จบ [FIC GOT7] HALF OF ME #JARK FT. GOT7

  • 94% Rating

  • 37 Vote(s)

  • 73,244 Views

  • 2,542 Comments

  • 2,596 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    91

    Overall
    73,244

ตอนที่ 7 : Jackson's FRIEND : : EP.06 [100 per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5085
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    5 ต.ค. 60


เครดิตภาพ TUMBLR ครดิตเพลง Youtube

เครดิตเนื้อเพลง SIAMZONE





EP.6

-ใจเย็นจนเริ่มจะชาดาดาดิดาดา-



เพราะมัวแต่ชักช้า หมา เลยคาบไปแดก





ผมนั่งเรียนกับยองแจด้วยท่าทางซึมกระทือมากตลอดทั้งคลาส ไม่คุยไม่เล่นกับใคร จนห้องก็พากันเงียบๆไปด้วย เพราะปรกติผมจะกวนตีนเขาไปทั่วไง พอตอนกลางวัน ไอ้ยูคคงทนไม่ไหวเลยเดินมาหา

“แจ็คสัน ไปแดกข้าวกับกูมั้ย” มันชวน

“กินไม่ลง กูรอเรียนคาบบ่ายเลยละกัน” ผมตอบ

“รอพ่อง มาเลย อย่าดราม่า ตายไปตอนนี้มาร์คก็ไม่แคร์มึงหรอก ใช้ชีวิตปรกติซะ ไอ้สัส”

คือ...

ก็รู้นะว่าแม่งอยากจะให้ผมเข้มแข็ง แต่มึงพูดแบบนี้ยิ่งจี้ใจดำกูป่ะวะ ไอ้ห่านจิก

“ยูคยอม ปากไม่ดี” แบมแบมดุแฟนตัวเองแล้วเอามือตีปากไอ้ยูคไปหนึ่งที

เพียะ!

“โอ๊ย เจ็บนะแบม” ไอ้ยูคว่า แต่สิ่งที่มันทำคือหอมแก้มคืน

ฟอด!

สัส

“ไปมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งใกล้ๆไปสัส มีแฟนเชี่ยไร เชยชิบหาย สมัยนี้เขาโสดกันทั้งนั้น ห่า!” ผมสบถแล้วเดินแทรกกลางระหว่างแม่งสองคนไปหาจินยอง

“จินยอง”

“หะ?” มันหันมาหาผม

“พากูไปกินข้าวหน่อย”

กินๆไปครับ อย่างที่ไอ้ยูคบอกแหละ ผมต้องทน ทนต่อไป ทำห่าไรไม่ได้ก็ต้องทน ก็ต้องปกติ จะไปโดดตึกก็สงสารพ่อแม่ จะร้องไห้ก็อายหนังหน้าและกล้ามแขนของตัวเอง ตะกี๊ก็สุดจะทนร้องกับยองแจไปแล้ว ไม่อยากเป็นแจ็คสันใจตุ๊ดอีกรอบ อาย

“เอ่อ...ก็ได้อ่ะนะ แต่มึงแน่ใจหรอ ว่าอยากไปกับกู กูออกไปกินข้างนอกนะ ไม่ได้กินที่ ม.”

“สัส ไปซะที” ผมตัดบท ผมก็ไม่ได้อยากกินที่ม. ไม่อยากเจอไอ้มาร์คกับไอ้บี ผมเจ็บตายห่าพอดีถ้าต้องเจอแม่งพลอดรักกัน

“เออๆ”

ไอ้จินยองกอดคอผมแล้วพาผมเดินไปเรื่อย เราลงจากอาคารเรียนไปพร้อมกัน

“นี่มึงจะพากูไปไหนวะ” ผมอดจะถามไม่ได้

“ไปกินข้าวไง แต่กูนัดกับเพื่อนไว้จะไปกินกันข้างนอก”

“ใครวะ” ผมถาม

“วอนโฮ กับฮยองวอน”

“เชี่ย มีแต่เด็กถาปัตย์ทั้งนั้น คณะศิลปกรรมไม่ดีตรงไหน ทำไมมึงคบแต่เด็กถาปัตย์วะ” ผมผลักหัวไอ้จินยองด้วยความหมั่นไส้ มันเลยหัวเราะ

“ถาปัตย์แม่งชิคทั้งนั้นอ่ะ กูก็ไปเดินรวมๆกับเขาไง เผื่อกูจะชิคบ้าง”

กวนตีน -_-

ไอ้จินยองพาผมไปที่รถเพื่อนมัน เป็นรถเบนซ์สีขาวบ่งบอกความมีอันจะกินของเจ้าของรถ วอนโฮ ยืนสูบบุหรี่อยู่แล้วคุยกับไอ้ ฮยองวอนเพื่อนสนิทมันไปด้วย

“และมึงทำงานเขียนแบบเสร็จยัง”

“เสร็จละ ถามทำไม”

“จะให้ทำให้กูหน่อย”

“พ่อ มึง ตาย” ฮยองวอนเน้นทีละคำใส่หน้าวอนโฮด้วยรอยยิ้มสดใส

“จ้างก็ได้นะ แบบ ไม่อั้นเลยอ่ะ ขี้เกียจโคตรๆ”

“เออๆ ถ้าจ้างกูทำ”

เห็นมันสองคนแล้วผมนึกถึงผมกับมาร์คสมัยที่ยังเป็นเพื่อนกันใหม่ๆยังไงไม่รู้ ก่อนที่ผมจะรู้สึกชอบมันน่ะ เหมือนผมเห็นเงาตัวเองซ้อนทับไอ้วอนโฮอยู่เลย

“เฮ้ย วอนโฮ” จินยองเรียกเพื่อนมัน

“หะ” วอนโฮก็เลยหันมามอง

“นี่แจ็คสันเพื่อนกู” มันแนะนำผมให้วอนโฮรู้จัก คือผมรู้จักวอนโฮห่างๆนะ รู้สึกว่าจะเคยเวิร์คช็อปตอนประกวดเดือนด้วยกัน คือจำที่ผมบอกได้มั้ยว่ารุ่นพี่เขาจะเลือกรุ่นน้องไปประกวดเดือน ตอนนั้นคณะผม มีผม ยูคยอม ไอ้มาร์ค คณะถาปัตย์ก็มีเจบี วอนโฮนี่แหละ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกเจบี ส่วนคณะผมก็ไอ้ยูคยอม

