จบ [FIC GOT7] HALF OF ME #JARK FT. GOT7

  • 94% Rating

  • 37 Vote(s)

  • 73,269 Views

  • 2,542 Comments

  • 2,596 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    116

    Overall
    73,269

ตอนที่ 8 : Jackson's FRIEND : : EP.07 [100 per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    5 ต.ค. 60



#เพลงประกอบนี่ความรู้สึกแจ็คสันเลยค่ะ ฟังดูเน้อ 5555




EP.7

-ใจเย็นก็กลัวว่าหมา...จะคาบไป-



เรื่องที่ฉัน ยังกังวลก็แค่คนที่เธอเจอ
อยากให้เขา เอาใจเธอและยอมเธอเหมือนอย่างฉัน
แอบหวังให้เธอพบเจอคนดีที่ต้องการ
อยากให้รักกัน นานกว่าความรักเรา

JACKSON





 

“มาร์ค ตีสองแล้วนะ มานอนเหอะ”

ผมเรียกร่างโปร่งบางกว่าที่นั่งกดโทรศัพท์อยู่กับพื้นห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเป็นครั้งที่ร้อย ได้แต่แอบมองมันอยู่ตรงนี้ด้วยความเป็นห่วง ห่วงแทบบ้า ทำไมต้องแสดงสีหน้าแบบนั้น ทำไมต้องทำเหมือนรู้สึกแย่ขนาดนั้น มันเกิดอะไรขึ้น

“มึง”

ผมลงจากเตียงแล้ววางมือบนไหล่มัน

“ทะเลาะกับบีหรอ”

ผมก็ไม่ได้อยากเสือก แต่เห็นแล้วมันทนไม่ได้ที่มาร์คเป็นแบบนี้ รู้ก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องของผม ธุระไม่ใช่เลย หุบปากตัวเองไม่ไหวจริงๆ ไม่งั้นจะให้ทำไงวะ

“มึงนอนเถอะแจ็คสัน” มาร์คบอกผม “ไม่ต้องห่วงกู”

“กูนอนไม่ได้ถ้ามึงไม่นอน” ผมพูดตรงๆ “มึงนั่งทำหน้าแบบนี้กูจะนอนยังไงถามหน่อย”

พอผมพูดแบบนั้น ไอ้มาร์คก็ปาโทรศัพท์ในมือลงกับพื้นอย่างแรงจนมันกระเด็นไปไกล หน้าจอไอโฟนของอีกฝ่ายแตกออกเป็นรอยร้าว มันฟุบหน้าลงกอดเข่าตัวเอง แล้วผมก็ทนอยู่เฉยๆไม่ได้อีกต่อไป

“มาร์ค”

ผมนั่งลงข้างๆมัน

“มาร์คต้วน” ผมเรียกมันซ้ำเมื่อมันไม่ยอมหันหน้ามาซะที

ผมเอื้อมมือไปจับไหล่บางกว่าให้ค่อยๆหันมา

“เติมพลังเร็ว”

ผมยิ้มบางๆ ไม่รู้จะทำยังไงนอกจากปลอบใจมัน ไอ้คำว่า เติมพลัง มันเป็นคำที่พวกผมชอบพูดใส่กันเวลาอีกฝ่ายเครียดๆแล้วไม่รู้จะทำยังไง ก็คือการเรียกมันมากอดนั่นแหละ ตอนนี้ผมได้ดีที่สุดแค่นี้แหละ ในฐานะเพื่อน

มาร์คหันมากอดผมผมก็เลยกอดร่างโปร่งบางกว่าตอบ

“กูไม่ไหวแล้วแจ็คสัน กูอยากเลิก”

เสียงทุ้มเจือเสียงสะอื้นทำให้ผมรู้ว่ามันร้องไห้ ผมลูบแผ่นหลังนั้นเบาๆ รู้สึกเจ็บจนไม่รู้จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดยังไง เจ็บเหมือนโดนตีนขยี้ที่หัวใจไม่มีผิด ทำไมมาร์คต้องมานั่งเสียใจ นั่งทนกับอะไรแบบนี้ โดยที่ผมแม่งไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันเจออะไรมาบ้าง

“ไอ้บีมันทำอะไรมึงกันแน่วะ”

ผมถามในที่สุด ทนโง่ต่อไปไม่ไหว มองพวกมันคบกันมาอาทิตย์นึงแล้ว ไม่เคยเห็นมาร์คมีความสุขสักวัน แล้วรู้สึกว่าวันนี้ไอ้บีจะเหวี่ยงมาร์คแรงมากทางโทรศัพท์ พอมาร์คตัดสายแม่งยังจะส่งไลน์มาวีนซ้ำอีก มาร์คถึงได้ปาโทรศัพท์ทิ้งแบบนั้นไง

“กูอยากเลิก กูไม่ได้รักบี” เสียงสั่นไหวนั่นว่าโดยที่มันแค่กอดผมอยู่แต่ไม่ยอมเงยหน้ามอง

แม้ว่าในใจผมอยากจะยุให้มันเลิกกันแค่ไหน แต่ผมก็ไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ผมรักมาร์ค ผมรอได้ แต่ไม่อยากแทงข้างหลังใคร

“มึงตัดสินใจที่จะเลือกคนนี้แล้ว มึงก็ต้องฟันฝ่าไปด้วยกันดิวะ อาทิตย์เดียวเอง อย่างอแงดิ”

ผมดันไหล่มาร์คขึ้นมาให้มองหน้าผมแล้วใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาให้มัน ไม่ชอบเลยเวลาเห็นน้ำตาอยู่บนแก้มมันแบบนี้ ผมชอบให้มันยิ้มมากกว่า

“ฟังกูนะ” ผมมองหน้ามัน

“...”

“อย่าดื้อ นั่นเจบีนะ ไม่ใช่แจ็คสัน มึงจะทำตัวเหมือนอยู่กับกูได้ยังไงล่ะ มึงต้องปรับตัวเข้าหากันสิ”

“ไม่เอา ไม่ปรับไม่เชี่ยไรทั้งนั้น มึงอย่ามาดีได้ป่ะ กูจะอยู่กับมึง” มาร์คทุบไหล่ผมเต็มแรงแบบโกรธๆ งอแงเต็มขั้นแบบน้อยครั้งที่จะทำ ผมได้แต่หัวเราะในลำคอแม้จะหัวเราะไม่ออกเท่าไหร่ แล้วดึงมันมากอดซ้ำ

ทั้งๆที่ทุบผมอยู่เมื่อกี๊ พอผมดึงมากอด ก็ยอมที่จะกอดตอบอย่างง่ายดาย

“เฮ้อ...” ผมถอนหายใจออกมาราวกับมันจะช่วยบรรเทาความรู้สึกแย่ๆในใจได้บ้าง เห็นมันร้องไห้แบบนี้แล้วไม่โอเค

