาที่ผมแทน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์กำลังประดับอยู่บนใบหน้าหล่อจนทำให้ผมต้องเลิกคิ้วมอง

 

"มึงขยับดิ"

พี่จีบไม่ว่าเปล่ายังใช้ฝ่ามือดันไหล่ผม ไอ้ผมที่งงว่าทำไมต้องขยับเลยทำตามโดยไม่ได้ถามออกไป พอขยับไปครึ่งเท่านั้นล่ะพี่จีบทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ตัวเดียวกันทันที แถมยังใช้แขนพาดลงบนไหล่ผมอีกด้วย มันจะใกล้ไปแล้วเว้ย ใกล้จนจะขึ้นไปนั่งบนตักอยู่แล้ว!

 

"เอ่อ... ผะ ผมว่าผมไปเอาเก้าอี้มาอีกตัวดีกว่านะ นั่งแบบนี้อึดอัดนะพี่"

ผมละล่ำละลักพูดออกไปก่อนจะหาทางหนีจากแขนแกร่งที่พาดไหล่ไว้ แต่พี่จีบหันมาส่งสายตาดุให้ก่อนจะกอดไหล่ผมดึงเข้าหาอกแกร่งของตัวเอง จนตอนนี้ไหล่ผมเกยอยู่บนหน้าอกเขา เสียงหัวใจของผมเต้นดังก้องอยู่ในหู กลัวเหลือเกินว่าคนที่อยู่ใกล้กันแบบนี้จะได้ยิน อยากจะออกไปที่ระเบียงแล้วตะโกนให้โลกรู้ว่ากูไม่ไหวแล้ว กูหวั่นไหว กูอยากเป็นไอ้คิสแมนๆเตะบอลคนเดิม ฮึก แต่ตอนนี้ไม่ค่อยมันใจแล้วว่าไอ้ความแมนๆเตะบอลของตัวเองเนี่ยจะคงอยู่ไปถึงเมื่อไหร่ หัวใจโคตรจะอ่อนแอ

 

"นั่งแบบนี้ดีแล้ว กูหนาว"

พี่จีบพูดจบยังขยับหน้าเข้ามาใกล้กันอีก ใกล้จนแก้มเฉียดแก้มให้ใบหน้าผมร้อนผ่าว หัวใจยิ่งเต้นโครมครามหนักขึ้น ตอนนี้เริ่มเกลียดการถูกพี่จีบสกินชิพแล้วว่ะ รู้สึกจะหัวใจจะวายตายทุกครั้งที่โดนสัมผัส..

 

"หนาว...หนาวก็ไปเพิ่มแอร์ดิวะพี่ เปิดสิบแปดองศาไม่หนาวก็แปลกแล้ว"

ผมบอกเสียงเบาหวิว ตอนนี้แม่งไม่กล้าขยับตัวไปไหนเลยกลัวพี่จีบมันจะดึงตัวผมเข้าไปชิดตัวมันมากกว่านี้อีก อยากจะสารภาพบาปอีกอย่างคือตอนนี้ผมไม่มีสมาธิกับงานตรงหน้าเลยว่ะ แย่ฉิบหาย

 

"รีโมทแอร์ถ่านหมด"

ไม่พูดเปล่ายังหันมรยิ้มแฉ่งใส่อีก.. รีโมทแอร์ถ่านหมดไปอีกมึง! อะไรมันจะพอเหมาะพอเจาะขนาดนี้ แล้วทำไมพี่มึงไม่เปลี่ยนถ่านวะ เชี่ยเอ้ยย จะทำยังไงให้ตัวเองหนีพี่จีบพ้นวะ

 

"ปะ ไปเอาเสื้อกันหนาวป่ะพี่?"

ผมยังไม่ละความพยายามหรอกนะเว้ย หัวใจไม่ปลอดภัยขนาดนี้กลัวตัวเองช็อกตายไปก่อนจะมีแฟนว่ะ.. เกิดมาสิบเก้าปียังไม่เคยมีแฟนสักคนนะเว้ย ยังตายไม่ได้!

 

"มึงนี่ยังไง นอกเรื่องมานานแล้วนะ งานจะเสร็จไหม?"