“จำได้ เฮ้ย มึงไม่ต้องเกร็ง สบายๆเพื่อนกัน” ไอ้วอนโฮตบไหล่ผม ส่วนฮยองวอนก็พยักหน้าให้

“ได้ข่าวเพื่อนกูไปซิวเพื่อนรักมึงมาหรอ”

-_-

ผมบอกแล้วใช่มั้ย ไอ้พวกนี้มันเด็กถาปัตย์ ซึ่งไอ้พวกวอนโฮกับไอ้บีนี่ก็เพื่อนกลุ่มเดียวกันเลยอ่ะ แม่งทักงี้จี๊ดขึ้นแกนสมองมาก

“ถามห่าไร เดี๋ยวแจ็คสันถีบปากมึงกูไม่ช่วยนะ” วอนโฮหันไปด่าเพื่อนสนิทมัน

“มึงไม่ต้องห่วงเว้ย ไอ้บีมันชอบเพื่อนมึงจริง ไม่ทำมาร์คเสียใจแน่นอน กูรับประกันได้ แม่งรักใครรักจริง”

ยิ่งแม่งพูดผมก็ยิ่งเจ็บ ฮยองวอนไม่ได้รู้ตื้นลึกหนาบางเรื่องพวกผม รู้แค่ผมสนิทกับมาร์ค และผมอาจจะหวงเพื่อน กลัวไอ้บีทำเพื่อนรักเสียใจ ไม่ได้รู้ว่าผมแอบรักมาร์ค ไม่ได้รู้ลึกขนาดนั้น

จินยองคงเห็นสีหน้าผมก็เลยเปลี่ยนเรื่อง

“และไอ้ที่เหลือเมื่อไหร่จะมากันวะ”

“ขับรถไปรับมันเลย ป่ะ”

วอนโฮตัดสินใจ ผมยังไม่รู้เลยว่าที่เหลือมีใครบ้าง ไอ้จินยองลากผมขึ้นรถ มันเข้าไปนั่งก่อนชิดริมประตู ส่วนผมก็นั่งข้างๆตรงเบาะกลางแล้วเว้นที่นั่งอีกริมไว้ เพราะคิดว่ามันจะไปรับเพื่อนอีกคนกัน ไอ้วอนโฮเป็นคนขับ ส่วนฮยองวอนก็นั่งเบาะหน้าข้างๆคนขับ

รถค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากลานจอดไปที่หน้าตึกอเนกประสงค์ ไอ้วอนโฮจอดรถแล้วโทรหาใครสักคน

“ออกมายัง เนี่ยกูจอดรออยู่หน้าตึก....ที่พอเว้ย” วอนโฮหันมามองด้านหลัง “มีแจ็คสันเพื่อนไอ้จินยองเพิ่มมาคนเดียว แต่ที่พอ แฟนมึงก็ให้เขานั่งกับมึงก็ได้...โอเค...โอเค”

วอนโฮว่า แล้วหลังจากนั้นครู่นึง ประตูรถด้านหลังก็ถูกเปิดออก ผมเหวอไปเลยเมื่อเห็นว่าเป็นไอ้บี

สัส กูอุตส่าห์หนี ไม่อยากไปกับไอ้ยูค กลัวเจอมันที่โรงอาหาร อุตส่าห์ตามจินยองมา เสือกต้องไปด้วยกัน แม้ว่าผมจะเซ็งมาก แต่เหมือนไอ้บีไม่ได้รับรู้ความคิดผม เพราะมันแค่ยิ้มนิดๆให้ ผมเลยฝืนยิ้มให้มัน มันนั่งลงข้างๆผม แต่ยังไม่ปิดประตู ผมก็งงๆ แม้ในใจจะตะหงิดๆ ถ้าตะกี๊ไอ้วอนโฮคุยโทรศัพท์เจบี แล้วบอกว่าที่พอ ให้แฟนนั่งกับมึงก็ได้ แม่งก็หมายความว่า....

ยังไม่ทันจะได้คิดต่อ ร่างโปร่งบางที่แสนคุ้นตะก็ชะโงกหน้ามาในรถจริงๆ

ผมนี่ช็อค...

มาร์ค

“ที่ไม่พอ” มาร์คพึมพำ

“นั่งกับบีก็ได้” ไอ้บีตอบ

“นั่งยังไงอ่ะ” มาร์คถามอีก

ไอ้บีไม่ตอบแต่รั้งแขนมาร์คเข้ามา

“เอินขึ้นมาเลย” พอไอ้บีว่าแบบนั้น มาร์คก็เลยสอดตัวเข้ามานั่งในรถ ผมนี่เจ็บจนชาหนึบไปทั้งอกข้างซ้าย...

นั่งยังไงน่ะหรอ ก็นั่งตักไอ้บีไง...

มาร์คดูอึ้งที่หันมาเห็นผม เพราะดูตอนแรกจะไม่ได้สังเกต มันทำเหมือนจะลงไปจากตักไอ้บีแต่ไอ้บีไม่ยอมปล่อย แถมยังรั้งประตูให้ปิดอีก

“นั่งได้ บีไม่หนักหรอก”

ไอ้บีใช้แขนสองข้างกอดตัวมาร์คไว้หลวมๆ แต่ผมนี่เจ็บแทบตาย ไอ้จินยองแม่งก็เสือกให้กูนั่งตรงกลาง ทำไมไม่ให้กูเข้าไปนั่งริมประตูก่อน นี่ผมต้องนั่งข้างไอ้บี แล้วทนเห็นมาร์คนั่งตักมันไปตลอดทางเลยใช่ป่ะ

ผมเผลอมองไอ้มาร์ค แล้วก็เห็นว่ามันมองผมอยู่เหมือนกัน เราสบตากันโดยไม่มีใครละสายตาก่อน แล้วผมกับมันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกัน กดเข้าไลน์ของอีกฝ่ายเหมือนกัน และส่งข้อความหากันทั้งๆที่นั่งอยู่ข้างกันแค่นี้ อาจจะเพราะรู้จักกันดีทุกอย่าง แค่มองตาก็รู้เลยว่าอยากจะทำอะไรก็ได้ถึงเป็นแบบนี้

