[boy's love] warm vanilla sugar ❀ hongmark ft. taeten

ตอนที่ 3 : 2 : โรคหัวใจ ( ๑๐๐% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 910
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    30 เม.ย. 60



Chapter 2


“โรคหัวใจ






ชิตพล  ลี้ชัยพรกุล










 
 
ตายห่าแล้วชิตพล!!!

เจ้าของความคิดอย่างชิตพลถูกเสกให้กลายเป็นหินชั่วขณะเมื่อต้องนั่งเผชิญหน้ากับพี่ชายของเพื่อนสนิท หรือหมอหนุ่มในชุดกราวน์ที่ไม่ว่าต่อให้พบเจอกันกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เตนล์ก็ไม่เคยที่จะกล้าสู้หน้าตรงๆ ได้เสียที 

ก็ใครมันจะไปกล้ามองกันล่ะ ในเมื่อพี่ชายของเพื่อนสนิทเล่นหล่อซะขนาดนี้! คือแม่งหล่ออะ หล่อเหี้ยๆ หล่อทุกท่วงท่าหล่อทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะทำเหี้ยอะไรก็ดูหล่อไปหมดอะมึง หล่อจนแบบโอ้ยยยย กูยอมแล้วจ้า


ชิตพลเป็นโรคแพ้ผู้ชายหล่ออักเสบครับ



มาร์คและเตนล์ยังคงนั่งทำรายงานกันต่อโดยมีแทนไทคอยให้คำปรึกษาเป็นระยะ หมอหนุ่มนั่งไขว่ห้างขณะที่มือก็ถือไอแพดคอยเช็คงานไปพลาง หากแต่กระนั้นเอง สายตาคมก็คอยจับสังเกตเพื่อนตัวเล็กของน้องชายไปด้วย และความสงสัยที่เคยมีกลับยิ่งทวีพูนเพิ่มขึ้น เมื่อยามที่หันไปมองเตนล์ทีไรเจ้าตัวเล็กนั่นก็มีท่าทีลุกลี้ลุกลน หนำซ้ำยังหันเหสายตาหลบหนีเขาเป็นพัลวันอีกต่างหาก


เด็กคนนี้กลัวอะไรเขาอย่างนั้นหรือ...?


ขณะเดียวกัน เตนล์เองก็เผลอลอบมองใบหน้าหล่อของหมอหนุ่มอยู่บ่อยครั้ง ใบหน้าที่ดูเหมือนกำลังตั้งใจฟังสิ่งที่มาร์คอธิบายอยู่นั้นใครเล่าจะรู้ความจริงว่าในสมองตอนนี้ไม่มีสิ่งที่มาร์คกำลังพูดอยู่เลย

ทำไมในหัวถึงมีแต่คำว่า พี่หมอ พี่หมอ พี่หมอ เต็มไปหมดเลย T-T

และมันคงจะดีไม่ใช่น้อย หากการที่ได้อยู่ชิดใกล้หมอหนุ่มในครั้งนี้เจ้าตัวไม่ได้รู้สึกไปเองว่าสายตาคมคู่นั้นก็กำลังจับจ้องมาที่ตนอยู่เช่นเดียวกัน ...เพียงแค่คิดก็ทำเอาก้อนเนื้อในอกของเตนล์กระตุกรัว ริมฝีปากเม้มเข้าหากันพร้อมกำมือสั่นๆ ของตัวเอง งานที่ว่าสำคัญยังกลายเป็นหมันเมื่อเจ้าตัวเอาแต่คิดถึงเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาในความคิด


หัวใจเต้นแรง.. งึกกูเป็นโรคหัวใจรึเปล่า อยากให้พี่หมอรักษาให้จัง T//∇//T

 
“ไอ้เตนล์”


“...”


“ไอ้เตนล์!”


“...งึก”


“ไอ้เหี้ยเตนล์โว้ย!!!!”


“โว้ย! จะตะโกนหาพ่อมึงหรอไอ้สัดมาร์ค!!!!!”


เตนล์หันไปแหวเสียงดังลั่นใส่เพื่อนตัวขาวที่จู่ๆ ก็ตะคอกเต็มสนั่นแก้วหู มาร์คที่เห็นท่าทีไม่พอใจของเพื่อนก็นั่งฟึดฟัดอย่างหงุดหงิด ก็เขาหวังดีนี่ทำไมต้องทำหน้าเหวี่ยงใส่ด้วยล่ะ? ในเมื่อเขาเรียกชื่อเตนล์ไปตั้งหลายรอบก็ไม่ยอมตอบ เอาแต่นั่งเหม่อยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขาแค่หวังดีกลัวมันเสียสติเป็นบ้านี่ผิดนักหรือไงเล่า!