ผมว่าผมกับไอ้เจบีมีเรื่องต้องคุยกันแล้ว

 






 

วันต่อมา

ฮยองวอนและวอนโฮดูแปลกใจที่เห็นผมมาเดินกร่างอยู่ในคณะสถาปัตย์ แถมผมก็ไม่ได้มาคนเดียว แต่ชวนจินยองมาด้วย ผมเล่าเรื่องมาร์คให้จินยองฟังหมดแล้ว มันเองก็รู้สึกแย่ๆกับที่ไอ้บีทำเหมือนกัน ตอนนี้ในใจผมคิดไว้แล้วแหละ ยังไงก็แลกหมัดแน่ๆ ผมเสือกซะขนาดนี้

“ไอ้บีมายัง” ผมถามฮยองวอน

“ไปเข้าห้องน้ำ อ่ะ นั่นไง มาพอดี”

เสียงของฮยองวอนทำให้ผมหันไปมองร่างสูงที่กำลังเดินเข้ามาในห้อง มันทำหน้ากวนตีนสุดพลังใส่ผมเมื่อเห็นผมยืนอยู่ ทำให้ผมต้องเดินเข้าไปและเปิดศึกด้วยการผลักอกมันเต็มแรง

พลั่ก!

“เฮ้ย!” ฮยองวอนกับวอนโฮร้องออกมา ไอ้บีเบิกตากว้างเมื่อผมหาเรื่องมัน มันถลาเข้ามาทันทีแต่ตั้งท่าช้ากว่าผมที่กำหมัดไว้ก่อนแล้ว

ผัวะ!!!

หน้าไอ้บีสะบัดไปตามแรงชก และแรงควายของผมก็ทำให้มันล้มลงกับพื้น

“บี!” จินยองตกใจจนหน้าซีด มันลังเลมากระหว่างจะจับแขนผมไว้ดี หรือจะเข้าไปดูเพื่อนมัน นัยน์ตากลมโตหลุกหลิกแบบคนทำอะไรไม่ถูก ทำให้ฮยองวอนต้องมาช่วยดึงผม ส่วนวอนโฮก็รีบกระชากคอเสื้อไอ้บีไว้เมื่อมันตั้งหลักได้และเตรียมจะลุกขึ้นมาไฝว้กับผม

“เชี่ยไรมึง!! จะเปิดศึกใช่มั้ยวะ!!” ไอ้เจบีซึ่งเป็นคนเลือดร้อนอยู่แล้วตะโกนถามผม

“กูมาต่อยเพื่อให้มึงได้สติ” ผมพูดเสียงเรียบแล้วชี้หน้ามัน “กูไม่ยุ่งเรื่องมึงกับมาร์ค ทั้งๆที่กูรักมาร์คมากใครๆก็รู้ นั่นก็เพราะมาร์คเลือกมึง”

“...”

“แต่มึงไม่มีสิทธิ์มาทำให้มาร์คร้องไห้ กูจะไม่อยู่เฉยๆถ้ามึงกดดันมาร์คเป็นครั้งที่สอง อย่าทำให้มาร์คต้องรู้สึกแบบเมื่อวานอีก”

พอผมพูดจบ ผมก็คิดจะหันหลังเดินไปทันที เพราะผมไม่ได้คิดจะมาเพื่อมีเรื่องมีราวให้ใหญ่โต ก็อย่างที่บอก มาเตือนมันว่าอย่าทำร้ายมาร์คก็แค่นั้น

“เจ!” ไอ้บีเรียกจินยองไว้ตอนที่จินยองจะตามผมมา

“อะไร” จินยองหันไปตอบมัน

“ไม่ต้องไปกับมันเลยนะ กลับมานี่”

“บ้า อยู่คนเดียวไปเหอะมึงอ่ะ สำนึกซะ”

จินยองทำหน้านิ่งแล้วหันมากอดคอผม

“ไปเหอะแจ็คสัน”

“เจ!!!

ไอ้บีทำเหมือนจะบ้าคลั่งซะให้ได้ แต่ฮยองวอนกับวอนโฮช่วยกันจับมันไว้ มันก็เลยตามมาไม่ได้ ผมกับจินยองเลยเดินกลับคณะกันแค่สองคน

“ทำหน้ากลุ้มใจเหมือนประจำเดือนไม่มาขนาดนั้นทำไมไม่อยู่กับไอ้บีล่ะ” ผมประชดจินยองหลังจากเห็นสีหน้าที่โคตรไม่โอของมัน

“ประจำเดือนบ้านเตี่ยมึงไง กูเป็นผู้ชาย สัส!” จินยองด่าผม

“ก็ดูหน้ามึงดิ ไอ้ห่า กูไม่น่าชวนมึงเลย รู้งี้ชวนไอ้ยูคก็ดี” ผมสบถออกมา เข้าใจอยู่หรอกว่าลึกๆจินยองมันก็รู้สึกผิดกับเจบี ก็แหงล่ะ ตะโกนเรียกแม่งซะลั่นขนาดนั้นมันยังไม่ยอมหันไปมอง เสือกเลือกเดินมากับผม ทั้งๆที่ไอ้บีก็เพื่อนมัน

ตอนแรกผมก็ลังเล ระหว่างไอ้ยูคกับจินยองจะชวนใครไป สุดท้ายก็ชวนจินยอง เพราะรู้ว่าถ้าชวนไอ้ยูคนะ...

ไม่มีการห้าม ยกพวกตีกันแน่นอน!

“จะให้กูทำไงวะ กูก็รู้สึกผิดเป็นนะ แต่ไอ้บีมันทำไม่ถูกจริงๆที่ไปกดดันมาร์คแบบนั้น อีกอย่าง มันทำเพราะทะเลาะกับกูด้วย...รึเปล่าวะ ไม่แน่ใจ”

“อะไรของมึง” ผมหันไปมองจินยอง

“ไม่มีไร” มันเสือกไม่เล่าซะงั้น

“เออ ไม่เล่าก็ช่างมึงอ่ะ กูไปหามาร์คก่อน มาร์ครอกูอยู่ห้องสมุด”

“เออๆ” จินยองพยักหน้า แล้วทำตัวอึกอักเหมือนคนไม่มีที่ไป จนผมต้องถอนหายใจพรืด

“เป็นห่วงแม่งก็เดินกลับไปดูแม่ง กูไม่ใช่คนใจน้อย ไอ้ห่า โตเป็นควาย กูไม่มาแบ่งแยกกลุ่มนั้นกลุ่มนี้หรอก ไม่ใช่เด็กป.สอง กูไม่โกรธมึงแน่”

“เออๆ กูไปดูบีก่อนละกัน”