 

 

 




MT93 >> มึงมีไรจะบอกกูมั้ย

ไอ้มาร์คส่งมาก่อน ผมเห็นแบบนั้นก็เลยพิมพ์ตอบ

 

 

 



WANG_KAKA >> กูไม่รู้นะว่ามึงอยากรู้มั้ย

WANG_KAKA >> ตอนแรกกูไม่คิดจะบอกเพราะมันคงไม่สำคัญ แต่ในเมื่อมึงถามมาก็ดี

WANG_KAKA >> วันนั้นกูไม่ได้บอกชอบยองจี

WANG_KAKA >> กูเมา กูเห็นยองจีเป็นมึง

WANG_KAKA >> แต่ไม่ต้องลำบากใจกับกู

WANG_KAKA >> ทำที่มึงสบายใจ กูอยากเห็นมึงยิ้มมากกว่าร้องไห้ ถ้าไม่โอเคที่จะเป็นเมทกันแล้ว อยากย้ายออกไปอยู่กับบีให้บอกกู กูจะช่วยย้ายของ

WANG_KAKA >> มึงเป็นเพื่อนคนสำคัญของกูตลอด มาร์ค ไม่ว่าตอนนี้มึงจะเป็นแฟนใคร

 

 




ผมเก็บโทรศัพท์หลังจากพิมพ์ข้อความจบ

รู้ว่าไอ้มาร์คมันอ่าน เห็นสีหน้ามันเปลี่ยนไปเรื่อยๆตอนเห็นข้อความ จนยันข้อความสุดท้ายของผม มันก็เงยหน้ามองผมด้วยความตกตะลึง

แต่ผมก็แค่ฝืนยิ้มให้

“แจ็คสัน” อยู่ๆไอ้มาร์คก็มาจับมือผม “กู...”

มันทำเหมือนจะพูดอะไร และการกระทำของไอ้มาร์คก็ทำให้ไอ้บีงงๆ

“เอินเป็นไร” ไอ้บีถามแล้วเหลือบมองมือมาร์คที่จับมือผมอยู่ ผมเกรงใจไอ้บี ยังไงมันก็เป็นแฟนมาร์ค ผมก็เลยรั้งมือออกแล้วยิ้มให้มาร์คแบบที่ผมเคยยิ้มให้มันมาตลอด

“ไม่เป็นไรมึง กูโอเคเว้ย”

ผมตอแหล ความจริงผมไม่ได้โอเคอะไรเลย

แต่เพื่อไม่ให้มาร์คลำบากใจ ต่อให้ต้องเข้มแข็งยิ่งกว่ากัปตันอเมริกา ผมแม่งก็ต้องโอเค

 







ตลอดมื้ออาหาร ทุกอย่างแม่งเต็มไปด้วยความอึดอัด ผมนั่งข้างๆไอ้จินยอง แดกไปแทบไม่รู้รสชาติ ฮยองวอนกับวอนโฮกะหนุงกะหนิงหยอกกันจนผมนึกถึงผมกับมาร์คก่อนที่เราจะเป็นแบบนี้

มาร์คนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามผม เจบีนั่งอยู่ข้างๆมัน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลจ้องมาที่ผมตลอดเวลา สีหน้าก็ชวนอึดอัดเหมือนอยากจะคุย แต่เพราะไอ้บีทำตัวติดกันกับมันตลอด มันก็เลยมาพูดอะไรกับผมไม่ได้

“มึง แดกเข้าไปบ้าง ไปนั่งจ้องหน้ามันอยู่ได้ เดี๋ยวก็มีเรื่องกับไอ้บีหรอก” จินยองพูดเบาๆ ไอ้เจบีไม่ใช่คนร้ายกาจ ดูแล้วค่อนข้างเป็นมิตร แต่ผมว่าถ้าไปอะไรกับแฟนมันมันก็คงโหดเอาเรื่องเหมือนกัน

“มาร์คมองกูมึงก็เห็น” ผมตอบจินยองเบาๆ จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตากินต่อ

“เอิน เป็นไรทำไมดูกินไม่ค่อยลงเลย” ไอ้เจบีถามมาร์ค ได้ยินมันเรียกมาร์คว่าเอินทีไร ก็เหมือนเป็นการตอกย้ำให้ผมรู้ว่าเรื่องของผมกับมาร์คมันจบไปแล้ว ผมไม่มีโอกาสแล้วเข้าไปใหญ่ ตอกย้ำในความห่วยแตกของผม

นี่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามาร์ครู้สึกยังไงหลังจากที่ผมบอกไปในข้อความกลายๆว่าผมชอบมัน

เพราะว่าผมกล้าไม่พอ...

ทั้งๆที่ผมก็น่าจะดีพอที่จะยืนข้างๆมันแบบไอ้บีได้

ซึ่งไม่มีประโยชน์อะไรที่ผมจะตอกย้ำตัวเองว่ะ มันจบไปแล้วจริงๆ

 

 








ตอนขามาไม่มีปัญหาอะไร แต่ตอนขากลับนี่สิ มีปัญหา มาร์คเกิดอิดออดบอกว่าจะกลับแท็กซี่ ไอ้บีก็ทำหน้างง ไม่เข้าใจ

“เอินเป็นไรกันแน่วะ มีไรทำไมไม่บอกอ่ะ” ดูเหมือนเจบีจะแอบหงุดหงิดกับมาร์คเล็กๆ แต่มาร์คก็แค่ยืนเงียบ

“เอิน” ไอ้บีรั้งแขนมาร์คแรงพอสมควร ผมจึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไป

“มึงใจเย็นก่อนได้มั้ย”

“มึงเกี่ยวไร” ไอ้บีมองผมนิ่งๆ

“กูไม่เกี่ยว แต่ถ้ามึงทำมาร์คเจ็บ กูต่อยมึงแน่”