มาคิณณ์ต้องการประท้วงเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเองครับทุกคน (T.T!)

 
เหนือสิ่งอื่นใด หมอหนุ่มนั่งท้าวคางมองน้องชายถกเถียงกับเพื่อนสนิทแล้วได้แต่หัวเราะกับตัวเอง นึกย้อนไปยังสมัยที่เขาเป็นแค่นักศึกษาแพทย์ก็มีอยู่หลายครั้งที่นั่งถกเถียงกับเพื่อนแบบนี้ ลูกแก้วในดวงตาคมมองเพื่อนสนิทของน้องชายที่กำลังนั่งทำหน้ามุ่ยปากจู๋คลับคล้ายเด็กตัวน้อยๆ
 
และนั่นก็ทำให้คุณหมอรูปหล่ออดไม่ได้ที่จะ...


“มาร์ค เพื่อนเรานี่น่ารักดีนะ”
 

เพื่อนเรานี่น่ารักดีนะ…

เพื่อนเรานี่น่ารักดีนะ…

เพื่อนเรานี่น่ารักดีนะ...


เพื่อนเรานี่น่ารักดีนะ...
 



เพื่อนเรานี่น่ารักดีนะ!!!!!!!
 



... ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก




งึ้ย! พี่หมออะ! น่ารักก็จีบสิ จะรีรออยู่ไย เตนล์พร้อมเสมอ T/////∇/////T 
 



 
“ไอ้เหี้ยแคระ! มึงได้ยินกูไหมไอ้สัดเตนล์!!!!!!!!”


 

…โถ่มาคิณณ์




 
 
( - warm vanilla sugar - )



 


ฉิ้ง! ฉิ้ง! ฉิ้ง!


กลางโต๊ะอาหารของบ้านพุฒิสรรค์สกุลในเวลานี้ได้กลายเป็นสนามมวยขนาดย่อมของสองคู่หมั้นไปชั่วขณะ เหมกรและมาร์คต่างฟาดฟันใส่กันผ่านสายตาอย่างไม่มีใครยอมใคร หลังจากที่มาร์คเห็นว่าวันนี้มีแขกไม่ได้รับเชิญ(ครอบครัวกิตติรัตน์โสธรพร้อมลูกชาย)มาร่วมทานอาหารค่ำด้วยก็เกิดอาการตาขวางตากระตุก อาการที่เรียกได้ว่าเกิดขึ้นโดยฉับพลันยามที่ทั้งสองคู่หมั้นมาเผชิญหน้ากัน แถมเหมือนจะได้ยินเสียงประกายไฟเปี๊ยะๆ มาจากแววตาของคนทั้งคู่อีกแหนะ... อื้ม ไม่มีใครยอมอ่อนข้อให้ใครก่อนจริงๆ -_-
 
 
 
และในขณะที่บนโต๊ะเกิดศึกผ่านสายตาท่ามกลางความไม่รู้เรื่องของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายอยู่นั้น ใต้โต๊ะก็กำลังเกิดศึกผ่านฝ่าเท้าไม่ต่างกัน


ปั๊ก


“โอ้ย!!!” 

เสียงเข้มของเหมกรหลุดร้องกลางมื้ออาหารทำเอาทุกคนหยุดมือแล้วหันมอง ชายหนุ่มนั่งเข่นเขี้ยว ตีหน้าโหดมองคู่หมั้นจอมแสบข้างกายที่แสร้งลอยหน้าลอยตา นั่งเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ ทั้งที่เพิ่งเหยียบเท้าเขาไปเต็มแรงอย่างมีน้ำโห เหมกรขบฟันคิดหาวิธีเอาคืนคู่หมั้นตัวแสบในใจ และเพียงไม่นานดวงตาคมก็วาววับอย่างเจ้าเล่ห์

“จุ้บ~”


เคล้ง!