สรุปแม่งก็เดินย้อนกลับไปหาเพื่อนมัน แล้วแม่งจะเดินมากับผมทำไม

ช่างแม่ง

ผมกลับไปหามาร์คดีกว่า เมื่อกี๊ต่อยไอ้บีซะแรง เอาซะหลังมือเจ็บเลย กระดูกสันกรามแม่งปะทะฝ่ามือผมเต็มๆ

แม่งไม่เหมือนในหนัง เจ็บชิบหาย มือกูก็เจ็บ ร้องซี๊ดเท่ไม่ออกเลย

ผมเดินเข้าไปหามาร์คที่นั่งซึมอยู่ห้องสมุด แล้วลูบหัวมันเบาๆ

“หิวยัง”

“ไปไหนมา ให้รอตั้งนาน”

“ไป..ธุระนิดหน่อย หิวยังล่ะ ไปหาไรกินกัน” ผมตอบมาร์คเลี่ยงๆแล้วตบไหล่มาร์คเบาๆ ซึ่งถ้าเป็นตอนปรกติก่อนหน้ามันมีแฟน ผมคงจับมือมัน จูงมือมันเดินออกไปแล้ว แต่เพราะมาร์คมีเจ้าของแล้ว ผมเลยได้แต่ยืนข้างๆมันเท่านั้น สิทธิ์จับมืออะไรผมก็ไม่มี

ทว่าตอนที่ผมกำลังจะหันหลังเดินนำไปก่อน ไอ้มาร์คต่างหากเป็นฝ่ายจับมือผมไว้ จับแน่นเลยด้วย

“มึงทำเหมือนเดิมไม่ได้หรอแจ็คสัน” มาร์คมองผมแบบตัดพ้อ “ทำเหมือนเดิมอ่ะ มึงอย่าทำห่างเหินแบบนี้ได้มั้ย กูรับไม่ได้”

ผมเม้มริมฝีปากแน่น ใจจริงก็ไม่อยากจะทำแบบนี้เลย ลึกๆก็รู้ว่าผิดถูกเป็นไง แต่พอเห็นสายตาของมาร์ค ผมก็จับมือมันกลับ

“ไปเหอะ”

“เดี๋ยว” มาร์คยื้อแขนตัวเองไว้ทำให้ผมหันไปมอง

“เรียกกูเหมือนเดิมด้วย”

“...”

ผมรู้ มาร์คมันหมายความว่าอะไร ปรกติแล้วผมอาจจะไม่ได้เรียกมาร์คว่า เอิน ตลอดเวลา แต่อย่างน้อยก็หลุดบ้างเวลาครึ้มอกครึ้มใจกันสองคน หรือว่าผมงอนมันอะไรแบบนี้ แต่ตั้งแต่มันเป็นแฟนเจบี ผมไม่เรียกมันว่าเอินอีกแล้ว กลายเป็นไอ้บีมาเรียกแทนผม

“เรียกดิ มึงไม่เรียกกูไม่ไป” ไอ้มาร์คก้มหน้า รู้นะว่ามันเอาแต่ใจ โทษใครไม่ได้ ผมเสือกตามใจมันมาตลอด

“ไปกินข้าวกัน...เอิน”







ผมกับมาร์คมากินข้าวกันโดยมียูคยอมกับแบมแบมมากินด้วย ไอ้ยูคมองผมที มองเอินที แล้วมันกับแบมก็มองหน้ากันที คิดว่าคงรู้แล้วแหละ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง สายตามันดูอยากจะคุยกับผมเต็มแก่มาก

ซึ่งพอแบมแบมชวนมาร์คไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อน มันก็ชาร์ทเข้ามาตบหัวผมทันที

ผัวะ!!

“ไอ้เชี่ยยูค!!” ผมกระชากคอเสื้อมัน แต่บังเอิญเตี้ยกว่ามันเลยสะบัดตัวหลุดไปได้ง่ายๆ

อย่าให้กูสูงบ้างนะมึ๊งงงง

“เป็นไงล่ะ ไม่นึกเลยนะว่ามึงจะกินข้าวอยู่ เพราะควายแม่งต้องกินหญ้าไง”

=_=

“มึงจะด่ากูหาเตี่ยหาม๊ามึงหนักหนาอ๋อวะหะ” ผมชักจะหงุดหงิดละนะ

“กูบอกมึงแล้วให้จูบๆ ไม่ต้องไม่ลีลาท่ามาก มึงแม่งก็ไม่ฟัง แล้วดูดิ๊ อึดอัดกันไปหมดเลยเนี่ย”

ผมถอนหายใจยาวๆ

“มึง กูรู้ตัวว่ากูห่วย อย่าตอกย้ำให้มันมากนัก”

“แล้วนี่จะเอาไงต่อไป” ยูคยอมถาม

“...”

“จะนั่งโง่ๆรอเขาเลิกกันอ่ะนะ”

“ห่า แล้วจะให้กูทำไง กูรอมาขนาดนี้แล้ว กูก็รอต่อไป” ผมตอบตามความรู้สึก ทำเอายูคยอมมองหน้าผมแบบหงิดมาก

“กูข่มใจไม่ให้ตบหัวมึงอีกรอบอยู่รู้มั้ย มือกูนี่สั่นไปหมด”

สีหน้าท่าทางแม่งมาเต็ม

“เฮ้ยแจ็คสัน! มึงไม่เคยได้ยินหรอ คนดีๆไม่มีใครเขาชอบหรอก ถ้ามึงดีอ่ะ มึงเป็นได้แค่เพื่อน ชั่วเมื่อไหร่มึงได้เป็นแฟน เหี้ยเมื่อไหร่นี่ได้เป็นผัว มีสามสเต็ป มึงเลือกเอาตามสะดวกเลยนะ กูไม่ได้ยุนะ แต่ถ้าเป็นกู กูจะแย่ง”

“นี่ขนาดมึงไม่ได้ยุนะ กูนี่เกือบจับดาบออกไปรบแล้วไอ้สัส” ผมประชด

“มึงคิดว่าเป็นกูกูจะยอมให้ใครมาแย่งแบมไปหรอ สามปีมึงเห็นมีใครได้คาบป่ะล่ะ ก็ไม่ ถ้ากูไม่ได้ หน้าไหนก็อย่าหวัง”

ผมรู้ว่าไอ้ยูคแม่งคนแบดไง แต่ผมทำอย่างมันไม่ได้อ่ะ

“...”

“ไม่ต้องทำหน้าเป็นหมาหน้าเซเว่นไม่ได้กินลูกชิ้นเลยนะไอ้แจ็ค” ไอ้ยูคแม่งไปเรียนด่ามาจากสำนักไหนวะ มึงกับไอ้จินยองนี่ถ้าเข้าคู่กันเปิดรายการคันปากได้เลยเหอะ ไอ้ห่า!