สัส เลือดขึ้นหน้า ผมเป็นเพื่อนกับมาร์คมาตั้งนาน ไม่เคยทำแม่งเจ็บตัวเลยสักหน ไม่เคยกระชาก ไม่เคยทำแบบที่ไอ้บีทำอยู่

“บี มึงมานี่ก่อนมา” จินยองเรียกเพื่อนมัน

“ไม่อ่ะ” ไอ้บีมองหน้าผมแล้วจับแขนมาร์คค้างไว้ “มึงอ่ะ ไปไกลๆ”

มันไล่ผม ทำให้ผมต้องผ่อนลมหายใจออกมา ไอ้บีจะไล่ผมก็ได้ ผมไม่เกี่ยวจริงๆนั่นแหละ ต่อให้มาร์คจะเป็นเพื่อนผมยังไง ตอนนี้มันเป็นแฟนของไอ้บี

ผมพยักหน้าและถอยออกมา จินยองก็เลยหงุดหงิด

“สัสบี ถ้ามึงไม่ปล่อยมาร์ค มึงไม่ต้องมาคุยกับกูอีกเลยนะ” จินยองชี้หน้าไอ้บี

“ไรมึงวะ...” มันพึมพำด้วยเสียงอ่อนลง

“...” จินยองแค่มองนิ่งๆ ไอ้บีก็เลยยอมเพื่อนสนิทมันด้วยการปล่อยแขนมาร์คออก จินยองเลยหันมาหาผม

“กูรู้ มึงอยากคุยกัน มึงไปคุยกับมันให้เคลียร์ก่อนไป แล้วจะกลับยังไงก็ค่อยว่ากัน”

“กูไม่ได้มีอะไรจะคุยกับมาร์คนะ” ผมพูดไปกลางๆ เพราะผมได้บอกมันไปในข้อความหมดแล้ว ซึ่งพอผมพูดแบบนั้น ไอ้จินยองแม่งตบหัวผมซะเต็มแรง

ผัวะ!!

“โอ๊ย!” ผมเอามือกุมหัวแล้วหันไปมองหน้ามัน “อะไรฟระ!!

จินยองถลึงตาใส่ มันยิ้มเหี้ยมๆแล้วกัดฟันพูด

“มีไม่ใช่หรอแจ็คสัน”

“ตกลงมีหรือไม่มี” ไอ้บีถาม มันเลิกคิ้วมองผมแบบกวนตีนมาก เป็นดาร์กไซด์พร้อมมีเรื่องสุดๆ จินยองเลยหันไปมองไอ้บีนิ่งๆ พอไอ้เจบีสบตาจินยองปุ๊บ มันก็หมดมาดดาร์กกลายเป็นไอ้ตี๋ตาขาวไปได้

“เจ มึงเป็นเหี้ยไรดุกูตลอดเลยวะ เอินแฟนกูทั้งคนนะเว้ย ไม่หวงได้ไง” ไอ้บีเรียกจินยองว่า เจ ซึ่งผมเดาว่ามาจากคำว่า เจอาร์ที่เป็นชื่อย่อของชื่อสากลไอ้จินยองที่ชื่อจูเนียร์นั่นแหละ

“มันทะเลาะกันอยู่ มึงรอมันเคลียร์กันแป็บนึงได้มั้ย รีบไปตายหรือไง” จินยองด่าไอ้บีเบาๆกันสองคน มันคงไม่อยากให้มาร์คได้ยิน ไอ้บีมันก็เลยได้แต่ยืนกอดอกทำหน้าหงิกอยู่ข้างหลังจินยองเท่านั้น

“ถ้ามึงไม่ยืนอยู่ตรงนี้นะเจ” ไอ้บีพูดแล้วมองผมแบบไม่ถูกชะตา มันก็คงรู้สึกตะหงิดๆตั้งแต่ตอนกินข้าวแล้วแหละ เพราะมาร์คมองผมตลอดเลยไง มากินข้าวกับแฟน แต่แฟนนั่งจ้องผู้ชายคนอื่น เป็นใครไม่โมโหวะ

“ทำไม?” จินยองเท้าเอว “มึงจะทำไรเพื่อนกูหรอ”

“ไมพูดงี้ กูไม่ใช่เพื่อนมึงอ๋อ” ไอ้บีบ่นอุบอิบ

ผัวะ!

จินยองเลยทุบหลังแม่งไปแรงๆครั้งนึงเล่นเอามันโอดครวญ

“เจอ่า...เจ็บสัส...”

“ไปดิแจ็คสัน” จินยองทำมือไล่ผม ผมก็เลยสูดหายใจลึกๆแล้วก้าวเดินไปหามาร์คอย่างมั่นคง...

ซะเมื่อไหร่!

สงสัยเพราะความประหม่าหรืออะไรซักอย่าง อยู่ๆผมก็สะดุดแล้วถลาไปข้างหน้าอย่างไร้การควบคุม ไอ้มาร์คก็เลยรีบรับผมไว้ ผมกอดเอวมันไว้แล้วจมูกเราก็เกือบจะชนกันเลย มาร์คเซไปนิดหน่อย แต่มันก็ทรงตัวได้ สบตากันอยู่สามวิ ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงเนียนกอดมันแล้วบอกว่า สะดุดรักว่ะแต่ตอนนี้แฟนแม่งยืนหน้าโหดอยู่ข้างหลัง ขืนทำแบบนั้นคงได้ไปนอนกระดูกหักอยู่โรงพยาบาล =_=;;;

ผมยืนผละออกมายืนดีๆโดยไม่ได้แตะต้องตัวมาร์ค ทว่ามันเองกลับจับข้อมือผมแล้วลากให้เดินตามมันไป

“เฮ้ย เอิน ไปไหน!” ไอ้บีตะโกนลั่น ทำเหมือนจะตามมา แต่จินยองก็ดึงมันไว้ แล้วไล่ให้ผมกับมาร์คไปคุยกันก่อน

มาร์คไม่ได้ลากผมมาไกลจากที่ตรงนั้นสักเท่าไหร่ แต่มันคงไม่อยากให้บีฟังตอนผมกับมันคุยกันไง

“...”

