Fic diabolik lovers ฮาเร็มนี้ของยัยราชาเลือดแท้บริสุทธิ์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,095 Views

  • 33 Comments

  • 188 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    282

    Overall
    1,095

ตอนที่ 2 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

@สวนกุหลาบ






      มิคาสะวาร์ปมาที่สวนกุหลาบสีขาวปนขาวฟ้า


"มะมิคาสะ" สุบารุเอ่ยเรียกเด็กหญิงเมื่อเห็นว่าเงียบมาก

"ขอโทษ" ร่างเล็กเอ่ย

"ขอโทษทำไมครับ" สุบารุเอ่ยถาม

"ขอโทษนะที่ปล่อยให้อยู่คนเดียว" พุ่งกอดเด็กชาย

"ไม่เป็นไรแค่มิคาสะอยากอยู่กับพี่พี่ก็ดีใจแล้วครับ" เด็กชายกอดตอบ

"อืม  จะไม่ไปไหนจะอยู่เคียงข้างจะปกป้องท่านพี่เองนะ" เสียงใสดุจระฆังแก้วเอ่ยก่อนยิ้มให้

" อื้ม​ พี่ก็จะปกป้องเราเช่นกัน"สุบารุเอ่ยก่อนกอดแน่นกว่าเดิม

" อื้ม! "เด็กทั้ง2เกี่ยวก้อยกันและยิ้มให้กัน





@อีกด้านหนึ่ง





"เป็นพี่น้องที่น่าอิจฉาจังเลยนะครับ"เสียงของเรย์​จิเอ่ยจากมุมมืด





ผ่านไป15นาที~







เด็กหญิงลืมตาตื่นเห็นผู้เป็นพี่กำลังหลับอยู่เลยเดินออกไปจากสวนจนมาหยุดที่คลองสระน้ำเล็กๆแหล่งหนึ่งเห็นคอร์เดเลียผลักเด็กชายซึ่งคืออายาโตะกำลังตะเกียดตะกายขึ้นมาแต่ต้องหยุดเพราะรู้ว่าทำไม่ได้ส่วนคอร์เดเลียก็หายได้อยู่กับริชเตอร์

ตูม!!!!!! เสียงน้ำกระเซ็น​ไปทั่วก่อนเด็กหญิงจะดำลงไปหาเด็กชายภาพที่เด็กชายเห็นคือมิคาสะที่ดำลงมาก่อนประกบริมฝีปากเพื่อถ่ายเทอากาศให้เด็กชายก่อนประคองพาเด็กชายขึ้นข้างบน

"แค่กๆๆ" เด็กชายไออกมาก่อนมองเด็กหญิงที่โอบตนอยู่กลิ่นหอมคาร์มิเลียกับมิ้นท์ทำให้เด็กชายเผลอสูดดม​เข้าไปเต็มปอด

"เป็น... ยังไงบ้าง" เสียงใสดุจระฆังแก้วเอ่ยถามเด็กหนุ่มที่โอบกอดอยู่

"ทำไม... ทำไมถึงช่วยฉัน... ล่ะ" อายาโตะเอ่ยถาม

"ไม่.. รู้สิ"​มิคาสะตาสีอเมทิสสบตาสีเขียวมรกต

"เธอ.... มิคาสะสินะฉันจะเรียกเธอว่าน้องเล็กล่ะกัน" หันหน้าที่ขึ้นสีไปทางอื่น

"อืมเรียกท่านพี่ได้รึป่าว"เสียงใสดุจระฆังแก้วเอ่ยอย่างใสซื่อ

"ดะได้สิ" เด็กชายตอบ

"ไปนะท่านพี่อายาโตะ"เสียงใสดุจระฆังแก้วเอ่ย

"ดะเด่วชิ...เร็วชะมัด"เด็กชายพยายามเอ่ยแต่ร่างบางก็หายตัวไปก่อน






@ระหว่างทางเดินไปสวนกุหลาบ







"อือ​ ไรโตะเด็กดีของฉันฉันรักเธอนะอืม~" คอร์เดเลียกำลังจูบอย่างดูดดื่มอยู่กับไรโตะลูกของตน


"อืม~ครับผมก็รักคอร์เดเลียครับ"เด็กชายเอ่ยก่อนเปลี่ยนเป็นจูบอย่างร้อนแรง​





"อึ่ย  แม่กับลูกน่ารังเกียจ​ที่สุด" เสียงใสดุจระฆังแก้วพึมพัมก่อนหายไปจากตรงนั้น





@ ห้องสมุด




             มิคาสะวาร์ปมาห้องสมุดดันวาร์ปมาตรงหน้าเรย์จิเด็กชายสตั๊น3วิ

"เอ่อ..... โทษทีค่ะท่านพี่เรย์จิ"เสียงใสดุจระฆังแก้วเอ่ยเรียกสติเด็ก

"ธะ.... เธอมาอ่านหนังสือเหรอ"เด็กชายเอ่ยตะกุกตะกักเมื่อสบตา
สีอเมทิส

"เปล่าค่ะมานอน" เสียงใสดุจระฆังแก้วเอ่ย

"งั้นก็อย่างเสียงดังหรือกัน" เรย์จิเอ่ยพร้อมก้มลงอ่านหนังสือ​ต่อ

"ทำไมต้องอ่านด้วยทำตัวให้ฉลาดกว่าคนอื่นหรือค่ะเพื่ออะไร?"
 มิคาสะเอ่ย

"ก็ไม่อยากโง่"เรย์จเอ่ยก่อนสบตาสีอเมทิส

"เพราะอิจฉาท่านพี่ชูหรือค่ะ"เสียงใสดุจระฆังแก้วเอ่ย

"อย่าทำเป็นรู้ดี"เรย์จิเอ่ยเสียงเย็นก่อนตาสีทับทิมเงยมาจ้องตา
อเมทิส

"ก็รู้มากกว่าที่คิด" เด็กหญิงเอ่ยพร้อมแววตาที่เจ้าเล่ห์

"...... "