ผมหุบปากฉับทันทีเมื่อพี่จีบพูดเสียงดุ แต่ผมไม่กล้ามองหน้ามันเลยไม่รู้ว่าพี่มันทำหน้าแบบไหน ผมรีบทำเป็นตั้งใจมองหน้าจอทันทีมือจับเม้าส์แน่นมาก

 

"ทะ ทำต่อๆ แก้อะไรอีก"

 

"ตรงนี้"

พี่จีบผละแขนออกจากรอบคอผมแล้วเลื่อนไปวางทาบมือผมที่จับเม้าส์อยู่ก่อนจะลากเม้าส์ไปตำแหน่งที่ตัวเองต้องการ ผมมองตามมือของพี่จีบอย่างลืมตัว ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ปากบางเม้มแน่นเข้าหากัน โว้ย ทนไม่ไหวแล้วเว้ย แค่บอกก็ได้ไหมวะกูเลื่อนเองได้ เกลียดความขี้สกินชิพของมึงแล้ว ฮือ หยุดทำแบบนี้สักทีสิวะ มายไอดอลเชี่ยอะไรเนี่ยทำกูหวั่นไหวอีกแล้ว

 

"แค่บอกก็พอไหม ไม่เห็นต้องจับมือผมเลย"

ผมกำลังจะดึงมือตัวเองออกแต่พี่จีบจับมือผมไว้แน่นจนผมต้องหันไปมองคนด้านข้างว่าต้องการอะไรจากผมกันแน่ ดวงตาคมจ้องมองมาอยู่ก่อนแล้ว มันมีประกายวิบวับจนผมแล้วหวั่นใจ

 

"กูมีอะไรจะถาม มึงต้องตอบความจริง"

อ่า... พี่จีบพูดกับผมด้วยน้ำเสียงจริงจังจนไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากพยักหน้ารับช้าๆ

 

"มึงโง่หรือโง่?"

ผมมุ่ยหน้าทันทีเมื่อได้ยินคำถามแบบนี้ จำได้ว่าไอ้พี่ดีพกับไอ้ภีมก็เคยถามผมแบบนี้ แล้วมันมีอะไรให้ผมเลือกตอบล่ะวะมันก็โง่ทั้งคู่ นี่ผมบ้าหรือพี่จีบมึนวะ

 

"จะให้ผมตอบอะไรวะพี่ มีแต่โง่กับโง่อ่ะ"

ผมขวดคิ้วหนักขึ้น ก็คนมันไม่เข้าใจนี่หว่า พี่จีบมองหน้าผมก่อนจะถอนหายใจหนักๆออกมาแล้วปล่อยมือผมให้เป็นอิสระก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

 

"นี่มึงไม่รู้ใช่ไหมว่าทำไมกูชอบอยู่ใกล้มึง?"

ผมขยับเข้ามานั่งเต็มก้นแล้วช้อนตามองพี่จีบที่ยืนกอดอกแล้วจ้องผมเขม็ง คิ้วเข้มๆขมวดเข้าหากันแน่น.. ทำไมต้องเครียดขนาดนั้นวะคนเรา

 

"รู้ดิ"

ผมตอบสั้นๆ พี่จีบคลายหัวคิ้วออกแล้วยกมือขึ้นวางแปะลงบนหัวผม

 

"ฉลาดขึ้นมาแล้วสินะ ไหนตอบกูมาว่ารู้อะไร?"

พี่จีบก้มหน้าลงมาจนห่างจากหน้าผมแค่คืบเดียว ลมหายใจอุ่นเป่ารดหน้าผากกันทำให้เกิดความรู้สึกดีแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก ผมเห็นความคาดหวังในแววตาคู่นั้น ผมต้องทำให้พี่จีบภูมิใจ

 

"เพราะพี่ชอบสกินชิพไง"

ผมตอบพร้อมกับส่งยิ้มกว้างไปให้ พี่จีบขมวดคิ้วฉับเหมือนเดิมก่อนจะออกแรงผลักหัวผมก่อนจะยืดตัวยืนตรง ผมเบ้ปากทันที อะไรวะ นี่ผมพูดอะไรผิดอีกเนี่ย พี่จีบแม่งเป็นเมนส์หรือไงเดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวหน้าบึ้ง เดี๋ยวอ่อนโยนเดี๋ยวสายโหด โอ้ย ตามไม่ทันครับ

 

"โง่เหมือนเดิม"

พูดจบก็ถอนหายใจใส่กัน ไม่พอแค่นั้นยังทำหน้าเบื่อโลกอีกด้วย

 

"อะไรของพี่จีบวะ ผมงงไปหมดแล้วเนี่ย"

ผมยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองไปมาจนมันยุ่งเหยิงไปหมด ยิ่งมองพี่จีบคำถามในหัวยิ่งมากมายไปหมด

 

"ช่างแม่งเถอะ เซฟงานลงเครื่องกูแล้วออกไปหาอะไรกินกัน"

พี่จีบบอกก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาที่อยู่ห่างออกไป ผมมองตามไปก่อนจะแอบถอนหายใจแล้วรีบเซฟงานลงเครื่องพี่จีบทันทีก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปหาเขา

 

"เรียบร้อยแล้วครับ"

 

"อืม"

เขาตอบรับสั้นๆก่อนจะเดินนำผมลงไปชั้นล่าง ไอ้ผมก็ไม่กล้าถามอะไรเลยได้แต่เก็บกระเป๋าแล้วเดินตามลงไปเงียบๆ ก่อนที่เราจะก้าวขาออกจากร้านพี่ไลค์ก็เรียกไว้ซะก่อน

 

"จะไปไหนกัน"

พี่ไลค์เดินเข้ามาขวางผมทั้งสองคนเอาไว้ ตอนนี้ร้านปิดแล้วพนักงานกำลังช่วยกันเก็บร้านอยู่

 

"ไปหาไรกิน"

พี่จีบตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดูเหมือนเขาจะอารมณ์ไม่ปกติเท่าไหร่ คงเป็นเพราะผมแน่ๆ ขอโทษ..