พอมายืนกันสองคน ผมก็ต่างคนต่างเงียบ ไอ้มาร์คก็เลยพูดก่อน

“ที่บอกกูในไลน์ เรื่องจริงหรอ”

“จริงดิ” ผมตอบ

“แล้วทำไมต้องเป็นงี้ด้วยวะ” มาร์คมองผมด้วยสีหน้าที่เจ็บปวดมาก แต่ผมก็เจ็บไม่ต่างกัน

“กูขอโทษนะมาร์คที่ทำให้มึงผิดหวังซ้ำๆ ขอโทษจริงๆเว้ย”

“มึงไม่ต้องมาขอโทษกู!!” นี่เป็นครั้งแรกที่มาร์คตะคอกผม

“...”

“ทำไมวะ ทำไมถึงไม่เป็นมึง ทำไมถึงเป็นเจบี” มาร์คถามผมแค่นั้น ทำให้ผมเจ็บมากกว่าเดิม ผมเองก็คิด ว่าทำไมข้างมาร์คถึงไม่เป็นผม

“กูห่วยเอง ขอโทษว่ะ” ผมได้แต่พูดคำนั้น อย่างไม่รู้จะพูดอะไร จะบอกให้มันเลิกกับเจบีแล้วกลับมามันเป็นไปไม่ได้ มันไม่แฟร์กับไอ้บีเกินไป

มาร์คไม่พูดอะไร แค่มองผม

“มึงบอกกูได้ป่ะ บอกกูมาเลยว่ามึงรู้สึกยังไง พูดตอนนี้เลยแจ็คสัน”

“กู...”

ผมมองหน้ามาร์ค

“กูรักมึงว่ะ”

พอผมพูดมาแบบนั้น ไอ้มาร์คก็ร้องไห้ออกมาทันที

“สัส ควรจะพูดนานและไอ้เหี้ย”

“ขอโทษว่ะมาร์ค” ไม่ใช่แค่มันที่ร้อง ผมเองก็ร้อง มาร์คเดินเข้ามากอดผม ที่ต้องมาร้องไห้ทั้งคู่ ก็เพราะไอ้มาร์คเองก็รู้ว่ามันคบเจบีไปแล้ว มันเลิกกับเจบีไม่ได้...

แล้วผมก็ไม่ได้อยากจะแย่งมันมา

ผมกอดไอ้มาร์คไว้แน่น ลูบหลังแผ่นหลังบางกว่าที่กำลังสะอื้น...

“รู้ว่าไม่ดีที่พูดแบบนี้” ผมพึมพำออกมา

“...”

“แต่กูจะรอนะ”

“แจ็คสัน...”

ไอ้มาร์คสะอื้นหนักมากเหมือนมันจะตาย...

ห่าเอ๊ย

เพราะผมคนเดียว เพราะความห่วยของผมคนเดียวทุกอย่างเลยเป็นแบบนี้

รู้ว่าขอโทษแม่งอีกสักร้อยครั้งก็คงไม่พอ...

“ขอโทษว่ะ”

แต่สุดท้ายก็ยังพูดโง่ๆแบบนั้นออกไปอยู่ดี

 




 

ช่วงขากลับมีแค่ผมกับจินยองที่ติดรถไปกับฮยองวอนและวอนโฮ เพราะมาร์คกับไอ้บีกลับแท็กซี่ไปด้วยกัน จริงๆมันจะเอาจินยองไปด้วย แต่จินยองมันคงไม่อยากให้ผมนั่งเครียดคนเดียวเลยเลือกไปกับผม ไอ้บีมันจอดมอไซค์ไว้ที่ม. มันคงไปเอามอไซค์นั่นแหละ ถึงค่อยขับรถไปส่งมาร์คที่หอ

“ไม่เป็นไรนะมึง”

จินยองลูบไหล่ผมเบาๆราวกับจะปลอบใจ

“อือ กูจะพยายาม”

ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากคำนี้จริงๆ

 

 






JB PART

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

“ไอ้บี รีบออกไปไหนอีกเนี่ย หามาร์คหรอ”

วอนโฮถามขึ้นเมื่อเห็นผมรีบเก็บของใส่เป้ลวกๆหลังจากที่อาจารย์บอสเลิกคลาส ผมเอาม้วนงานใส่กระบอกแล้วเสยผมขึ้นไปนิ่งๆ

“เปล่า”

ผมกับมาร์คคบกันมาได้อาทิตย์นึงแล้ว ซึ่งทุกๆวันพอเลิกเรียนผมจะไปรับมาร์ค พาเขาไปส่งหอ และตอนเช้าก็จะไปรอหน้าหอ ไม่ว่าผมจะมีเรียนกี่โมง ผมก็จะจัดสรรเวลาไปรับไปส่งมาร์คได้ตลอด

มาร์คเป็นคนเงียบๆ เงียบมาก ผมเองก็เข้าใจ พยายามปลอบใจตัวเองว่าเขาเป็นคนไม่ค่อยพูด ทว่าไม่ว่าผมจะหลอกตัวเองแค่ไหน ก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึก ฝืนทน กลายๆที่มาจากอีกฝ่าย

ผมรู้ว่ามาร์คอยู่หอกับแจ็คสัน รู้ด้วยว่าแคร์ไอ้แจ็คสันมาก ทั้งๆที่ผมเป็นแฟนมาร์ค แต่เวลาอยู่ต่อหน้าเพื่อนสนิทมาร์คแบบไอ้แจ็คสัน มาร์คจะไม่ให้ผมจับมือ ไม่ให้แตะตัว ไม่ให้ทำอะไรเลยนอกจากนั่งข้างๆกัน นั่นทำให้ผมเกลียดขี้หน้าไอ้แจ็คสันขึ้นมาตะหงิดๆ ผมเป็นแฟนหรือมันเป็นแฟนกันแน่ ทำไมทำอย่างกับผมเป็นชู้ไปได้! เกรงใจอะไรกันนักวะ เพื่อนสนิทคนเดียว

วันนี้ก็ไปกับไอ้แจ็คสัน แจ็คสันแจ็คสันแจ็คสัน แล้วมาตกลงคบกับผมทำไม ไม่คบไอ้แจ็คสันไปเลยล่ะวะ!