“แล้วมึงจะให้กูทำหน้าระรื่นหรอ มึงกำลังยุให้กูไปแย่งแฟนคนอื่นนะเว้ย”

“แต่แฟนคนอื่นเขาชอบมึงนะเว้ย!! ไอ้ยูคยอมโวย “กูยอมรับก็ได้ กูเลว แต่ถ้ากูเป็นมึงแล้วมาร์คมีใจให้กูนะ อย่างมากกูก็ซักฝุ่นกับไอ้เจบีแล้วขอให้มาร์คเลือกมาว่าอยากอยู่กับใคร ซังนัมจาเขาทำกันอ่ะเพื่อน!”

ซักฝุ่น = ต่อยกันฝุ่นตลบ ศัพท์วัยรุ่น ไม่งงกันใช่มั้ยครับ ไอ้ห่ายูคแม่งก็คำพูดเยอะตลอด

“ทำไม่ได้ว่ะ” ผมตอบ

“เบื่อมึงว่ะ ขอมองบนแรงๆสักครั้งได้มั้ย” ไอ้ยูคยอมว่าแล้วกลอกตาแรงใส่ผมจริงๆ ตอนนั้นมาร์คกับแบมก็เดินกลับมาพอดี แต่สองคนที่เดินตามทั้งคู่มาทำให้ผมหน้าชาดิก

เจบี...กับจินยอง

มาร์คหน้านิ่งมากจนผมไม่รู้ว่ามาร์คคิดอะไรอยู่...

ในตอนแรกมาร์คนั่งข้างๆผม แต่พอเจบีมาปุ๊บ มันก็ต้องไปนั่งข้างเจบี ส่วนจินยองก็มานั่งข้างผมแทน

“...”

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความกดดัน ผมกับไอ้บีไม่มองหน้ากัน แต่ไอ้ยูคนี่สิ แม่งนั่งจ้องไอ้บีแบบพร้อมประกาศสงครามมาก ไอ้นี่ก็เลือดร้อนจริง สมแล้วที่คบกับแบม เพราะแบมเป็นคนนิ่มๆ น่าจะห้ามไอ้ยูคได้เวลามันเดือด

“เอิน ทำไมไม่กินอ่ะ บีมาแล้วกินไม่ลงเลยหรอ” เจบีหันไปถามมาร์ค พอได้ยินมันเรียกมาร์คว่าเอิน ผมก็ได้แต่หน่วงใจ

“...” มาร์คไม่ได้ตอบอะไรมัน

“ยังโกรธเรื่องเมื่อวานอยู่หรอ บีขอโทษนะ” เจบีจับมือมาร์ค ทำให้ผมนี่จี๊ดขึ้นสมอง แบมเห็นแบบนั้นเลยบีบไหล่ผมเบาๆราวกับจะปลอบใจ พอผมแอบมองคู่นั้นอีกที ก็เห็นมาร์คหันไปมองหน้าไอ้บี

“คุยกันสองคนแป็บนึงได้มั้ย” มาร์คถาม

“อือ” เจบีพยักหน้า มันลุกขึ้นก่อนแล้วจับมือมาร์ค ซึ่งก่อนมันไป มันก็หันมาบอกจินยอง

“เดี๋ยวกูมานะเจ”

“อืม”

“ห้ามกลับก่อนนะ”

“เออ! ไปซะทีไป!” จินยองจิ๊จ๊ะใส่ ทำให้ไอ้บีทำหน้าหงิก มันเดินออกไปพร้อมมาร์ค ทั้งโต๊ะเลยเหลือแต่ผม แบม ยูคและจินยอง

“เดี๋ยวนะ” จู่ๆยูคยอมก็พูดขึ้น

“หะ” ผมหันไปมองมัน

“ตะกี๊ไอ้บีเรียกมึงว่าไรนะ” ยูคยอมถาม

“เจ” จินยองตอบ

“มึงชื่อจินยองไม่ใช่หรอ เจมากจากไหน” ไอ้ยูคขมวดคิ้ว

“เจก็ตัวย่อของคำว่าจูเนียร์ไง เจอาร์ ชื่อสากลกูน่ะ จริงๆแต่ก่อนกูก็เรียกไอ้บีว่าเดฟนะ แต่หลังๆกูอายอ่ะ มีชื่อเฉพาะไว้เรียกกันมันแปลกๆ กูเลยเรียกมันเหมือนคนอื่น”

“อื้อหือ!

ปัง!

ไอ้ยูคตบโต๊ะแล้วหันมามองผม

“ดั่งเงาของเอินกับกากาเลยครับ”

“ไอ้เชี่ย!” ผมด่ามัน “พูดให้กูเจ็บอีกนะ”

“จินยอง นอกจากไอ้บีมีใครเรียกมึงว่าเจป่ะ” ยูคยอมหันไปถามจินยองอีก สีหน้าแม่งโคตรเจ้าเล่ห์

“มี แต่ก็แค่โดนมันต่อยเฉยๆ”

“นั่นไง” ไอ้ยูคยิ้ม “ต่อไปกูเรียกมึงเจนะ”

“เฮ้ย มึงจะหาเรื่องไอ้บีหรือไง” จินยองทำตาโต

ไอ้ยูคไหวไหล่

“กูไม่ได้จะหาเรื่อง กูแค่ให้สติเว้ย มึงเองก็เหอะ ได้ข่าวปฏิเสธพี่คุณไป ทำไมวะ”

ไอ้ยูคยอมแม่งก็ขี้เสือกไม่เบา พี่คุณอะไรผมยังไม่รู้เลย สงสัยมันหมายถึงคนที่จีบจินยองมั้ง

“พี่เขางานดี แต่เขายังไม่ใช่”

“หึหึ เดี๋ยวกูหาคนที่ใช่ให้มึงเอง ไอ้พวกโง่ หัดแดกโอเมก้าสามกันซะบ้างนะ แล้วจะดีขึ้น!

“โห่เอ๊ย! ฉลาดนักนี่มึงอ่ะ!” จินยองเอาเศษกระดาษทิชชู่ปาใส่ไอ้ยูค ผมเลยถือโอกาสรุมตบหัวมันด้วย

ผัวะ!

พลั่ก!

“โอ๊ยย แบมช่วยเค้าด้วย”

ทีงี้อ้อนแฟน ไอ้ปลวก!

“พอๆๆ พอแล้วน่า” แบมปัดมือผมออกแล้วปัดเศษกระดาษออกจากตัวไอ้ยูคยอม ไอ้ยูคจับมือแฟนมันขึ้นมาหอม

“แบม ร่วมมือไรกับเค้าหน่อยดิ”

“หือ? อะไรอ่ะ” แบมทำตาโต

“เรามาเลิกกันเถอะ” ไอ้ยูคยิ้มจนตาหยี “เลิกหลอกๆอ่ะ”

“เอ๋...?”