 

"ไปด้วยดิ"

 

"ไม่ กูจะไปมอ'ไซต์"

 

"ไรวะ จะไปสวีทกับน้องคิสสองคนหรือยังไง?"

พี่ไลค์มองผมสลับกับพี่จีบด้วยสายตากรุ้มกริ่ม ผมนี่รีบยกมือโบกปฏิเสธไปมา จะบ้าหรือยังไง ไม่ได้เป็นแฟนกันนะเว้ย สวีทอะไรล่ะครับคุณ แต่ไอ้พี่จีบนี่ดิไม่ได้ช่วยกันปฏิเสธเลยแถมยังไปตอบรับให้คนอื่นเขาเข้าใจผิดไปอีก

 

"เออ เพราะงั้นอย่าเสือก"

พี่จีบพูดจบก็คว้าข้อมือผมออกจากร้านไปทันที ผมได้แค่โค้งตัวลาพี่ไลค์แทน รายนั้นก็ยิ้มกว้างแถมกับโบกมือลาเสียดิบดี เชี่ยมาก เชื่อพี่จีบไปแล้วแน่ๆ

 

"พี่จีบ"

ผมเรียกชื่อเขาเมื่อเรามาหยุดอยู่ที่รถสปอร์ตไบค์ที่ผมไม่ค่อยคุ้นตา รถ Ducati ที่มีราคาเหยียบล้าน.. ใบหน้าคมหันมองกันแต่ยังไม่ยอมปล่อยข้อมือของผมให้เป็นอิสระ

 

"ว่าไง"

 

"ทำไมบอกพี่ไลค์ไปแบบนั้นอ่ะเดี๋ยวก็โดนเข้าใจผิดหรอก"

 

"แคร์คนอื่นอีกแล้วนะมึง"

 

"อ่าว ก็มันไม่ใช่ความจริงนี่หว่าพี่"

ผมยกมือข้างที่เหลืออยู่เกาท้ายทอย ดวงตากลมเสมองไปทางอื่นเมื่อเริ่มรู้สึกเขินสายตาของพี่จีบ แรงบีบที่ข้อมือแน่นขึ้นแต่ไม่ถึงกับเจ็บ แสงไฟสลัวๆกับอากาศหลังฝนตกมันทำให้รู้สึกโรแมนตกแปลกๆ... กูเนี่ยแปลก สถานการณ์แบบนี้ยังคิดว่ามันโรแมนติกได้อีก

 

"สนใจแต่คนอื่นสนกูบ้างไม่ได้หรือยังไง"

 

"หา?"

ผมว่าผมไม่เข้าใจสิ่งที่พี่จีบกำลังสื่อว่ะ แล้วผมไม่สนใจพี่เขาตรงไหนว่ะ ยกให้เป็นมายไอดอลขนาดนี้ยังหาว่าไม่สนใจกันอีก ต้องบอกออกไปตรงๆไหมว่าพี่อยู่ในสถานะไหนสำหรับผมเนี่ย

 

"เฮ้อ ไม่มีอะไร ขึ้นรถเหอะ"

พี่จีบพูดก่อนจะก้าวขาคร่อม Ducati ตรงหน้า ผมตามเขาไม่ทัน ตกลงว่ารถคันนี้ของพี่จีบเหรอวะ โอ้ยๆๆๆ เท่สัดๆ คนอะไรทำไมเพอร์เฟ็คขนาดนี้ว้า ถ้าผมเป็นผู้หญิงคงกรี๊ดพี่จีบคอแทบแตกอ่ะ

 

"จะยืนอยู่อีกนานป่ะ?"

พี่จีบหันมาค้อนใส่เบาๆหนึ่งวง ผมที่เพิ่งได้สติรีบเกาะไหล่เขาแล้วเทคตัวขึ้นรถทันที แต่คุณเคยเห็นข้อเสียของสปอร์ตไบค์ไหม.. คนซ้อนท้ายแม่งตรงแนบชิดกับคนขี่ตลอดเวลาอ่ะ ผมพยายามนั่งตัวตรงแต่ดูจะน่าหวาดเสียวไม่ใช่น้อยเมื่อระลึกถึงวีรกรรมการขับขี่รถของพี่จีบ

 

"กอดเอวกู"

เสียงเข้มๆออกคำสั่งจนผมอ้าปากหวอ เมื่อกี้เขาว่าอะไรนะ

 

"ว่าไงนะพี่?"