" รู้ไหมล่ะค่ะทำไมถึงรู้"

"...... "

"เพราะบาปแห่งความอิจฉาเวลาที่ท่านพี่เรย์จิมองท่านพี่ชูไงค่ะ" เด็กหญิงก้มลงกระซิบข้างหูกลิ่นหอมคาร์มิเลียกับมิ้นท์ทำให้เด็กเคริ้มและผ่อนคลาย​

"อืม~เธอเป็นใครกัน.... มิคาสะ" เด็กชายเอ่ย

"แต่เรื่องที่ท่านพี่ไม่รู้นะ.... คือทั้งท่านพ่อ, ท่านแม่เบียทริกซ์​และท่านพี่ชูน่ะรักท่านพี่เรย์จิมากนะค่ะ"

"..... "

" ไม่สังเกตเลยสายตาที่ท่านพี่ชูมองท่านพี่เรย์จิเต็มไปด้วย.... ความรักและเป็นห่วงที่ท่านแม่เบียทริกซ์​สนใจแต่ท่านพี่ชูนะเพราะต้องการให้แข่งกับท่านพี่อายาโตะต่างหากท่านพี่ก็ลองเก็บไปคิดหรือกันนะค่ะ"เด็กสาวเอ่ยก่อนเลื่อนตัวออก

" เด่ว"จับข้อมือเล็กไว้

" ขอบใจนะ... มิคาสะ"เด็กชายเอ่ยพร้อมสบตาตาสีอเมทิส

" จุ๊บไม่เป็นไรค่ะ"เด็กสาวจุ๊บแก้มเด็กชายก่อนหายตัวไปเด็กชายสตั๊น10วิ

" เธอมันตัวแสบ "เรย์จิพึมพัม





@ศาลานั่งเล่นที่สวนกุหลาบ




      


              มิคาสะวาร์ปมาที่สวนเพื่อะมาพาสุบารุไปนอนบนห้องบังเอิญเจอขูที่นั่งเหม่ออยู่ที่ศาลาคนเดียวด้วยหน้าตา​ที่เศร้าโศก​


" ท่านพี่ชู.... เป็นอะไรเหรอค่ะ" เสียงใสดุจระฆังแก้วเรียกสติเด็กชาบ

" เธอ..... มิคาสะ" ชูเอ่ยก่อนเด็กหญิงจะเทเลพอร์ต​ไปนั่งข้างๆเด็กชายชูอึ้งนิดๆ

"เธออย่าเข้าใกล้ฉันดีกว่า" 

"ทำไมล่ะค่ะ" 

"ทุกคน, มนุษย์หรือแม้แต่สัตว์ที่ฉันเข้าใกล้ล้วนต้องจบชีวิตลงด้วยคำสั่งท่านแม่ทางที่ดีอย่ารู้จักฉันเลยดีกว่า" 

"ไม่รู้สิฉันมันพวกไม่สนใจใครซะด้วยสิค่ะ" 

"ไปซะถ้าไม่อยากตาย" 

"เผอิญ​ว่าฉันเป็นพวกอยากตายด้วยสิค่ะ" ตาสีอเมทิสสบตากับตาสีไพลิน

" ไม่เธอไม่เข้าใจฉะ... "

" ฉันจะร้องเพลงให้ท่านพี่ชูสักเพลงดีไหมค่ะ"

ปิ๊ง​~มิคาสะดีดนิ้วเรียกกีต้าร์

"เธอฟังนะ... "เด็กชายกำลังจะเอ่ยแต่ต้องหยุดเมื่อเด็กสาวเริ่มบรรเลงเพลง


เพลงpromise:Jimin




"​เพลงนี้.... "

" ใช่ฉันตั้งใจร้องให้ท่านพี่โดยเฉพาะความหมายมันตรงกับท่านพี่ในตอนนี้นะค่ะ"

" ขอบใจนะ... มิคาสะ"

" ค่ะไปนะ​ จุ๊บ" จุ๊บแก้มเด็กชายก่อนหายไปปล่อยให้เด็กชายสตั๊น5วิทั้งตกใจทั้งคลั่ง​เมื่อกลิ่นคาร์มิเลียกับมิ้นท์ที่เข้ามาในโซนประสาน

"ยัยตัวแสบเอ้ย~"พึมพัมพร้อมอมยิ้ม








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #18 Stamp5678 (@Stamp5678) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 17:22

    รอตอนต่อไปนะค่าา
    #18
    0
  2. #17 polytome (@polytome) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 14:51
    อ๊ายยยย ฟินไปค่าาาา สู้ๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #17
    0