แบมแบมทำหน้างง อย่าว่าแต่แบมเลย ผมกับจินยองก็งง

มันจะทำเวรไรวะเนี่ย...

 

 





 

 

MARK PART

“เอินจะคุยอะไรกับบีหรอ” เจบีถามผมขึ้นหลังจากที่เราหาที่คุยกันสองคนได้แล้วจริงๆ ที่นี่ค่อนข้างเงียบ ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านสักเท่าไหร่ ผมตวัดสายตามองเจบี

“เจบี ฉันขออะไรนายอย่างนึงได้มั้ย”

“...” เจบีเงียบ เขารอฟังอยู่เหมือนรอดูว่าผมจะพูดว่าอะไร

“อย่าเรียกฉันว่าเอินต่อหน้าแจ็คสัน”

!!!!

ผมพูดออกไปแล้ว พูดออกไปตรงๆเพราะทนเห็นสายตาเจ็บปวดของแจ็คสันแทบไม่ไหว แล้วก็ทนฝืนคบกันคนที่ผมไม่ได้รักต่อไปไม่ไหวแล้ว

“เรา..เลิกกันนะ”

“ทำไมล่ะ” เจบีดูช็อค

“ฉันไม่ได้ชอบนาย ฉันคบกับนายเพราะว่า...”

“...”

“เพราะฉันเข้าใจว่าแจ็คสันชอบคนอื่น”

“...”

เจบีมองผมนิ่ง นิ่งมากจนไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ผมหลุบตาลงต่ำ

“ขอโทษนะบี ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลอกนาย ฉันพยายามแล้วแต่ฉันรักนายไม่ได้จริงๆว่ะ”

“บีไม่เลิกนะ” เจบีพูดหน้านิ่งๆ

“...”

“จะไปบอกมันว่าเลิกกับบีแล้วก็ได้ แต่บีไม่เลิกกับเอินง่ายๆหรอก อยากให้มันได้แค่ตำแหน่งกิ๊กก็เอา”

“นายรักฉันหรอ” ผมถามเขาอีก เจบีถึงกับอึ้งไป

“รัก...”

“ตอบไม่เห็นเต็มเสียง”

“รัก!!” เจบีกระแทกเสียงใส่ผมเต็มๆ แต่ผมก็ยังนิ่งอยู่

“ไปคิดดีๆเถอะเจบี คนเราน่ะ ประโยคแรกที่พูดน่ะ บอกความรู้สึกจริงๆของตัวเองทั้งนั้น ที่คำว่ารักของนาย มันไม่เต็มเสียง เพราะว่านายไม่ได้รักฉันจริงๆหรือเปล่า”

“มันไม่ใช่แบบนั้นนะเอิน” เจบีดื้อมาก เขาพยายามยื้อผมสุดชีวิต

“นายรักฉัน หรืออยากเอาชนะแจ็คสัน ไปคิดดีๆ”

“...”

“ขอโทษนะที่ฉันให้ความหวังด้วยการคบกับนาย และขอโทษที่ต้องพูดตรงๆ นายชนะแจ็คสันไม่ได้หรอก”

!!!

“ฉันขอโทษจริงๆ”

พูดจบผมก็เดินหนีเขาไป แต่เจบียังตะโกนตามมา

“ไม่เลิกนะเว้ย! กลับมานะอี้เอิน!!

ผมได้แต่ถอนหายใจเฮือก...

ไม่น่าเลย ไม่น่าไปตอบตกลงคบกับเขาตั้งแต่แรกเลยจริงๆ ชั่ววูบเดียวแท้ๆเลย

END MARK PART










JB PART

ผมเดินกลับไปหาไอ้เจด้วยสีหน้าไม่โอเคมากหลังจากไปยืนสุบบุหรี่และคิดตามคำพูดมาร์คอยู่พักใหญ่ แต่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ ซึ่งพอไอ้เจมันเห็นหน้าผม มันก็ดูเหมือนพอจะเข้าใจอะไรได้ ที่โต๊ะ แจ็คสัน ยูคยอมและแบมแบมไม่อยู่แล้ว เหลือไอ้เจนั่งอยู่คนเดียว ผมคิดว่ามาร์คต้องไปกับแจ็คสันแน่ๆ

ไอ้ห่าเอ๊ย แม่ง รักแท้แพ้ใกล้ชิดหรือไงวะ!

“เครียดมากเลยดิ” เจหันมาถามผม

“กูโดนบอกเลิกว่ะ” ผมตอบตามความจริง ไอ้เจมองผมแบบสงสาร แล้วก็ตบไหล่ผม

“ไม่เป็นไรนะมึง”

“...”

ผมเงียบ จะบอกว่าเป็นอะไรมั้ยมันก็ไม่เชิง มันช็อคแล้วก็โหวงๆอ่ะ ไม่เข้าใจ คือตอนที่มาร์คบอกเลิกผม เหมือนสัญชาตญาณผมมันแว้บมาก่อนหน้านี้แล้วว่าเดี๋ยวมาร์คต้องบอกเลิก มันเป็นความรู้สึกที่บอกอ่ะ

ที่ผมช็อค ก็เพราะผมไม่ได้เสียใจขนาดที่ผมคิด มันแค่รู้สึกเสียหน้า ก็เลยไม่อยากยอมเลิก

“กูมีเรื่องกลุ้มใจกว่ามึงอีก” ไอ้เจเอ่ยขึ้น

“ทำไมวะ”

“อ๋อ เปล่า ไม่มีไร” เจทำเหมือนจะบอกผมในตอนแรก แต่สุดท้ายมันก็ลังเล

“เฮ้ย อย่ามาทำแบบนี้กับกูนะเจ บอกมา” ผมกดเสียงต่ำใส่ ไอ้เจหันมามองผม มันทำหน้าแบบคนเหนื่อยใจใส่

“มึง”

“อะไร”

อยู่ๆผมก็โหวงเมื่อเห็นไอ้เจมาทำหน้าตาห่วงผมซะขนาดนั้น ปรกติมันไม่เคยมามองผมแบบนี้ไง

“ถ้าสมมติแบบ กูไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว ดูแลตัวเองดีๆนะ” ผมได้ยินเสียงเจกลืนน้ำลายดังเอื๊อก และคำพูดมันทำให้ผมโวยวายทันที

“มึงจะไปไหน!!!!!