 

"กอดเอวกู"

 

"เอ่อ..."

 

"อย่าให้กูพูดหลายรอบ หิวแล้ว"

ผมว่าผมเห็นไอ้พี่จีบมันกำลังยิ้มนะ! แต่ไม่อยากท้วงไง เดี๋ยวแม่งแกล้งผมอีก คนยิ่งกลัวๆอยู่

 

"กอดแล้วคร้าบคุณพี่ ปรานีผมด้วย"

ผมกอดเอวมันแน่นพร้อมกับซุกหน้าลงบนแผ่นหลังกว้าง.. เผลอสูดกลิ่นกายผู้ชายแมนๆเข้าไปจนเต็มปอด ฮึก หอมจังแถมยังอุ่นด้วย ณ เวลานี้นายคิสรู้จักคำว่าฟินอย่างถ่องแท้เลยครับ

 

หลังจากวันนั้นเมนูที่ผมออกแบบก็ได้นำออกมาใช้เป็นทางการแล้ว ผมภูมิใจกับผลงานของตัวเองอยู่ไม่น้อย และพี่จีบยัดเยียดเงินค่าออกแบบให้ผมแต่ผมไม่รับ จนกลายมาเป็นว่าพี่จีบจะสอนการทำกาแฟให้ผมเป็นค่าตอบแทน ตอนนี้เป็นเวลาทุ่มครึ่งผมนั่งรอพี่จีบอยู่หน้าเค้าน์เตอร์บาร์ ส่วนเขากำลังถอดเสื้อกั๊กออกแล้วพาดไว้

 

"พร้อมยัง?"

ใบหน้าคมหันมามองกันก่อนที่เขาจะเท้าแขนกับเค้าน์เตอร์บาร์แล้ววางแก้มลงบนฝ่ามือ ผมพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน สมุดโน้ตกับปากกาในมือพร้อม

 

"พร้อมแล้วครับคุณบาริสต้า"

ผมยิ้มแฉ่งก่อนจะเปิดสมุดโน้ตและปากกา พร้อมแล้วที่จะบันทึกทุกคำสั่งสอนของพี่จีบลงในสมุด แต่ไอ้ดวงตาคมที่มองมานั้นมันไม่เหมือนคนที่มองลูกศิษย์ของตัวเอง มันมีความอ่อนหวานอ่อนโยนแปลกๆจนทำให้ผมแอบขนลุก

 

"วันนี้เรียนเกี่ยวกับประวัติกาแฟก่อนแล้วกัน"

 

"คร้าบบ ~"

 

"กาแฟที่นิยมปลูกมีสองสายพันธุ์หลักๆคืออาราบิก้าและโรบัสต้า อาราบิก้าจะปลูกในพื้นที่ที่มีอากาศเย็น กลิ่นกาแฟชัดเจน รสนุ่มนวลคาเฟอีนน้อย ส่วนโรบัสต้านิยมปลูกในเขตอากาศร้อน กลิ่นไม่ค่อยหอม คาเฟอีนเกือบเป็นสองเท่าของอาราบิก้า"

พี่จีบยังคงพูดต่อไป ส่วนผมก็ตั้งหน้าตั้งตาพยายามที่จะจดทุกคำพูดของเขาลงสมุด ผมรู้สึกว่าทุกอย่างที่เป็นกาแฟมีความน่าสนใจอย่างมาก จนบางทีผมก็คิดว่าตัวเองตกหลุมรักกาแฟเข้าแล้วจริงๆ ทั้งกลิ่นหอม รสชาติ และอีกอย่างที่ทำให้ผมสนใจมันขนาดนี้ก็เพราะคนที่กำลังตั้งใจจะให้ความรู้ผม ตอนที่เขาตั้งใจทำอะไรสักอย่างโคตรมีเสน่ห์จริงๆ

 

"วันนี้กูจะให้มึงลองทำเอสเพรสโซ่นะ เดี๋ยวตามมาดูวิธีทำ"

หลังจากที่พี่จีบไล่ประวัติยาวเหยียดของกาแฟจบก็ถึงขั้นตอนสาธิตการทำเอสเพรสโซ่ที่เป็นหัวใจของกาแฟทุกชนิด ผมเดินตามพี่จีบเข้าไปหลังเค้าน์เตอร์บาร์ด้วยความตื่นเต้น ร่างสูงประจำที่อยู่ตรงหน้าเครื่องกาแฟก่อนจะลงมืออธิบายส่วนประกอบต่างๆ ผมจดทันบ้างไม่ทันบ้าง ลายมือโคตรไก่เขี่ยอ่ะครับ ใครอย่าขออ่านนะ อาย

 