หลายครั้งมากที่ผมคิดแบบนี้ แต่ก็ได้แค่คิด ระแวงก็ระแวง ไม่รู้จะเสียมาร์คไปเมื่อไหร่ ไอ้แจ็คสันเป็นคนดี หน้าตาก็ดี สนิทกับมาร์คมาก่อน ดูแลมาร์คมาก่อนผม ทุกวันนี้แม้ว่ามันจะพยามไม่ก้าวก่าย และปล่อยให้หน้าที่ดูแลมาร์คเป็นของผม แต่มาร์คต่างหากที่เป็นฝ่ายตามติดมัน

ผมจะบ้าตาย!

“เอ้า แล้วจะไปไหน” ไอ้วอนโฮถาม

“หาเจ”

“จินยองอ่ะหรอ” ฮยองวอนถามอีก

“กูมีสักกี่เจกันวะ” ผมตอบ

“จินยองไปกับพี่คุณอ่ะ” วอนโฮว่า ผมเลยหันไปมอง

“อะไรนะ” ผมขมวดคิ้วยุ่งไปหมด

“พี่คุณ พี่นิชคุณอ่ะ ที่จบไปเมื่อปีที่แล้ว พี่รหัสไอ้จินยอง มึงลืมไปแล้วหรอ” ไอ้วอนโฮทำงง

“กูไม่ได้ลืม กูแค่งง ว่าทำไมพี่คุณต้องมาหาไอ้เจด้วย”

“ก็เขาจีบไอ้จินยอง มึงไปตายอยู่ที่ไหนไม่รู้เรื่อง” ฮยองวอนมองผมเหมือนผมเป็นไอ้โง่ก็ไม่ปาน

“ว่าไงนะ! ไอ้เจเนี่ยนะโดนจีบ กูไม่รู้ได้ไง เชี่ย แม่งไม่เห็นเล่าให้กูฟังเลย!” ผมโวยวายเหมือนคนบ้าจนวอนโฮกับไอ้ฮยองวอนถึงกับเหวอ

“ไอ้บี ไอ้ประสาท ก็มึงตามติดมาร์คเป็นเงาตามตัว จินยองจะเอาเวลาไปเล่าให้มึงฟัง วู้!” ฮยองวอนด่าผมเหมือนสุดจะทน

“แล้วนี่มันไปกับพี่คุณที่ไหนมึงรู้มั้ย” ผมถามไอ้สองคนนั้น

“ก็คาเฟ่ในมหาลัยนี่แหละ มึงอยากหาก็เดินไป” ไอ้ฮยองวอนตอบ

“ระวังพี่คุณด่าว่าไปขัดจังหวะนะสัส” วอนโฮว่าขำๆ

“ขัดเชี่ยไร กูไม่แคร์หรอก”

พอพูดจบผมก็เดินหงุดหงิดๆไปยังคาเฟ่ที่ไอ้สองคนนั้นมันบอกว่าเจไปกับพี่คุณ ซึ่งตอนผมไปถึง เจก็นั่งกินเค้กแล้วก็คุยกับพี่คุณอยู่จริงๆ สนุกสนานร่าเริงจนน่าหมั่นไส้ ผมเข้าไปหาโต๊ะ สั่งกาแฟมาแก้วนึงแล้วรอจนพี่คุณแม่งขอตัวไป ผมรู้ไอ้เจมันยังไม่กลับหรอก ยังไงพี่คุณก็น่าจะกลับก่อน อีกอย่าง ไอ้เจมันไม่ให้ใครไปส่งบ้านง่ายๆหรอก มีแต่ผม กับเพื่อนอีกไม่กี่คนเนี่ยที่แม่งให้ไปส่ง

พอพี่คุณออกไปแล้ว ผมนี่เดินไปนั่งเสียบแทน ไอ้เจทำหน้าเหวอไปเลย

“บี ไรมึง”

“เจ พี่คุณจีบมึงอ๋อ” ผมถาม

“สัส ข่าวมั่วชิบหาย ไปรู้มาจากไหน” ไอ้เจทำหน้าเซ็ง

“พวกไอ้วอนโฮอ่ะ มันบอก จริงป่ะ”

“เขาไม่ได้จีบกูเว้ย!” ไอ้เจว่า “เขาก็แค่หาคนติวหนังสือให้น้องสาวเขาก็เท่านั้นแหละ”

“แล้วทำไมเขาไม่ติวเอง” ผมถาม

“ก็พี่เขาไม่มีเวลาหา ทำไมมึงถามม๊ากมากวะ และไง วันนี้เมืองไทยหิมะตกหรอ ถึงได้มายุ่งวุ่นวายกับกูจัง ไม่ไปตามแฟนมึงฟระ ไอ้ห่า น่ามคาญ”

ไอ้เจบ่นยาวแล้วลุกขึ้นเดินหนีผมออกจากร้านเฉย ผมเลยเอาเงินค่ากาแฟวางไว้ลวกๆแล้ววิ่งตามมันไป

หมับ!

ผมคว้าข้อมือเจไว้ทำให้มันหันมาทำหน้าเซ็งใส่ผม

“อะไรไอ้บี ไอ้ห่า พ่อไม่อุ้มมึงตอนเด็กๆหรอ เรียกร้องความสนใจ”

“มึงจะด่าก็ด่า แต่คืนนี้มานอนห้องกูหน่อยดิ”

“ไม่เอา เดี๋ยวมาร์คเข้าใจผิด” ไอ้เจปฏิเสธ

“เข้าใจผิดเชี่ยไร มาร์คไม่สนใจกูเลย อะไรๆก็แจ็คสันๆ กูเครียด กูต้องการที่ปรึกษา กูมีมึงคนเดียวนะเจ มาแค่นี้ไม่ได้อ๋อวะ”

พอไอ้เจเห็นสีหน้าเครียดๆของผม มันก็อึ้งไป

“ห่า อารมณ์ล้วน”

“...” ผมไม่ตอบ เอาแต่ยืนทำหน้าเหมือนญาติเสีย จนไอ้เจต้องเอื้อมมือมาลูบๆไหล่ผม

“อ่ะๆๆ หน้าหงิกหน้างอ กูไปก็ได้แหม น้อยใจเป็นตุ๊ดเลย”

หมับ!