เสียงผมคงดังมาก ไอ้เจนี่ถึงกับยกมือขึ้นอุดหูเลย

“เบาๆ ไอ้ห่า กูบอกว่าสมมติ สมมติ เชี่ย ไม่ใช่เรื่องจริง”

“มึงหุบปากไปเลยเจ” ผมชี้หน้ามัน “กูไม่ให้ไปไหนทั้งนั้นอ่ะ ลองไปดิ แล้วอย่ามาหาว่าใจร้ายนะ”

ผมทำหน้าดุใส่ ขู่ไอ้เจจนมันทำหน้าเบ้ปากล้อเลียน คนอื่นอาจจะกลัวที่ผมดุ ยกเว้นไอ้คนตัวเล็กตรงหน้าไว้คนแล้วกัน

“คืนนี้ไปนอนห้องกูด้วย” ผมสั่ง

ไอ้เจทำเหมือนจะปฏิเสธ แต่สุดท้ายก็พยักหน้า

“เออๆ ก็ได้”

ตอนแรกผมรู้สึกพอใจที่มันยอมทำตามง่ายๆ แต่พอมารู้ทีหลังว่าเพราะอะไร ผมนี่อยากจะร้องอ้ากให้ตึกถล่มเลย!!!

END JB PART

 

 







 

JR PART

เช้าวันต่อมา

ผมมาม. พร้อมไอ้เจบีตามปรกติ แล้วแยกตัวไปเรียนที่คณะด้วยสีหน้าเลื่อนลอยเหมือนคนติดยา นั่งเรียนก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง จนพอตอนเลิกเรียนไอ้แจ็คสัน ไอ้มาร์คแล้วก็พวกไอ้ยูคที่มีความอยากเสือกอยู่เต็มประดาตั้งแต่เห็นหน้าผมตอนเข้าคลาส และยอมอดทนจนคลาสเลิกก็เข้ามารุมจี้ผมทันที

“บอกมันยังสัส” ไอ้แจ็คสันเริ่มก่อน

“เรื่องใหญ่ขนาดนี้มึงไม่บอกมันอกแตกแน่” ไอ้ยูคว่าบ้าง

“บอกก็ดีนะ กูเพิ่งบอกเลิกมันไป ขืนมึงยังจะไปโดยไม่บอก มันคงช็อคแน่” มาร์คสมบทขึ้น

เมื่อวานนี้ตอนที่มาร์คกับเจบีออกไปคุยกัน (ก็ที่มาร์คเรียกแม่งไปบอกเลิกแหละ  ตอนมาร์คเดินกลับมามาร์คเล่าให้ฟัง) ผมนั่งรออยู่กับพวกไอ้แจ็คสัน ว่างๆเลยเข้าไปเช็คอีเมลเล่นๆ ผมมีแพลนจะไปต่อโทที่ต่างประเทศ ก็เลยส่งใบสมัครพร้อมทรานซ์สคริปไป กับใบคะแนนสอบวัดผล ปรากฏว่ามหาลัยที่ญี่ปุ่นตอบรับมาพร้อมกันสามที่ ซึ่งอีกสามเดือนพอจบธีสิส ผมคงต้องเดินทางไปญี่ปุ่นเพื่อเรียนต่อ

ไอ้แจ็คสันเห็นสีหน้าช็อคๆของผม มันเลยถามว่าเป็นไร พอเห็นผมเอาแต่อึ้ง แม่งเลยแย่งเอามือถือไปดู ก่อนจะแสดงความยินดีกันใหญ่...

จนกระทั่งไอ้ยูคพูดเรื่องเจบีขึ้นมา ผมเลยเงียบ

นั่นดิ...

จะบอกมันยังไงดี?

เมื่อวานนี้มันชวนไปนอนห้อง ตอนแรกผมก็จะไม่ไป แต่แบบ เหลือเวลาอยู่กับมันไม่เยอะแล้วเลยไป จริงๆก็กะจะบอกตอนนอนอยู่ข้างๆแม่งเมื่อวาน แต่พอเห็นมันนอนจ้องอยู่ ผมก็ปอดแหก เก็บเงียบไม่กล้าบอก

เมื่อเช้าตอนแปรงฟันอยู่ในห้องน้ำก็ซ้อมบอกกับหน้ากระจก

พอออกมาจากห้องน้ำเห็นมัน ก็เหมือนเดิม ไม่กล้าบอก

หงิดมาก!

มันเพิ่งโดนไอ้มาร์คทิ้งมา ขืนผมไปพูดเป็นเชิงว่าจะทิ้งมันไปอีกคน มันต้องอาละวาดเป็นคนบ้าแน่ๆ รู้นิสัยอยู่ว่าแม่งไม่ยอมผมสักเรื่อง คือยอมผม แต่ก็ไม่ยอมอ่ะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง

แบบ...

อย่างเวลาที่ผมดุมัน ด่ามัน มันก็บ่นแต่ก็ไม่กล้าเถียงไรมาก ผมพูดจริงไง แต่ถ้าเป็นเรื่องของผมเมื่อไหร่แล้วไม่ได้ดั่งใจมันไม่เคยยอมอ่ะ เอาแต่ใจ ดื้อด้าน

“กำลังหาวิธีที่ไม่ทำร้ายจิตใจอยู่มึง”

ผมพึมพำออกมา

“จำเป็นต้องไปมากหรอญี่ปุ่นอ่ะ” ยูคยอมถาม

“ไม่อ่ะ กูวอนนาบีอยากจะไปเอง” ผมบอก

“คิดดีๆนะมึง” ยูคยอมบอกผม “แน่ใจหรอว่าอยากไปจริงๆ”

ผมเงียบ ตอนแรกที่ส่งโพรไฟล์เสนอตัว แม่งไม่ใช่แค่ อยากไป นะ ควรใช้คำว่า กระเหี้ยนกระหือรือ ดีกว่า ตอนนั้นน่ะโคตรเลยอ่ะ แบบว้อนท์กว่านี้ไม่มีอีกละ

แต่ไม่รู้ทำไมพอเขาตอบรับถึงได้รู้สึกหน่วงจิต

ลืมคิดเรื่องไอ้เจบีไปเลย

“เจ!!

ผมสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงตะโกนเรียกที่หน้าห้อง ไอ้เจบีมายืนอยู่ตรงนั้น ผมเลยหันไปมอง

“อ่า...” แล้วก็ตอบรับ

“กลับบ้าน” มันพูดสั้นๆแล้วกวักมือเรียก ผมพยักหน้าหงึกหงักแล้วหยิบเป้มาสะพาย แต่อยู่ๆไอ้ยูคก็เดินมากอดคอผม

“ไม่ต้อง เดี๋ยวกูไปส่งเจเอง”

ไอ้สัสนี่ กวนตีนไง...

“อะไร” สีหน้าไอ้บีนี่มาเต็มมาก แม่งเดินเข้ามาในห้องเลย จากตอนแรกที่มันไม่เข้ามาเพราะผมคิดว่ามันคงเครียดกับการเผชิญหน้ากับแจ็คสันและมาร์คอยู่

“ปล่อยเพื่อนกู!

พลั่ก!