"ดูแล้วก็จำนะ เดี๋ยวจะให้ลองทำ"

พี่จีบลงมือกดสวิตซ์เปิดเครื่องบดเมล็ดกาแฟอัตโนมัติ จากคำแนะนำของเขาคือไม่ควรบดกาแฟทิ้งไว้จนเต็มโถของเครื่องบด แต่ควรบดเป็นครั้งคราวไป พูดง่ายๆคือจะชงตอนไหนก็บดตอนนั้น พอได้ปริมาณที่ต้องการก็ทำการปัดก้านเครื่องบดให้ผงกาแฟตกลงใน Group Head ที่เราถือรองไว้ มันเป็นหัวชงกาแฟนั่นเอง มีทั้งแบบทางเดียวและสองทาง หลังจากได้ผงกาแฟมาให้เราทำการเคาะ Group Head ลงกับฝ่ามือเพื่อให้ผงกาแฟกระจายตัวให้ทั่ว ก่อนจะใช้ Temper อัดกาแฟให้เรียบ แล้วนำ Group Head ไปใส่เครื่องทำกาแฟกดปุ่มทำเอสเพรสโซ่บนเครื่องทำกาแฟเซมิ-ออโต้ที่มีการเซ็ตค่าน้ำไว้เรียบร้อยแล้ว นับ 1-5 วิ จะเป็นเวลาที่พอดีในการให้น้ำไหลผ่านผงกาแฟ และนับต่ออีก 25 วินาทีจะได้เอสเพรสโซ่ที่ดีมาหนึ่งแก้ว กลิ่นกาแฟหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ แก้วกาแฟขนาดเล็กถูกนำมาวางที่หน้าเค้าน์เตอร์ ฟอง Crema สีน้ำตาลทองลอยอ้อยอิ่งอยู่ด้านบน สำหรับฝีมือของพี่จีบแล้ว เอสเพรสโซ่แก้วนี้เป็น Perfect Shot อย่างไม่ต้องสงสัย

 

"โห กลิ่นหอมมากเลยพี่จีบ"

ผมยื่นหน้าลงไปดมแล้วยิ้มออกมา แต่จะให้ลองกินกาแฟตอนนี้คงทรมานตัวเองมากเกินไป พี่จีบแกล้งกดหัวผมลงไปจนปลายจมูกเกือบจะจุ่มกาแฟ ผมผงะตัวขึ้นแล้วแยกเขี้ยวใส่คนขี้แกล้งทันที

 

"ทำอะไรของพี่เนี่ย! ถ้าหน้าจุ่มไปในกาแฟจะทำยังไงเล่า"

 

"จุ่มก็ล้าง ง่ายๆ"

พี่จีบยักคิ้วส่งยิ้มกวนๆมาให้กัน ผมเบ้ปากก่อนจะหันหน้าหนี คนอะไรวะแกล้งคนอื่นได้อย่างหน้าตายจริงๆ

 

"งอนเหรอวะ"

เสียงทุ้มเอ่ยถามแต่ผมไม่ตอบ แม่ง งอนอ่ะ งอนจริงๆนะเว้ย

 

"คิสครับ อย่างอนดิ พี่ล้อเล่น"

น้ำเสียงที่อ่อนลงบวกกับคำพูดเพราะๆทำให้หัวใจของผมอ่อนยวบอย่างช่วยไม่ได้ จากที่โมโหจะเป็นจะตายตอนนี้กลับไม่รู้สึกแบบนั้น ความเขินเข้ามาแทนได้ยังไง โคตรงงตัวเอง

 

"ไม่งอน ไหนอ่ะ จะลองทำแล้ว"

ผมเบียดตัวเข้าไปยืนอยู่หน้าเครื่องบดกาแฟพยายามไม่สนใจคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่อยากให้พี่จีบรู้ว่าผมหายโกรธเขาด้วยคำพูดเพราะๆพวกนั้น ดูเป็นคนโคตรใจง่ายเลยว่ะ

 

"เริ่มเลย จำได้ไหมว่าทำอะไรแบบไหนบ้าง?"

พี่จีบเดินเข้ามาซ้อนหลังกันแต่ผมไม่ได้สนใจเท่าไหร่เพราะกำลังเพ่งสมาธิไปที่เครื่องบดกาแฟ ผมพยักหน้าหงึกหงักเพราะจำได้คราวๆว่าต้องทำอะไรบ้าง

 

"กดสวิตซ์ตรงนี้ใช่ป่ะ?"