ผมกอดไอ้เจจากข้างหลังแล้วยิ้มกว้างจนตาเหลือขีดเดียว ไอ้เจตัวเล็กกว่าผมเยอะมันเลยเซไปหลายก้าว

“เบาเถอะเบา ไอ้ห่า อย่ายิ้มเยอะ ฟันจะเฉาะหน้ากู”

“งั้นไปเหอะ” ผมลากคอมันไปทั้งๆที่ยังกอดคอมันอยู่

“ไอ้บีปล่อยยยย” เจลากเสียงยาวเหยียดแต่ผมไม่ยอมปล่อย ชอบแกล้งมัน ผมกับเจสนิทกันมาตั้งนานแล้ว ก็คิดดูว่าผมเป็นคนเดียวในโลกที่เรียกมันว่าเจ และผมจะต่อยทุกคนที่แม่งมาเรียกตาม เพราะผมอุตส่าห์คิดชื่อนี้จนหัวแทบแตก ผมไม่อยากเรียกมันซ้ำกับคนอื่นไง

ผมจับข้อมือเจ ลากมันมาที่รถผมแล้วส่งหมวกกันน็อคให้ ไอ้เจทำหน้าเซ็งแต่ก็ยอมเอาไปใส่ เห็นท่าแม่งใส่เก้กังมาก ก็เลยเอื้อมมือไปใส่ให้มันดีๆ

จากนั้นผมกับเจก็กลับไปที่หอพักผม

ผมให้ไอ้เจไปอาบน้ำก่อน แล้วผมก็มานั่งรอแม่งอยู่ที่พื้นห้อง พอเจอาบน้ำเสร็จ แม่งก็ไปเอามาม่ามาต้มแดกไม่ขอผมเลย แต่ก็ช่างเหอะ ชวนแม่งมาก็งี้อ่ะ

ไอ้เจยกถ้วยมาม่ามานั่งขัดสมาธิตรงหน้าผม

“มีไร กูพร้อมละ”

“ถามจริงเหอะ ไอ้แจ็คสันเพื่อนมึงอ่ะ แม่งคิดไม่ซื่อกับแฟนกูป่ะเนี่ย”

ผมเข้าเรื่อง เล่นเอาไอ้เจสำลักมาม่าเลย ผมนี่หงิดยิ่งกว่าเดิม

“ห่าเอ๊ย กูว่าและ กูต้องบังคับเอินย้ายหอและ” ผมสบถ

“ไอ้บี แฟนมึงไม่ใช่นักโทษนะ อย่าเยอะ กูสงสารมาร์ค” ไอ้เจว่า “สติอ่ะ มีมั่ง ควาย”

“ด่ากูตลอด พวกมึงนี่เป็นเชี่ยไรกับไอ้แจ็คสันมากป่ะ เข้าข้างกันดีเหลือเกิน มาร์คก็ปกป้องมัน มึงยังจะมาปกป้องมันอีก!

ของขึ้น แค่มาร์คปกป้องไอ้แจ็คสันผมก็แทบเก็บอารมณ์ไม่อยู่แล้วนะ พอเป็นไอ้เจนี่แบบปรี้ดจนอยากต่อยอัดหน้าไอ้แจ็คเลย นี่เพื่อนสนิทผมนะโว้ย!!!

“ก็มันเป็นคนดีไง” เจตอบ ผมเบ้ปากแล้วหันหน้าไปทางอื่น ตอนนั้นโทรศัพท์ไอ้เจข้อความเข้าพอดี ผมก็เลยหยิบมากดดู ผมเป็นเพื่อนมัน เสือกเรื่องมันได้ทุกเรื่อง ก็เลยเห็นว่าพี่คุณส่งมา

 

 

 

 

P’KUN >> จินยองไปดูหนังกับพี่นะครับ

P’KUN >> พี่รอคำตอบเราอยู่นะ

 

 

 

 

“เชี่ยยยย” ผมโวยวายอีกรอบ

“โอ๊ย ไอ้บี มึงเป็นห่าไรของมึง เสียงดังตลอด พ่อเป็นเมทรัลร็อคหรอไอ้สัส!” เจคงสุดจะทน ผมก็ทนกับแม่งไม่ไหวเหมือนกัน

“ก็ไหนมึงบอกไอ้คุณไม่จีบมึงไง ชวนดูหนังส้นตีนไร คือไร!!

ไอ้เจจิ๊จ๊ะใส่ผมมันกระชากโทรศัพท์คืนไป

“เออๆ เขาจีบกูนั่นแหละ แต่แบบ เพื่อนกันก็ไม่ต้องบอกกันทุกเรื่องก็ได้ป่ะ”

“มึงพูดแบบนี้กับกูหรอเจ” ผมทำหน้านิ่งใส่มัน ไอ้เจคงรำคาญผมแล้วแหละ แม่งสวนมาทีผมจุก

“ละไง กูจะมีแฟนทำไมมึงต้องรู้ด้วย ทีมึงมีแฟนกูยังไม่ไปวุ่นวายเลย อีกอย่างอ่ะนะ มึงแม่งชอบหาเรื่องแฟนกู กูก็เลยไม่อยากบอก กับพี่คุณนี่งานดี มึงไม่ต้องมายุ่งเลยนะ ไปเฝ้าไอ้มาร์คโน่น! วู้!" แม่งพูดจบก็หยิบโทรศัพท์หนีไปแชทกับไอ้พี่คุณที่อื่นไกลๆจากผม

ไอ้เจ...

ไอ้เจมึงกล้ามากนะ!!

แม่งทำงี้กับกูได้ไงฟระ!

แล้วผมเป็นห่าไรเนี่ย ก็แค่เพื่อนจะมีแฟน ทำไมต้องรู้สึก Room 39 (หน่วง) ขนาดนี้ด้วยวะ!

 





[LOADING...100 PER.]