เสียงส้อมในมือมาร์คหล่นกระทบจานกระเบื้องยามที่คู่หมั้นตัวหนาแสร้งทำปากจู๋พร้อมส่งเสียงจุ้บเบาๆ ให้ปรางแก้มใสของจอมแสบผลัดสีแดงซ่าน มาร์คอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนไปถึงจุมพิตแสนร้อนแรงของอีกคนที่จงใจฝากทิ้งไว้ เด็กหนุ่มเม้มกลีบปากฉับอย่างไม่อยากยอมรับกับตัวเองเสียเท่าไหร่ว่ากำลังเกิดความรู้สึกแปลกๆเพราะรสจูบนั่นอีกครั้ง ดวงหน้าสวยก้มงุดชิดคางหวังหลบซ้อนริ้วสีแดงข้างแก้ม 


...ทว่าก็ไม่อาจหลุดพ้นจากสายตาคนข้างกายอยู่ดี

 


“ฮึ”

ดวงตากลมๆ แป๋วๆ ถลึงใส่คู่หมั้นจอมขี้แกล้งที่ดูเหมือนจะหลุดรอยยิ้มกว้างกว่าเดิมให้มาร์คหัวเสียหนักกว่าเก่า จนต้องบ่นพึมพำว่าชายหนุ่มข้างกายทั้งที่พวงแก้มยังขึ้นสีแดงนวล และดูเหมือนจะขึ้นสีแดงจัดกว่าเดิมเสียด้วยสิ


ไอ้บ้าพี่เหม! ไอ้คนนิสัยไม่ดี!!!


 
ก็ไม่รู้ว่าที่ด่าเขานี่เพราะเขินหรือโกรธกันแน่...


 

“ตาแทนไทตอนนี้งานหนักไหมลูก? เพิ่งเรียนจบแท้ๆ ก็ต้องเข้ามาช่วยพ่อเราทำงานเลยแบบนี้” คุณหญิงแห่งกิตติรัตน์โสธร หรือ "คุณหญิงกาญจน์มณี" เอ่ยถามลูกชายคนโตของบ้านพุฒิสรรค์สกุลด้วยรอยยิ้มเอ็นดู เด็กบ้านนี้ที่เธอเห็นมาตั้งแต่ยังแบเบาะ

“ครับ ไม่หนักเท่าไหร่ ตอนนี้ต้องเรียกว่ากำลังศึกษางานอยู่มากกว่า”



ตึง!!!


เสียงกระทบระหว่างโต๊ะและข้อศอกของเหมกรดังขึ้นเรียกให้ทุกสายตาหันมองอีกครั้ง สองคู่หมั้นที่นั่งจ้องหน้ากันดูหวานแหววในสายตาผู้ใหญ่หากแต่ในความเป็นจริงแล้วนั้น...

“ซี๊ด... ยัยบ้า! หยิกมาได้ไงวะ!”

 
คนถูกเรียกยัยบ้าหันมาแลบลิ้นใส่คนที่นั่งกุมเอวตัวเองอย่างสมน้ำหน้า ก็มันน่าโดนหยิกเอวแรงๆ สักทีไหมล่ะ! ในเมื่อเห็นๆ กันอยู่ว่าเขากำลังเอื้อมส้อมไปจิ้มไส้กรอกชิ้นสุดท้าย แต่จู่ๆ มันก็หายเข้าปากไอ้เด็กแพทย์ข้างกายเฉย แล้วยังมีหน้ามานั่งเคี้ยวตุ้ยๆ ให้เขาดูได้อย่างไม่อายฟ้าอายดินอีกแหนะ


ไอ้เหี้ยพี่เหม! ไอ้คนไร้มารยาท!!!


“ตาแทนคงโดนสาวๆ พยาบาลมารุมจีบเยอะน่าดูเลยสินะ หล่อขึ้นทุกวันแบบนี้” คุณหญิงกาญจน์มณีเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งพลางหัวเราะคิกคักหลังเลิกสนใจสองคู่หมั้นที่กำลังสวีทหวาน(?) กลางโต๊ะอาหาร

“ไม่หรอกครับ วันๆ ผมก็ทำแต่งาน กว่าจะเลิกก็เย็นแล้ว แถมยังต้องมารับเจ้ามาร์คที่มหาลัยอีก” หมอหนุ่มตอบคุณหญิงแล้วหัวเราะตามหลังเบาๆ ก่อนจะหยุดฉับพลันแล้วปรายสายตามองไปยังจุดเดิมของสองคู่หมั้นอีกครั้ง 

“โอ้ย!!! ไอ้แห้ง! มันเจ็บนะเว้ย!!!!!!” 