ผมชี้ไปที่สวิตซ์ข้างตัวเครื่องบดกาแฟอัตโนมัติแล้วมองมันสลับกับหน้าคนที่อยู่ด้านหลัง พี่จีบพยักหน้ารับเบาๆผมเลยกดลงไป เครื่องกำลังทำงานทยอยบดเมล็ดกาแฟในโถด้านบนลงสู่โถด้านล่าง ในโถจะแบ่งช่องย่อยๆให้พอดีกับผงกาแฟขนาด 7-9 กรัม เป็นปริมาณผงกาแฟที่พอดีสำหรับการทำเอสเพรสโซ่หนึ่งชอต ผมกดสวิตซ์หยุดเมื่อได้ผงกาแฟเต็มหนึ่งช่อง มือเรียวคว้าเอง Group Heard หนึ่งทางมารองใต้เครื่องก่อนจะปัดก้านให้ช่องทีมีมีผงกาแฟตรงกับ Group Head เมื่อผงกาแฟร่วงหล่นลง ผมเคลื่อนมือออกแล้วยิ้มอย่างภูมิใจเมื่อเห็นผงกาแฟที่ตัวเองบดเองกับมือ(?)

 

"ต่อจากนี้ต้องเคาะให้เรียบสินะ"

ผมพึมพำกับตัวเองก่อนจะลงมือจับ Group Head ไว้ให้มันแล้วใช่สันมือเคาะลงไปอย่างมั่นใจ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อคนที่ยืนซ้อนหลังกันยกมือขึ้นมาโอบผมแล้วจับมือทั้งสองข้างไว้ แผ่นหลังแนบชิดกับอกกว้างอย่างช่วยไม่ได้ พี่จีบกำลังทำให้ผมไม่มีสมาธินะเว้ย... มือไม้อ่อนหมดแล้วเนี่ย

 

"มึงอย่าเอาสันมือไปเคาะ ต้องเอา Group Head เคาะลงบนสันมือแบบนี้"

ใบหน้าหล่อยื่นผ่านไหล่ผมมาจนใบหน้าเราอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ เสียงทุ้มต่ำทำให้หัวใจของผมรู้สึกวาบหวิว.. เหมือนพี่จีบตั้งใจจะใช้ระดับเสียงกระซิบกับผม หลังจากเขาพูดจบมือที่จับมือผมเอาไว้เริ่มเคลื่อนไหว สันมือนิ่งอยู่กับที่แล้วเลื่อนมือที่กำลังถือ Group Head เข้าเคาะกับสันมือแทน

 

"ทำแบบนี้นะ เข้าใจหรือยัง"

เสียงนุ่มเอ่ยถามแต่ยังไม่ยอมปล่อยมือออกจากกัน ผมพยักหน้าเบาๆทั้งๆที่สมองไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว สมาธิที่ควรจะมีกับการชงกาแฟมันเหือดหายไปหมด ฝ่ามืออุ่นๆที่ทาบทับอยู่บนมือของผมทำให้หัวใจกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง

 

"ขะ เข้าใจแล้วครับ"

ผมตอบก่อนที่พี่จีบจะปล่อยมือแล้วให้ผมทำขั้นตอนต่อๆไปด้วยตัวเองจนได้เอสเพรสโซ่หนึ่งชอตออกมา น้ำที่ไหลผ่านกาแฟใช้เวลาไวกว่า 5 วินาที พี่จีบบอกว่า สาเหตุอาจจะมาจากผมอัดผงกาแฟไม่แน่น แต่สำหรับการทำกาแฟครั้งแรกของผมพี่จีบบอกว่าดีแล้ว ให้พยายามฝึกบ่อยๆ พอเกิดความชำนาญขึ้นเราจะสามารถทำ Perfect Shot ได้แบบสบายๆ

 

ผมเก็บสมุดเข้ากระเป๋าก่อนจะเดินออกมารอพี่จีบที่กำลังปิดร้าน วันนี้พี่จีบไม่ได้นอนเฝ้าร้านแต่จะกลับบ้านแทน ส่วนผมไม่ได้เอารถมาเพราะเมื่อตอนเย็นฝนตก พี่จีบเลยอาสาไปรับผมที่หอแทน

 

"ป่ะ เดี๋ยวไปส่ง"

พี่จีบควงกุญแจรถ BMW สีขาวลูกรักไว้ในมือแล้วหันมาชวนกัน

 

"คือ.. ผมเรียกแท็กซี่กลับเองก็ได้ครับ ไม่รบกวนพี่จีบดีกว่า"

ถึงพี่จีบจะบอกว่าการสอนทำกาแฟให้ผมมันเป็นค่าตอบแทนสำหรับงานออกแบบ แต่ผมก็ยังคิดว่าตัวเองรบกวนเวลาว่างของพี่เขาอยู่ดี ปิดร้านตั้งทุ่มครึ่งแล้ว ยังมาสอนผมจนถึงสามทุ่มครึ่งอีกแทนที่จะได้พักผ่อนเลยไม่อยากรบกวนไปมากกว่านี้แล้ว

 

"กูยังไม่ได้พูดสักคำว่ารบกวน"