ไอ้บีผลักยูคยอมแล้วดึงผมไปยืนข้างหลังมัน

“อย่ามาเรียกเจว่าเจนะ กูเรียกได้คนเดียว!” มันชี้หน้าไอ้ยูคแบบโคตรโมโห

“เจ” ยูคยอมทำเสียงกวนตีน “เจ เจ เจ เจ เจ”

“ไอ้สัส!!

ดูเหมือนบีจะหมดความอดทน มันกระชากคอเสื้อไอ้ยูคแล้วต่อยไปทีนึง

ผัวะ!!

กะแล้วไอ้ห่ารากกกกกกกกกก

“เฮ้ยๆๆ เฮ้ย ไอ้สัส เฮ้ย!!” ผมร้องโวยวายเป็นคนบ้าเมื่อไอ้ยูคตั้งหลักได้แล้วต่อยกลับด้วยแรงทั้งหมดที่มีเล่นเอาไอ้บีกระเด็นไปชนโต๊ะแล็คเชอร์จนโต๊ะกระจาย

“พอๆๆๆ”

แจ็คสันกับผมรีบห้ามพวกมันสองคนออกจากกัน ไอ้บีเลยชี้หน้ายูค

“อย่ามากวนตีนกูนะ!!

“และไง! ทีมึงกวนตีนเพื่อนกูอ่ะ สัส สำนึกอ่ะมีป่ะ เรียกมาร์คว่าเอินอยู่ได้!

!!!

คำพูดของยูคยอมทำให้เจบีอึ้งไป ก่อนจะตอบโต้

“และไง กูเรียกมาร์คว่าเอินแล้วมันทำไมอ่ะ”

“แล้วกูเรียกจินยองว่าเจแล้วมันเป็นไงอ่ะ รู้สึกไงอ่ะ” หน้าไอ้ยูคแบบรนหาตีนมากครับ

“ไอ้ยูค พอเหอะ มันจบไปแล้ว” แจ็คสันพยายามห้ามไอ้ยูค

“ไม่จบ กูกับเอินไม่จบง่ายๆหรอก มึงอย่าฝันเลยว่าจะได้คาบไปแดกง่ายๆ” ไอ้บีหันไปหาเรื่องแจ็คสัน

“ดี งั้นดูปากนะ กูจะจีบเจ กูจะจีบ กูจะเรียกว่าเจ กูจะทำทุกสิ่ง มึงแค่เพื่อน มึงหุบปาก ไม่ต้องเสือก! กูอยากเป็นผัว ไม่ได้อยากเป็นเพื่อน มึงอยากเป็นเพื่อนมึงเป็นเพื่อนต่อไป!” ไอ้ยูคยอมว่าแล้วเน้นทีละคำ ทำให้ไอ้บีนี่โมโหจนจะถลาเข้าไปซะให้ได้ แต่ผมก็คอยรั้งแขนมันไว้สุดชีวิต

“ยูค อะไรมึงเนี่ย!

ผมไม่เข้าใจไอ้ยูคเลย เป็นบ้าไรอยู่ๆมาพูดแบบนี้วะ

“ลองทำดิ!! มึงลองดิ!!” ไอ้เจบีแม่งบ้าไปแล้วครับ ผมนี่แขนล้าจะห้ามมันไม่ไหวแล้วอ่ะ ถ้าไอ้ยูคไม่หยุดสักที ผมคงได้ปล่อยบีไปแน่ๆ

“กูลองแน่ แต่มึงอย่าอกแตกตายไปก่อนละกัน!” ยูคยอมเหยียดริมฝีปาก ไอ้บีเลยกำหมัดแน่น กัดริมฝีปากจนเส้นเลือดที่ขมับขึ้น

แม่งโกรธมากสะบัดผมออกเต็มแรงจนผมล้ม มันเลยหันมาแสดงสีหน้าตกใจ ทว่าผมกลับชักสีหน้าใส่แม่ง

“เออ จะต่อยก็ต่อย กูไปละ”

แล้วผมก็เดินหนีออกจากห้องไปเลยโดยไม่ฟังเสียงโวยวายของไอ้บีที่ร้องเหมือนหมาถูกเชือดตามมา อยากทำไรทำเลย กูไม่ยุ่งแล้ว!

END JR PART

 







 

JB PART

“เจ!!

ผมตะโกนเรียกเจ แต่มันไม่ฟังผมแล้ว เดินหนีไปแล้ว

เหี้ยเอ๊ย...

ผมไม่ได้ตั้งใจผลักมันนะ...

คิดได้แค่นั้นผมเลยหันมามองไอ้ยูคยอมด้วยสายตามาดร้าย แต่มันก็ยังลอยหน้าลอยตาอยู่

“โกรธ โกรธกูหรอ” ไอ้ยูคยังไม่หยุดกวนใส่ผม "ทำไมมึงไม่เคยสังเกตสีหน้าของแจ็คสันบ้าง เวลาที่มึงไปเรียกมาร์คว่าเอิน แล้วทำไมแค่คนอื่นเรียกจินยองว่า 'เจ' มึงต้องโกรธขนาดนี้"

"...."

พอไอ้ยูคพูดงั้นผมนี่เงียบไปเลย

เพราะว่าตัวผมเอง ก็ไม่เคยคิดเรื่องนี้เหมือนกันว่าทำไม....

"ของบางอย่างต้องให้เจอกับตัวเองถึงจะรู้สึก มึงอยากรู้ว่าแจ็คสันเจ็บขนาดไหน ง่ายนิดเดียว รอไอ้เจของมึงไปญี่ปุ่นก่อน เดี๋ยวมึงก็รู้ ไม่มีมันเดี๋ยวมึงก็รู้ เจ็บเป็นไง

“อะ อะไรนะ ใครจะไปญี่ปุ่น” ผมมองไอ้ยูคยอมค้าง อารมณ์อยากต่อยมลายหายไปในอากาศ ยูคยอมเหยียดปากใส่ผมโดยไม่ตอบ แจ็คสันเลยตอบแทน

“จินยองมันเสนอชื่อตัวเองไปเป็นนักเรียนปริญญาโทที่ญี่ปุ่น มหาลัยที่นั่นเขาตอบรับมาพร้อมกันสามที่ มันจะเลือกที่ไหนก็ได้ แต่อีกสามเดือนต้องไป”

!!!

“จบปุ๊บก็ไปเลย”

ผมอึ้ง รู้สึกเหมือนแข้งแข็งพาลจะไม่มีแรง ร้อนไปหมดทั้งตัวเหมือนไฟจะลุก ทั้งโกรธที่เจไม่บอก ทั้งวูบโหวง หนักที่สุดคือใจหายไปเลย

“สัสเอ๊ย!

ปัง!!