เหมกรแหวร้องดังลั่นเมื่อคู่หมั้นจอมแสบลงแรงหยิกลงที่บั้นเอวอีกครั้ง คนถูกต่อว่าว่า ‘แห้ง’ เบะปากคว่ำ ตีหน้าฟึดฟัดอยู่กับที่ กรอกสายตาไปมาแสดงความเบื่อหน่ายกับนิสัยที่สุดแสนจะขี้แกล้งของคู่หมั้นข้างกายเต็มทน


เหอะ! แล้วยังมีหน้ามาด่าเขาว่าแห้งอีกนะเจ้าบ้า!!!

    
“แหม แม่รู้นะว่ารักกัน แต่ไม่เห็นต้องเสียงดังกลางโต๊ะอาหารแบบนี้เลย หมูหมากาไก่แตกตื่นกันหมดแล้วมั้งลูก” ครานี้คุณหญิงแห่งพุฒิสรรค์สกุล หรือ "คุณหญิงจันทร์เจ้า" ยกมือทาบอกทำท่าตกใจกับเสียงร้องของเหมกร มาร์คที่ถูกแม่ตัวเองว่าก็ได้แต่แอบถอนหายใจเบาๆ อย่างคนหมดหนทาง


พอ ดี แม่ ใหญ่ สุด ใน บ้าน อะ ครับ



เถียงคือมึงตาย!!!!



“ขอโทษครับคุณแม่” มาร์คยู่ปากเข้าหากันพลางก้มใบหน้าลง เหมกรที่นั่งอยู่ด้านข้างมองปฎิกิริยานั้นแล้วเผลอหลุดยิ้มบาง และก่อนที่จะมีใครได้ทันสังเกตเห็นรอยยิ้มเอ็นดูที่เขามีให้คู่หมั้นตัวแสบ มือใหญ่ก็ยกแก้วน้ำจรดริมฝีปากหยักของตัวเองเพื่อหลบซ่อนมัน

ทำไมคู่หมั้นเขาถึงชอบทำตัวน่าแกล้งแบบนี้นะ

“ว่าแต่ตาเหมตามาร์ค” เสียงของคุณหญิงกาญจน์มณีดังขึ้นเรียกให้เจ้าของชื่อหันมอง

“แม่คุยกันแล้วนะว่าหลังเรียนจบจะให้ลูกๆ ทั้งสองแต่งงานกันเลย คิก” สิ้นคำมารดา ดวงตากลมของมาร์คก็เบิกกว้างขึ้น ตะโกนลั่นด้วยความตกใจ “อะไรนะครับ!!!”

“อ่อแต่งงานเสร็จก็หาสถานที่ฮันนี่มูนสักสองสามอาทิตย์เป็นไง”

“คุณแม่!!”

“พอกลับมาก็อยู่กินนอนกินบ้านเดียวกันไปเลยก็เป็นความคิดที่ดีนะ” คุณแม่ทั้งสองหันไปหัวเราะคิกคักให้กันอย่างมีความสุขที่จะได้ปรองดองในเร็ววัน

“อ่อแม่ได้ยินว่าตาแทนไทไปรับไปส่งหนูมาร์คที่มหาลัยทุกวันเลยใช่ไหม”  คุณหญิงกาญจน์มณีเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าฉงน หากแต่เหมกรกลับรู้ดีว่าท่าทางแบบนั้นของมารดาน่ะเจ้าเล่ห์ชัดๆ!

“แบบนี้ตาแทนก็ไปทำงานสายทุกวันเลยสินะ” คนถูกถามรู้สึกได้ถึงสายตากดดันของคุณหญิงที่ส่งมาจนเจ้าตัวไม่กล้าแม้จะขยับปากปฎิเสธ

“’งั้นต่อไปนี้ตาแทนก็ไม่ต้องรอมาร์คแล้วนะ เดี๋ยวแม่จะให้ตาเหมขับรถมารับมาส่งหนูมาร์คทุกวันเลย ตาแทนจะได้ไม่เสียเวลาทำการทำงาน”