ดวงตาคมมองสบมาก่อนจะเบือนหน้าไปมองท้องฟ้าที่ไร้ดาว มันมืดสนิทจนดูลึกลับ สายฝนโปรยปรายลงมาเพียงบางเบา แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้อากาศเย็นกว่าเดิม

 

"แต่มันดึกแล้วนะครับ"

ผมพูดเสียงอ้อมแอ้ม ใจจริงก็อยากให้พี่จีบไปส่ง แต่อีกใจก็เป็นห่วงสุขภาพพี่เขานั่นล่ะ กลัวจะนอนไม่พอ

 

"เออน่า กูไปส่งมึงได้ ฝนตกด้วยเนี่ย"

พี่จีบว่าก่อนจะยื่นมือออกไปนอกชายคาสัมผัสกับสายฝนที่ตกหนักลงมามากกว่าเดิม ผมรู้สึกได้ว่าสถานการณ์ยิ่งเลวร้าย ผมเกลียดฝน แค่ละอองของมันก็ทำให้ผมป่วยได้แล้ว ไม่ชอบเลย ผมทำท่าจะขยับไปชิดประตูหน้าร้านเพื่อหลบละอองฝน แต่พี่จีบที่ยืนอยู่ข้างกันกลับขยับไปยืนบังฝนให้ แค่นั้นไม่พอยังส่งเสื่อกันหนาวแขนยาวที่หยิบติดมือมาส่งให้ผมอีก

 

"ใส่เอาไว้ เดี๋ยวจะไม่สบาย"

สายตาแสดงความเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิดส่งมาให้กัน ผมอึกอักเพราะอยากให้คนตรงหน้าใส่เอาไว้มากกว่า ก็ผมใส่เชิ้ตแขนยาวอยู่แล้วส่วนพี่จีบใส่แค่เชิ้ตสีขาวบางแขนสั้น

 

"แต่ว่า..พี่ใส่เสื้อบางกว่าผมนะ"

พี่จีบคลี่ยิ้มแล้วกางเสื้อกันหนาวคลุมให้ผมเองโดยไม่ให้ปฏิเสธอีก

 

"กูดูแลตัวเองได้น่า"

มือหนายกขึ้นลูบหัวผมเบาๆอย่างอ่อนโยน จนผมเผลอหลับตาลงแล้วซึมซับกับไออุ่นจากฝ่ามือนั้น

 

"ผมก็ดูแลตัวเองได้นะครับ"

ผมช้อนตามองเขา พี่จีบชะงักมือก่อนจะเลื่อนมันลงมาประคองแก้มด้านขวาของผมเอาไว้ สายตาที่ส่งให้กันเหมือนกำลังพยายามสื่อความหมายอะไรบางอย่าง

 

"แต่กูอยากดูแลมึง"

พี่จีบยกยิ้มให้กัน ผมรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งหัวใจกับคำพูดนั้น จะว่าอะไรไหมถ้าผมจะหวงสัมผัสของพี่จีบ สายตาของพี่จีบ ร่างกายของพี่จีบ หรือแม้กระทั่งคำพูดของพี่จีบ ผมมีสิทธิ์จะหวงไหมครับ ในฐานะแฟนคลับคนหนึ่ง ผมขอหวงทุกอย่างของพี่จีบได้ไหม ไม่อยากให้คนอื่นได้มันไป แล้วจะผิดไหมถ้าผมไม่อยากให้พี่จีบมีใครไปเรื่อยๆแบบนี้ ขอโทษนะครับที่เป็นแฟนคลับที่แย่มากๆ ขอโทษจริงๆ


---------------------------------------------------------



*Group Head - หัวชงกาแฟ มีทั้งแบบหนึ่งทางสำหรับทำกาแฟเอสเพรสโซ่ 1 ชอต (30 ml.) แบบสองทางสำหรับทำเอสเพรสโซ่ 2 ชอต (60 ml.)

*Temper - เป็นตัวบดอัดผงกาแฟให้เข้ากับหัวชงกาแฟ

*ระยะเวลาการไหลของเอสเพรสโซ่ที่ดีที่สุดคือ 20-30 วินาที

*อุณหภูมิน้ำที่เหมาะสมต่อการทำกาแฟคือ 90-96 °c

*ปริมาณผงกาแฟที่เหมาะสมต่อการทำเอสเพรสโซ่ 1 ชอตคือ 7-9 กรัม

*Perfect Shot ของเอสเพรสโซ่จะแบ่งเป็นสามชั้นชัดเจน ประกอบด้วย Crema (ฟองกาแฟที่น้ำตาลทอง) , Body (เนื้อกาแฟสีน้ำตาล) , Heart (เนื้อกาแฟสีน้ำตาลเข้ม มีรสเข้มข้นที่สุด)


========================


 

Q & A กับ น้องคิส

Q : ตกลงว่าน้องคิสอยากเป็นแฟนคลับหรือแฟนครับของพี่จีบ?