ผมถีบโต๊ะแล็คเชอร์แถวนั้นจนกระเด็นแล้ววิ่งตามไอ้เจออกไปจากห้อง

แม่งจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ

พอไอ้เจจะไปญี่ปุ่น พอรู้ว่ามันจะต้องไป

ถึงได้รู้ว่าทำไมไม่เคยยอมให้ใครเรียกมันว่าเจ ถึงได้รู้ว่าทำไมไม่เสียใจที่มาร์คบอกเลิก

เพราะผมไม่ได้รักมาร์ค ที่ไม่เสียใจ ก็เพราะไอ้เจยังอยู่ใกล้ๆ...

เพราะคนที่รู้สึกอะไรๆด้วย...

คือไอ้เจคนเดียว

END JB PART

 

 

 

 

 

[LOADING...100 PER.]





-------------------------------------------------------------------------------------------------------
1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะจุ้บบ
ติดแท็ค #กล้าหน่อยแจ็คสัน และ #HALFOFJARK เมื่อพูดถึงความฟรุ้งฟริ้งของคู่นี้บน twitter นะครัช
ชอบเรื่องนี้กด ADD FAV. ไว้เพื่อติดตาม รักเรื่องนี้ VOTE 10 ดาวให้คู่นี้ด้วยนะค้าบบ <3

 

ติดแท็ค #กล้าหน่อยแจ็คสัน ค่ะ -..-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

235 ความคิดเห็น

  1. #2541 dum1007 (@dum1007) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 10:09
    ต้อใงให้พี่ยูคจัดการ555
    #2541
    0
  2. #2535 KUMAKUMIN (@saykuan1150) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 18:43
    รักยูคคคค พูดดีมากกกกก
    #2535
    0
  3. #2532 akazegot7 (@akazegot7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 22:32
    แจ็คจะเป็นคนดีเกินไปแล้วนะ ยูครักเพื่อนมากอะชอบบบ
    #2532
    0
  4. #2524 เพียงเสียงพิณ (@tvxq_sj_play) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 16:46
    ง่อววว รู้ใจสักทีนะบี 555555
    เกลีดดดด ความยูค ;)
    #2524
    0
  5. #2519 Fukii03 (@netnapannl2003) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 10:11
    อิปู่เกรี้ยวกราดอีกแล้ว-0- ใจเย็นนๆเด้ออคนชิค55555
    #2519
    0
  6. #2513 † FuNe ~ Real † (@dekdn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 17:07
    ยูคลูก ทำดีมากกกก ปรบมือรัวๆ
    #2513
    0
  7. #2494 CViewMED (@love_kalo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 11:23
    ว้ายเดฟฟฟฟฟฟ ว้ายยยยย แต่ยูคลูกแม่แบดมากลูกกกกก วินสุดไรสุดดดด
    #2494
    0
  8. #2459 mai146 (@mai146) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 17:28
    ชอบยูคสุดไรสุด กรี๊ดดดดดดดดดด
    #2459
    0
  9. #2404 ImGunya (@parkgunya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 23:20
    ตอนนี้ชอบยูคมาก....กุอยากเป็นผัว เมิงอยากเป็นเพื่อนก็เป็นต่อไป.... กรี๊ดดดดดดดดแรงงงงงงงง ><
    #2404
    0
  10. #2388 mr-j (@mr-j) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 00:22
    ตอนนี้มีแต่คนแมนๆเค้าคุยกันนะเหวยยยยยยยย
    #2388
    0
  11. #2368 ออมม่า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 23:31
    พี่บี ไม่กากแล้ว เว้ยยย
    #2368
    0
  12. #2360 harley_quinn (@Ukenation) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 02:39
    เอาถ้วยรางวัลให้คยอมที555555
    #2360
    0
  13. #2330 Mini'ELFs (@hug-kyumin137) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 16:53
    ต้องกราบขอบพระคุณยูคมั้ยถามใจตัวเองดู ทุกๆคนและทุกๆคู่ 55555555
    #2330
    0
  14. #2268 toobpong1 (@toobpong1) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 13:38
    กราบลูกเทพงามๆค่า^^
    #2268
    0
  15. #2231 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 01:51
    ถ้าไม่มียูคจะทำไงกันเนี่ยฮะ
    #2231
    0
  16. #2148 PKKKKK (@parkbyoun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 02:06
    รู้ตัวเองสักทีพ่อคุณ #ยูคยอมเทวดาของพี่
    #2148
    0
  17. วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 17:03
    เจอแบบนี้นี่อยากเป็น #ทีมยูคยอม เลยค่ะ 4คนนั้นนี่ถ้าไม่มียูคคงจบเห่ในความสัมพันธ์อ่ะ
    #2109
    0
  18. #2076 MarryIsFeely `. (@feely99993) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 02:18
    ฉันนไม่เคยจะรู้หัวใจตัวเอง แหม่เพลงขึ้นเลยค่ะ!!!! ปล.รูปพี่บี......ค่ะ 555555
    #2076
    0
  19. #2064 Aunspzii (@Aunspzii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 00:53
    ชอบยูคยอมมากอ่ะเรื่องนี้ได้ใจไปเลบชอบวิธีการที่แนะนำแจ็คสันด้วยนะ
    #2064
    0
  20. #2037 PIPER_PN (@princessicecool) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 17:27
    รู้ตัวเองสักที พอๆ เลิกม่า แล้วมาปาร์ตี้กัน
    #2037
    0
  21. #2024 _cake_ky_ (@pinmanas-2546) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 13:07
    สมมมม ทำกับน้องกาก(?)กับน้องเอินขนาดนี้ ขนาดเขาเป็นเพื่อนกันมานานกากยังไม่เคยทำเอินเจ็บเลย เจ็บซะบ้า เหอะ =3=
    #2024
    0
  22. #2016 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 21:24
    หลงไปเม้นผิดตอน เจบีคนกาก555 นี่ฟินคู่นี้ผิดไหม หึงกันน่่ารักอ่ะ สอนไปด้วย อย่างยูคนี่ดัดมาหลายคนเลย 1.แบม(ที่ไปยุ่งกับแจ็ค) 2.เจบี (ที่ไปยุ่งกับมาร์ค). รับงานไหมยูค5555
    #2016
    0
  23. #1979 mmumark (@dodimi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 08:50
    โห กว่าจะรู้ตัว นานเหลือเกินนนนนนน
    #1979
    0
  24. #1975 LucKY' (@a-part) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 21:33
    ยูคยอม ในความ-นั้น พี่ให้หนูเต็มล้าน 555555555
    #1975
    0
  25. #1968 bt.choi (@bbaitoeyy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 14:08
    โอยยยยยยย ตบมือให้คยอมรัวๆ !! นี่สิคนจริง !! ใช้ความขี้เสือกเป็นประโยชน์ดีมาก เทคะแนนให้ยูคเต็มล้านนนนน คนอะไร ไม่กาก ขี้เสือกแล้วยังคนจริงอีก รู้สึกรึยังวะบี ไปเลย ไปตามเจ คือเอินให้มาร์คซะ
    #1968
    0