คุณหญิงส่งยิ้มละไม หากแต่แววตากลับฉายเล่ห์เหลี่ยมออกมาอย่างเด่นชัด แทนไทพยักหน้ารับอย่างจำใจแม้ใบหน้าของน้องชายจะอึ้งจนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกห่วง ก่อนดวงตาคมจะปรายไปยังว่าที่คุณหมอข้างกายน้องชายอย่างพึงพอใจ เขาจับสังเกตอากัปกิริยาของคนทั้งคู่ได้ตั้งแต่แรกเริ่ม และน้อยคนนักที่จะกำราบความแสบซ่าของมาร์คได้ ซึ่งเขาต้องยอมรับและวางใจในตัวเหมกรในระดับหนึ่งเลยทีเดียวเชียว
 
 
แต่... จะว่าไปแล้ว
 

 
จอมแสบอย่างมาคิณณ์ก็ต้องเจอกับจอมเจ้าเล่ห์อย่างเหมกรนี่แหละ... ถึงจะสมน้ำสมเนื้อ
 








เป็นเวลานับหลายชั่วโมงกว่าครอบครัวกิตติรัตน์โสธรจะกลับ มาร์คที่บัดนี้กำลังยืนกัดริมฝีปากแน่นอย่างคนไม่มีสิทธิต่อกรใดๆ แววตาฉายชัดถึงความไม่พอใจเมื่อเขาเพิ่งโดนมารดาผู้บังเกิดเกล้าบังคับให้เดินมาส่งคู่หมั้นที่รถ


“เดินไปส่งเหมกรเขาหน่อยสิมาร์ค เร็วเข้า อย่าให้แม่ต้องบังคับนะ”


จ้ะ... ไม่บังคับเลยจ้ะ ไม่เล้ย T_T!!!!!



“กลับดีๆ ละ ขอให้ขับเสยเสาไฟฟ้าตายดับคาที่”

หืม?

เหมกรที่กำลังเปิดประตูรถชะงักตัวลง ดวงตาคมปรายมองมาร์คที่ยืนกอดอกเชิดหน้าหนี ริมฝีปากเล็กๆ ที่เบะคว่ำนั่นดูน่ารักเสียจนอดไม่ได้ที่จะรู้สึก... อยากแกล้ง

“คนจะขับรถช่วยอวยพรกันดีๆ ได้ปะ มันอันตรายนะครับถ้าผมตายห่าขึ้นมาแล้วตัวเองต้องเป็นแม่ม้ายนั่งกอดหมาอยู่หน้าบ้านจะขำให้ แล้วฉันก็จะเป็นผีมาหลอกนายให้หลอนจนตายตามฉันเลยคอยดูสิ”

“พอพอ พูดมากชะมัด!!” มาร์คส่งค้อนวงใหญ่ไปยังอีกคนที่ยืนยิ้มท้าวกับหลังคารถ

“พรุ่งนี้จะมารับ ตื่นด้วยล่ะ”

“เออรู้แล้ว!!”

“ไปนะ”

เหมกรหย่อนกายเข้าไปยังในรถคันหรู มาร์คยืนมองคู่หมั้นที่กำลังบิดกุญแจรถรอให้ล้อหมุนแล้วเคลื่อนตัวออกไป ทว่ากระจกหน้าต่างที่เลื่อนลงก็ทำเอาแผงคิ้วเรียวของมาร์คขมวดแน่น มองมือใหญ่ของคนด้านในที่กวักเรียกให้เดินเข้าไปหา 

“มีไรอีกอะ”

เหมกรยิ้ม เขาไม่เลือกตอบแต่กลับยื่นมือออกมานอกกระจกรถแทน


แหมะ 


“ฝันดีนะครับคุณคู่หมั้น”

ฝ่ามือใหญ่วางแผ่วบนเรือนผมนิ่มสีวานิลลาแล้วยีมันเบาๆ กลีบปากหยักเผยรอยยิ้มบางเมื่อปรางแก้มใสของคู่หมั้นผลัดสีแดงเรื่ออย่างน่าชัง มาร์คยืนนิ่ง เม้มริมฝีปากฉับกับแววตาอ่อนแสงของเหมกรที่อยู่ในระยะชิดใกล้ แววตาสีสวยที่เหมือนมีพลังวิเศษให้ลมหายใจของคนมองอย่างมาร์คติดขัด ดวงตาสวยสั่นไหวรุนแรงราวถูกพายุลูกใหญ่หมุนวนอยู่ภายใน ท่าทางเขินอายที่ทำให้เหมกรอารมณ์ดีเหยียบคันเร่งออกจากประตูรั้วบ้านขนาดใหญ่ หยั่งรู้ได้ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเสียงหวานของยัยคู่หมั้นตัวเล็กนั่นต้องตะโกนด่าตามหลังมาแน่ๆ

“อะ... ไอ้บ้าพี่เหม!!!!!!! อย่ามาลามปามแบบนี้กันนะโว้ย!!!!!!”