A : หา ~ แฟนคลับสิครับ จะเป็นแฟนครับได้ยังไงกัน /ทำหน้าตกใจ

Q : อ้าว นี่น้องคิสไม่รู้เหรอว่าพี่จีบเขาคิดยังไงกับเรา

A : หือ คิดอะไรยังไงเหรอครับ?

จีบ : คิสอยู่นี่เอง ไปหัดทำเอสเพรสโซ่ได้แล้ว อย่าอู้ /แล้วจีบก็ลากคิสออกไป

Q : อะ ไอ้จีบตัวแสบ...!





ตอนที่ 7 มาแล้วน้า น้องคิสไม่ยอมฉลาดเลยไง ขัดใจพี่จีบไปอีก สงสัยพี่จีบต้องจัดการขั้นเด็ดขาดแล้วม้าง

++ความรู้เรื่องกาแฟทั้งหมดในนิยายตอนนี้ เราได้รับการเทรนนิ่งมาจากบาริสต้าท่านหนึ่งในระยะเวลาสั้นๆ ถ้าหากผิดพลาดประการใดของอภัย ณ ที่นี้ด้วยน้า ++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

556 ความคิดเห็น

  1. #538 View_Aranya (@View_Aranya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:17
    ความอยากอ่านลดลง50%ยิ่งอ่านยิ่งรำคารนายเอก
    #538
    0
  2. #537 View_Aranya (@View_Aranya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:14
    อีกนิดจะปันยาอ่อนแล้วถ้ายังไม่รู้ คนรอบตัวพูดกรอกหูอยู่ยังทำแอ๊บใสไม่รู้รำคารอิดวก แต่งแบบพอดีๆไม่ได้หรอ555
    #537
    0
  3. #512 Mintty_ty (@Mintty1307) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 19:01
    น้องงงจูบบบ ตามไม่ทันอิพี่สักกกกที
    #512
    0
  4. #498 cheewa_keu_cheeweed (@ToEy-bAi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 09:15
    ข้อมูลค่อนข้างแน่น. สนุกดีค่ะ. ชอบมาก ติดตามนะคะ
    #498
    0
  5. #487 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 11:24
    มีฟาม เฮ้อ เหม็นความรักจังค่ะ
    #487
    0
  6. #451 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 08:13
    จีบต้องพูดแล้วล่ะ โอ้ยยย น้องซื่อจังหนู อิพี่จีบได้กำไรจากน้องไปกี่รอบแล้วตอบ
    #451
    0
  7. #398 Mook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 18:18
    สงสารพี่จีบเลยลูกเอ้ยน้องคิดคะหนูจะซื่อไปไหนค่ะลูก
    #398
    0
  8. #376 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 19:41
    คิสเอ๊ยยใช่ใจคิดสินูขัดแย้งมาก55555555
    #376
    0
  9. #356 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 14:35
    ลูกสาวชั้นดูเป็นคนย้อนแย้ง
    #356
    0
  10. #326 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 11:27
    หนูจ๋าาาาา บางทีหนูก็ควรคิดอะไรบ้างได้แล้วน๊าาา
    #326
    0
  11. #307 蛇。 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:57
    นัองคิสลูกกกกกกกกก ซื่อมาก 555555555 โอยอ่านเรื่องนี้ละชอบมากๆ เพราะส่วนตัวก็ชอบกาแฟแต่ไม่มีความรู้เกี่ยวกับกาแฟเลย55555555
    #307
    0
  12. #273 BloodY-J (@angleswords) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:42
    ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ในความคุ้นเคยกันอยู่มันแฝงอะไรบางอย่างที่มากกว่านั้น~~~~ จับกดเถอะพี่จีบ ชัดๆกันไปเลย ต้องวิธีนี้เท่านั้น จัดเล้ยยยย
    #273
    0
  13. #254 muaylie.s (@supanita_rew) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 19:14
    ซื่อมาก ซื้อบื้อ 555
    #254
    0
  14. #90 tanwarattt (@tanwarattt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 11:47
    ทำไมคิสถึงซื่อขนาดนี้..
    #90
    0
  15. #79 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 08:21
    เป็นแฟนครับได้แล้ว
    #79
    0
  16. #20 YuNNuTJae LoVe (@nuttynut) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 18:06
    ขัดใจ!~คิสอ่าาาาาา พี่จีบ!ต้องใช้มาตระการขั้นเด็ดขาดแล้วล่ะ
    #20
    0
  17. #19 xiaoyi๑ (@monticha123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 17:07
    น้องคิสสสสสส โอ้ยยย พี่เขารุกขนาดนี้แล้ว
    ยังเป็นมายไอดอลอยู่อีกหรอ นี่เริ่มสงสารพี่จีบแล้วนะ
    รู้ตัวทีเถอะะ
    #19
    0