-------------------------------------------------------------------------------------------------------
1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะจุ้บบ
ติดแท็ค #กล้าหน่อยแจ็คสัน และ #HALFOFJARK เมื่อพูดถึงความฟรุ้งฟริ้งของคู่นี้บน twitter นะครัช
ชอบเรื่องนี้กด ADD FAV. ไว้เพื่อติดตาม รักเรื่องนี้ VOTE 10 ดาวให้คู่นี้ด้วยนะค้าบบ <3

 

ติดแท็ค #กล้าหน่อยแจ็คสัน ค่ะ -..-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

296 ความคิดเห็น

  1. #2523 เพียงเสียงพิณ (@tvxq_sj_play) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 16:03
    ตอนนี้ทำเค้าร้องไห้ ฮือออ หมาน้อยกินแห้วซะอย่างนั้น เป็นความกากที่ผิดพลาดที่สุด อินสุดๆ อย่างกับไปสิงในตัวเอิน ร้องไห้ตามๆๆ

    สนุกมากเลยค่ะ ไรท์แต่เก่งมากเลย //ปาหัวใจ
    บีจะตะหงิดใจเรื่องเจได้ยางงงง 5555
    #2523
    0
  2. #2512 † FuNe ~ Real † (@dekdn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 16:48
    อ้าวเจบี รีบรู้ใจตัวเองซะนะ 555
    #2512
    0
  3. #2399 bbbbbell2 (@bbbbbell) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 02:34
    ตอนแรกร้องละ คอนสุดท้ายขำ555555555
    #2399
    0
  4. #2387 mr-j (@mr-j) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 00:04
    เรื่องนี้ตัวหลักเป็นคนกาก ตัวรองก็ไม่รู้ใจตัวเองไปอีกกกก สม555555
    #2387
    0
  5. #2367 ออมม่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 23:02
    อ้าว พ่บี ไม่รู้ใจตัวเองซะงั้น
    #2367
    0
  6. #2357 FUTA HAYATO (@freze) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 13:53
    ฮ่าๆเจบีคนชิค
    #2357
    0
  7. #2329 Mini'ELFs (@hug-kyumin137) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 16:30
    อาการแอบรักเพื่อนสนิทแล้วกากนี่เป็นโรคติดต่อหรอ!? ทำไมพากันกากตลอดๆ
    #2329
    0
  8. #2228 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 01:39
    น่ะ มาอีกคนละ ชอบเขายังไม่รู้ตัวอีก!
    #2228
    0
  9. #2200 Kunpiploy (@p2ty) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 20:33
    จั๋นนายทำเราขัดใจ ถ้าเราเป็นนายเราจับเอินทำเมียนานและ มาอ่อยแรงขนาดนั้น โอ้ยยยยยยยยยยยยย อินแรง555555
    #2200
    0
  10. #2195 BelovedSeven (@belovedseven) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 20:49
    เจบีแม่งโคตรกาก กากกว่าแจ็คอีกอ่ะ 555555555
    #2195
    0
  11. #2153 milk miilk (@milk00miilk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 03:32
    คือแบบเเจ็คแม่งกากแบบรู้ตัวไง แต่เจบีกากแบบไม่รู้ตัว 555
    #2153
    0
  12. #2147 PKKKKK (@parkbyoun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 01:50
    บ้ะ มำไมไม่ซื้อถูกเหมือนแบบนี้บ้าง
    #2147
    0
  13. วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 16:51
    ความสัมพันธ์ยั๊วเยียะกันไปหมด
    #2108
    0
  14. #2074 MarryIsFeely `. (@feely99993) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 01:50
    ตอนแรกก็ว่าพี่กากเร่นี่บ้าเพลงแล้วนะ ตอนแรกนึกว่าพี่บีจะเท่ๆ มาหน่วงอัลไลตอนท้ายยยยยย
    #2074
    0
  15. #2036 PIPER_PN (@princessicecool) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 16:45
    รัก4เส้าาาา โอ้ยย บีชอบเจชัวร์
    #2036
    0
  16. #2023 _cake_ky_ (@pinmanas-2546) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 12:25
    แจ็คกากขนาดไหนยังมีเจบีที่กากเหนือกว่า 55
    #2023
    0
  17. #2014 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 20:47
    สงสารกากา กากจนทำเขาเสียใจ แล้วก็เสียใจเอง สมน้ำหน้าเจบี อันนี้ก็กาก แต่กากแบบสมน้ำหน้า5555
    #2014
    0
  18. #1978 mmumark (@dodimi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 08:21
    พี่แจ็คไม่กากแล้วนะคะ แต่เมื่อไรจะได้คบกันจริงจังล่ะ ฮือออ
    #1978
    0
  19. #1967 bt.choi (@bbaitoeyy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 12:20
    ฮืออออออ บอกแล้ว บอกแล้ว เค้าไม่กากแล้วค่ะ แต่บอกช้าไป
    #1967
    0
  20. #1925 fatymi (@fatymi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 04:18
    โอ้ย แม่งความสัมพันซับซ้อนซ่อนเงื่อนไปอีกกกก
    #1925
    0
  21. #1895 น้องกันต์. (@aroonratdevil) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 01:17
    แก รู้สึกเดจาวูป้ะ พี่บีนี้แจ็คสันสองอ่ะ แต่ติดตรงซึนอ่ะ วรั้ย โดนพี่คุณสอยไปล้ะมั้ง 5555555
    #1895
    0
  22. #1809 methaneewang (@methaneewang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 16:44
    อร้าย~ พี่บี คนชิค ชอบ จินยอง สะงั้น 55555
    #1809
    0
  23. #1779 นู๋ปลา ซู่ซ่า (@nooplaexo-l) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 21:29
    พี่บีครับบ คือพี่ชอบเจไงครับถึงได้รู้สึกอย่างเน้~ อย่าเป้นเเจ็คสัน2 ได้มะ -...,-
    #1779
    0
  24. #1653 Mai papapy (@poopysunnyz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 08:20
    นี่มันรักสี่เศร้า เรา5คนชัดๆ โถๆๆๆๆบีเด้ะก็เหมือนเจ็คสันหรอกกก
    #1653
    0
  25. #1530 เดร (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 13:05
    ก็นายชอบเจไงไอ่บ้าาาาา

    มาร์คนี่คงแค่ปลื้มเฉยๆ แต่ดันคิดว่ารัก

    เฮ้ออออ!! มีแต่พวกไม่รู้ใจตัวเองเต็มไปหมด
    #1530
    0