 

 

 


หัวใจดวงน้อยเต้นรัวและยังคงดังถี่ไม่หยุด พร้อมอาการหวั่นไหวขั้นรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน






“พี่แทนนนน หัวใจมาร์คเป็นอะไรไม่รู้อ่า มาร์คเป็นโรคหัวใจใช่ไหมมมมมมม”
 
 
 
 

 




&&&&&&&&&&&&&

 

“ฝันดีนะครับคุณคู่หมั้น” ♥ 
,เหมกร   กิตติรัตน์โสธร, 2017







NEXT CHAPTER



 "หยุดอยู่ตรงนั้นนะมาคิณณ์!”

“มะ... มาคิณณ์ไหนเหรอคะ?”

“คิดว่าใส่วิกแบบนี้แล้วฉันจะจำนายไม่ได้เหรอ คุณ - คู่ - หมั้น!”

ตายห่า ไอ้เหี้ยพี่เหม!!!



๑๐๐%

ครบแล้ววววว เย้เย้เย้
เป็นอย่างไรกันบ้างคะกับตอนที่สองของพี่หมอเหม อิอิ
 เริ่มหวั่นไหวกันละ เดี๋ยวๆ ยังมีให้หวั่นไหวกว่านี้อีกค่ะขอบคุณที่เข้ามาเม้นท์ให้กันนะคะ
 ขอบคุณจริงๆรุ้สึกดีที่มีคนชอบตอนแรกก็กลัวจะไม่ชอบแนวนี้กัน
เพราะเราเอามาดัดแปลงเป็นชื่อไทยๆอะ กลัวจะงงกันเหมือนกันนะฮ่าๆ
สุดท้าย ฝันดีนะคะพรุ่งนี้เข้างานแต่เช้า เบื่ออะ ลำไยเบาๆ ฝันดีจ้า ไปละ จุ้บๆ
 

#พี่หมอเหม



B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

317 ความคิดเห็น

  1. #80 Pimmy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 14:19
    โรคหัวใจกำเริบเลิฟน่ะสิ 55555
    #80
    0
  2. #61 d-sj (@donut12146) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 16:00
    โอ๊ยพี่เ-่าแกล้งน้องงง
    #61
    0
  3. #56 Yuri_bz (@atom41199) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 03:04
    โง้ยยย มาคิณณ์น่าแกล้งอย่างที่พี่เหมบอกจริงๆลยะค่ะ T_______Tฮืออ รอตอนหน้าน้าาา
    #56
    0
  4. #54 Maganetic (@ferntae14) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 14:29
    น่าย้ากกก งื้ออ
    #54
    0
  5. #53 aun-aom (@aun-aom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 13:20
    งืออออ น่ารักอ่าาาา
    #53
    0
  6. #52 ffahhsaiii (@mushroom_1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 10:09
    ฮือออออออ น่ารักน่ารักน่ารักเต็มไปหมดเยย ชอบบบบบบบบบบบบบบ
    #52
    0
  7. #51 เอเรียล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 05:32
    พี่เหมชอบแกล้งมาคิน แต่พี่เหมก้อบอุ่น
    #51
    0
  8. #50 Glico (@Glico519) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 01:21
    น่ารักกกกกกก เขินแทนน้องมาร์ค ไม่ไหวแล้ว พี่เหมคนบร้าาาาา ????????
    #50
    0
  9. #49 minkeyyahhh (@minkeyyahhh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 00:20
    รอนะค่ะ
    #49
    0
  10. #48 Maganetic (@ferntae14) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:44
    ตามหาสติเตนล์ด่วน 555
    #48
    0
  11. #47 aun-aom (@aun-aom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 12:05
    ลาก่อน สติ #เตนล์ไม่ได้กล่าว
    จะติดตามอ่านเน้ออออ สู้ๆ~
    #47
    0
  12. #45 Amane (@yorun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 09:54
    ขำชิตพล ตลกก55555555555555555555555
    #45
    0
  13. #44 Fang_Ssk (@fang_natthakorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 09:05
    รอนะคะพ
    #44
    0